O π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΕΔΙΕΚΗΡΥΞΕΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ

Screenshot_35.png

O ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΕΔΙΕΚΗΡΥΞΕΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΩΡΕΙ

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Δείτε το εδώ, εδώ και εδώ σε PDF και DOCS.
Όσοι έχετε άτακτα και ανήλικα παιδάκια, όσοι είστε πειθήνια χειραγωγούμενοι από κάποιον Γκουρού ή Γέροντα, όσοι είστε καρδιακοί ή πονόψυχοι, αφελείς ή αδαείς, όσοι έχετε ζάχαρον ή και υπέρταση, όσοι πάσχετε από πλατυποδία και ηλίαση, παρακαλώ καθήστε αναπαυτικώς, οι υπόλοιποι παρακαλείστε όπως απομακρυνθείτε άμεσα από τις οθώνες του υπολογιστού σας και να μη διαννοηθείτε να μελετήσετε το επόμενο κείμενό μας, διότι εμπεριέχει πραγματικές σκηνές και «ουάου» ατάκες όμως «ακατάληλες για ενηλίκους».
Επιτρέπεται η μελέτη, με την ευλογία του Γκουρού σας, ούπς του Πνευματικού σας ήθελα να πώ, ή και με γονική συναίνεση. Παρ΄ εκτός κι αν οι γονείς σας είναι ευσεβείς-βλαμένοι όπερ έχετε το δυνητικόν δικαίωμα να τους παρακάμψετε.
Όποιος είναι παιδάκι στην ψυχή και στην καρδία (ανήλικος ή ενήλικας) ας το μελετήσει χωρίς φόβο και πάθος.
Τα επόμενα λιγοστά που θα ακολουθήσωσι είναι συμπληρωματικές σκέψεις, όπου εσημειώθησαν κυρίως, ως υστερόγραφον, από την ιδική μας ανταπάντηση περί της δευτέρας επιστολής του πατρός Βασιλείου.
Φαίνεται κάπως αμυδρά, ότι ο π. Βασίλειος Βολουδάκης αναγνωρίζει και αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι έκανε γκάφα και έπεσε, δημοσίως, σε στυγνώτατες ετεροδιδασκαλίες.
Καταλαμβαίνει ότι το παράδειγμα του Αρείου και του Αρειανισμού ήτο απόλυτα άτοπο, ανιστόρητο, άστοχο, και ότι δεν του βγήκε όπως θα ήθελε, μάλιστα, αντί να βοηθήσει την καλή πληροφόρηση στους κατηχουμένους του εδιέσπειρε εν αγνοία του και εν αφελώτητι καρδίας, έτι επι πλέον την παραπληροφόρηση και την σύγχυση με μερικές τραγελαφικές κακοδοξίες.
Η πνευματική ανωτερότητα του π. Βασίλειου και η εμμέσως πλήν σαφώς οπισθοχώρησίς του, έναντι των αντιρρήσεων μας, διότι αναγνώρισε το τραγικόν του ολίσθημα είναι άξιον θαυμασμού, διότι εν τέλει αντί να επιμένει στις α-νόητες κακοδοξίες και εσφαλμένες απόψεις του, προσπαθεί με τον ιδικό του τρόπο να δώσει μία απολογία, τουλάχιστον, προς παντί τω αιτούντι.
Παραθέτω αυτούσιες τις επιστολές μας μετά το πέρας του εν λόγου υστερόγραφου σημειώματος. Έχω εμπιστοσύνη στη δικαία κρίση των φιλότιμων συστηματικών αναγνωστών μου. Δεν εμπιστεύομαι ουδαμώς την κρίση και κριτικήν των κακοπροαίρετων αναγνωστών μου. Για να γίνει όμως κατανητή η εν λόγω κειμενική σύνθεσις, θα πρέπει να μελετηθεί με την εξής σειρά: πρώτα η επιστολή του πατρός Βασιλείου Βολουδάκη, έπειτα η δική μου επιστολή, και μετέπειτα ως επιστέγασμα, από το σημείον εδώ και κάτω, ξεκινά το υστερόγραφον-τελεσίγραφον.
Αν επιλέξετε άλλη μέθοδο αναγνώσεως το κάνετε με ιδικήν σας ευθύνη.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟΝ-ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟΝ
Δεν υπάρχει δικό μου,  και δικό σας ιστολόγιο, πατέρα Βασίλειε, για τη δική μου συνείδηση τουλάχιστον και προσωπική διαδικτυακή και φιλική σχέση μαζί σας. Το «Βολουδακικόν» ιστολόγιόν μας, όπου κατά τον κ. Τελεβάντο παραλληρεί ότι εσείς το ελέγχετε και ότι εσείς το χειραγωγείτε, αλλά Χάριτι Κυρίου το διαχειρίζομαι προσωπικά ο ίδιος, φιλοξενεί χρόνια τώρα πάμπολλες οπτικοακουστικές προεπιλεγμένες πνευματικές και κατηχητικές ομιλίες σας, γραπτά σας, κριτικά σχόλια του υποφαινόμενου όπου σας υπερασπιζόταν με πάθος κ.λπ.
Άραγε τι άλλον σχιζοφρενικόν και φαντασιόπληκτον παρέμεινε να μας πεί ο και σύμφωνα με την Ελληνική δικαιοσύνη «συκοφάντης» σας ο αξιότιμος συνάδελφος και πρώην προσωπικός μου διαδικτυακός μέντορας και φίλος κύριος Παναγιώτης Τελεβάντος, τώρα που ο  χειραγωγούμενος σας και «μαθητευόμενος μάγος» σας σας ασκεί αυστηρώτατην θεολογική κριτικήν με αποδεικτικές αντιρρήσεις;
Προφανώς θα μας πεί ο Τελεβάντος, αν ακολουθήσουμεν πιστά την Τελεβάντειον λογικήν: ότι εσείς (ο π. Βασίλειος) εγράψατε το κάθε αντιρρητικόν και κριτικό κείμενον, εξάπαντος εναντίον του ιδίου εαυτού σας, μάλιστα φίλοι/ες αυτά γεννά ο νούς όποιου πάσχει από οξεία Τελεβαντίασιν ή και ελεφαντίασιν Ψυχής, για να έρθετε ετεροχρονισμένα δήθεν για να το ανασκευάσετε με εγκωμιαστικά και δοξαστικά λόγια, αμφότερα όμως γραμμένα από σας αλλά με την ιδικήν μου υπογραφή. Ούτε και ο πιο μέγιστος μυθιστοριογράφος των αιώνων δεν εγέννησεν ποτέ του τέτοιον πολυσύνθετον φαιδρόν και διαβολικόν συλλογισμόν.
Διότι προφανώς για τον αξιαγάπητο κυρΠαναγιώτη Τελεβάντο, οι πρώην καρδιακοί του φίλοι, τα πρώην μαθητούδια του, ήτο είναι και παραμένωσι διανοητικά και ψυχολογικά καθυστερημένοι.
Τον ευγνωμονούμε αναντίρρητα για την κάθε μικρή και παραμικρήν μομφήν εναντίον μας. Και παραδεχώμεθα ότι είμεθα φανατικοί υπέρμαχοι του Βολουδακισμού ενίοτε και του σκεπτικισμού. Και να πώ, ότι ουδέποτε ήτο προσωποπαγές και ατομικιστικόν το ενθάδε Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», απόδειξις, οι σωρηδόν συνεργασίες του και ως επι το πλείστον συνεργασίες μαζί με σας π. Βασίλειε.
Και ένας συνεργάτης σας, αν τυχόν κάποτε μεταβληθεί σε εχθρός σας, συνήθως, θεωρώ, ότι δεν φέρει ακεραίαν την ευθύνη μόνον ο ένας εκ των δύο, διότι σε μία διάσταση ανθρωπίνων σχέσεων, ευθύνη έχωσι αμφότεροι.
Στο ιστολόγιό μας δεν αναρτήθηκε κουτσουρεμένο το βίντεό σας, αλλά εκείνο το ειδικώτατον ολιγάλεπτον απόσπασμα όπερ ήτο υπό κρίση καθότι, το σημειώνουμεν, με πάσα σαφήνεια και ευκρίνεια. Επίσης ετοποθετήσαμεν παράλληλα, και ολόκληρην την δέσμη και την πηγή, για να παραπεμφθεί με ασφάλεια και δεοντολογικά, ο κάθε καλοπροαίρετος άνθρωπος, ίνα παρακολουθήσει ολόκληρον το οπτικοακουστικόν σας κήρυγμα. Μόνος ένας θεόστραβος ή θεοπάλαβος, θα μας εκατηγορούσε ή, θα άφηνεν εν αδίκω μομφή, ότι αποκρύψαμε την πηγή και δεν παραπέμψαμε με ακρίβεια σε ολόκληρον το βίντεο. Συνεπώς μας αδικείτε στα περί «κουτσουρέματος» του οπτικοακουστικού εφ΄ όσον εντός των πρώτων γραμμών παραπέμπουμεν ευθαρσώς με γλώσσα ελληνικήν σ΄ολόκληρον το βίντεο.
Μήπως εν τέλει βλέπετε, όσα εσείς θέλετε να δείτε, ή, βλέπετε όσα άλλοι «καλοθελητές» σας πληροφορώσι;
Φαντάζομαι με όσα γράφετε π. Βασίλειε, αντιλαβάνεστε, ότι προσπαθείτε να με παρουσιάσετε αυθαίρετα, ως κακοπροαίρετο ως διαστροφέα των λεχθέντων σας και ως αμείλικτον εχθρό σας, και αυτό δεν σας τιμάει καθόλου και το παραθεωρώ διότι ενίοτε και οι πνευματικοί μας πατέρες σφάλλωσιν κατά των παιδιών τους. Ούτε τομάει και όσους τυχόν σας συμβουλεύωσι να γράψετε τέτοια πράγματα εναντίον μας.
Τα αντικειμενικά στοιχεία, αποδεικνύωσι, ότι τίποτε απολύτως δεν έκρυψα και παρέθεσα μάλιστα, με κάθε δυνατή ευγένεια, την απολογητική και αντιρρητική στάση και θέση μου. Συνεπώς προς τι η τόση ανασφάλεια, η μεγίστη φοβία, και η παράλογη καχυποψία από μέρους σας; Η οποία διέρχεται και μεταβάλλεται μάλιστα, δημοσίως, σε δημόσια αμαρτητική ενέργεια, και εννοώ σε κατάκριση και σε άδικον κρίση κατά τινός αναξίου μέν αλλά διαδικτυακού ιεροκήρυκος και θεολόγου δε της Εκκλησίας της Κύπρου;
Οι δημοσίως αμαρτάνοντες και κακοδοξούντες, μας διδάσκει ο Απόστολος των Εθνών, δημοσίως (και όχι ιδιωτικώς ή προσωπικώς) και αποτόμως πρέπει και να ελέγχονται. Είναι έτσι ή δεν είναι έτσι αγιώτατε Πρωτοπρεσβύτερε της ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών;
Προσπαθείτε μήπως, να επιβεβαιώσετε, τις ψυχολογικές και ψυχογραφικές αντιρρητικές εκθέσεις, περί του τιμίου προσώπου σας, όπου τα καταγράφει με ιδιαίτερη παθιαστική μανια, ο αξιότιμος και φίλτατος κ. Παναγιώτης Τελεβάντος;
Τα καταφέρνετε πάντως, μια χαρά και δυό τρομάρες, π. Βασίλειε, εξ όσων με πληροφορούσι.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

 

 

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΕ ΤΙΣ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

Αγαπητε κ. Παναγιώτη,
Οταν κάποιος, και εν προκειμένω κατα την γνωμη σας εγώ, διαπράξη ενα ιστορικο λάθος, δεν αποκαλειται κακόδοξος αλλά ανιστόρητος. Δεν ειναι κακοδοξια το ιστορικο λάθος. Ωστοσο, σας επανέλαβα οτι μιλούσα για μια συγκεκριμένη ιστορικη στιγμή και οχι για ολη την περίοδο εκείνη.Τα πράγματα δεν ησαν απλά, οπως τα απλοποιούμε σήμερα, ούτε οι καθαιρέσεις ήσαν αμεσα εκτελεστές, γι αυτό, αλλωστε η Αρειανική ερις κρατησε αιώνες. Εξ αλλου δεν υπάρχουν πρακτικά της Α Οικουμενικής Συνόδου γιά να γνωρίζουμε λεπτομέρειες. Είναι τυχαίο ότι η Β Οικουμενική Σύνοδος διεσάφησε και διετράνωσε πολλά ζητήματα συναρτώμενα και προκύπτοντα από τον Αρειανισμο;
Εκεινο που έχει σημασία ειναι οτι προσπαθήσατε να με παρουσιάσετε κακόδοξο, όχι γιατι πιστεύετε ότι υποστήριξα τον Αρειο με αυτά που είπα (και, μάλιστα σε άσχετη με τον Αρειο ομιλία),ούτε γιατι πιστεύετε ότι υποστηρίζω ότι η Εκκλησία δεν κατεδίκασε τον Αρειο και τον Αρειανισμό όσο ζούσε ο Αρειος. Ούτε μπορώ να πιστεύσω, επίσης, οτι δεν κατενοήσατε την διευκρίνησή μου ότι αναφέρθηκα στη συγκεκριμένη στιγμή, όταν διεκήρυξε ο Αρειος οτι συντάσσεται με την Εκκλησία και προέκυψε ο προβληματισμός της συλλειτουργίας.
Πιστευω, λοιπόν, ότι δημιουργήσατε ενα τοσο μέγα ζήτημα για να υποστηρίξετε εκείνους που με μεγαλη ευκολία αποκαλουν κληρικούς όλων των βαθμίδων αιρετικούς και κακοδόξους, οπως επράξατε και προς την ταπεινότητά μου.
Εγώ εξακολουθώ να σας αγαπώ και να εκτιμώ τους αγώνες σας, αλλά δεν αποκρυπτω την θλίψη μου για την διάσταση που δωσατε σε ενα θέμα, που οποιος ακουσε στο βίντεο ( από όλο το απόσπασμα της ομιλίας μου που έχει αναρτηθεί στις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΥΠΑΚΟΗ και όχι στο δικό σας ιστολόγιο που αναρτήθηκε κουτσουρεμένο), το τι ειπα, κατενόησε πλήρως το πνεύμα μου, χωρίς να κάνη λογικα αλματα για να με χαρακτηρίση κακόδοξο.
Ο Αρειος καταδικασθηκε και εν ζωή και μετά θάνατον. Ησυχάσατε.
Οταν, ομως κάποιος ομολογη ότι συντάσσεται με την Εκκλησία και οχι με την αιρεση, η Εκκλησία πάντοτε δίδει ευκαιρίες και αιρει τις επιτιμήσεις εως ότου διαλευκανθούν πλήρως οι προθέσεις του ομολογήσαντος. Η Εκκλησία δεν βιάζεται, όπως βιάζονται ορισμένοι στις μέρες μας να αποδείξουν μάνι-μανι αιρετικό, οποιον κληρικό δεν ταυτίζεται απολύτως με την στρατηγική και την τακτική τους.
Αυτά ειχα να προσθέσω ως τελευταία υποσημείωση γι αυτό το θεμα. Εαν εξακολουθήτε να με θεωρείτε κακόδοξον, τότε δεν εχω αλλον τρόπο να σας πείσω. Ισως ο χρόνος θα σας αποκαλύψη την αλήθεια γιά πολλά πρόσωπα και πράγματα.
Δεν σας εταύτισα με τον κ. Τελεβάντον και γι αυτό δεν κατενόησα τον λόγο της υπογραμμίσεως αυτής στο απαντητικό σας σημείωμα.
Με αγάπη Χριστού και ευχες γιά την Νηστεία των Αγίων Αποστόλων
π. Βασίλειος Βολουδάκης
(Οι υπογραμμίσεις με έμφαση τριών λογιών χρωμάτων μαύρο-κόκκινο-βιολετί έγιναν από το Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ»)

ΠΡΟΣ ΛΙΑΝ ΑΓΑΠΗΤΟΝ ΜΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΝ
Εξ αρχής ζητώ υϊικώς συγνώμη πατέρα Βασίλειε για την καθυστέρηση να σας απαντήσω, αλλά είχα κάποιες σημαντικές υποθέσεις και προτεραιότητες να τακτοποιήσω (…) . Και παράλληλα να αρχίσω τα δημόσια ξεκαθαρίσματά μου με τον γνωστό σας ιατρό Παθολόγο κ. Κυπριανό Χριστοδουλίδη όπου κάθετε από ιστολόγιον και ιστολόγιον και με λοιδωρεί, μαζί και εσάς.
(…)
Πατέρα Βασίλειε μου, η λανθάνουσα ίσως και απεριόριστη όμως εκτίμηση που σας είχα, και ακόμη σας έχω, με έκανε τα τελευταία χρόνια, να τα βάλω με ολόκληρο το σύμπαν για χάριν σας και κυρίως διότι σας εμπιστεύομαι στα θεολογικά ζητήματα σε απόλυτον βαθμό.
Πώς είναι δυνατόν, να παράγετε έστω και σε ψιλό λογισμό, ότι προσπαθώ να σας παρουσιάσω δημόσια ως κακόδοξον;
Ποιος σας εσφύριξε τέτοια άφιλον αμφιβολία;
Μήπως, με αδικείτε με ετούτην την αρνητική κριτική σας;
Μήπως η κριτική σας στηρίζεται στην δικαίαν ή άδικον κρίση;
Πώς είναι δυνατόν, τόσα χρόνια, δημοσίως, να σας υπερασπίζομαι μέχρι εσχάτων, να διαλύσω τις πολύχρονες φιλίες μου, εντός και εκτός Κύπρου, για χάρι σας, και να έρχεστε με απόλυτη βεβαιότητα να με κατηγορείτε;
Ξεχάσατε ότι μέχρι προχθές, διενεργούσα αυστηρώτατη κριτικήν κατά των πνευματικών μου πατέρων και προσωπικών μου διδασκάλων και Καθηγητών, ίνα και πάλι προστατέψω εσάς από τις άστοχες μομφές τους που συνηγορούσαν εμμέσως πλήν σαφώς μετά του κ. Παναγιώτη Τελεβάντου;
Το θεωρείτε λογικό, ένας ασήμαντος και αδύνατος άνθρωπος να σας υπερκτιμά σε μέγιστον βαθμόν, να παλεύει μάλιστα με θεούς και δαίμονες, να τα βάζω ακόμη και με τους πνευματικούς πατέρες μου στη Κύπρο, και [να] έρχεστε έτσι απλά με μία αντιρρητική κριτική μου κατά τινών εσφαλμένων ενεργειών σας και να με θεωρήσετε ως τον χειρώτερον εχθρόν σας;
Μα γι΄ αυτό σας επρόλαβα και εκατέγραψα και υπογράμμισα με έμφαση, ως τελική μου πρόταση στο προχθεσινό ημαίηλ μου, ότι έχετε να κάνετε με τον Παναγιώτη Νούνη και όχι με τον Παναγιώτη Τελεβάντο. Ο αδελφός μας εξ Αμερικής φαίνεται να προσπαθεί να σας παρουσιάσει ως κακόδοξον. Έγω προσπαθώ να παρουσιάσω κάτι άλλο.
Προσπαθώ να παρουσιάσω, σε πρακτικό επίπεδο, αυτό που προσπαθούσατε εσείς να διδάξετε θεωρητικώς τους διαδικτυακούς πιστούς και μαθητές σας:
ότι δηλαδή, εάν ακόμη και ο παπαΒασίλειος ή ο παπαΝικόλαος ή ο παπαΘεόδωρος, πέσουν σε τινές κακοδοξίες, τούτη η ενέργειά τους δεν τους καθιστά, αυτομάτως, είτε ως κακοδόξους  είτε ως αιρετικούς.
Εάν ήθελα να σας παρουσιάσω ως κακόδοξο πατέρα Βασίλειε, γιατι άραγε να μπώ σε τέτοιο αφιλότιμον κοπιαστικόν και παγκάκιστο κόπο, ενώ θα μπορούσα κάλλιστα, είτε από το Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», είτε και να επηρεάζω  άλλα φίλια Ιστολόγια,  και να αναδημοσιεύουμε τα όσα καταγράφει εναντίον σας, συστηματικά, ο αγαπητώτατος κ. Παν. Τελεβάντος;
Έχετε απόλυτο δίκαιον στα περι του ανιστόρητου, και ότι πράγματι φανήκατε ως ανιστόρητος, ενώ δεν είστε, απλά συγχήσατε τις χωροχρονικές Συνοδικές περιόδους, και έτσι η επιχειρηματολογία σας ανετράπην, δυστυχώς, αλλά δεν ήθελα να σας προσβάλλω, ούτε και να σας αποκαλέσω ανιστόρητο [αλλά] ούτε και κακόδοξον.
Επέλεξα [έτσι] την μέση λύση.
Να χαρακτηρίσω το ανιστόρητον και τη διάτρητη επιχειρηματολοχία σας και να χαρακτηρίσω χωρίς περιστροφές, την όντως κακόδοξη ενέργειά σας, και όχι [να χαρακτηρίσω] το πολυτιμώτατον και ιερόν πρόσωπόν σας.
Το παράδειγμά σας για να περάσετε  το ποιμαντικό και δίκαιο μήνυμα, ότι κανένας δεν δύναται να αποκαλεί τον άλλο, ως κακόδοξο και αιρετικό, ήτο απόλυτα άτοπον και απόλυτα άστοχον, στην περίπτωση του Αιρεσιάρχου Αρείου, διότι άγγιξε και προσπέρασε τά όρια της κακοδοξίας κατά την προσωπικήν μου εκτίμηση.
Πατέρα Βασίλειε μου, δεν έχετε διαπράξει ένα απλό ιστορικό λάθος. Μακάρι να ήτο αυτό, αλλά δυστυχώς είναι κάτι πολύ περισσότερον το οποίον επράξατε από απλότητα καρδίας.
Εδιακηρύξατε και εκατηχήσατε τον λαό του Θεού, εικάζω από αφέλεια, ότι ο Αιρεσιάρχης Άρειος, όσο ήτο εν ζωή, ουδέποτε εκαθαιρέθην και εκαταδικάστηκε ως αιρετικός. Αυτό είναι η κακοδοξία σας, και δεν είναι παππούλη μου απλώς ένα ιστορικό ή γλωσσικό ολίσθημα, διότι, η ιερά Παράδοση, η Ιστορία των Δογμάτων, η Εκκλησιαστική Ιστορία, το ιερό Ευαγγέλιον, άλλα [διαφορετικά] μας διδάσκωσι.
Συνεπώς, διατυπώσατε και κακοδοξία, ή, μπορεί να εδιετυπώσετε τινά κακοδοξία, αλλά και δεν είστε κακόδοξος. Αυτό επιθυμώ να διδάξω και να παρουσιάσω, δι΄ευχών σας, διότι εσείς με εμπνεύσατε, ώστε να γίνει μία ασφαλιστική ομπρέλλα προστασίας κατά των κατηγόρων σας. Συγχωρέστε με για τις ανορθόδοξες παιδαγωγικές πρακτικές μου και συλλογισμούς μου.
ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ: κάντε προσεκτικώτερη έρευνα στα γραπτά μου και βρείτε μου που ακριβώς χαρακτηρίζω το περιπόθητον πρόσωπόν σας, ως δήθεν κακόδοξον. Το ιστορικό λάθος, πράγματι, καθώς μου γράφετε δεν είναι κακοδοξία. Το Εκκλησιαστικά ή Θεολογικά Ιστορικό λάθος, είναι ή δεν είναι, εν τέλει κακοδοξία; Θεωρώ πώς είναι, όσο αμυδρά και να είναι, διότι είναι άλλον πράγμα η Εκκλησιαστική Ιστορία και ένα διακριτό πράγμα η Πολιτική Ιστορία, αν και αυτή ακόμη, π.χ. η Αγγλοσαξονική Πολιτική Ιστορία και Πολιτική Φιλοσοφία λ.χ. του Φιλοσόφου Τόμας Χόμπς περιπλέκει και συμπλέκει και την Εκκλησιαστική Ιστορία του Αγγλικανισμού της εποχής του.
Μία ματιά σεβαστέ μου γέροντα, περί της λεξικολογικής αναλύσεως «ανιστόρητος», μια δεύτερη σημασία ορίζει (ο κ. Γ. Μπαμπινιώτης) ότι είναι αυτός που αντιβαίνει στην ιστορική αλήθεια.
Αν αυτή η ιστορική αλήθεια π. Βασίλειε μου, είναι ορθόδοξη Ποιμαντική πρακτική και ιστορική θεολογική απόφαση (325μ.Χ.) της Εκκλησίας, όπως π.χ. η καταδίκη, η καθαίρεσις, ο αφορισμός, ο αναθεματισμός του αιρεσιάρχου Αρείου, και όχι μόνον του Αρειανισμού, καθώς άτοπα είπατε, ένεκα για το αντίθεον συλλείτουργον (336μ.Χ.) αυτού μετά των Ορθοδόξων, το μη απλανώς  [μη] ορθοδόξως και [μη] ιστορικώς θεολογείν περι αυτού του θεολογικού γεγονότος, συνιστά αναντίρρητα υψηλή κακοδοξία και πλάνη, και κάθε αντίθετη ενέργεια και δήλωση από την ιερά Παράδοση και Ιστορία της Εκκλησίας, αντιβαίνει στην ιστορική αλήθεια της Εκκλησίας.
Γι ΄αυτό επιμένω, υϊικώς, ότι πρέπει και εσείς ο ίδιος να ανασκευάσετε τόσον γραπτός όσον και διαδικτυακώς τά όσα άστοχα, άτοπα, ανιστόρητα και κακόδοξα, είπατε από απροσεξία, ώστε να μη έχωσι λόγον οι εχθροί σας να πανηγυρίζωσι.
Όσα γράψατε εναντίον μου, τα θεωρώ, ως μια πρώτη αυθόρμητη [βεβιασμένην και άδικον] αντίδραση από μέρους σας και τα προσπερνώ [ως αφοσιωμένος μαθητής σας], διότι ελπίζω [από τα έγκατα της υπάρξεώς μου] να μη τα εννοείτε κατά βάθος.
Η προτελευταία παράγραφος που γράφετε (στην δευτέρα επιστολή σας) περί του Αρείου και πάλιν εμπεριέχει κακοδοξία. Ο Άρειος δεν έκανε «ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ» στη Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, αλλά την έκανε προς τον Μέγα Κωνσταντίνο, και στη Ληστρική Σύνοδο της Τύρου, όπου και έγινε το 335 η άρσις της καθαιρέσεως αυτού από την κλίκα του τους Αρειανούς.
Ο Άρειος δεν έκανε «ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ» στην Ορθόδοξη Εκκλησία, καθώς επιμένετε να ομολογείτε κακόδοξα, αλλά στην αιρετική Παρασυναγωγή του, και στους οπαδούς του Αρειανιστές, τουτέστιν στη Ληστρική Σύνοδο της Τύρου, όπου η ίδια εκαθαίρεσεν τον Μέγα Αθανάσιον.
[Αυτή είναι η αντικειμενική ιστορική Εκλησιαστική πραγματικότητα και το γεγονός τω όντι ότι τότε δεν ήτο ξακάθαρα τα πράγματα δεν δικαιολογεί καθόλα εσάς, την σήμερον, να τα αγνοείτε ή να τα περιλέκετε δημοσίως ετεροδιδασκαλών].
Απόδειξις ότι η Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία δεν τον εδέχετο σε «συλλείτουργον και Κοινωνία», διότι ήτο καθαιρεμένος από το 325, ήτο η στάσις των Θεοφόρων Πατέρων όπως του Μεγάλου Αθανασίου και του πατριάρχου Κων/Πόλεως που δεν ήθελαν να συγκοινωνήσουν και συλλειτουργήσουν μαζί του, διότι αντιλήφθησαν ότι ο Μέγας Κωνσταντίνος επαρεσύρθην αφελώς από τους αυλικούς του Αρειανούς.
Ουδέποτε σας εθέωρησα ως κακόδοξον, αλλά μάλλον σας θεωρώ και [ως] ορθοδοξώτατον Πνευματικό Κληρικό της Καθολικής Εκκλησίας μας.
Κακόδοξος είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης μας. Μάλλον αυτός, είναι, αιρετικός και αιρεσιάρχης, διότι το κακόδοξος πλέον, σημαίνει κυρίως μια κακή άποψις, μία εσφαλμένη δόξα ή κακή γνώμη.
Με συγκινεί η αγάπη σας και η φιλία σας και θα ήθελα να μη ανησυχείτε και να ειρηνεύσετε. Και ζητώ μάλιστα συγνώμη όπου τυχόν σας στεναχώρησα.

Ασπάζομαι την δεξιά σας
ο ελάχιστος αδελφός και υϊός σας
Παναγιώτης Π. Νούνης

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΒΟΛΟΥΔΑΚΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ:

  1. ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΚΛΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_7.html .
  2. ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΩΝ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΑΙΡΕΤΙΚΩΤΑΤΟΝ ΑΚΡΟΝ ΤΟΥ «ΖΗΛΩΤΙΣΜΟΥ» ΔΙΑ ΓΡΑΦΙΔΟΣ ΤΟΥ κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_8.html .
  3. Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΣΤΑ ΑΤΟΠΑ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΑ ΔΙΑΚΗΡΥΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΟΥ ΑΡΕΙΟΥ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_75.html .
  4. Η ΝΕΑ «ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ» ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ» ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤ΄ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΜΑΝΙΟΔΕΣΤΕΡΩΝ ΕΡΑΣΤΩΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/05/blog-post_40.html .

 

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_88.html

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟΝ»

bertrandRussell1

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟΝ»

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Δείτε το εδώ, εδώ και εδώ σε PDF και DOCS.

Αξιότιμε κ. διευθυντά, τίμιοι συνεργάτες, φίλοι και φίλες του «Ο.Τ.» Χριστός Ανέστη*

Από το 2016 με απόφαση προφανώς της εκδοτικής επιτροπής της ιστορικής εφημερίδος σας ο «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ» και με απόφαση του «αόρατου» και «ανώνυμου» πνευματικού Συμβούλου και επόπτη της εν λόγω εφημερίδος των Ορθοδόξων με εντάξατε, χωρίς καμμία προσωπική επαφή ή προσωπική συνενόηση, ως άμισθον συνεργάτη και αρθρογράφον σας, και περί αυτού βέβαια σας είμαι καρδιακά ευγνώμων.

Και τα περί του άμισθου συνεργάτη σας, συνεργάτου δε αμισθί εξ αποστάσεως, το σημειώνω διότι εξαπολύονται εν αδίκω μομφές από αξιότιμους συναδέλφους μας εξ Αμερικής. Εσείς όμως ως «Ο.Τ.», οφείλατε, έναντι τέτοιας αδίκου μομφής ότι είμεθα δήθεν μισθωτοί σας  να προστατέψετε τους αρθρογράφους και συνεργάτες σας πράγμα που δυστυχώς επαραλείψατε να πράξετε.

Επιτρέψτε μου, όμως, επειδή κάτι δεν με αναπαύει τόσο διάστημα στην όλη συνεργασία μας, να κάνω ένα μικρό, αν επιτρέπετε δηλαδή, παράπονο ή και εξομολόγηση, τινός ελαχίστου και έσχατου μάλλον μαθητευόμενου αρθρογράφου σας, ως ο ελάχιστος και νεαρώτερος πιθανόν σε ηλικία  εκ των υπολοίπων  συνεργατών σας:

Λοιπόν κατ΄αρχήν, όποτε σας αποστέλλω, ή  απέστελνα, τα κριτικά κείμενά μου στο ηλεκτρονικό σας ταχυδρομείον, εδιετύπωνα, πράγμα που ακόμα το συνηθίζω, με κάθε σαφήνεια, όποτε ενημερώνω ή πληροφορώ τις διαδικτυακές επαφές μου, σε κάθε νέα αποστολή δοκιμίου μου, με μεγάλα και κεφαλαία γράμματα, την ρητή υποχρέωση όσων επιθυμούσι να αναδημοσιεύωσι ή κοινοποιήσωσι τα προσωπικά κείμενά μου να τοποθετούσι, οπωσδήποτε, την πηγή προελεύσεως, και εννοούσα καθαρά και ξάστερα, ότι η πηγή, ήτο και είναι, το Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ».

Η πηγή είναι, το διαδικτυακόν ιστολόγιον, ή το διαδικτυακό τεκμήρειον, ενώ ο γράφων και αρθρογράφος του είναι απλώς ο διαχειριστής του εν λόγω ιστολογίου.

Λόγου χάριν υφίστατο κάποια συγνωστή δεοντολογική υποχρέωση ακόμη και από τον διαχειριστή, δημιουργό και αρθρογράφο του ιστολογίου «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ» (δηλαδή τον υποφαινόμενον) αν επιλέξει π.χ. να αναδημοσιεύσει μία πρόταση, ένα παρελθοντικό κείμενο του, ή και μιά παράγραφο από το ιδικόν του μάλιστα ιστολόγιον, οφείλει και ο ίδιος, να παραθέσει με ακρίβεια την πηγή προελεύσεως, διαφορετικά, κρίνεται ως λογοκλόπος του εαυτού του. Μπορεί να φαίνεται αρκετά αστείον σε πολλούς αλλά αυτή είναι και η πάγια ακαδημαϊκή ακρίβεια και δημοσιογραφική δεοντολογία της παραπομπής στοιχείων.

Με μία ανασκόπιση σε όσα σχεδόν κείμενά μου μου αναδημοσιεύσατε, είτε μέρος, είτε αποσπάσματα ή, και ολόκληρον το κείμενό μου, παραλείψατε σε αρκετά, δυστυχώς, για παντελώς άγνωστο λόγον προς εμένα, να παραπέμψετε με κάθε ακρίβεια εις την διαδικτυακή πηγή του Ιστολογίου «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ». Βέβαια εσιωπούσα και ανέμενα, ότι θα διορθωθεί κάπως κάποτε η εν λόγω εν αδίκω κατάσταση διότι κάθε φορά, σε κάθε νέα αποστολήν τινός νέου δοκιμίου μου εσημείωνα, πάλιν και ξανά, τους ίδιους όρους αναδημοσίευσις των κειμένων μου.

Όμως με μεγάλη μου έκπληξη κάθε φορά εσυνειδητοποιούσα ότι για άγνωστο προς εμένα λόγον δεν τοποθετούσατε την πηγή προελεύσεως που ήταν το ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ». Ενώ, επαρατηρούσα, οτι σε κείμενα άλλων αρθρογράφων, σχολιαστών και δημοσιογραφικών συνεργασιών σας, ετοποθετούσατε καλώς και δικαίως την διαδικτυακή πηγή προελεύσεως.

Δεν ξέρω (ούτε κάν με εδιαφέρει)  εαν φαίνομαι καθόλα αχάριστος, ή και μικροπρεπής, για το εν λόγω λογικό εν μέρει, νομίζω, παράπονό μου, αλλά, μπορώ να μάθω τέλος πάντων για ποιόν λόγον δεν έγινε για τόσο χρονικό διάστημα, απόλυτα σεβαστή, η επιθυμία του υποφαινόμενου συνεργάτου-αρθρογράφου σας;

Βέβαια ετοποθετούσατε το όνομα του συγγραφέως, δηλαδή του υποφαινόμενου, αλλά η ρητή και πάγια οδηγεία μου σε σωρηδόν αποστολές προς εσάς ηλεκτρονικών μηνυμάτων, είναι και ήταν, συστηματικά, αν θα δημοσιεύετε κείμενά ιδικά μου, πρώτον, να με ενημερώνετε εκ των προτέρων, και κατά δεύτερον, να τοποθετείτε με κάθε ακρίβεια την διαδικτυακή πηγή. Καμμία ενημέρωση δεν έλαβα ποτέ μου για ποιό ακριβώς κείμενο μου θα εδημοσιεύατε. Τα νέα τα επληροφορούμουν έκπληκτος από την εφημερίδα. Ούτως ώστε, επανέρχομαι, σε ιδική σας λ.χ. επιλογή να αναδημοσιεύσετε ολόκληρο ή μέρος τινός κειμένου μας, και δή απόσπασμα εξ αυτού, ο αναγνώστης να πρέπει να γνωρίζει από που ακριβώς το αντλήσατε ώστε να διενεργήσει την λογική επαλήθευση και να βρεί ολόκληρο το κείμενο, ώστε να λάβει τις υπόλοιπες πληροφορίες που κατά την ιδική σας άποψη, ως εφημερίδα, ήτο περιττές και ανούσιες. Σε μερικά κείμενα μου, βάλατε όντως, την διαδικτυακή πηγή, σε άλλα,  κυρίως εκ της πλειοψηφίας όχι, και αυτό αφήνει εκτεθειμένη δεοντολογικώς την εφημερίδα αλλά και το αρθρογράφον σας ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω ουδέποτε συνέγραψε κατά παραγγελίαν άρθρα. Να σημειωθεί και αυτό για τους κατηγόρους μας.

Και πάλιν αυτό το τελευταίον, μας λοιδωρούσι και μας κατηγορώσι, εν αδίκω, οι εξ Αμερικής αξιότιμοι αδελφοί συνάδελφοι.

Σας παρακαλώ πολύ, αν επιθυμείτε πραγματικά την συνεργασία μετα του παραπονούμενου συνεργάτη σας, να τοποθετείτε με πάσα ακρίβεια την πηγή προελεύσεως των κειμένων του υποφαινομένου, από τούδε και στο εξής, διαφορετικά θα με αναγκάσετε να παραιτηθώ, άπαξ και διαπαντώς, από συνεργάτης σας. Διότι για πολλαπλούς λόγους έχω εύλογους λόγους και καλούς λογισμούς να σας παραιτήσω εξ ολοκλήρου. Ουδείς βέβαια αναντικατάστατος, αλλά οι καλοί λογαριασμοί εν τέλει κάμνουν και τους καλούς φίλους. Και ενώ επροσπαθούσα να κάνω καλούς λογαριασμούς μαζί σας, με τις ρητές οδηγείες μου, περί δημοσιεύσεως, των προσωπικών κειμένων μου, δεν με ελαμβάνατε σοβαρά υπόψιν.

Ωστόσο, έχω γράψει ειδικό αντιρρητικό κείμενο κατά της περιρρέουσας Εκκλησιαστικής ατμόσφαιρας, [ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: ΛΟΓΟΣ ΜΗ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΘΕΝΤΩΝ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/04/blog-post_86.html ] και δή  περι των ιερώς αποτειχισθέντων Πρωτοπρεσβυτέρων και Αγιορειτών Πατέρων, αλλά μάλλιστα εμπεριέχει αντιρρήσεις και περί των σφοδρών κατηγοριών κατά του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ», προς τον κ. Παναγιώτη Τελεβάντον. Όπερ και μετα μεγάλης μου λύπης, εδιεπίστωσα ότι το εν λόγω κείμενόν μας δεν αναδημοσιεύθην ουδέποτε από την εφημερίδα μας. Για ποιόν λόγον άραγε; Το έγραψα με την συνείδηση του μαθητευόμενου αρθρογράφου, του φίλου και συνεργάτου σας. Και εσείς για ιδικούς σας λόγους, επροτιμήσατε, να το αποσιωπήσετε και αποκρύψετε.

Στην τελική καλά επράξατε, διότι εμετάνοιωσα πικρώς που το έγραψα από την οπτική του αφωσιωμένου και πιστού συνεργάτου σας. Διότι αδίκησα κάμποσο τον Καθηγητήν μου. Συνεπώς, για ποιόν σοβαρό λόγο να συνεργαζώμεθα; Ότι έγραψα, το έγραψα από την κριτική οπτική τινός εν ενεργεία μαθητευόμενου δοκιμιογράφου της εφημερίδας μας «Ο.Τ.» και εσείς το προσπεράσατε, λές και δεν το ελάβατε ποτέ σας, ενώ σας έχω ενημερώσει επ΄αυτού σχεδόν δυό φορές.

Ειδικά για το εν λόγω κείμενό μου έχω κατηγορηθεί σφόδρα και πάλιν από τον δημόσιον κατηγορόν σας κ. Παναγιώτην Τελεβάντον, ότι μου το έγραψε δήθεν ο π. Βασίλειος Βολουδάκης!…

Ούτε εσείς αλλά ούτε ο π. Βασίλειος με επροστατέψατε από τα «πονηρά βέλη του πονηρού», ώστε να αποσαφηνίσετε, δημοσίως, ότι τα κείμενα του υποφαινόμενου, δεν του τα γράφει ο π. Βασίλειος. Αντίθετα μάλλον το αποσιωπήσατε και δεν το εδημοσιεύσατε για να μη δώσετε λαβές στον αξιότιμο κ. Παναγιώτην Τελεβάντο να σας κατηγορήσει, πράγμα που εν τέλει το έπραξε. Ή σας εκατηγόρησε, και εν τέλει αναχαιτησθήκατε και αποφασίσατε να μη δημοσιευθεί.

Ο σεβαστός μου Κληρικός π. Βασίλειος Βολουδάκης, ήτο ο πρώτος και μάλλον ο μοναδικός που τον ενθουσίασε τελικά το κείμενό μου, διότι μου απέστειλε θετικά σχόλια επ΄αυτού.

Ενώ ο «Ο.Τ.», το απεσιώπησε, όπως απεσιώπησε σωρηδόν άλλα ισχυρώτερα και αξιολογώτερα κείμενα, τινών νεοφανών Ομολογητών Κληρικών, όπως εκείνα π.χ. του Πατρολόγου π. Θεοδώρου Ζήση. Μάλιστα, αντί να τον υποστήριξω θερμά, ως στενώτερος μαθητής του, τον λίαν αγαπητώτατόν μου και προσωπικόν μου μέντορα, Γέροντα και Διδάσκαλον, για τα όσα παράπονά του έναντι του «Ο.Τ.», στάθηκα ως αχάριστος και μικροπρεπής εναντίον του, και του άσκησα με ιταμή θρασύτητα οξυτάτην και παναθλίαν κριτικήν που τον εστεναχώρησεν πικρά.

Μάλλιστα έχω κατηγορηθεί, αδίκως, και από τον πρώην διαδικτυακόν μέντορά μου και πολυσέβαστον κύριον Παναγιώτη Τελεβάντο, ότι: το προαναφερθέν κείμενό μου, μου το έγραψε δήθεν, ο αγαπητώτατος προς εμέ, π. Βασίλειος Βολουδάκης, και ότι ο υποφαινόμενος, απλά  το υπέγραψεν. Αυτό βέβαια ανήκει εις την καθαρά Τελεβάντειον σφαίρα της αμερικανιάς και μυθομανίας ίσως και εκ της συγνωστής πεπλανημένης ψυχοσυνθέσεώς του όπως και σωρηδόν άλλα σημεία όπου εν αδίκω και αναπόδεικτα λοιδωρεί και κατηγορεί τον π. Βασίλειον.

Με τον Τελεβάντο εδιέκοψα κάθε σχέση από το 2012 όπου του εζητούσα τις θεολογικές αποδείξεις που έχει δήθεν κατά του π. Β. Βολουδάκη και δεν μου τις επληροφορούσε. Όσο δεν μας παρέχει αποδείξεις για όσα κατηγορεί τον Βολουδάκη, το εν λόγω ζήτημα, μου είναι άκρως αναξιόπιστος. Ο Τελεβάντος μου είναι αναξιόπιστος στο ζήτημα, μόνο, όπου αναπόδεικτα κατηγορεί τον π. Βασίλειον ότι έπεσε σε σωρηδόν κακοδοξίες περί παποκαισαρισμού κ.ο.κ. Όταν μας αποκαλύψει τις αποδείξεις του τότε και μόνο τότε, θα δυνάμεθα να τον εμπιστευθούμεν.

Συνεπώς ο π. Βασίλειος, άραγε, γιατί αρνείτε, πεισματικώς, τον δημόσιον διάλογον μέσα στον «Ο.Τ.», μεταξύ εκείνου και του Τελεβάντου, αφού καθώς ισχυρίζετε ο π. Β. Βολουδάκης, δεν είναι κακόδοξος, αλλά μάλλον και βαθύτατα άριστος γνώστης της Δογματικής Διδασκαλίας και της Πατερικής Θεολογίας της Εκκλησίας; Τι ακριβώς έχει να φοβηθεί από έναν καλό θεολόγο εξ Αμερικής; Ή τι ακριβώς έχει να πτοηθεί από έναν κατεγνωσμένο «συκοφάντη» σύμφωνα με την ελλαδική δικαιοσύνη; Δεν είναι μία μεγίστη ευκαιρία του πατρός Β. Βολουδάκη να αποδείξει ως ανυπόστατες ΑΠΑΝΤΕΣ τις κατηγορίες και αντιρρήσεις του Τελεβάντου;

Επίσης, επιθυμώ αδελφοί και πατέρες του «Ο.Τ.», καθώς σας έχω ξαναγράψει, να μη μου υποδεικνύετε, συνεχώς, σε ανταλαγές αλληλογραφίας μας, τα γραπτά του κ. Παναγιώτη Τελεβάντου, διότι αισθάνομαι, ότι μου ασκείτε κάπως μία έμμεσον ψυχολογική πίεση λ.χ. για να συγγράφω μάλλον αντιρρητικά κείμενά εναντίον του!
Τις αντιρρήσεις μου και τις αρνητικές ή θετικές κριτικές μου, έναντι του καλού μου και αγαπημένου δασκάλου κ. Παναγιώτη Τελεβάντου, γνωρίζω κάλλιστα να του τις γράφω, είτε ιδιωτικώς είτε δημοσίως, εν ελευθέρα συνειδήσει, χωρίς περιστροφές ή, και χωρίς την κατά παραγγελίαν τρίτων.
Απεχθάνομαι μετα βδελυγμίας, την προπαγάνδα, τον ψυχολογικόν πόλεμο και την ιδιοτελήν και ύποπτην χειραγώγησίν που προσπαθείτε, εμμέσως πλην σαφώς, να διενεργήσετε εις βάρος της προσωπικότητός μου.
Συνεργάτης σας είμαι, και δή άμισθος,  και όχι μισθοφόρος ή υπάλληλος ή ανδρίκελόν της εκκλησιαστικο-πολιτικής γραμμής της Συντακτικής Επιτροπής του «Ο.Τ.». Ελπίζω να παύσετε κάποια στιγμή να υποτιμάτε την ολιγοστή νοημοσύνη των συνεργατών σας. Μπορεί να είμεθα βραδείς και αργόστροφοι στον νούν, δεν είμεθα όμως και α-νόητοι.
Αδελφοί και πατέρες, ενώ σας έχω περιγράψει, ότι υπήρξα στενώτατος συνεργάτης και μαθητής του Τελεβάντου, σχεδόν πέντε χρόνια (2008-2013), είστε με την ιδέα, ότι δεν γνωρίζω που ακριβώς είναι το ιστολόγιον του Τελεβάντου, ή ποιες είναι οι παιδαγωγικές αντιρρητικές μεθοδεύσεις του; Ότι έγραψα έγραψα εναντίον του, μάλιστα τα δημοσιεύσατε, δεν θα καταγινώ, συστηματικός δασκαλομαχούντας, αν και σε μερικές περιπτώσεις για συγκεκριμένες ενέργειες τούτο επιβάλλεται.
Βέβαια, τα πιο πάνω που κατέγραψα είναι παντελώς ασήμαντα ολισθήματα έμπροσθεν της κυρίας ουσίας της ανάγκης να σας καταγράψω εξομολογητικά τα εν λόγω παράπονα μας.
Τα ουσιαστικά και μείζονα όμως παράπονά μου είναι κάποια άλλα, τα οποία, πλέον τα έχω σχεδόν απόλυτα αποσαφηνίσει και ξεκαθαρίσει μέσα μου,  και απεφάσισα πλέον, ότι  πρέπει να σας τα κοινοποιήσω, και πάλιν εν ήδη καρδιακής εξομολογήσεως, μεταξύ συνεργατών και φίλων, ώστε στην επικείμενη νηστεία των Αγίων Απόστολων να προβλημαστείτε βαθύτερον:
Εξαπολύσατε, διά μέσω του διευθυντού του «Ο.Τ.» και αξιόλογου θεολόγου κυρίου Γεώργιου Τραμπούλη, την εν αδίκω και ανυπόστατον μομφή, που ενσπείρει κυρίως την συκοφαντική δυσφήμιση και κακόβουλη αμφιβολία, εναντίον του πολυτιμώτατου εκκλησιαστικού Συγγραφέως και συγχρόνου Απολογητού ανδρός, κατά της πολύ-αιρέσεως του Οικουμενισμού, του κυρίου Παναγιώτη Τελεβάντου, ότι τάχα μου αυτός ο εξαιρετικώτατος άνθρωπος, πολεμεί τάχα μου τον «Ο.Τ.» διότι υφίσταντο τάχα μου υπόννοιες και υποψίες ότι είναι Μασσώνος!…
Αυτός που εμπνεύστηκε αυτά τα σατανικά πράγματα, δηλαδή ο θεολόγος κ. Γ. Τραμπούλης μετα του πνευματικού αυτού (άραγε ποιός είναι;), είναι εκτός τόπου και χρόνου και σαφώς ζητώ και απαιτώ ως στενώτατος φίλος, αναγνωστής και συνεργάτης σας, την άμεση καθαίρεση, αφορισμό και αποπομπή, δηλαδή την παραίτηση του διευθυντού από τον «Ο.Τ.».
Διότι απλούστατα, γνωρίζω από πρώτον χέρι, ότι ο δικός μου δάσκαλος εξ Αμερικής δεν είναι Μασσώνος. Διότι απλούστερα ως μαθητής, επιλέγω πάντοτε τους διδασκάλους μου, ενώ κυρίως αποφεύγω την συναναστροφή μου με Μασσώνους. Τελεία και παύλα.
Ετούτη η εν αδίκω και συκοφαντική μομφή κατά του κυρΠαναγιώτου Τελεβάντου, σιγοτρώγει την ψυχή μου καιρό τώρα, η αδικία, και αφήνει να εννοηθεί, προφανώς ότι ο διευθυντής είναι παντελώς αχάπαρος, αφελής και επιπόλαιος, στα ζητήματα του Οικουμενισμού και Μασσωνισμού, και συνεπώς άκρως αναρμόδιος να διευθύνει τον «Ο.Τ.». Παρ΄εκτός κι αν πράγματι ήτο βαλτός (;!) και ανδρείκελον (;!) υπό του πνευματικού του συμβούλου.
Καταγράψατε, πατέρες και αδελφοί, πάλιν δια μέσω του ιδίου διευθυντού μας, μία φοβερή και φρικτώτατην υποκειμενικήν άποψη, ως συλλογική γνώμη και «νεοΠαραδοσιακή γραμμή» του «Ο.Τ.», όπου έρχεται αμέσως σε καθαρή αντίφαση και ξάστερη αντινομία με τους Ιερούς Κανόνες, αντιβαίνει δηλαδή την θεόπνευστο ερμηνεία των ιερών Κανόνων.
Όπου υποτιμάται, εμμέσως πλήν σαφώς, από την ηγεσία του «Ο.Τ.», η ιερά Αποτείχιση, ως μη ηρωϊκή ως μή επαινετή και ως μή Ομολογιακή ενέργεια.
Τούτη η φρικτώτατη διακήρυξις του αγαπημένου διευθυντού μας, προφανώς, πρόκειται για καθαρώτατην, διαστροφήν και αλλοίωσην, όχι μόνον της ιστορικής αντιΟικουμενιστικής γραμμής του «Ο.Τ.» εν σχέσει με την ιεροκανονική Διακοπή του Μνημοσύνου (ή ιεράς Αποτειχίσεως), αλλά και παρερμηνεία και αλλοίωση των θεοπνεύστων ιερών Κανόνων.
Έχω διενεργήσει μία αποδεικτική και αντιρρητική κριτική, μέσα από τις ίδιες τις πηγές και το αρχειακόν υλικόν του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ», κατά των επισήμων διακηρύξεων του διευθυντού μας, μάλιστα σας την έχω αποστείλει, προς δημοσίευσιν, αλλά μάλλον επιλέξατε να την αποσιωπήσετε. [Δείτε εδώ: Η ΝΕΑ «ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ» ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ» ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤ΄ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΜΑΝΙΟΔΕΣΤΕΡΩΝ ΕΡΑΣΤΩΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ,  http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/05/blog-post_40.html].
Θα αναμένω όμως την δημοσίευση του εν λόγω τουλάχιστον αποδεικτικού δοκιμίου μας, διαφορετικά, θεωρήστε ως δεδομένη την λύση της συνεργασίας μας και ως δεδομένη την παραίτησή μου από φίλον και συνεργάτη σας, διότι  φαίνεται πλέον αποδεικτικώς, ότι δεν αγαπάτε την αλήθεια των εκλησιαστικών πραγμάτων, και δεν είστε άξιοι και τίμιοι στις συνεργασίες σας. Διότι, αγαπάτε την ιδιοτελήν προπαγάνδα σας και όποιον δεν σας διενεργεί κριτικήν.
Βάση ετούτης της «νεοΠαραδοσιακής» γραμμής του «Ο.Τ.» , εξ αρχής απεσιωπήθησαν και απεκρύφθησαν, οι επίσημες και εν αδίκω καταγγελίες της Ιεράς Μητροπόλεως της Θεσσαλονίκης κατά τινών Κληρικών της, τινές εγκλίσεις και αντεγκλίσεις, και τέλος οι τελεσίδικες γραπτές διακηρύξεις των νεοΟμολογητών της Πίστεως και ιερώς Αποτειχισθέντων τριών Πρωτοπρεσβυτέρων (π. Θεοδώρου Ζήση, π. Νικολάου Μανώλη, π. Φώτιου Βυζύινα). Όλα αυτά απεκρύφθησαν όλως παραδόξως από την περίφημον «αντιΟικουμενιστικήν» εφημερίδα, ίνα μη γνωρίσει ο Λαός του Θεού το ιεροκανονικόν δικαίωμα και μέτρον της ιεράς Διακοπής του Μνημοσύνου κατά αιρετιζόντων Πατριαρχών ή Μητροπολιτών ή Επισκόπων, κατά συνέπειαν να υφίστατο ακομη παχυλή άγνοια περι της διακρίσεως μεταξύ ιεράς από ανιέρου Αποτειχίσεως.
Κάτι τελευταίον, και σημαντικώτατον. Παρατηρώ, τα τελευταία χρόνια, τον αξιότιμον συνάδελφον κύριον Βασίλειον Χαραλάμπους, κατεγνωσμένος και βραβευμένος Κύπριος Ποιητής, Οικονομολόγος, και μόνιμος υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών, χαρισματικός και πνευματικός άνθρωπος, το πλέον αγαπητώτατον πνευματικόν παιδί του αγίου Γέροντος Αθανασίου Σταυροβουνιώτου, μάλιστα και εγκρατής θεολόγος της Πίστεως μας, να καταγράφει, συστηματικώς, σημαντικές αντιρρήσεις και αντιαιρετικές πραγματείες κατά των κακοδοξιών του Γέροντος Ιωσήφ του Βατοπαιδινού.
Μου ήτο βλέπετε και λίαν στενώτατος και αγαπητώτατος συμφοιτητής αν και με περνά σχεδόν τα μισά μου χρόνια, Χάριτι Κυρίου μαζί εφοιτήσαμεν, μαζί απεφοιτήσαμεν και μαζί ορκισθήκαμεν και ελάβαμεν το Πτυχίον της Θεολογίας στις 14 Νοεμβρίου το 2012 από την Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ.
Παρατηρώ όμως, ότι η καλή μας αντιαιρετική εφημερίδα ο «Ο.Τ.» δεν ευαισθητοποιείται στο εν λόγω ζήτημα. Διότι δεν εδημοσίευσεν κανένα τέτοιον αντιαιρετικόν δοκίμιον από τις πολλαπλές κακοδοξίες του μοναχού Ιωσήφ.
Τι συμβαίνει αδελφοί και πατέρες; Γιατί κουκουλώνετε και αυτό το ζήτημα; Γιατί υποτιμάτε και ετούτο το ζήτημα; Το εξασκείτε το επάγγελμα από άγνοια ή μη αγνή άγνοια;
Συμφωνείτε ή διαφωνείτε δεν έχει καμμία σημασία. Σημασία έχει ο δεοντολογικά δίκαιος και μαχητικός δημοσιογραφικός και αντικειμενικός αγώνας της εφημερίδος μας. Τον οποίον και εσακατέψατε και εβραχυκυκλώσατε. Αυτό που γνωρίζω, αρκετά καλά, είναι, ότι ενώ ο φίλτατος και αγαπητώτατος κ. Βασίλειος Χαραλάμπους σας αποστέλνει συστηματικά κάθε γραπτό του, συμπεριλαμβανομένων και αυτά κατά των ετεροδιδασκαλιών του ψευδοπροφήτου Γέροντος Ιωσήφ, εσείς τα αποσιωπείτε, και έτσι υφίστατο εξ ιδικής σας υπαιτιότητος ένα τεράστιο και ζοφερό πέπλον μυστηρίου, για τις πολλαπλές και πάμπολλες αποσιωπήσεις και αποκρύψεις στοιχείων περί των εκκλησιαστικών πραγμάτων. Δεν διενεργείτε δηλαδή αντικειμενικήν ενημερώση και πληροφόρησιν αλλά ανίερον προπαγάνδα και παραπληροφόρηση.
Εν κατακλείδι να προσθέσω: από τη στιγμή που κατεγράφην το συκοφαντικό παραλλήρημα του αξιότιμου διευθυντού μας, κατά του κ. Παναγιώτη Τελεβάντου, ότι ο τελευταίος είναι δήθεν Μασσώνος, από εκείνην τη στιγμή μέσα μου εκλονίσθην η όποια ελπίδα και σημαντική εμπιστοσύνη όπου έτρεφα προς τους τιμίους συνεργάτες μου και προς την  καθόλα άγνωστη μου Συντακτική Επιτροπή της εφημερίδος μας.
Έκ τοτε εσταμάτησα να την μελετώ ενώ και απαξιώνω να την προμηθεύομαι από το περίπτερο του χωριού μου. Έπαυσα οριστικώς να την μελετώ και εμεγιστοποίησα την μελέτη μου στα Πατερικά Κείμενα.
Εάν δεν απολογηθεί δημόσια ο διευθυντής κ. Γ. Τραμπούλης, και μετέπειτα δεν παραιτηθεί, αμέσως, αυτός μαζί και ο συμβουλεύσας αυτόν, ο Gotfather του «Ο.Τ.» ο και παντελώς άγνωστος προς εμένα, έχετε με παντελώς παραιτημένον από συνεργάτην αλλά και από φίλον σας, αλλά μάλλον, να είστε και απόλυτα βέβαιοι, ότι θα συνταχθώ με τον χειρώτερον εχθρόν σας, τον πρώην δάσκαλόν μου κ. Παναγιώτη Τελεβάντο ώστε να αποδεικνύουμεν, ομαδικώς, και συστηματικά τις σωρηδόν σοφιστίες και προπαγάνδες σας. Άνθρωπος που σέβεται τον εαυτόν του και την αξιοπρέπειά του δεν συνεργάζετε ούτε με ψυθιριστές αλλά ούτε και με κουτορνίθια και δή τζάμπα μάγκες κόκορες που υποσκάπτωσιν κουτοπόνηρα τον αντιΟικουμενιστικόν αγώνα μας.
Τέλος: να σημειωθεί, ότι οι ιερώς Αποτειχισμένοι (π.χ. οι προαναφερόμενοι τρείς Πρωτοπρεσβύτεροι) ουδέποτε, εμέμφθησαν ή εκατηγόρησαν, τον παραμικρόν αξιόλογον και ορθόδοξον παραδοσιακόν συλλειτουργόν τους που δεν επιθυμεί για διάφορους ποιμαντικούς λόγους, να εφαρμώσει, το δυνητικώτατον και Κανονικώτατον δικαίωμα της ιεράς Αποτειχίσεως (δια της διακοπής του μνημοσύνου τινός αιρετίζωντος επισκόπου). Ενώ αντίθετα μερικοί αξιόλογοι και αγαπητοί Μητροπολίτες και άλλοι αξιαγάπητοι Κληρικοί και θεολόγοι (π.χ. ο Μητροπολίτης Γόρτυνος κ. Ιερεμίας, ο Πρωτοπρεσβύτερος, ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, ο διευθυντής του «Ο.Τ.» θεολόγος κ. Γεώργιος Τραμπούλης κ.α.) είτε εμμέσως πλήν σαφώς, είτε άμεσα, και δή δημοσίως, μέμφονται και κατακρίνωσι, αδιακρίτως, εν αδίκω και ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΩΣ, την ιεροκανονική ενέργεια των ιερώς Αποτεισθέντων Πρωτοπρεσβυτέρων, την επαινετή και ηρωϊκή Ομολογιακή ενέργεια του ιερού «Εντειχισμού» τους, δια της ιεράς Αποτειχίσεως, από τις σωρηδόν κακοδοξίες των αιρετικωτάτων πατριαρχών, μητροπολιτών και επισκόπων όπου ανενδοίαστα Οικουμενίζωσι δια του πολύ-αιρετικού Συγκρητισμού. Δηλαδή, αντί να κατηχήσωσι και διαφυλάξωσι το Χριστεπώνυμον πλήρωμα της Εκκλησίας, διδάσκοντας την ιερώτατην και πανάγια διάκρισιν, ιεράς από ανίερης Αποτειχίσεως, προσβάλλωσιν και υποσκάπτωσιν, εξ αδιακρισίας ή εξ αγνοίας, και αφελώτητας καρδίας, την ιεροκανονική Ομολογιακή ενέργεια των ιερώς Αποτειχισμένων.
Συνεπώς αδελφοί και πατέρες γνωστοί και άγνωστοι συνάδελφοι και συνεργάτες του «Ο.Τ.» για ποιόν λογον υποκρίνεσθε τα θύματα, και ότι δήθεν όλως αδίκως σας πετροβολώσι, ενώ παραβιάζετε και υποτιμάτε, στον πρόσωπον των τριών τουλάχιστον ιερώς Αποτειχισμένων, τον ιερό Κανόνα της ιεράς Αποτειχίσεως; Ο Ιερός Κανών δεν μας διδάσκει την ιδιαίτερη τιμή και ανύψωσιν της ρωμαλέας ενεργείας τους ως τω όντι Ομολογιακόν πρότυπον ηρωϊκού αγωνίσματος εντός της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας; Όλοι εσείς, δηλ. όσοι διδάσκετε τα ακριβώς αντίθετα, και υποτιμάτε το σημείον της ξεχωριστής και ιδιαίτερης τιμής που οφείλομεν, οι νόρμαλ και παραδοσιακοί Ορθόδοξοι, να περιβάλλουμε τους ιερώς αποτειχισθέντας, δεν αντιλαμβάνεσθε καθόλου ότι θεομαχείτε και παρανομείτε έναντι των θείων και θεοπνεύστων ιερών Κανόνων της Εκκλησίας; Δεν αντιλαμβάνεσθε ότι μεταβάλλεσθε, επειδή κατακρίνετε αυτούς, σε δεινούς παραβάτες του ιερού Κανόνος;

Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών

 

*Η επιστολή αυτή, άρχισε να γράφετε καιρό τώρα, μέσα στην περίοδον του Πεντηκοσταρίου και  ενισχύθηκε και ολοκληρώθην μόλις πρόσφατα.

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_11.html

ΠΟΙΟΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ;

Screenshot_34.png

ΠΟΙΟΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ;

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Δείτε το εδώεδώ και εδώ σε PDF και DOCS.
Τόσα χρόνια υπερασπίζομαι με ζηλότυπη θέρμη και παιδική αφελώτητα τον διαδικτυακόν μου διδάσκαλον και αξιόλογον πρωτοπρεσβύτερον π. Βασίλειον Βολουδάκην. Εν μια νυκτί όμως εξ αιτίας τινάς ελεγκτικής και αντιρρητικής κριτικής μου κατά τινών φρικτών και ανιστόρητων κατηχητικών κακοδοξιών του που εδιεκήρυξεν ο ίδιως, δημοσίως, και γυμνή τη κεφαλή, εξ αιτίας της θεολογικής κριτικής μας, μας κατηγορεί ότι είμεθα συκοφάντες.
Είμεθα! Πώς δεν είμεθα;
Αφού συκοφαντούμεν και κατακρίνουμεν τις α-νοητες κακοδοξίες του. Είμεθα συκοφάντες κατά των κακοδοξιών του. Συκοφαντούμε αναντίρρητα, κάθε στυγνή ετεροδιδασκαλεία του. Τον περιπόθητον και αγαπητώτατον πρόσωπόν του το υπερεκτιμούμεν και το συμπαθούμεν σε απεριόριστη κλίμακα.  Έτσι φοβούμεθα μεγατόνως να τον συκοφαντήσουμε ή ιεροκατακρίνουμεν, διότι είναι αγιώτατος και καλώτατος ιεράς.
Ο Απόστολος Παύλος, μας διδάσκει ότι: «κατά πρεσβυτέρου κατηγορίαν μη παραδέχου, εκτός ει μη επί δύο ή τριών μαρτύρων» καθώς και «τους (δημοσίως) αμαρτάνοντας ενώπιον πάντων έλεγχε, ίνα και οι λοιποί φόβον έχωσι». (Προς Τιμόθεον Α΄ Επιστολή, κεφ. Ε΄,19-22).
Έχουμε δηλαδή την υποχρέωση, εμείς οι Λαϊκοί και οι Μοναχοί, οι απλοί Πιστοί και οι θεολόγοι, να ελέγχουμε ΔΗΜΟΣΙΑ, τους δημοσίως αμαρτάνοντας πατριάρχας ή μητροπολίτας ή επισκόπους ή πρεσβυτέρους. Την εξουσία του πεπαρρησιασμένου ελέγχου, την λαμβάνουμε απευθίας από το ενεργοποιημένον ιερό μας Βάπτισμα και το ιερό μας Χρίσμα, όπου συμμετέχωμεν, εις το Τριπλόν αξίωμα του Θεανθρώπου Χριστού μας. Ο π. Βασίλειος, μάλλον επιθυμεί να έχει υποτακτικούς, άβουλα όντα, με ευνουχισμένη την κριτική σκέψη, και αλλοιωμένη την ευαγγελική τους συνείδηση, ώστε να χειραγωγεί εις εαυτόν, αντί προς τον Χριστόν.
Μέχρι στιγμής, αλλά καιρό τώρα, ένας μοναχικός καουμπόης, ένας μάρτυρας, εξ Αμερικής, ρωμαλέος Κύπριος θεολόγος, ακούει στο όνομα Παναγιώτης Τελεβάντος, εκατήγγελνε και καταγγέλει σφόδρα ότι ο π. Βασίλειος εκακοδοξούσε. Κανένας μας σχεδόν δεν τον επίστευε. Μάλιστα εμείς αρεσκώμεθα να τον κατακερευνώνουμε και πολεμούμε συντασσόμενοι τόσα χρόνια (2012-2017) σχεδόν πενταετίαν με το πλευρό του Βολουδάκη. Μάλιστα ο π. Βασίλειος, ελέω των αντιρρητικών κριτικών του, τον οδήγησε και στα Πολιτικά Δικαστήρια και αυτά τον καταδίκασαν ερήμην του ως συκοφάντη.
Ήρθε η στιγμή, να θέσω εν αμφιβόλλω και εν ηχηρά αμφισβητήσει την καταδικαστική απόφαση του Πολιτικού Δικαστήριου, ότι ο κ. Παναγιώτης Τελεβάντος, είναι δήθεν συκοφάντης, διότι δεν είμεθα υποχρεωμένοι να είμεθα τυφλοπόντικες για την δίκη παρωδία, όπου ο Τελεβάντος, ουδέποτε προσωπικά και ενώποιον Δικαστικών Αρχών απολογήθην, διότι δεν του εδώθει η υψηλή δικαία δυνατότητα και το υπέρτατον αγαθόν της υπερασπίσεως και αποδείξεως της αθωότητός του και της καταθέσεως της αντιρρητικής απολογίας του, εφ΄ όσον εδικάστην και εκαταδικάστηκεν εν τη απουσία του.
Και ο Εφραίμ του Βαλτοπεδίου αθωώθην από τα Πολιτικά Δικαστήρια, αλλά είναι υπόδικος και κατηγορούμενος, συστηματικά, για σωρηδόν κακοδοξίες και αντικανονικά ολισθήματα. Αν θέλουμε πιστεύομεν σε απόλυτον βαθμό την ελλαδική δικαιοσύνη, μιας και άπαντα σχεδόν έχωσι διαβρωθεί, μη είμεθα υποκριτές, το ζεστό παραδάκι μιλάει και κελαϊδάει καλικέλαδα στις συσκοτισμένες καρδιές πάμπολλων δικαστών και νομικών, είτε από χρηματισμούς είτε από άλλα ιδιοτελή άνομα συμφέροντα. Επανέρχομαι όμως επί της ουσίας.
Μικρό το κακό, διότι ο κυρΠαναγιώτης μας, ζητεί συστηματικά, να μονομοχήσει, ίνα πάρει την ρεβάνς, διά του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ», ενώ ο πολυσέβαστος π. Βασίλειος Βολουδάκης αρνείται να τον αντιμετωπίσει.
Άραγε γιατί και τι ακριβώς φοβείται ο παπαΒασίλης;
Φοβείται τον κατεγνωσμένο και μικροκαμωμένο συκοφάντη του; Πώς είναι δυνατόν ο θεοφόρος Νέστωρ να φοβείτε τον Λιαίον; Ή πώς είναι θεο-λογικόν, ο προφητάναξ Δαβίδ, να φοβείται τον Γολιάθ; Αφού ο θεοφόρος άνθρωπος, δεν δειλιά ούτε πρέπει να είναι διστακτικός σε τέτοιες θεολογικές αναμετρήσεις, αν έχει τον Θεόν… μαζί του. Ή μήπως φοβείται, ότι ο Τελεβάντος έχει ισχυρώτατα θεολογικά επιχειρήματα όπου δύναται να μας αποδείξει τις σωρηδόν κακοδοξίες του;
Εδώ παρεμβαίνω, ως από μηχανής θεός, στις πολυχρόνιες πολεμικές επιχειρήσεις, Τελεβάντου και Βολουδάκη, και μεταβάλλω τον εαυτόν μου, από την σήμερον, ως μάρτυρα υπερασπίσεως του Τελεβάντου, συνεπώς είμεθα πλέον δύο μάρτυρες κατά τας Γραφάς και δύο απλοί θεολόγοι της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, και διαδηλώνω και καταγγέλνω, επίσημα, μαζί με τον Τελεβάντο, ότι ο Βολουδάκης πράγματι εκφράζει συγκεκριμένες κακοδοξίες.
Βέβαια, δεν καταγγέλνω καθόλου, για τις ίδιες κακοδοξίες που τον καταγγέλνει ο αγαπητώτατος και κύριος Παν. Τελεβάντος. Όταν έρθει η ώρα η καλή θα τις (ξανα)εξετάσουμεν και εκείνες. Ή μήπως να αναμένουμεν να διεξαχθεί η μοναμαχία;
Καταγγέλω λοιπόν, ότι Πρεσβύτερος π. Βασίλειος, ως «νεοΑπολογητής του Αρείου», «ετεροδιδασκαλεί», διότι εξ αιτίας του η Πατερική Θεολογία και «η διδασκαλία βλασφημήται», ότι τετύφωται ο εν λόγω κληρικός, «μηδέν επιστάμενος, αλλά νοσών περί ζητήσεις και λογομαχίας». (Προς Τιμόθεον Α΄ Επιστολή, κεφ. Στ΄, 3-5).
Παρακαλώ με βαθυτάτη ψυχική οδύνη τον σεβαστό παππούλη μας π. Βασίλειον, να οπισθοχωρήση άμεσα και να απολογηθεί, ΔΗΜΟΣΙΑ, και να ανασκευάσει ΑΡΔΗΝ όλες του τις κακοδοξίες, διότι επίκειται να γίνει θεολογικό μακελιό «λουτρό αίματος», α λά Τέξας, και να πάψει επί τέλους να χρησιμοποιεί, ως άβουλα στρατιωτάκια, τους οπαδούς του, κυρίως για ασπίδα, υπέρ των κακοδοξιών του.
Επιβεβαιώνω εν τέλει, ως πρώην (έδωσα την παραίτηση μου μόλις πρόσφατα) αρθρογράφος του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ», ότι ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, ελέγχει πράγματι  απόλυτα τον «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟΝ», και το λέγω όχι βάσει των ισχυρισμών του Τελεβάντου, αλλά κατά βάση άλλων ισχυρωτάτων προσωπικών μου ενδείξεων και αποδείξεων ή και αψευδών πληροφορήσεων όπου ίσως και να προσκομίζω προσεχώς στο ημερολογιακόν μου ιστοχώρον.
Μήπως τελικώς, ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, πρέπει να δεχθεί την μονομαχεία που εκζητεί μανικώς ο Τελεβάντος, και έπειτα ανάλογα της εξελίξεως της, να παραιτηθεί, και υπάγει σπίτι του; Ή πρώτα να παραιτηθεί, από την κακοδιαχείριση και ηγεσία του «Ο.Τ.», και έπειτα να γίνει η μοναχία, ως ισότιμων και ισάξιων θεολόγων της Εκκλησίας; Εδώ είναι το μείζονα δίλλημα που με κατακαίγει και έχω και τον θεολόγο κ. Παναγιώτη Κατραμάδο να μου γκρινιάζει, ως ανέραστος άνθρωπος, με ανούσια και επιπόλαια μηνύματα.
Διότι θεωρώ, ότι εκείνος που δύναται να κρίνει, αντικειμενικά και αμερόληπτα, τις κακοδοξίες ενός Κληρικού, και δή του Βολουδάκη, είναι ένας αρκετά πεπαιδευμένος και θεολογικά συγκροτημένος και έμπειρος θεολόγος, ευγενικώτατος θεολόγος της Εκκλησίας, όπως ο κύριος Παναγιώτης Τελεβάντος.
Η απόφαση και η μπάλα βρίσκεται στα πόδια, εξάπαντος του κακοδοξούντα και ετεροδιδασκάλου παππουλή μας.
Μόλις έχουμε πληροφορηθεί, ωστόσον, ότι ο αξιαγάπητος κληρικός της ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, έστησε ένα στρεψόδικον και λίαν κακόδοξον και οπτικοακουστικόν θρησκευτικόν παραλήρημα εναντίον μας. Ένα βίντεο αφιέρωμα κατά του υποφαινόμενου, σχεδόν 40 λεπτών. Είναι τιμή μου, και σας ευγνωμονώ για το πανάθλιον θρησκευτικόν παραλήρημά σας. Ένα βίντεο εξευτελισμός του κληρικού, όπου εδιενεργήθει από την μικροπρέπεια και την α-νόητη οχλοβοή («άρον άρον σταύρωσον αυτόν τον Νούνη») εκ τινών αθλίων οπαδίσκων, αλλά και ως αδιάκριτη και αποίμαντη εκδίκηση, κυρίως, κατά του συνεργάτη του που «όλως ξαφνικά» (όλα τα λεφτά η υποκριτική του έκπληξις) εμετεβλήθηκα, από αχρείος και έμπιστος υπηρέτης του, σε υψηλώτατος και μέγιστος συκοφάντης του.
Συνεπώς, έχω την κάθε υποχρέωση, να απαντήσω, μία προς μία στις κατηγορίες και αντεγκλίσεις εναντίον μου, αφού ο υπόδικος κακοδοξιών και ετεροδιδασκαλών κληρικός, επιτείθεται, με ανέντιμη στρεψοδικία και ιδιοτελή λύσσα, διενεργώντας, τινά επίδειξη ισχύως δια των οπτικοακουστικών μέσων.
Ό ίδιος ή οι συνεργάτες του έκαναν μερικές ενέργειες και εκατέβασαν το βίντεο (ελέω πνευματικών δικαιωμάτων) όπου, προσωπικώς επέκοψα, ακριβώς σε εκείνο το πεντάλεπτο όπου κακοδοξούσε. Συνεπώς, παραθέτω ολόκληρο το βίντεο και προτρέπω τους αναγνώστες μας, να το παρακολουθήσουνε με προσοχή από το 15ο λεπτό και μετά, για σχεδόν πέντε λεπτά. Όσοι μπορείτε μάλιστα κατεβάστε το και επεξεργαστείτε το στο εν λόγω πεντάλεπτο σημείο και ανεβάστε το μέσα από το δικό σας κανάλι ή και από τα δικά σας ιστολόγια. Και αναμένω εξάπαντος και τις ιδικές σας προσωπικές παρατηρήσεις και τα σχόλια.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_69.html

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΒΟΛΟΥΔΑΚΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

  1. Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Βολουδάκης, ΠΟΙΟΣ ΚΡΙΝΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ; ( Δείτε ολόκληρον το βίντεο ή όσοι θέλετε δείτε από το 15ο λεπτό και μετά) , https://www.youtube.com/watch?v=UbR9xw-UMmQ .
  2. ΟΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ, (Βίντεο απόσπασματικόν και δεκάλεπτο, με τις ακριβείς κακοδοξίες του π. Βασιλείου, μπορείτε να δείτε μόνον τα πρώτα πέντε λεπτά), https://www.youtube.com/watch?v=17T1iDxcmW4 . (Το βίντεο αυτό, έπεσε με ενέργειες του π. Βασίλειου Βολουδάκη, θα βρείτε το απόσπασμα από ολόκληρο το πρώτο βίντεο).
  3. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΚΛΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_7.html.
  4. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΩΝ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΑΙΡΕΤΙΚΩΤΑΤΟΝ ΑΚΡΟΝ ΤΟΥ «ΖΗΛΩΤΙΣΜΟΥ» ΔΙΑ ΓΡΑΦΙΔΟΣ ΤΟΥ κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_8.html.
  5. Παναγιώτου Π. Νούνη, Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΣΤΑ ΑΤΟΠΑ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΑ ΔΙΑΚΗΡΥΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΟΥ ΑΡΕΙΟΥ (Περιέχει και την Πρώτη Επιστολή του π. Βασιλείου Βολουδάκη), http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_75.html.
  6. Παναγιώτου Π. Νούνη, Ο ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΕΔΙΕΚΗΡΥΞΕΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΩΡΕΙ (Περιέχει και την δεύτερη Επιστολή του π. Βασιλείου Βολουδάκη), http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_88.html .
  7. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟΝ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_11.html.
  8. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΛΟΓΟΣ ΜΗ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΘΕΝΤΩΝ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/04/blog-post_86.html.
  9. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΜΑΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΩΣΙ ΚΑΘΟΤΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΕΞ Α-ΝΟΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΝΑ ΚΑΚΟΔΟΞΕΙ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_91.html .
  10. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΠΟΙΟΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ;

Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΣΤΙΣ ΝΕΟΦΑΝΕΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ

Screenshot_928

Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΣΤΙΣ ΝΕΟΦΑΝΕΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΜΜΕΝΕΙ, ΔΙΑΣΤΡΕΦΩΝΤΑΣ, ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ
Του Παναγιώτη Νούνη

Δείτε το εδώεδώ και εδώ σε PDF και DOCS.

Ο κατήφορος της ετεροδιδασκαλίας, κατά την πρώτη εκτίμησή μας, αδελφοί και πατέρες, του λίαν αγαπητού παππούλη μας π. Βασιλείου Βολουδάκη δεν έχει σταματημό. Ποιος σου έλεγε αγαπημένε κ. Παναγιώτη Τελεβάντε μου ότι ο «μισθοφόρος του Βολουδάκη», ο «υπογράψας» τινά δήθεν Βολουδακικά άρθρα, το «ελεγχόμενο» δήθεν Βολουδακικό Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», ο διαδικτυακός μαθητής σου και ο εν αδίκω σφοδρώτατος πολέμιός σου, ότι κάποτε θα διενεργούσε ανάλογη σφοδρή αντιρρητική κριτικήν και κατά του Πρωτοπρεσβυτέρου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών π. Βασιλείου Βολουδάκη.
Ουδέποτε είχα τέτοιον σχέδιον κατά νου, διότι είχα απόλυτον εμπιστοσύνη στο εν λόγω λίαν αγαπητό μου κληρικό. Απόδειξις είναι, ότι συστηματικώς τα τελευταία χρόνια τον υπεράσπιζα, δημόσια, ιδιωτικά και προσωπικά. Μάλιστα αναρτούσα διά των προσωπικών μου διαδικτυακών σελίδων, συστηματικώς, τα κηρύγματα και μαθήματά του. Τελευταία μάλιστα, μόλις προχθές, έλαβα και συγχαρητήριο γράμμα από τον ίδιο για ένα κείμενό μου όπου και θα το δημοσιεύσω λίαν προσεχώς.
Δεν εξανεμίστηκε ακόμη η ελπίδα μου, ότι υπάρχει μία μεγίστη πιθανότητα να σφάλλω προσωπικά. Και εάν αποδειχθεί ότι σφάλλω να απολογηθώ. Ή, ότι ίσως κάπωθεν να υπερβάλλω, έτσι ώστε να μή έχω και απόλυτα εμπεδωμένη βεβαιότητα, ή να μη έχω ακόμη σχηματίσει μίαν ολοσχερώς, τελεσίδικην πεποίθηση, μέσα μου, διότι δεν έχω απόλυτον εμπιστοσύνη σαφώς στο λογισμό μου.
Θεραπεία επ΄αυτού του διλήμματος είναι: να ερωτήσεις τους πνευματικούς σου πατέρες, αλλά και άλλους ειδικούς και πεπειραμένους ανθρώπους, περί των Θεολογικών Ζητημάτων, όπερ και το έπραξα. Και χωρίς πολλά πολλά, φωτισμένοι άνθρωποι μου επιβεβαίωσαν τον λογισμό μου και την ιδιαίτερη αίσθησίν μου ότι σαφέστατα ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, εδιεκήρυξε, αλγεινή και φοβερά κακοδοξία. Εάν δεν μου επιβεβαίωναν οι πνευματικοί αδελφοί και πατέρες μου, τον εν λόγω θεολογικό προβληματισμό μου θα εδιανοούμουν σε ψιλό λογισμό να προσβάλλω και να καταγγείλω, και δή δημοσίως, την κακοδοξία του αγαπητού φίλου και πολυχρόνιου συνεργάτου μου πατρός Βασιλείου; Προφανώς όχι!
Και η βροντερή απόδειξις ότι δεν έψαχνα ουδέποτε να του βρώ κακοδοξίες, είναι η σταθερή αμυντική πολεμική μου εναντίον όσων είχα την προσωπική πεποίθηση ότι τον κατηγορούσαν άδικα, πράγμα το οποίον και επιβεβαιώνει ο ίδιος στο βίντεο. Αλλά όμως αναντίρρητα με αδικεί, αδικεί τον συνεργάτη του, όπου με ταυτίζει με τους δήθεν συκοφάντες του, ενώ την ίδια στιγμή μου γράφει επιστολές και μου επιβεβαιώνει, γραπτώς, ότι δεν με ταυτίζει με εκείνους.
Σε ειδικώτατο οπτικοακουστικό αφιέρωμα, με τις Βολουδάκειες αντιρρήσεις του, ο π. Βασίλειος, διαβάζει και μας διδάσκει πολύ σωστά όσα ακριβώς μας εξιστορεί ο άγιος Νεκτάριος περί του Αρείου. Αλλά όμως, ο ίδιος κληρικός, επιμένει στην κακοδοξία του, διότι ακόμη να την ανασκευάσει και να αντιληφθεί, ότι όλα όσα εδιεκήρυξε σε πρηγούμενο βίντεο, είναι τα ακριβώς αντίθετα με αυτά που μας περιγράφει ο άγιος Νεκτάριος.
Επισημαίνω χάριν της αντικειμενικής αλήθειας του πράγματος μερικά α-νόητα σημεία των ενεργειών του π.Β.Β.:
Όλα όσα ακριβώς μας παραθέτει ο π. Βασίλειος στο βίντεο (12/6/2017, Ο π. Βασίλειος Βολουδάκης προς θηρευτάς “κακοδοξιών”! https://www.youtube.com/watch?v=j7Xnba1bX8k) διά του εγχειριδίου του Αγίου Νεκταρίου, τα είχαμε πρώτοι καταγράψει (6/6/2017), ως ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΚΛΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ, [δείτε εδώ: http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_7.html%5D  και σημειώσει, από άλλες ακαδημαϊκές ιστορικές πηγές, εις το πρώτον αντιρρητικό ή καταγγελτικό μας δοκίμιον όπου το ανερτήσαμε δημοσίως (7/6/2017) και έτσι απεκαλύψαμε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ το εν λόγω ζήτημα, και δή ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΩΣ, και με ιστορικές ή αγιολογικές μάλιστα παραπομπές, ότι ο π. Βασίλειος «γυμνή τη κεφαλή» εκήρυξε δυστυχώς κακοδοξίες.

Οι κακοδοξίες του επροήλθαν μέσω της κατηχητικής και ποιμαντικής δραστηριότητός του σε μία ομιλία του στην ιερά ενορία του στον Άγιο Νικόλαο Πευκακίων. Και όχι σε μάθημα Εκκλησιαστικής Ιστορίας, καθώς πολύ σωστά ο ίδιος μας το διευκρινίζει και τονίζει. Αλλά όμως, το ιδικό του αμφιλεγόμενο επιχείρημα, ότι δεν διδάσκει Εκκλησιαστική Ιστορία, είναι έωλο επιχείρημα, που προσβάλλει ιδιαίτερα τόσο τον ίδιο όσο και την νοημοσύνη των οπαδών και μαθητών του, διότι όπως πολύ ορθά και αντικειμενικά έχουν τα πράγματα, ως ποιμένας, οφείλει, να ποιμαίνει και να κατηχεί, ορθοδόξως και απλανώς, τον Λαόν του Θεού και έτσι είναι αναντίρρητα αδικαιολόγητος, στο να κακοδοξεί, αφού πράγματι δεν διδάσκει εκκλησιαστική ιστορία.

Άραγε είναι ή δεν είναι μεγίστη αντίφαση, όπου εκεί εκζητούσε τινά επιείκια δια την κριτική μας, ότι θα έπρεπε στην χειρώτερη των περιπτώσεων να τον καταγγέλναμε, ως ανιστόρητο κληρικό, όταν μάλιστα, μας ξεκαθαρίζει ότι ο σκοπός του, δεν ήταν να διδάξει Εκκλησιαστική Ιστορία, αλλά να κατηχήσει; Συνεπώς, πως ακριβώς να εφαρμοσθεί η  α-νόητη (=άνευ λογικού νοήματος) και παράλογη απαίτησις του να τον κατηγορήσουμε, μόνο ως ανιστόρητο, αντί ως κακοδοξούντα κληρικό;

Αν και μόνον αν, παραδέχετο με πάσα αφοπλιστική ειλικρίνια, ότι εδίδασκε Εκκλησιαστική Ιστορία, και δεν εκατηχούσε το πλήρωμα της Εκκλησίας, τότε θα είμασταν αναγκασμένοι, να τον κατηγορήσουμε, ότι είναι όντως ανιστόρητος διδάσκαλος της Εκκλησιαστικής Ιστορίας.

Διότι οφείλει ή όφειλε μάλλον, να γνωρίζει, ένας λόγιος ή αμόρφωτος Κληρικός, ότι ο Άρειος είναι αιρετικώτατος και αιρεσιάρχης και ότι μάλιστα κατεδικάσθει, καθαιρέθει και αφορίσθει από την Ορθόδοξην Καθολική Εκκλησία μας πολύ πρό του αιφνιδίου θανάτου του.

Όλα αυτά βέβαια, ο π. Βασίλειος, τα διέστρεψε και τα αλλοίωσε, και τα παραμόρφωσε, με το βίντεο της «Κυριακής της Πεντηκοστής», κυρίως, διά τον λόγο ότι είναι πράγματι εκκλησιαστικά ανιστόρητος, και θεολογικά αθεολόγητος, τουτέστιν κακοδοξεί και δειλιά να το παραδεχθεί αλλά και να μετανοήσει.

Διότι, με αυτά που διεκήρυξε, ως «Απολογητής του Αρείου» μέχρι και ένας Προπτυχιακός Φοιτητής της Θεολογίας, μα τι λέγω ο δύσμοιρος… μάλλον μέχρι και ένα μωρό παιδάκι του δημοτικού ή του γυμνασίου ή και του λυκείου, θα τον αναχαίτιζε, ΑΝΤΙΡΡΗΤΙΚΩΣ, ως εκφραζόμενες υπ΄αυτού ασυναρτησίες, κακοδοξίες και βλακείες ολκής.

Έτσι λοιπόν: από «καλός Ποιμήν» εν μια νυκτί μας (αυτό)φανερώθει προς στιγμήν ως λυκοποιμήν… και συνεχίζει ο ταλαίπωρος Κληρικός των Πευκακίων να μας δείχνει και να τρίζει τά δόντια του μη φειδώμενος του ποιμνίου του αλλά και της «ΚΟΙΝΩΝΙΣΤΙΚΗΣ» σέκτας του.

Εμείς θα επαναλάβουμεν, ότι γράφουμε τόσες μέρες: ότι θεωρούσαμε μέχρι εχθές, ότι ο παπα Βασίλειος ΔΕΝ είναι κακόδοξος κληρικός. Δεν είναι κακόδοξος, αλλά έπεσε σε κακοδοξίες, με τη επιφοίτηση πονηρού πνεύματος ανήμερα της Πεντηκοστής. Αυτό το λέγαμε και αυτό το πιστεύαμε μέχρι προχθές. Μέχρι προχθές, τον θεωρούσαμε ως απόλυτα καλόδοξο και ορθόδοξο κληρικό ώσπου έπεσε ΔΗΜΟΣΙΩΣ σε μερικές κακοδοξίες.

Μέχρι χθές θεωρούσαμε, ότι απλά και έν αφελώτητι καρδίας διεκήρυξε τις κακοδοξίες, αλλά σήμερα, με την εμμονή και επιμονή του να προσπαθεί ματαίως, να μας αποδείξει, ότι δεν ξεστόμησε κακοδοξίες, και μάλιστα ότι είναι αλάθητος και απλανής, ε τότε σήμερα, λέμε χωρίς φόβο και πάθος, ανευ περιστροφών, ότι όχι μόνον οι εν λόγω ενέργειές του όπου τον καταγγείλαμε είναι κακόδοξες αλλά μάλλον είναι και κακόδοξος κληρικός, διότι εμμένει και επιμένει, σκανδαλιστικώς, στο αιρετίζων λάθος του και στις κακοδοξίες του. Και παύομε έτσι να του έχουμε και την αμυδρά στοιχειώδη εμπιστοσύνη που του είχαμε τόσα χρόνια.

Και προττάσουμε, ένα μεγάλο ερωτηματικό σε όσα τον υπερασπίσαμε τόσα χρόνια, και θέτουμε κυρίως εν ηχηρά αμφιβόλω όλα όσα έγραψε και διενήργησε, μηδενός εξαιρουμένου, μέχρι ακόμη και της αμαρτωλής και άνομης δημοσίας διενεργείας του όπου όντας Κληρικός της ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, εμπνεύσθει, δημιούργησε και συμμετέχει, ενεργοποιημένα (!), στην Πολιτικήν Παράταξην «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» προσβάλλωντας έτσι απευθείας σωρηδόν Ιερούς Κανόνες, πράγμα το οποίον τον αποδεικνύωσι, ως δεινότατο παραβάτη των ιερών Κανόνων, ως κακόδοξον και νεωτεριστήν κληρικόν, όπου διακατέχεται από το πονηρότατο πνεύμα του Παποκαισαρισμού.

Αν στην εξίσωση του κόμματος «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» απουσίαζε, παντελώς, η κληρικαλιστική μορφή του πατρός Βασιλείου, το εν λόγω πολιτικό κόμμα, θα ήτο θεολογικά, ακατηγόρητον. Αλλά επειδή συμμετέχει και συναποτελεί σημαντικότατο εξάρτημα ολοκλήρου του πολιτικού μηχανισμού του, ως πνευματικός πατήρ που ενεργεί και με άλλα πολυποίκιλα μέσα, στο εν λόγω πολιτικό χώρο, ο εν λόγω θρησκευτικοπολιτικός χώρος  δύναται ανέτως να χαρακτηρισθεί ως η κατ΄εξοχή εκκλησιαστικο-Πολιτική Σέκτα του πατρός Βασιλείου.

Όλα τα προειρημένα, συνδέονται και συμπλέκονται, διότι αλληλοπεριχορούνται, άρδην, με τις σωρηδόν επιπρόσθετες και σταθερές καταγγελίες του ρωμαλέου Ελληνοκυπρίου θεολόγου της ιεράς Αρχιεπισκοπής της Αμερικής κ. Παναγιώτη Τελεβάντου.
Δυστυχώς ο π. Βασίλειος, επιμένει και εμμένει, αμετανόητα, στις κακοδοξίες του, οι οποίες δεν είναι ούτε κάν ελάχιστες.
Κυρίως η κακοδοξούσα εμμονή του, βρίσκεται στο νέο οπτικοακουστικό ντοκουμέντο, όπου είναι ειδικά αφιερωμένο σε εμας. (12/6/2017, Βίντεο: Ο π. Βασίλειος Βολουδάκης προς θηρευτάς “κακοδοξιών”!). Η επιμονή και εμμονή του αποκαλύπτονται, από τον ίδιο, στο δεύτερο ακριβώς λεπτό, όπου ομολογεί με σαφήνεια, τι ακριβώς αιρετίζων παράδειγμα χρησιμοποίησε στην προγενέστερη κακόδοξη κατηχητική ομιλία του. Αν κανείς παρατηρήσει προσεκτικότατα και τα δύο βίντεο, πουθενά δεν ανασκευάζει την αιρετική πλάνη του καθότι δεν ομολογεί ότι έπεσε σε κακοδοξία.
Η καινοφανής ετεροδιδασκαλία του πατρός Βασίλειου, συμπυκνώνεται, μέσα σε πιο λίγο από είκοσι δευτερόλεπτα, και κατά λέξη με τα επόμενα ακριβώς λεχθέντα του:
«Ότι ο  Άρειος, τελεσίδικα, δεν είχε καθαιρεθεί  μέχρι που ο Θεός έδειξε την δικαιοσύνη του με το να ανοίξουν τα σπλάχνα του και να χυθούν…».
Μας διδάσκει ο π. Βασίλειος, ότι ο Άρειος δεν είχε καθαιρεθεί, ενόσο ζούσε, από την Εκκλησία. Αυτό κατά την ιδική μας άποψη είναι αίρεσις και κακοδοξία. Και δεν είναι αυθαίρετος ο λόγος τούτος, διότι μας το διευκρινίζει με έμφαση και απόλυτη βεβαιότητα, ο ίδιος, και στο ακριβώς προηγούμενο βίντεο. Όπου επέμενε, ότι πράγματι ο Άρειος ποτέ δεν καθαιρέθει ενόσο ζούσε από την Εκκλησίαν. Και όλα αυτά γιατί μας τα διδάσκει; Για να υποστηρίξει, το αμέσως επόμενον, κακόδοξο και άτοπο, επιχείρημά του ότι κανένας δεν μπορεί να κατηγορεί, ως αιρετικό ή κακόδοξο, ένα Κληρικό όπου κακοδοξεί. Γι΄ αυτό το λόγο μη ξεχνάτε, ότι μας έφερε, ως εσφαλμένον παράδειγμα, τον Αρειανισμό και τον αιρεσιάρχη Άρειο. Όπου αναποδογύρισε και ετεροδιδασκάλησε, ώστε να μας αποδείξει, ότι ο Άρειος ήτο δήθεν αθώα περιστερά και κανονικός Πρεσβύτερος, μέχρι του αιφνιδίου θανάτου του.
Προφανώς στα μαθηματικά και στην ιστορία, ο πατήρ Βασίλειος δεν ήταν και τόσον καλός μαθητής, διότι ξέχασε να προσθέσει στην ποιμαντική και κατηχητική του θεολογική εξίσωση, τις ορθόδοξες και απλανείς ενέργειες του Μεγάλου Αθανασίου κ.ά.
Οι λ.χ. 318 θεοφόροι Πατέρες όπου καθαίρεσαν και ανεγνώρισαν ως τέτοιον, αφορισμένο και καθαιρεμένο τον Άρειο, είναι μεγίστη απόδειξις η στάσις των όπου δεν τον ήθελαν σε συγκοινωνία και συλλειτουργία μαζί τους, εφ΄ όσον ήταν τελεσίδικα εν Συνόδω καθαιρεμένος. Ο π. Βασίλειος όμως, έχει διαφορετική και αντίθετη άποψη εξ όσων φαίνεται. Ακόμη και όταν αναγιγνώσκει τον άγιον Νεκτάριον, αδυνατεί παντελώς, να συνειδητοποιήσει, ότι, όσα είπε στο προηγούμενο βίντεο και σε όσα επιμένει στο νεώτερο βίντεο, να θεωρεί, ως τάχα μου αληθή και ορθά, είναι κακοδοξίες ολκής.
Συνεπώς ως νεοΠαραβάτης της Ιεράς Παραδόσεως, αξίζει να του προσκομίσουμε το κλασικό ρηθέν του Μεγάλου Βασιλείου όπου εφαρμώζει γάντι στην περίπτωσή του:
Πατέρα Βασίλειε μου,  «άνέγνως, ἀλλ᾿ οὐκ ἔγνως· εἰ γὰρ ἔγνως, οὐκ ἂν κατέγνως».
Μάλιστα ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, χρησιμοποιεί με υπερβάλλοντα και αδιάκριτο θαυμασμό, από ανοησία και κακοδοξία του, και κυρίως ως καλόδοξο επιχείρημα του, τις κατεγνωσμένες και κακόδοξες πολιτικο-εκκλησιαστικές ενέργειες του Μεγάλου Κωνσταντίνου, όπερ ως γνωστό παρασύρθηκε τόσο από τον Άρειο όσο και απο τους Αρειανομάνιτες αυλικούς του. Γίνεται και εδώ κραυγαλέα φανερότατο ότι απουσιάζει η κριτική σκέψη από τον εν λόγω ποιμένα. Όπου θαυμάζει και εγκωμιάζει τις κακόδοξες και εφαλμένες ενέργειες τινός μεγίστου Αγίου Ισαποστόλου και Πολιτικού άρχοντα της Εκκλησίας.
Οι δε οπαδοί του Βολουδάκη, να παύσουν να επευφημούν τον διδασκάλο τους, εξ αδιακρισίας και ανοησίας, διότι ως γνωστό, και οι άγιοι πέφτωσι σε κακοδοξίες. Παράδειγμα τρανό ο Μέγας Κωνσταντίνος. Οι άγιοι όμως έχωσι, Χάριτι Θεού, το θάρρος και την ταπείνωση, να μετανοώσι, όπως έπραξε και ο Μέγας Κωνσταντίνος πρό της τελευτής του όταν έλαβε το άγιον Βάπτισμα και το Χρίσμα. Ο Αιρεσιάρχης Άρειος δεν ξέρουμε, μέσα στις οδύνες του αιφνιδίου θανάτου του αν πρόλαβε να ψελλίσει εν μετανοία έναν αναστεναγμό.
Όμως πατέρα Βασίλειε μου, η επίγεια και η ουράνια Ιεραρχία, εμίλησεν, εμίλησε τελεσίδικα δια της Αγίας Α΄ Οικουμενικής Συνόδου και συνεπώς η εν λόγω δικαιοσύνη του Θεού, δώθηκε, με το Ανώτατο Εκκλησιαστικό όργανο της Εκκλησίας, με την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο διά των 318 Θεοφόρων Πατέρων. Έπειτα ο παντοδύναμος Θεός, για τους λόγους που Αυτός γνωρίζει καλύτερα από εμάς, ενήργησε και με το δίκαιο αλλά και θανατηφόρο πλήγμα κατά του Αιρεσιάρχου Αρείου.
Αυτό το συγκεκριμένο φρασίδειο που δήλωσε, ο π. Βασίλειος, δεν είναι, εξαπλουστεμένα καθώς ο ίδιος νομίζει, μία απλή άγνοια της Εκκλησιαστικής ιστορίας, και ένα απλό ανιστόρητο λεχθέν του. Τι είναι τότε;
Αλλά είναι, μάλλον, βλασφημεία κατά του Αγίου Πνεύματος!
Βλασφημεία, κατά της τελεσίδικης αποφάσεως (325μ.Χ.) της αγίας Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, και βλασφημη απαξίωσις κατά των 318 Θεοφόρων Πατέρων όπου εκείνοι, διά εντολή της Ουράνιας Ιεραρχίας, καθαίρεσαν, αφορίσαν και αναθεματίσαν, τον Άρειον, ως αιρετικότατο, και Χριστομάχο αιρεσιάρχη, έντεκα ολόκληρα χρόνια πρό του θανάτου του.
Περίπου στο τέταρτο λεπτό, απορεί ο π. Βασίλειος, ρητορικώς(;) για ποίον λόγο έβαλα τον επιθετικό προσδιορισμό σε πληθυντικόν αριθμό ως «κακοδοξίες», αντί στον ενικόν αριθμόν «κακοδοξία». Αφού δεν βρίσκει τινά θεολογικά ατοπήματα σκαλίζει και προβάλλει τα όποια αδύνατα φιλολογικά σημεία μας. Αυτό τον αποδεικνύει ότι είναι κληρικός χωρίς μπέσα. Εμείς όμως, θεωρήσαμε, ότι δεν ήταν μία η κακοδοξία, ώστε να τον καταγγείλουμε περί μίας και απόλυτης κακοδοξίας αλλά ήταν και είναι πέραν της μίας. Συνεπώς, και φιλολογικά είμεθα καλυμμένοι. Βέβαια, είτε μία κακοδοξία διεκήρυξε, είτε δύο, είτε τρείς, είτε και δεκατρείς, σημασία δεν έχει η ποσότης, αλλά η κατηχητική και ποιμαντική ποιότης π. Βασίλειε, ήταν και είναι κακοδοξούσα και αιρετίζουσα ποιότης.
Απορεί ο π. Βασίλειος, περίπου στο 4ο λεπτό και 30ο δευτερόλεπτο, στο εν λόγω υπό κρίσιν βίντεο:
«Είναι κακοδοξία αυτό; Να πείς ότι ο Άρειος εν όσο ζούσε δεν καταδικάστηκε από την Εκκλησία; Είναι κακοδοξία αυτό; Είναι ανιστόρητο».
ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ π. ΒΑΣΙΛΕΙΕ! ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΙΝΑΙ!!
ΚΑΙ ΑΠΟΡΩ, ΠΟΥ ΑΠΟΡΕΙΤΕ ΜΕ ΕΚΠΛΗΞΗ, ΓΙΑ ΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΟΝ, ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΕΡΙΣΙΟΝ ΘΡΑΣΟΣ ΜΑΣ ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΕΤΕ ΣΥΝ ΤΟΙΣ ΑΛΛΟΙΣ!!
ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ!!! ΕΙΝΑΙ ΚΑ-ΚΟ-ΔΟ-ΞΙ-Α!
ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑ;
ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΚΗ Ή ΜΑΛΛΟΝ ΧΕΙ-ΡΙ-ΣΤΗ ΚΑΙ Α-ΝΤΙ-ΘΕ-ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΚΟΝΤΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΗ ΣΥ-ΝΟ-ΔΙ-ΚΗ Α-ΠΟ-ΦΑ-ΣΗ ΤΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ. ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ!
ΕΙΝΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΕΙΝΑΙ π. ΒΑΣΙΛΕΙΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΑΣ ΣΤΥΓΝΩΤΑΤΗ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΑ-ΚΟ-ΔΟ-ΞΙ-Α!
Σαφώς δεν πρόκειται για κακοδοξία δογμάτων, αλλά για κακοδοξία, ιεροΚανονικής υφής, Συνοδικής και τελεσίδικης απόφασις όπερ συσχετίζεται εμμέσως πλήν σαφώς με την κακόδοξο διδασκαλία του Αρείου.
Είναι πράγματι κακοδοξία να πεί κανείς, ότι ο Αιρεσιάρχης Άρειος ή ο Αιρεσιάρχης Ωριγένης (περί του αιρεσιάρχου Φιλοσόφου Ωριγένους προσπαθώσι να τον αθωώσουν οι Οικουμενιστές) ουδέποτε κατεδικάσθησαν από την Εκκλησία. Διότι κατεδικάσθησαν εν Συνόδω αμφότεροι. Είτε πρό είτε μετά του θανάτου τους δεν έχει σημασία, διοτι σημασία έχει η αιώνια και τελεσίδικη καταδίκη τους, από την Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία, με Συνοδική βούλα των θεουμένων και φωτισμένων Πατέρων της Εκκλησίας.
Μας προσδιορίζει μάλιστα, προφανώς από κληρικαλιστικό οίστρο και θράσος, και το τι ακριβώς θα έπρεπε να γράψουμε. Ότι οφείλαμε μάλλον να γράψουμε, ότι στη χειρώτερη περίπτωση είναι ανιστόρητος, αντί για κακόδοξος. Δεν τον καταγγείλαμε εξ αρχής, ότι είναι κακόδοξος. Επιμένουμεν. Ο ίδιος, συγχαίει σκόπιμα μάλλον την κατηγορία μας κατά των κακοδόξων ενεργειών του ότι δήθεν του πλήττομε το πρόσωπο και το ποιμαντικό κύρος του αντί τις ενέργειές του. Πλέον όμως, μετά την αμετανόητο εμμονή του, τον καταγγέλουμε, ευθαρσώς, ότι είναι κακόδοξος ποιμένας.
Μία ακόμη δεύτερη κακοδοξία του είναι: η  μη διάκρισις των ενεργειών από το πρόσωπον που ενεργεί. Είναι διαφορετικό να πει κανείς ότι ο τάδε κληρικός ή θεολόγος είναι αιρετικός/κακόδοξος και άλλο πράγμα διαφορετικό να πει ότι ο δείνα κληρικός έπεσε σε κακοδοξία και αιρετίζει. Είναι παντελώς διαφορετικά πράγματα. Πράγμα απαράδεκτο για Πνευματικό εξομολόγο να το αποσιωπά ή ακόμη και να το αγνοεί. Αμαρτάνει, δημοσίως, λέγοντας ψέματα, αυτό είναι επίσης, μία τρίτη κακοδοξία, διότι χείλη ιερέως υποτείθεται ότι δεν πρέπει να ψεύδονται. Γιατί ψεύδετε ενώποιον Θεού και ανθρώπων; Διότι, διατυπώνει, μία παγκάκιστη βεβιασμένη και αυθαίρετη γνώμη εναντίον μας, εναντίον των προσώπων και ενεργειών μας, ενώ ομολογεί παράλληλα, ότι μέχρι χθές τον διακονούσαμε ομαλά και ταπεινά επι σειρά ετών.
Μας κατακρίνει, δημοσίως, ότι είμεθα συκοφάντες ή, ότι δημοσιεύουμε συκοφαντίες εναντίον του. Αυτή είναι μία τέταρτη κακοδοξία. Αν είμεθα πράγματι τέτοιοι, έχει την Εκκλησιολογική και Ποιμαντική υποχρέωση να το αποδείξει. Διότι το βάρος της αποδείξεως ότι διασπείρουμε δήθεν συκοφαντίες είναι σε εκείνον που μας κατηγορεί ως τέτοιους, και κυρίως, επειδή είναι Θεολογικό και Εκκλησιαστικό το ζήτημα, οφείλει και έχει την υποχρέωση να το αποδείξει μέσω των Εκκλησιαστικών Δικαστηρίων, και όχι να καταφύγει στα Πολιτικά Δικαστήρια.
Όπως έπραξε για παρόμοιο ζήτημα, ο ίδιος κληρικός, αντιΠοιμαντικά, αντιΚανονικά, αντιΧριστιανικά και αντιΕυαγγελικά με τον αξιότιμο θεολογο της Εκκλησίας της Αμερικής τον κ. Παναγιώτη Τελεβάντο. Είναι δυνατό σοβαρός και ορθόδοξος Κληρικός της Εκκλησίας της Ελλάδος να διασύρει σε Πολιτικά δικαστήρια, θεολόγον ή, έστω έναν απλόν χριστιανό της Εκκλησίας; Τα δικαστήρια των Αθηνών ήταν και είναι άκρως αναρμόδια, να δικάζουν, και να καταδικάζουν, και δή ερήμην τους,  μόνιμους κατοίκους της Αμερικής και όλο αυτό πρόκειται για στυγνοτάτη και επιπρόσθετη κακοδοξία, στο κακόδοξο μητρώο του, ως μεγατόνων φαριζαϊκή εμπάθεια και ληστρικοτάτη φίμωση της Τελεβάντικης αλήθειας με νομικίστικα και δικαστικά τεχνάσματα.
Ας μας καταγγείλει λοιπόν, και είμεθα έτοιμοι, στην ιερά Σύνοδον της Εκκλησίας της Ελλάδος (εφ΄ όσον είμεθα Έλληνες υπηκόοι) ή, ας μας καταγγείλει στην Εκκλησία της Κύπρου (εφ΄ όσον είμεθα μόνιμοι κάτοικοι της νήσου Κύπρου και θεολόγοι της Εκκλησίας της Κύπρου), ώστε να δικασθούμε εκκλησιαστικώς, με συνοπτικές διαδικασίες, για να αποδειχθεί, η αλήθεια του όλου θεολογικού πράγματος.
Είμαι ή δεν είμαι συκοφάντης;
Είναι ή δεν είναι, κακόδοξος, ο π. Βασίλειος Βολουδάκης;
Αυτά είναι τα ζητήματα που πρέπει να τεθούν εν Συνόδω και εν τη Ανωτέρα Εκκλησιαστική Συνοδική Αρχή μας.
Με το συμπάθιο, πατέρα Βασίλειε, αλλά επειδή είστε πρώτιστα καταγγελόμενος υπό ημών, δεν είστε σε θέση ισχύως να μας ορίσετε ή να μας διατάξετε τι ακριβώς να γράφουμε εναντίον σας. Γράψαμε κατά συνείδηση και κατόπιν θεολογικών συμβουλών, είτε σας αρέσει είτε όχι. Τέλος! Οι έχοντες νούν Χριστού, δύνανται κάλλιστα να μας αξιολογήσωσι αμφότερους.
Εσείς όπου είστε και ο καταγγελόμενος, δεν δύνασθε καθόλου να αξιολογήσετε, ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΩΣ, την ιδικήν μας καταγγελίαν εις βάρος σας. Αφού είστε υπόδικος και καταγγελόμενος από εμάς, για κακοδοξίες, και διότι εν τέλει μέχρι χθές είμεθα καλοί συνεργάτες και φίλοι. Συνεπώς γιατί κάποιος να σας εμπιστευθεί; Επειδή είστε ρασοφόρος;
Ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, επιπρόσθετα, δεν αντιλαμβάνετε δυστυχώς, καθόλου μάλιστα, ότι όσα διαβάζει παπαγαληδόν, από το ιστορικόν εγχειρίδιον του Αγίου Νεκταρίου, ότι έρχονται σε άμεση αντινομία και αντίφαση, με τα όσα ο ίδιος διεκήρυξε (Κυριακή της Πεντηκοστής) και εμμένει να διακηρύττει στο παροντικό (Κυριακή των Αγίων Πάντων) βίντεό του. Αλλά μάλιστα, ούτε υποψιάζετε ακόμη, ότι έρχονται και σε άμεση αντίθεση με όσα επιμένει να ομολογεί, ο ίδιος, στο μόλις δεύτερο λεπτό του εν λόγω τελευταίου οπτικοακουστικού ντοκουμέντου, όπου αποδεικνύεται, μέσα από δικά του λόγια και διδάγματα, τελικώς, ως δεινός παραχαράκτης ή και ως δεινός λυκοποιμένας της ορθοδόξου Πατερικής Θεολογίας.
Ο π.Βασίλειος Βολουδάκης με εντάσσει μέσα στο φαιδρό και ανόητο παράδειγμά του ότι δήθεν κολλάω ρετσινιές, εν αδίκω, σε Κληρικούς και επισκόπους. Τόσο καιρό όμως πνυεματικός μου σύμβουλος εξ αποστάσεως ουδέποτε με πληροφόρησε για το εν λόγω αμαρτωλό πάθος μου ίνα διορθωθώ και μετανοήσω. Μάλιστα δημοσίευε και άρθρα μου στον «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟΝ» όπου εξασκούσα ανέτως το άθλημα της «ρετσινιολογίας». Μόλις του διενήργησα μία εκ καθηκόντως αντιρρητική και αντιαιρετική θεολογική κριτική κατά των ετερόδοξων ενεργειών του, και τις απεκαλέσαμε ως έχουν, δηλαδή κακόδοξες, μετεβλήθηκαμε σε μανιακούς, φανατικούς και συκοφάντες του.
Δεν αποκηρύττω τον εν λόγω κληρικόν, ούτε τον δικάζω, αλλά ούτε και τον καταδικάζω (τελεσιδίκως) με τις κακόδοξες ενέργειές του. Δεν θεωρώ ότι είμαι αφ΄εαυτού μου ένα ολόκληρο Συνοδικό Δικαστήριο. Δεν είναι η δουλειά μου αυτή. Δεν καταδικάζω πρόσωπα. Κρίνω και κατακρίνω δημόσια, τις δημόσιες ενέργειες των προσώπων. Αυτό που διενεργώ είναι να το ειπώ και να το καταγγείλω ΔΗΜΟΣΙΑ στην Εκκλησία και ας αποφασίσει η Εκκλησία ανάλογα των περιπτώσεων.
Γιατί το έπραξα δημόσια; Διότι αυτό με εντέλλει το υψηλώτατον αφεντικό μου, ο Απόστολος Παύλος:
«τους (δημοσίως) αμαρτάνοντας ενώπιον πάντων έλεγχε, ίνα και οι λοιποί φόβον έχωσι». (Προς Τομόθεον Α΄ Επιστολή, κεφ. Ε΄,19-22).
Η δουλειά μου και το διακόνημά μου στο Σώμα της Εκκλησίας, είναι να ενεργώ, ελεγκτικά και αποδεικτικά, όπως ανάλογα ενεργώσι οι Δημόσιοι Ελεγκτές σε μία έννομη πολιτεία και Δημοκρατία και να καταγγέλνω  την κακοδοξία την αίρεση την απόκλιση και την παραχάραξη της Ορθόδοξου Πατερικής Θεολογίας της Εκκλησίας. Δεν πρόκειται να με φιμώσει ο τάδε Νουνάκης ή ο δείνα Βουλάδακης ή και Τελεβαντάκης από το να διενεργώ το εξ ορκομωσίας θεσμικό και εκκλησιαστικό μου διακόνημα.
Ως κατακλείδα, επιθυμώ να ξαναπαραθέσω με κάθε λεξιλογικήν ακρίβεια τα υπό κρίση κακόδοξα λεχθέντα του εν λόγω κληρικού, και θα τα παραθέτω συστηματικά, ώσπου να απολογηθεί και να τα ανασκευάσει, γραπτώς και προφορικώς, τις κάτωθεν κακόδοξες αποκλίσεις του.
Πρόκειται όμως, πατέρα Βασίλειε, συγχωρέστε με για το αμέσως επόμενο, για χοντροειδέστατη όμως, και μείζονα αιρετική πλάνη και κακοδοξία ολκής, να διδάσκετε, εσείς ένας βαθειά κατηρτισμένος θεολόγος και παραδοσιακός πνευματικός της Εκκλησίας μας, κατά λέξιν, ότι:
«δεν τον ονόμασε η Εκκλησία, η Οικουμενική Σύνοδος, αιρετικό τον Άρειο. Αίρεση, είναι, αυτό που έλεγε πρίν ο Άρειος. Ούτε τον καθήρεσε ούτε τον ονόμασε Αιρετικόν. … Όχι ποτέ! Όσο ζούσε. (…) Δεν μπορείς να απευθύνεις την ετικέττα του αιρετικού σε όποιονδήποτε Κληρικό έστω και αν αυτός ο Κληρικός λέει διάφορα απ΄αυτά που έχουνε καταδικασθεί από την Εκκλησία. Θα ΄ρθεί η Εκκλησία και θα πεί αυτός είναι αιρετικός και θα τον καθαιρέσει…» (Δείτε τα εν λόγω απομαγνητοφωνημένα γραφθέντα και λεχθέντα του Βολουδάκη μετά τον 15ο λεπτόν, εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=UbR9xw-UMmQ&t=863s ).
Από τις πιο πάνω Βολουδάκειες εξυπνοβλακείες, κακοδοξίες και ασυναρτήσιες προκύπτωσι, νομίζω εύλογα και λογικά, τα εξής ερωτήματα:
Ποιος εν τέλει ονόμασε, ως αιρετικό, τον Άρειο αφού σύμφωνα με τα όσα καινοφανή πράγματα μας διδάσκει ο Βολουδάκης, ούτε η Εκκλησία αλλά ούτε και η Οικουμενική Σύνοδος (ενόσο ζούσε) τον ονόμασε ως αιρετικόν;
Τον ονόμασε αιρετικόν κάποια φανατική και φονταμενταλιστική ομάδα ιερώς Αποτειχισμένων;
Τον ονόμασαν, ως αιρετικό, οι εξωγήινοι Αρειανοί;
Αυτό που ο Άρειος έλεγε πρίν, ήτο αίρεση, σύμφωνα με τον Βολουδάκη. Αυτό όμως που έλεγε, μετά από το πρίν, τι ήτο π. Βασίλειε;
Ορθοδοξία, ή, Κακοδοξία;
Γιατί φανερούται η τόσο αντιΠαραδοσιακή και μη ορθόδοξη απολυτότητα και ο νοσυρός δογματισμός στις κακόδοξες απόψεις σας;
Εκείνα τα εις διπλούν «ούτε» τι μέρος του λόγου είναι;
Πρόκειται άραγε, για ιδικές μας συκοφαντίες ή μήπως για ιδικές σας συκοφαντίες και αλλοιώσεις κατά της Πατερικής Θεολογίας;
Εκείνο το απόλυτο και δογματικό «ποτέ», δηλ. την μανική αποφατική υπεράσπιστη του Αρείου για το ακαταδίκαστον και ακατηγόρητον, που ακριβώς να το εντάξουμε παππουλή μου;
Στις καλοδοξίες σας ή, στις κακοδοξίες σας;
Γιατί μεταβάλλατε τον εαυτόν σας σε «Απολογητή του Αρείου»; Ή γιατί εντάξατε τον εαυτό σας σε κακόδοξο «Απολογητή των Γνωσιμάχων» και «απολογητή των Κανονομάχων» πρεσβυτέρων της ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών;
Μήπως για να συγκαλύψετε τις δικές σας κακοδοξίες σας και για να μη διανοηθεί κανένας Κληρικός ή Λαϊκός να σας καταγγέλνει και κατηγορήσει; Γιατί κατέχετε κανένα αρχιεπισκοπικό αλάθητο και τινά απόλυτον αυθεντία;
Είστε υπέρ άνω κριτικής παππούλη μου;
Είστε υπέρ άνω της Ορθοδοξίας και διαστρέφετε την Πίστη μας;
Είστε υπέρ άνω των ιερών Κανόνων;
Αν και έχετε δίκαιον, δεν πρέπει να συμφωνούμε με τις ετικέττες, αλλά θα συμφωνείτε, ότι θα πρέπει να καταγγέλουμε και να διαμαρτυρώμεθα κάπως όταν Κληρικοί διαστρέφωσι και αλλοιώνουσι την ιερά Παράδοσή μας.
Συνεπώς δεν είναι ζήτημα ετικεττών, αλλά θεολογικό ζήτημα, αλήθειας και ψεύδους, ορθοδοξίας και κακοδοξίας.
Το ιερό Ευαγγέλιο μας διδάσκει, ακόμη και άγγελος εξ ουρανού να έρθει για να μας διδάξει, αντίθετα εξ όσων παραλάβαμε να είναι ΑΝΑΘΕΜΑ. Ο απόστολος Παύλος μας προτείνει «να ετικεττοποιήσουμε» κακήν κακώς τον κακόδοξο και πονηρό Άγγελο με ανάθεμα! Ενώ εσείς, τι ακριβώς μας διδάσκετε; Προφανώς και εδώ τα αντίθετα διότι θεωρείτε κακόδοξα, τους απλούς πιστούς και τους θεολόγους, ως μη Εκκλησία.
Διδάσκετε, ότι το Βασίλειον Ιεράτευμα, Κλήρος, Μοναχισμός και Λαϊκοί, δεν μπορούν να αποκαλέσουν, ως αιρετικό, εκείνο τον κληρικό που αποδεικτικά κακοδοξεί και αιρετίζει; Από πού τα βρήκατε αυτά;
Σοβαρολογείτε πατερούλη μου;  Και πώς επ΄ακριβώς, θα προφυλαθεί, το Χριστεπώνυμον πλήρωμα, αν δεν κατανομασθεί (και εν τέλει δεν κουκουλωθεί το δημόσιο αμάρτημα της κακοδοξίας καθώς εσείς μας προτείνετε με διαβολική θρασύτητα) η πράξις και τάσις των κακοδόξων πρεσβυτέρων ή επισκόπων;
Και εν τέλει, εις την συνείδηση του παπαΒασίλη ποια είναι η Εκκλησία; Η Ιεραρχία και έπειτα οι πρεσβύτεροι; Προφανώς ναι, και έτσι αποδεικνύεται μια ακόμη κακοδοξία του, η κακοδοξία του Κληρικαλισμού και Επισκοπομονισμού, εις βάρος του Λαϊκού στοιχείου της Εκκλησίας, όπου καλλιεργείται υπ΄αυτού εξ άκρας αδιακρισίας.
Σκόπιμα έχουμε αφήσει εκτός κριτικής ύλης, τα όσα κακόδοξα εξ ίσου διεκήρυξε κατά της ιεράς Αποτειχίσεως και κατά των ιερώς Αποτειχισμένων Πρωτοπρεσβυτέρων. Μία ακόμη επιπρόσθετη και τρανή απόδειξη για τον τυφώνα των πολλαπλών κακοδοξιών που εκπορεύονται από τον σεβάσμιο Κληρικό των Πευκακίων.
Τέτοια φαιδρά υποτίμησις και αλλοίωσις του εν λόγω ι. κανόνος δεν ξαναέγινε από κληρικόν. Τέτοια φαύλη και υποτιμητική απαξίωσις κατά όσων ενεργοποίησαν τον ιερό Κανόνα της αποτειχίσεως και πάλιν δεν ξανάγινε από κληρικόν. Ζούμε πρωτόγνωρα φαινόμενα διότι εν τέλει επλανήθησαν και οι εκλεκτοί. Οι Οικουμενιστές ανοίγωσι σαμπάνιες, διότι βρήκασι τον καλύτερο σύμμαχο, της αλυσιτελούς σατανικής προπαγάνδας τους, μέσα στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Απόδειξις τρανή, ότι ο παπαΒασίλειος καλλιεργεί, αφ΄ εαυτού του ένα κακόδοξο αντιΟικουμενισμό και ότι πράγματι έχει απόλυτο δίκαιο ο θεολόγος Παναγιώτης Τελεβάντος, που τον καταγγέλνει χρόνια ολόκληρα, ότι υποσκάπτει τον αντιΟικουμενιστικόν αγώνα μας. Θα επανέλθουμε όμως, προσεχώς, εφ΄ όσον αναμένουμε να δημοσιοποιηθεί το επόμενο βίντεο όπου εδήλωσε ο π. Β. ότι θα αναλάβει και την ερμηνεία(;!) του ΙΕ΄ Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου.
Ας ελπίσουμε, ότι τελικά, θα στοιχηθεί και θα συμπαραταχθεί, απλανώς και ορθοδόξως, ως επόμενος των αγίων Πατέρων και όχι ως εφανερώθην μέχρι στιγμής ως επόμενος των κακοδόξων πρεσβυτέρων.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών
(Έγραφον εν Επισκοπή-Κουρίω εν τη 12η μέχρι τη 17η Ιουνίου 2017)

 

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_77.html

«ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ», ΝΑΥΑΓΙΑ ΝΑΥΑΓΙΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟΝ ΔΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟΝ

 

screenshot_21

 

ΠΗΓΗ

  • Δεῖτε ἐπίσης ΕΔΩ καί ΕΔΩ ὁλοκληρωμένο τό ἀρχέτυπο κείμενό μας δημοσιευμένον ἀπό τό Ἱστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ».
  • Μπορεῖτε ἐπίσης νά τό δεῖτε (σε PDF) καί νά τό κατεβάσετε ἀπό ΕΔΩ στο Google-Drive.

 

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΙΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΟΥ B΄ ΤΡΙΜΗΝΟΥ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΤΟΥ 2016 μ.Χ. (AΠΡΙΛΙΟΣ-ΜΑΪΟΣ-ΙΟΥΝΙΟΣ)

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΙΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΟΥ B΄ ΤΡΙΜΗΝΟΥ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΤΟΥ 2016 μ.Χ. (AΠΡΙΛΙΟΣ-ΜΑΪΟΣ-ΙΟΥΝΙΟΣ)

 

 

 

 

 

 

 

 

  • ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΙΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΟΥ Α΄ ΤΡΙΜΗΝΟΥ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΤΟΥ 2016 μ.Χ. (ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ-ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ-ΜΑΡΤΙΟΣ). [Δεῖτε ΕΔΩ]

     

  • TO AΝΤΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟΝ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ Δ΄ ΜΕΤΑΞΑΚΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΛΟΥΣΑ “ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΝ” ΣΥΝΟΔΟΝ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΙΕΡΟΚΑΝΟΝΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΤΟΥ ΦΑΝΑΡΙΟΥ [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ (1923) ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ (2016). [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • [1ον Μέρος] ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ (1923) ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ (2016). [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • Ἀρχιμανδρίτου Ἰωάννου Καρασακαλίδη, Γνώρισε τά Χαρίσματά σου, Α΄ Τόμος, Ἔκδοσις: Ἀλεξανδρούπολη 2015, σσ. 215. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • KATA ΑΝΩΝΥΜΩΝ ΚΑΙ ΕΠΩΝΥΜΩΝ “ΕΝΘΕΩΝ” ΝΕΟΔΑΡΒΙΝΙΣΤΩΝ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΚΑΤΑ ΝΕΟΑΘΕΪΣΤΩΝ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΤΡΙΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΣ ΠΕΦΙΠ κ. ΙΩΑΝΝΗΝ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΝ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΚΑΤΑ ΤΙΝΟΣ ΓΕΡΟΛΥΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΕΚ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΟΙ ΝΕΟ-ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΟΚΛΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ “ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΩΝ” ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΝ ΣΥΝΙΣΤΑ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑΝ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΓΙΑΤΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Τῼ ΟΝΤΙ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗΣ; [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΑΘΕΟΛΟΓΗΤΑ ΤΑ ΦΛΗΝΑΦΗΜΑΤΑ ΤΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΝΟΥΣΗ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ κ. ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ Ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ “ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ” ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΕΠΙΚΕΙΤΑΙ ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΙΣ ΤΟΥ ΜΕΓΙΣΤΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΕΣΛΑ ΕΚ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ; [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΕΝΣΤΑΣΗ ΔΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΚΑΙ «ΑΓΙΟΝ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ» ΝΙΚΟΛΑΟΝ ΤΕΣΛΑ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΑΡΑΓΕ ΤΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ «ΙΕΡΑ» ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΛΑΡΙΣΗΣ; [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΜΕΝΗΣ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΕΣΛΑ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΟΣ ΟΙΣΤΡΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΕΠΙ Τῌ ΒΑΣῌ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΤΟΥ “ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ” (1923) . [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΓΙΑΤΙ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΧΟΝΚ ΚΟΝΓΚ κ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ “ΟΜΙΛΕΙ ΚΙΝΕΖΙΚΑ”; [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΑΝΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ «ΡΗΤΟΡΙΚΩΝ ΣΧΗΜΑΤΩΝ» ΣΕ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ κ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΛΑΡΕΝΤΖΑΚΗ ΒΑΣΙΝ ΤΩΝ ΕΠΙΣΗΜΩΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΠΟΙΑ Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ «ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ» ΣΥΝΟΔΟΝ; [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΟΙ ΔΙΑΚΗΡΥΓΜΕΝΕΣ «ΣΙΩΠΗΛΕΣ» ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ. [Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, Συνάντηση μέ τό Μυστήριο (Μία σύγχρονη ἀνάγνωση τῆς Ὀρθοδοξίας), Ἐκδόσεις: Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως καί ΑΚΡΙΤΑΣ Α.Ε., (Πρωτότυπη ἔκδοση στίς Η.Π.Α.: Encountering the Mystery, Understanding Orthodox Christianity Today) σσ. 359]. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΑΘΕΟΛΟΓΗΤΟΝ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΣΧΟΛΙΟΝ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΩΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Β΄ . [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • [ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟΝ] Η OΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΣΚΕΥΩΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΤΑΦΙΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΑΡΚΑΔΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΝ Γ΄ . [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΑΓΙΟΤΑΦΙΤΗΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΡΚΑΔΙΟΣ, [ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ] «Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΥ» ΔΙΑ ΤΟ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΟΝ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΟΠΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΘΕΟΦΙΛΟΝ Γ΄. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • [ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ] Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΞΕΠΟΥΛΕΙ ΤΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΑ; [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΜΙΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΙΣ ΤΟΥ ΚΛΗΡΙΚΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΤΣΑΒΟΛΑΚΗ ΔΙΑ ΤΟ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΕΝ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • [ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ] Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ κ. ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΔΙΩΚΕΙ ΚΑΙ ΕΞΟΡΙΖΕΙ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΣ ΑΓΙΟΣΑΒΒΑΪΤΑΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΚΙΝΗΤΗ ΣΥΝΟΔΟΣ. [Δεῖτε ΕΔΩ καί ΕΔΩ]
  • [ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΝ ΦΩΤΟΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΗΜΑ] ΔΥΝΑΜΙΚΕΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΑΡΚΑΔΙΟΥ ΑΓΙΟΣΑΒΒΑΪΤΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΡΩΜΑΛΕΟΝ ΤΟ ΝΕΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΚΟΥΤΟΠΟΝΗΡΗ Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΤΑΦΙΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΥ ΚΥΡΙΑΖΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΞΟΡΙΣΘΕΝΤΑ ΑΓΙΟΤΑΦΙΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΑΡΚΑΔΙΟΥ ΑΓΙΟΣΑΒΒΑΪΤΟΥ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • [ΝΕΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ] ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΞΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΑΡΚΑΔΙΟΥ ΑΓΙΟΣΑΒΒΑΪΤΟΥ ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ κ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΜΙΑ ΜΕΓΙΣΤΗ ΑΝΤΙΦΑΣΗ ΣΤΑ ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΑΛΛΙΑΣ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΜΕ ΤΑΣ ΗΠΑ ἤ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ; [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • [ΝΕΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ] ΣΩΡΗΔΟΝ ΤΑ ΑΔΙΟΡΘΩΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΤΗΣ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ ΓΙΑ ΤΙΣ «ΝΕΕΣ ΧΩΡΕΣ». [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΣΩΠΗΤΟΝ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • Η ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΔΙΑ ΤΟΝ ΤΡΑΓΕΛΑΦΙΚΟΝ ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΜΟΝ (;!) ΤΟΥ ΑΡΧΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • [ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟΝ] Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΟΠΩΝ ΞΕΠΟΥΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΦΡΑΓΚΟΛΑΤΙΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΧΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ κ. ΘΕΟΦΙΛΟΝ Γ΄. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • KΡΙΤΙΚΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΙΡΕΤΙΖΟΥΣΑ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΥΚΚΟΥ ΚΑΙ ΤΗΛΛΥΡΙΑΣ κ. ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ. [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • O ΑΦΟΡΙΣΜΕΝΟΣ “ΑΠΟΛΟΓΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΩΜΑΛΙΑΣ” κ. ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΙΤΣΙΛΛΙΔΗΣ ΞΑΝΑΚΤΥΠΑ! [Δεῖτε ΕΔΩ]
  • ΝΑΙ εἰς τά μυστήρια τῶν αἱρετικῶν! ΟΧΙ εἰς τά μυστήρια τῶν ΓΟΧ! [Δεῖτε ΕΔΩ]

Τοῦ Παναγιώτου Π. Νούνη

ΝΑΙ εἰς τά μυστήρια τῶν αἱρετικῶν! ΟΧΙ εἰς τά μυστήρια τῶν ΓΟΧ!

ΠΗΓΗ

Δεῖτε ἐπίσης ΕΔΩ τό ἀρχέτυπον δοκίμιον προτοῦ δημοσιευθῆ εἰς τόν «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟ» μέ εἰδικόν τίτλον:

  •  ΣΧΟΛΙΟΝ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΩΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Β΄

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΤΗΣ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ ΓΙΑ ΤΙΣ «ΝΕΕΣ ΧΩΡΕΣ»

 
 



Σᾶς παραθέτωμεν τό  περιεκτικόν Φαναριώτικον Ἀνακοινωθέν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου Κων/Πόλεως καί ἀκολουθεῖ ἐν ἐκτάσει ἕνας ἱστορικός καί ἀποδεικτικός σχολιασμός, ὅτι ὑφίστατο, διό συντηρεῖτο καί καλλιεργεῖτο, μεθοδικῶς καί διαχρονικῶς, τό ἀντικανονικόν, τό ἐθνοφυλετικόν, τό βενιζελικόν καί πολιτειοκρατικόν τῆς πολιτικο-πατριαρχικῆς Πράξεως τοῦ 1928. Ἡ πατριαρχική Πράξις τοῦ 1928, γέγονεν ἀπό στενούς συνεργάτες τοῦ Βενιζέλου καί πατριαρχικούς Ἐθνοφυλετιστές πού ἦτο φίλα προσκείμενοι εἰς τόν ἐθνικιστικόν Βενιζελισμόν. Πρός τό τέλος τοῦ σχολιασμοῦ, παραθέτομεν καί μερικές ρηξικέλευθες προτάσεις, ὑπερβάσεως, τοῦ διαχρονικοῦ ἐκκλησιαστικοῦ διχασμοῦ ἐξ αἰτίας τῆς Βενιζελικῆς Πράξεως τοῦ 1928.

Ἀνακοινωθέν (22/06/2016): Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως: Σήμερον, Τετάρτην, 22αν Ἰουνίου 2016, συζητουμένου ἐνώπιον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τοῦ θέματος τοῦ Αὐτονόμου, ἐπί σχετικῇ δέ προτάσει τροπολογίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαῖος διεβεβαίωσεν ὅτι τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον οὐδεμίαν πρόθεσιν ἔχει νά χορηγήσῃ αὐτονομίαν εἰς τάς Μητροπόλεις τῶν λεγομένων Νέων Χωρῶν καί ὅτι αὗται ὑπάγονται πάντοτε κανονικῶς καί πνευματικῶς ὑπό τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, ἡ δέ διοίκησις αὐτῶν ἔχει ἐκχωρηθῆ ἐπιτροπικῶς εἰς τήν Αὐτοκέφαλον Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, τήν ὁποίαν ἡ Α. Θ. Παναγιότης καί ηὐχαρίστησε διά τήν τοιαύτην ἐξυπηρέτησιν πρός τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν. [Δεῖτε ΕΔΩ]


Ἦδη ἡ Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος, ἐδέχθην δύο ἰσχυρώτατα πλήγματα ἐναντίον Της, μέχρι στιγμῆς, κατά τήν προσωπική γνώμη τοῦ γράφωντος· το ἕνα ἦτο ἡ ἀπόρριψις τῆς τροπολογίας πού ἐζητοῦσεν, μόνον ἡ Ἑλλαδική Ἐκκλησία, μέ τό κυριολεκτικόν καί τραγελαφικόν ἄδειασμα τοῦ λογιώτερου Ἑλλαδίτου θεολόγου καί Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου ἀπό τόν Ἀρχιοικουμενιστή κρητικόν Πατριάρχην τῆς Ἀλεξανδρείας κ. Θεόδωρον . Καί ἕνα δεύτερον, ὅτι τό μαρτυρικόν καί αἰχμάλωτον Πατριαρχεῖον τῆς Κωνσταντινουπόλεως, δέν παραιτῆτο εὐκόλως ὑπό τῶν ἐλευθέρων -Ἑλλαδικῶν πλέον- ἐπαρχιῶν καί πρώην δικαιοδοσιῶν του…! Εἴμεθα σίγουροι, ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος κ. Ἱερόθεος, θά μᾶς παραθέσει γραπτῶς χαρτίν καί καλαμάριν τίς ἐν λόγῳ ἀποκαλυπτικές ἐξελίξεις καί ἐμπειρίες του ἐν τῷ Κολυμπάριῳ καί γι΄ αυτό θά ἀναμένομεν ἐναγώνια τήν θεολογική γραφίδα του. 

  • Δέν δυνάμεθα νά ἀντιληφθοῦμεν ὅμως, πῶς μετά ἀπό αὐτό τό προσχεδιασμένον μᾶλλον, ἄδεισμα, τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, γιατί ἀναμένωσιν (!) εἰς τήν Ληστρική Σύναξιν ἡ ἀντιπροσωπεία τῶν Ἑλλαδιτῶν Ἱεραρχῶν; Εἴχαν μία καλή εὐκαιρία νά ἀποχωρήσωσιν ἀξιοπρεπῶς ἀλλά μᾶλλον ἡ ἀφέλεια εἶναι ἀκατανίκητη.

Τό Πατριαρχεῖον τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὑπό Κεμαλικῆς ἀπειλῆς καί βεβαίως ὑπό τῆς γεωστρατηγικῆς Σιωνιστικο-ἀμερικάνικης συμπαιγνίας, διεκδικεῖ ἐτσιθελικῶς, ἔχοντας ὡς στιβαρές πλάτες τῆς ΗΠΑ (Ἀρχιοικουμενιστήν π. Ἀλέξανδρον Καρλοῦτσον μετά τῆς CIA), σαφῶς, τῆς ἀρχαίες ἐπαρχίες Του προτάσσοντας τήν βενιζελική πολιτικο-πατριαρχικήν Πράξιν τοῦ 1928, καί ὑπενθυμίζοντας σέ ὅλους μας τήν δεινήν ἀπειλή τῶν ὅπλων καί τῶν ἀκονισμένων μαχαίρων τῶν Ἐθνικιστῶν «Γκρίζων Λύκων». Ἀπό τήν ἄλλη ὅμως, ἡ ἱερᾶ Ἀρχιεπισκοπή -τῆς πολιτικά ἑνωμένης- Νέας Ἑλλάδος μας, ὤφειλεν ὅπως διεκδικήσει, ἐκκλησιαστικῶς καί ἱεροκανονικῶς, τά Κανονικά καί θεόσδωτα δικαιώματά Της, μή συνεργαζόμενη ὑπό τό ἔμμεσον ἐκβιαστικόν καθεστῶς τοῦ αἰχμάλωτου Φαναρίου.

Ὁ λόγος τῆς «ἐπιτροπικῆς διοικήσεως» τῶν «Νέων Χωρῶν», μεταξύ τῆς ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος μετά τοῦ κατεκτημένου καί αἰχμάλωτου Πατριαρχείου εἰς τήν Πόλη, βάσει τῆς Πράξεως τοῦ 1928 ἐπί Βενιζέλου, οἱ ἱστορικές πηγές [1]  μᾶς ἀναφέρωσιν ὅτι, γέγονεν ὅτι γέγονε, διότι ὑφίσταντο οἱ γνωστοί ἐθνοφυλετικοί μεγαλοϊδεατισμοί ἤ καί ὀραματισμοῖ, ὑπό τῆς ἐπάρατης νόσου τῆς διχόνιας τοῦ Βενιζελισμοῦ, δηλ. ὑφίστατο μία εὐρέως εὐσεβοποθίστικη ἰδέα, ὅτι τά Ἑλληνικά στρατεύματα τοῦ Βενιζέλου, θά ἀπελευθέρωναν [2]  ἐν τέλει τήν Νέα Ρώμη τῆς Κωνσταντινουπόλεως, καί κατ΄ ἔλλογην (διά τό ἱστορικόν πλαίσιον τῆς ἐποχῆς τοῦ Μεγαλοϊδεατισμοῦ) χωροχρονική συνέπεια, δέν ὑφίστατο ἰδιαίτερα σοβαρός τινα λόγος, ὅπως μεταβιβασθεῖ, ὁλοκληρωτικά, ἡ διοικητική καθῶς καί ἡ πνευματική ἐξουσία, εἰς τήν Αὐτοκέφαλον Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, πολλῷ μᾶλλον ἐθεωροῦσαν, ὅτι θά ἐκαταργῆτο σύντομα καί ἡ Ἑλλαδική Αὐτοκεφαλία.

Μέ ἀπλούστερα λόγια, τό Οἰκουμενιστικόν πλέον Πατριαρχεῖον τῆς Κωνσταντινουπόλεως, διά γνωστούς ἀλλά καί διά ἄγνωστους λόγους, σέ ἐμᾶς, ἀκολουθεῖ τήν πάγια πολιτική τακτική τοῦ φιλελεύθερου Ἐθνοφυλετικοῦ Βενιζελισμοῦ (μετά τῆς ΑΝΤΑΤ), ἐπί τῆς ὁποίας [πολιτικῆς διπλωματίας] ἐξάπαντος τότε, εἶχεν ἰσχυρές ἐπιδράσεις, ὑπό τῶν συμμάχων τοῦ Βενιζέλου, τῶν τότε ἀλλά καί νύν Μεγάλων Δυνάμεων.

  •  Ὅμως ταυτόχρονα δέ, ἀκολουθεῖ, τήν ἐκκλησιαστική καί «Φαναριώτικη» διπλωματία, τοῦ «Ἀπολογητοῦ τοῦ Βενιζελισμοῦ», ἐθνοφυλετιστοῦ καί Ἀρχιμασσώνου, Οἰκουμενιστοῦ Πατριάρχου Μελετίου Μεταξάκη.

Αὐτή ἡ προσωρινή καί «ἐξ ἄκρας οἱκονομίας» σύλληψις καί ἰδέα τῆς «ἐπιτροπικῆς διοικήσεως» βάσει τῆς Πράξεως τοῦ 1928, ἦτο καί εἶναι, καθότι φαίνεται ἀναντίρρητα, τοῦ Κρητός πολιτικοῦ Ἐλευθέριου Βενιζέλου μετά τῶν συνεργατῶν αὐτοῦ, τοῦ ὁποίου οἱ πολιτικές ἐθνοφυλετικές ἐνέργειες (μᾶς στοίχησαν τήν Μικρασιατικήν ἐθνοκαθαρτικήν καί γενοκτόνον  κατατροφήν), ἄχρι τῆς σήμερον, καθῶς ἐπίσης μᾶς δηλητηριάζωσιν καί δυναμιτίζωσιν τίς ἐκκλησιαστικές σχέσεις μεταξύ τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως καί τῆς Ἀυτοκέφαλης Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας…! 

Μέ ἀπλᾶ λόγια, ἡ ἐθνοφυλετική ἐνέργεια τοῦ Βενιζέλου, ἦτο μία ΠΟΛΙΤΙΚΗ ἐνέργειά του, κόντρα καί ἐνάντια (Πολιτειοκρατισμός ἤ Καισαροπαπισμός) τῶν Ἱερῶν Κανόνων τῆς Ἐκκλησίας, καί ὁ διχασμός τῆς Πνευματικῆς καί Διοικητικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐξουσίας, πράγμα ἀπαράδεκτον καί ἄτοπον, διότι εἰσήγαγεν ἕναν παράδοξον, παράλογον, παρά φύσιν καί ἀντικανονικόν «Μονοφυσιτισμόν» εἰς τάς Ἐκκλησιαστικάς ἐπαρχίας καί σχέσεις τοῦ ἐνδο-Νεοελληνικοῦ κρατιδίου. Ἐξάπαντος δέν ἦτο θεία (!) ἔμπνευσις τοῦ Βενιζέλου, ἀλλά σατανικά Πολιτικά Δόγματα («διαίρει καί βασίλευε») ἐκ τῶν Φιλελεύθερων Λουθηροκαλβινιστῶν συνετέρων του.

  •  Προσθέστε ἐπίσης, εἰς τήν ἱστοριολογικήν φαρέτρα τῶν ἐπιχειρημάτων σας καί τό ἑξῆς ἀναντίρρητον δεδομένον: ὅτι ὁ πολιτικός Κρητάναξ Ἐλευθέριος Βενιζέλος εἴχεν ὡς στενώτατον συνεργάτην του τόν ἀπό Κιτίου καί Λεμεσοῦ Μητροπολίτην Μελέτιον Μεταξάκην, καταγώμενος καί αὐτός ἐκ Κρήτης, ὅπου ὁ Βενιζέλος καί οἱ Μασσωνικές στοές, τόν ἐπροώθησαν, εἰς τήν Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή Ἀθηνῶν, ἔπειτα τόν ἐνθρώνισαν, ἀντικανονικῶς, ἀπό καθαιρεμένον (!!) Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν σέ «Οἰκουμενικόν» Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως, καί σέ ὑστερινόν στάδιον μέχρι τέλους τῆς ζωῆς του, σέ  Πατριάρχην καί «Πάπα» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξανδρείας. 

Οἱ νύν νεορθόδοξοι Οἰκουμενιστές, τοῦ ἀφώτιστου Φαναρίου, δέν ἔπρεπεν κἄν (!!!) νά ὁμιλῶσιν με τέτοιον ἀνεξήγητον μένος καί ἀλλοπρόσαλον φανατισμόν, κατά  τινῶν ἄλλων  Ἐθνοφυλετιστῶν, μιᾶς καί πρώτα ἀπ΄ ὅλα εἶναι: οἱ πρῶτοι διδάξαντες· ἔπειτα ἄχρι τῆς σήμερον, ὑπερτιμῶσιν καί ὑπερεγκωμιάζωσιν, σχεδόν ἔχωσιν ἁγιοποιήσει καί ἀποδώσει τό βλάσφημο προσωνύμιον, τοῦ καί «13ου Ἀποστόλου» εἰς τόν Ἐθνοφυλετιστή, Ἀρχιοικουμενιστήν, Μασσῶνον καί πατριάρχην τοῦ Βενιζελισμοῦ, τόν μακαρίτη Μελέτιον Μεταξάκη.

Εἶναι λοιπόν ψευδώνυμος καί ἀνιστόρητη γνῶσις, καί στυγνή Ἀμερικανο-νεοκαλαμαρίστικη προπαγάνδα, σαφῶς καί ἐωσφορική πλάνη, ἐξ οἱκουμενιστικῶν ἀσεβῶν χειλέων, ὄτι διά πάν ἐθνική καί ἐκκλησιαστική ἀτυχία μας, εὐθύνονται μονάχα, λ.χ. οἱ Ρώσσοι, οἱ Βούλγαροι, οἱ Ρωμῃοί τῆς Ἀντιοχείας καί τῆς Παλιστίνης, δηλ. ὁ Σλαβικός ἤ καί ὁ Ἀραβικός Ἐθνοφυλετισμός. Ὁ Νεοελληνικός Ἐθνοφυλετισμός τοῦ Βενιζελισμοῦ καί τοῦ ἄνομου Μεταξακισμοῦ, εἶναι βαθιά ριζωμένος ἔκ τοτε, εἰς τά Ἑλληνοαμερικάνικα, Νεοφαναριώτικα, Νεοελλαδικά καί Νεοκυπριακά χρωματοσώματά μας, κακέκτυπη Ματαπατορική ἤ καί ἀμαρτωλή κληρονομιά, καθῶς καί προβληματική ψυχοσύνθεσις ἐπί τινῶν πολλῶν ἐκκλησιαστικῶν καί πολιτικῶν ἀξιοματούχων, ἔνθεν κακεῖθεν.

Μάλιστα ὁ κύπριος ἱστορικός καί ἱερομόναχος Σωφρόνιος Μιχαηλίδης, μᾶς ἀναφέρει περί τοῦ πατριάρχου Μελετίου Μεταξάκη: ὅτι ἐπαραιτήθην (Ἰούλιον 1923, μετά δυό μηνῶν σχεδόν, ἀπό τό Σχισματικο-αἱρετικόν Μεταξάκειον «Πανορθόδοξον Συνέδριον», πού ἀπεφάσισεν ΠΡΑΞΙΚΟΠΙΜΑΤΙΚΩΣ, ὅπως ἐπιβληθεῖ δεσποτικῶς τό Νέον Ἡμερολόγιον τῶν Λουθηροκαλβίνων καί Φραγκοπαπικῶν) ἐκβιαστικῶς, ἀπό τό Πατριαρχείον τῆς Κων/Πόλεως ἵνα σώσει (sic) δῆθεν τό Πατριαρχεῖον, καθότι τόν  ἐκβίαζαν οἱ ἐρχόμενοι εἰς τά Νεοτουρκικά πολιτικά πράγματα, οἱ θεομάχοι Κεμαλικοί, με τήν ἀπαίτησιν ὅπως ἐξορίσωσιν τούς Φαναριῶτες. Ὅμως, ἄλλοι ἱστορικοί, ἀναφέρωσιν, ὅτι μετά τῆς παραιτήσεως, τοῦ ἀντικανονικῶς πατριαρχεύσαντα, πατριάρχου Μελετίου Μεταξάκη, ὁ Μελέτιος ἄρχισεν τινά ἔγγραφον ἐπιστολομιαῖον ἀγώνα, ὅπως μεταφερθεῖ (δηλ. ἐξορισθεῖ) τό Πατριαρχεῖον ἐκ τῆς Πόλεως ἵνα συνεχίσει (!) τήν ἔκπτωτον Πατριαρχίαν του εἰς τήν ἐξορία!! Τοῦτη εἶναι μία μεγίστη «ἰστορική» ἀντίφασις (!!!), πού ἐντοπίσαμεν στά περί τοῦ βενιζελικοῦ Μεταξάκη. [3]

  • ᾎράγε, ἤθελεν ὄντως, νά σώσει ἀπό τήν ἐξορία, τό Πατριαρχείον μας, ἤ μᾶλλον ἐθέλησεν νά σώσει τό πατριαρχικόν τομάριν του, μιᾶς καί οἱ Νεότουρκοι «ἐδιψούσαν» σφόδρα γιά αἷμα ρασοφόρων;
  • Μᾶλλον πρόκειται περί ὑπερβάλλουσες ἐγκωμιαστικές ἱστορικιστικές ἀπόψεις τοῦ π. Σωφρονίου Μιχαηλίδη, μιᾶς καί ἀντικρούονται ἄνετα μετά τινῶν ἄλλων ἀποδεικτικῶν ἱστορικῶν ἀπόψεων, περί τοῦ Μεταξάκη, πού ἐπροτιμοῦσεν, σαφῶς, νά ἐκδιωθεῖ τό Φανάριον ἐκ τῆς Πόλεως. Ἐξάπαντος ἡ Ἐκκλησιαστική Ἱστορία μᾶς καταγράφει, ὅτι ἄλλοι πατριάρχες καί ἀρχιεπισκόποι, ἑνῷ τούς ἐδώθην, ἡ πάσαν εὐκαιρία, ὅπως ἐγκαταλείψωσιν ἄρδην τήν Ἐκκλησιαστική ἐπαρχίαν τους, ἐπροτίμησαν ὅπως, νά μαρτυρήσωσιν στά χέρια τῶν φανατικῶν καί αἱμοδιψῶν βαρβάρων Ἀγαρηνῶν, πρός δόξᾳν τῆς Ἐκκλησίας Του.


Τό Νεοελλαδικόν πολιτικόν κρατίδιον, τώρα, μαζί μέ τήν Αποστολική καί Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος μας, σύμφωνα μέ τοῦς Ἀποστολικούς καί Ἱεροῦς Κανόνας, ἔχει τό ΝΟΜΙΜΟΝ καί τό Κανονικώτατον θεῖον δικαίωμα, ὅπως διεκδικήσει καί ἀπαιτήσει, ἐξάπαντος τήν ὁλοκληρωτική πνευματική καί διοικητική ἐξουσία ΟΛΩΝ ἀνεξαιρέτως τῶν νεοἑλλαδικῶν ἐπαρχιῶν του, μιᾶς καί δέν μερίζεται «ἐπιτροπικῶς» ἡ Εὐαγγελική ἐκκλησιαστική ἐξουσία, διότι τό Πατριαρχεῖον τῆς Κωνσταντινουπόλεως, εἶναι καθῶς φαίνεται σέ ὅλους μας, ὑπό μεγίστην αἰχμαλωσία ὑπό τῶν ἀντιχρίστων Ἀγαρηνῶν Μωαμεθανῶν, καί ἄρα λοιπόν δέν ἐδύναντο οὔτε καί βέβαια δύνανται, ὡς αἰχμάλωτη Ἐκκλησία, πού ἀπώλεσεν μάλιστα καί τήν πρωτέρα περίφημον  Οἰκουμενικότητά Της, νά ἀσκεῖ, τήν παραμικράν ἐξουσίαν εἰς τινές ἐλεύθερες περιοχές τῆς Ἑλλαδικῆς Ρωμῃοσύνης, ἤ, καί ἀλλοῦ. 

  • Ὅταν καί μόλις τά Ἀμερικάνικα (sic) στρατεύματα τῶν Λουθηροκαλβίνων Σιωνιστῶν, ἀπελευθερώσωσιν παντελῶς, τήν Κωνσταντινούπολη καί τήν Μικρά Ἀσία, τά ἐν αἰχμαλωσίᾳ ἄλλα Παλαίφατα Πατριαρχεία μας,  καθῶς καί τήν νῆσον Κύπρον μας, ἀπό τίς ὀρδές τῶν ἀντιχρίστων Μωαμεθανῶν, Σουφιστῶν, Σουννιτῶν, Τζιχαντιστῶν καί Σαλαφιστῶν, ἵσως τότε, καί μόνον τότε, θά δυνάμεθα νά ἐπανακαθορίσωμεν καί νά ἐπαναπροσδιορίσωμεν, τά μελλούμενα «Νέα Ἐκκλησιαστικά» καί «Νέα Νομοκανονικά Ὅρια», πού “ΘΑ” προκύψωσιν, βάσιν τῶν ὅποιων γεωπολιτικῶν ἐξελίξεων καί  ἐθνικῶν ἀνακατατάξεων.


Δηλαδή, ἡ παροντική Νεοφαναριώτικη πολιτική, ἔχουσα ὡς βάσιν τῆς τούς φαντασιολογικούς Ἐθνοφυλετισμοῦς τοῦ Βενιζέλου, συντηρεῖ τόν Μεγαλοϊδεατισμόν τῆς Μεγάλης Ἑλλάδος (διά μέσῳ τῶν Πρεσβυγενῶν Πατριαρχείων πού ὅλως παραδόξως τά διοικῶσιν  ΜΟΝΟΝ Ἑλλαδῖτες, πού ἔχωσιν ὡς σημεῖον ἀναφορᾶς των, ἐξαρτοῦντο καί συντηροῦντο, κατά βάσιν, ὑπό τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος), ἑνῷ τήν ἴδια στιγμή ἔμμεσα, ἄμεσα, θρασυδειλέως καί ἀνεπιγνώστως  μέμφεται ἀλλά καί  κατακρίνει αὐτόν [τόν Ἐθνοφυλετισμόν]. 

  • Ὅπως ἔπραττεν σαφῶς, καί ὁ μακαρίτης Μεταξάκης σέ ἐπιστολές του, ὅταν κατηγοροῦσεν τούς Κυπρίους τῆς ἐποχῆς του, ὡς φαντασιόπληκτους ὀραματιστάς περί τοῦ Μαρμαρωμένου Βασιλιά κ.ο.κ., ἑνῷ τήν ἴδια στιγμή, διακονοῦσε καί ὑπηρετοῦσε τά ἐθνοφυλετικά «θάματα καί ὁράματα» τοῦ πολιτικοῦ μέντορά του Ἐ. Βενιζέλου.
  • Δηλαδή, ἀποδεικνύωμεν με πάσαν σαφήνεια: ὅτι ἀπ΄ ὅπου καί νά πιάσει κανεῖς τό ζήτημα, τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Φαναριώτικης Διπλωματίας, μπάζει ἀπό σωρηδόν ἱδεολογίες καί νεο-καλαμαρίστικους ἐθνοφυλετισμούς.  Αὐτά ἔχωσιν ἰδιαίτερην σημασία, νομίζομεν, ὅταν τά γράφει ἕνας ἄσημος Νεοέλλην, δηλ. ὁ ὑπογράφων, ὁ ὁποῖος μάλλιστα δέν ἔλαβεν κἄν Ρωσσικήν ἐκπαίδευσιν, ἤ καί Ρωσσικήν παιδεία εἰς τά ὅποια ἀκαδημαϊκά θεολογικά ἱδρύματα τῆς Ἁγίας Ρωσσίας, Γαλλίας, Ἀμερικῆς κ.ἄ.

Πρέπει νά γίνει ἀντιληπτόν, ὅτι δέν ὑφίστατο, κανονικῶς, τό ἐκκλησιαστικόν καθεστῶς τῆς δῆθεν «Ἐκκλησίας τῶν Νέων Χωρῶν», μιᾶς καί ἡ Πράξις τοῦ 1928 αὐτό προσπαθεῖ νά θεμελιώσει, ἀνεπιτυχῶς ἐν μέρει, μιᾶς καί ἔρχεται, σέ κραυγαλέα ἀντίφασιν, ὑπό τινῶν σημαινόντων Ἀποστολικῶν καί Ἱερῶν Κανόνων, ἀλλά καί ἐν δικαίῳ (ἐκ τῆς Νεοελλαδικῆς πλευρᾶς) ἐνίοτε μετωπικήν σύγκρουσιν κατά τῶν Νεοφαναριωτῶν.

  • Ποῖον τό νόημα τότε, ὁ Ἀρχιοικουμενιστής πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, νά διεκδικήσει, ἐπιπρόσθετον καί εἰδικήν Αὐτονομία ἐπί τῶν «Νέων Χωρῶν», ὅταν εὐνουχίζει  καί πριονίζει ἀνέτως, τό Αὐτοκέφαλον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, στηριζόμενος καί μόνον σέ μίαν πολιτικο-πατριαρχικήν Πράξιν τοῦ Βενιζέλου, καί σαφῶς, ὑποστηρίζεται εἰς τήν νομικήν ἐπικύρωσιν αὐτοῦ ἀπό τό Ἑλλαδικόν Σύνταγμα;

Δηλαδή τό εὔλογον  καί πρωταρχικόν ζητούμενον τοῦ πιό πάνω πατριαρχικοῦ ἀνακοινωθέντος, εἶναι: 

  • Βάσιν τίνων ἀκριβῶς Ἀποστολικῶν καί Ἱερῶν Κανόνων, ἐρείδεται, τό περί τάς «Μητροπόλεις τῶν λεγομένων Νέων Χωρῶν καί ὅτι αὗται ὑπάγονται πάντοτε κανονικῶς καί πνευματικῶς ὑπό τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον»;
  • Τά λεξίδια «πάντοτε», «κανονικῶς»  καί «πνευματικῶς» βάσιν τίνας Ἁγίας  Οἰκουμενικῆς,  Τοπικῆς, ἔστω καί Πανορθόδοξης Συνόδου, θεμελιοῦνται;
  • ΠΟΥ-ΘΕ-ΝΑ!

Τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα τῶν «Νέων Χωρῶν», ἐμεῖς οἱ Μακεδῶνες, δέν ἐπιθυμῶμεν τήν ἀντικανονική «ἐπιτροπική διοίκησιν» ὑπό τοῦ «Οἰκουμενι(στι)κοῦ» καί αἰχμάλωτου Πατριαρχείου τῆς Πόλεως. Ἄν το Πατριαρχεῖον, ἦτο παντελῶς ἐλεύθερον καί  παραδοσιακόν, ἀκολουθώντας σαφῶς καί ἀναντίρρητα: τήν Ἱερά Παράδοσιν τῶν Θεοφόρων Ἁγίων Πατριαρχῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, καί τά ὅσα  ἀποφασισθέντα τῶν Ἁγίων Τοπικῶν ἤ καί Θεοπνεύστων Οἰκουμενικῶν Συνόδων τῆς Κωνσταντινουπόλεως κ.ἄ., πιθανώτατα, νά εἴχαμεν καί διαφορετικήν ἀλλά καί ἀντίθετον ἄποψιν ἐπί τοῦ ζητήματος.

Τό «ἐκκλησιαστικόν ὑβρίδιον», ἡ ἄν θέλετε, ἡ χίμαιρα τοῦ Βενιζελισμοῦ, περί τῶν δῆθεν «Νέων Χωρῶν» θά πρέπει νά ἐπιλυθεῖ, ἀμέσως καί ἐπιτακτικῶς, ἵνα ἐκλείψωσιν τελεσίδικα ἅπαξ καί διαπαντῶς, καί παντελῶς, οἱ ὅποιες διχοσταστίες καί περιττές  Κληρικαλιστικές γκρίνιες τῆς ἀντιευαγγελικῆς  καί ὑπερόριου ἐξουσίας τῶν Νεοφαναριωτῶν τοῦ Βοσπόρου.

  • Oἱ «Νέες Χῶρες» εἶναι: ἐπαρχίες πλέον, τοῦ ἐλευθέρου Ἑλλαδικού κρατιδίου καί δέν εἶναι σαφῶς ἐπαρχίες τῆς πρωτέρας ἤ μιᾶς Νέας «νεο-Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας», ἤ, ἔστω ἐπαρχίες τοῦ Παλαίφατου δεδοξασμένου («περασμένα μεγαλεία διηγώντας τά νά κλαίς») Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Τό οἱκουμενικόν Πατριαρχεῖον δέν ἔχει πλέον ὀρθόδοξην πολιτική συνεργασία καί συναλληλία, μέ τινά γνήσιον ὀρθόδοξον Οἰκουμενικόν πολιτικόν κέντρον. Διότι «ἐπιλέγει» ὡς ἐν αἱχμαλωσίᾳ Ἐκκλησία, νά συνεργάζεται, μέ ἑτερόδοξους καί αἱρετικούς «Παγκοσμιοκράτωρες» καί «Παγκοσμιοσυμβουλῖτες» ὄργανα τοῦ Σατανᾶ.
  • Οἱ «Νέες Χῶρες» εἶναι: Ἐκκληστικές ἐνορίες καί ἐπαρχίες τῆς Αὐτοκεφάλου Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας σύμφωνα μέ τό Δίκαιον τῆς Καινῆς Διαθήκης, τουτέστιν τό Δίκαιον τῆς Θείας Χάριτος. Κάθε ἄλλη διαφορετική ἄποψις, ἔρχεται σέ ἄμεσον ἀντίθεσιν, κατά τῶν Ἀποστολικῶν καί Ἱερῶν Κανόνων τῆς Καθολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Δέν εἶναι σοβαρόν νά προτάσσονται, ὑπό τοῦ σεβαστοῦ πατριάρχου τῆς Κων/Πόλεως κ. Βαρθολομαίου,  ἄλλα ἐκκλησιολογικοφανή ψευδο-ἐπιχειρήματα, ὅπως π.χ. τό Ἑλλαδικόν Σύνταγμα, ἤ, μία πολιτικο-πατριαρχική Πράξις, καί δή κατά τῶν Θεοπνεύστων Ἱερῶν καί Ἀποστολικῶν Κανόνων πολλῷ μᾶλλον κόντρα καί ἑνάντια τῆς πατριαρχικῆς Πράξεως περί τῆς Ἑλλαδικῆς Αὐτοκεφαλίας. Διότι ἄπαντες κατανοοῦμεν, νομίζω καλῶς, πιό εἶναι τό ἀνώτερον καί ἅγιον δίκαιον διά τάς Ἐκκλησιαστικάς ὑποθέσεις. Αὐτό θά πρέπει νά τό ἐννοήσωσιν, πρώτιστα καλῶς, ὄχι οἱ Νεορθοδόδοξοι τοῦ Φαναρίου, ἀλλά οἱ ὀρθόδοξοι Ἑλλαδῖτες Ἐπίσκοποι τῶν «Νέων Χωρῶν» οὔτως ὤστε νά ἀπεξαρτητοποιηθῶσιν καί νά ἀπογαλακτίσωσιν ἀνώδυνα -ὑπό τῆς ἐν αἰχμαλωσίᾳ-  «μητρικῆς» Ἐκκλησίας τῆς Κων/Πόλεως.

Ἄρα λοιπόν, ὡς Λαϊκά Μέλη τῆς «Ἐκκλησίας τῶν Νέων Χωρῶν», προτείνωμεν, τά ἑξῆς Κανονικά σημεία διά τήν πλήρην ἐκκλησιαστικήν ἀφομοίωσιν καί ἔνταξη τῶν “Νέων Χωρῶν” εἰς τό Αὐτοκέφαλον τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας:

  • Ἄμεσον κατάπαυσιν τῆς κατ΄ἐξακολούθησις «ἐπιτροπικῆς» διοικητικῆς καί πνευματικῆς ἐξαρτήσεως  ἀπό τόν ἁγιώτατον Ἀποστολικόν Θρόνον τοῦ ἐν αἰχμαλωσίᾳ Πρεσβυγενοῦς Πατριαρχείου τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἄχρι τῆς ὁριστικῆς ἀπελευθερώσεως Αὐτοῦ ἀπό τῶν ἀντιχρίστων ἐχθρῶν τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ.
  • Παύσεως τοῦ ἀντικανονικοῦ μνημοσύνου τοῦ Πατριάρχου Κων/Πόλεως, ὑπό τῶν Μητροπολιτῶν τῶν «Νέων Χωρῶν», καί τό ξεκίνημα τῆς Κανονικῆς καί Λειτουργικῆς μνημονεύσεως τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος, ὅπως δηλοῦται καί πιστοποιοῦται, Λειτουργικῶς [ὑπό τόν ἑξῆς τύπον: Μνήσθητι Κύριε, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν (δεῖνος)], ἡ ὑπό τῆς Ἑλλαδικῆς πλέον Κανονικῆς Πνευματικῆς καί Διοικητικῆς, ἀπόλυτης ἐξαρτήσεως.
  • Παύσεως τού ἀντικανονικοῦ δικαιώματος καί τῆς συμμετοχῆς τῆς ἐπικυρώσεως, ἤ ἔστω καί τῆς ὑποδείξεως, περί τῆς ἐκλογῆς Ἀρχιερέων ἐπί τῶν «Νέων Χωρῶν», ὑπό τοῦ Πατριαρχείου τῆς Κων/Πόλεως.
  • Παύσεως τοῦ ἀντικανονικοῦ δικαιώματος «περί τό ἔκκλητον», δηλ. τοῦ ἐκ νέου ἀποφαίνεσθαι, τῆς ἀναθεώρησις καί ἐπαναξιολόγησις τινάς καθαιρέσεως κατεδικασμένου Ἀρχιερέως ὑπό τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας.
  • Παύσεως τοῦ θεοστυγοῦς ἐμπαιγμοῦ, κατά τῶν Ἁρχιερέων τῶν «Νέων Χωρῶν», ὅτι δύνανται δῆθεν, νά συμμετάσχωσιν διά τήν ἐκλογήν τινός Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, εἴτε δι΄ αὐτοπροσώπου εἴτε διά τῆς ἀποστολῆς ψηφοδελτίου.
  • Παύσεως τοῦ ἀντικανονικοῦ δικαιώματος, οἱ «Νεωχωρῖτες»Ἀρχιερεῖς, ὅπως συμμετάσχωσιν εἰς διπλᾶς (!) Ἐκκλησιαστικάς Συνάξεις καί δή Τοπικᾶς (!!) Ἱερᾶς Συνόδου, μίας τῆς ἐν Ἑλλάδι καί μίας τῆς ἐν Κων/Πόλει. Τό «δίπορτον» (!!!) εἶναι μοιχεπιβασίαν κατά τῆς Πίστεως καί μέγιστον ἀντικανονικόν ὁλίσθημαν.
  • Παύσεως καί ἀκυρώσεως τῆς ἀντικανονικῆς Πράξεως τοῦ 1928, μέ Συνοδικήν ἀπόφασιν ὐπό τῆς Αὐτοκέφαλης Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος διότι: ἀντιφάσκει, ὑποσκάπτει, διχάζει καί ἀπειλεῖ, δι-α-χρο-νι-κῶς, τό Ἑλλαδικόν Χριστεπώνυμον πλήρωμα Κλῆρον καί Λαόν τῆς ἐν Ἑλλάδι Τοπικῆς Ἐκκλησίας.
  • Παύσεως καί καταδίκης τοῦ καινοφανοῦς πολιτικο-πατριαρχικοῦ, ἀνικανονικοῦ καί ἐξωεκκλησιαστικοῦ νεολογισμοῦ-ὁρισμοῦ τῶν δῆθεν “Νέων Χωρῶν”.
  • Παύσεως τῆς στυγνῆς καί ἀνίερου συστηματικῆς ἀντικανονικότητας καί ἐπιστροφήν, παρά ταύτα καί διά ταύτα, εἰς τό παραδοσιακόν καί Πατερικόν Δίκαιον τῆς Καινῆς Διαθήκης ἐπί τῇ βάσει τοῦ ὀρθοδόξου Ἐκκλησιαστικοῦ Κανονικοῦ Δικαίου τῆς Φιλόκαλλης Ὀρθοδοξίας.
  • Μέ εἰδικήν Πατριαρχικήν καί Ἀρχιεπισκοπικήν Συνοδική Διαγνώμη νά ἐπικυρωθῶσιν καί νά καταγραφῶσιν τά πιό πάνω ἤ κ.ἄ. (πού θά προτείνωσιν, δικαίως, οἱ εἰδικοί τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου) , σέ εἰδικόν Τόμον  καί μία νέα Πατριαρχική Πράξιν, διαφορετικά, σέ τυχούσαν ἐμμονή ὑπέρ τῆς πατριαρχικῆς Πράξεως τοῦ 1928 καί ἄρνησιν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ὅπως ἀποδώσει τά ἱεροκανονικά Δίκαια τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας καθῶς ἐνεργεῖ καί διαγγέλει μέχρι τῆς σήμερον μέ τό μόλις πρόσφατον καί πιό πάνω «Πατριαρχικόν Ἀνακοινωθέν»… ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος νά προχωρήσει στίς ἄνωθεν κ.ἄ. περί Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαίου προτάσεις, μονομερῶς, ἔπειτα ἀπό Τοπικήν Ἀρχιεπισκοπικήν καί Συνοδική Διαγνώμη τῶν Ἑλλαδιτῶν Ἱεραρχῶν.
  • Μπορεῖ κάλλιστα, ἡ Διοίκησις τῆς Ἑκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἵνα σφυγμομετρήσει δικαίως καί μετά ἀπολύτου ἀκριβείας τήν καθολικήν Συνείδησιν τῆς Τοπικῆς της Ἐκκλησίας, ὅπως προβεῖ σέ πρωτότυπον «Ἐκκλησιαστικόν Δημοψήφισμα»  μέ κάλπες ἑντός τῶν Ἱερῶν Ναῶν, ὅπως προσέλθωσιν ἅπαντα τά βεβαπτισμένα καί ἐνεργά Μέλη τῆς ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς τῆς Ἑλλάδος(πλήν τῆς ἡμιαυτόνομου ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Κρήτης πού διοικεῖτο, ἀποκλειστικῶς καί ἀπολύτως, ἀπό τό ἐν Κων/Πόλει Φανάριον), γιά νά ψηφίσωσιν, ὑπέρ τῆς ἄμεσις ἀπεξάρτησις τῶν “Νεοχωριτῶν” Ἱεραρχῶν ἀπό τόἐν αἰχμαλωσίᾳ Πατριαρχεῖον τῆς Κων/Πόλεως, μιᾶς καί ὡς αἰχμάλωτον Φανάριον δέν δύναται νά λαμβάνει νηφάλειες καί καλόδοξες ἀποφάσεις διά τά τοπικά ἐκκλησιαστικά καί ἐθνικά δίκαια, καί συμφέροντα τῶν Ἑλλαδιτῶν Χριστιανῶν, καί τραυματίζεται ἔτσι ἡ ἁπανταχοῦ ἑνώτης τοῦ διεθνοῦς Ἑλληνισμοῦ τῆς Ρωμῃοσύνης.

Οἱ «Νέες Χῶρες», κατά τήν ταπεινή μας ἄποψιν, πρέπει νά περιέλθωσιν ἄμεσα, καί νά ὑπάγωνται κυριαρχικῶς, νομοκανονικῶς καί πνευματικῶς, εἰς τό Αὐτοκέφαλον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος· διά νά πάψωσιν οἱ σωρηδόν ἀπρόβλεπτες περιπέτειες καί θλιβερές συνέπειες τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἤ καί ὅποιου ἄλλου πολιτικοῦ διχασμοῦ [4] κ.λπ., μεταξύ τοῦ ἀντι-ἐκκλησιαστικοῦ καί παντελῶς ἄτοπου ἀνταγωνισμοῦ τῶν σημαντικῶν Ἐκκλησιαστικῶν καί Πολιτικῶν κέντρων, τῶν Ἀθηνῶν καί τῆς Κων/Πόλεως, ἀλλά κυρίως διά νά πάψει ὁριστικῶς, ἡ τρανή συγκοινωνούσα ἐωσφορική μοιχεπιβασία κατα τῆς ὀρθοδόξου Πίστεως, ὑπό τῶν Νεορθοδόξων νεοφαναριωτῶν ἀλλά καί μερικῶν μεμονομένων «Νεοχωριτῶν» Οἰκουμενιστῶν Ἱεραρχῶν. 

Ἕνα “Ἐκκλησιαστικόν Δημοψήφισμα“, μᾶλλον, θά ξεκαθαρίσει καί ἐκκλησιαστικῶς, τήν περιρρέουσα διαχρονικήν καί διχαστικήν ἀτμόσφαιρα, καθότι οἱ ἀρχηγέτες τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, θά λάβωσιν ἔτσι τήν ἐπικύρωσιν καί εὔλογην πίεση ὑπό τοῦ πληρώματός Της, πρακτικῶς καί ἐνυπογγράφως, τῆς ἐπανεκκίνησις καί «ἐπανἵδρυσις» τῆς κολοβωμένης, ὑποτιμημένης καί σχετικοποιημένης Ἀποστολικῆς Αὐτοκεφαλείας τῆς Ἐκκλησίας τῆς πανιέρου Ἀρχιεπισκοπῆς τῶν Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος. Γιά ἔτι ἐπιπρόσθετον, διχασμόν καί πόλωσιν, μέσα στό πλαίσιον τῆς ἐπανάκτησις καί ρωμαλέας διεκδίκησις, ἐπί τῆ βάσει τινός “Ἀρχιεπισκοπικοῦ δημοψηφίσματος”, ἐξάπαντος ἐπί καί περί τῶν Ἱεροκανονικῶν δικαιωμάτων τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἑλλαδιτῶν, εἶναι προβλεπόμενος, μιᾶς καί ἄνευ “σπασίματος τινῶν αὐγῶν”, δέν εἶναι διόλου κατορθωτόν, ἵνα φάγουμεν μίαν πεντανόστιμον “ὁμελέταν”.

Τοῦ Παναγιώτου Π. Νούνη




ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
[1] Ἀνδρέας Νανάκης (Μητροπολίτης Ἀρκαλαχωρίου), Ἡ Ἐκκλησία καί ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, Ἐκδόσεις: ΒΑΝΙΑΣ, Θεσσαλονίκη 2008, σελ. 124.
[2] Ἀν. Νανάκης, Ἡ Ἐκκλησία καί ὁ Ἐ. Βενιζελος, ἔνθ. ἀνωτέρ., σελ. 112.
[3] Σωφρόνιος Μιχαηλίδης (Ἱερομόναχος), Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Λεμεσοῦ, Ἐκδόσεις: Ἱερά Μητρόπολις Λεμεσοῦ, Λεμεσός-Κύπρος 2002, σελ. 366.
[4] Ἀν. Νανάκης, Ἡ Ἐκκλησία καί ὁ Ἐ. Βενιζελος, ἔνθ. ἀνωτέρ., σελ. 166-171.

  • Σημείωσις ἰδική μας: Μία μεγίστη ἀπόδειξις, ὅτι ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος ἤ καί ὁ Ἐθνοφυλετικός Βενιζελισμός ἄν θέλετε, καθῶς καί οἱ ἄστοχες πολιτικές ἀπόφασεις τοῦ Κρητός Πρωθυπουργοῦ, ἔσπειραν πάμπολλα σπέρματα καί ἐφύτρωσαν σωρηδόν σεσαπημένοι καί μεμαραμένοι, ἄγευστοι καί πικροί καρποί, ἐως τήν σήμερον, στά περί πολιτικοῦ καί ἐκκλησιαστικοῦ διχασμοῦ, γι΄ αὐτό τόν λόγον σᾶς παραθέτομεν τήν ἱστοριογραφική ἀκαδημαϊκή ἀποδεικτικήν καί συμπερασματική τοποθέτησιν τινός Μητροπολίτου ἐκ Κρήτης καί ἀκαδημαϊκοῦ Καθηγητοῦ μας τῆς Σύγχρονης Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας, τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ ΑΠΘ, τοῦ Οἰκουμενιστοῦ Μητροπολίτου Ἀρκαλοχωρίου Καστελλίου καί Βιάννου κ. Ἀνδρέου Νανάκη, ὁ ὁποίος, ἐξάπαντος ὑπηρετεῖ καί διακονεῖ τήν σήμερον τίς σωρηδόν Φραγκοφαναριώτικες καί Φραγκοπαπίζουσες «διπλωματίες». Κάθε ἐνέργεια τοῦ πολιτικοῦ Βενιζέλου, ἔσπερνε καί τόν διχασμόν, διχασμόν πού μετά παρέλευσιν τόσων χρόνων γευώμεθα ἅπαντες, ἐξ αἱτίας τῶν πολιτικῶν ἤ πολιτειοκρατικῶν παρεμβάσεων σέ Ἐκκλησιαστικά ζητήματα [ἡ ἔμφασις καί κυρίως ἡ ὑπογράμμισις τῶν πιό κάτω, ἐν τῆ ἐρυθρᾳ μελάνῃ, εἶναι δική μας διά βαθύτερον προβληματισμόν, εἰς τό παράλογον, ἐπίμονον καί παράδοξον μοτίβον τοῦ ἱστορικοῦ πολιτικο-ἐκκλησιαστικοῦ διχασμοῦ].

«Στήν Κρητική Πολιτεία ἐπρόκειτο ἡ ρήξη τοῦ Βενιζέλου μέ τόν Γεώργιο καί τό κίνημα τοῦ Θέρισου πού ἀκολούθησε τό 1905, νά δημιουργήσει μείζονα τοπικό διχασμό, προάγγελο τοῦ μεγάλου διχασμοῦ πού θά ἀκολουθοῦσε μέ τό κίνημα τῆς Ἐθνικῆς Ἄμυνας στή Θεσσαλονίκη τό 1916. Στό διχασμό τῆς Κρήτης, ὅπου γιά πρώτη φορά τό 1903 σέ ἐπικεφαλίδα  ἐφημερίδας ἔγινε χρήση τοῦ ὅρου Βενιζελικός, ὁ Βενιζέλος εἶχε τή συμπαράσταση μεγάλου μέρους τοῦ κλήρου καί τῆς πλειοψηφίας τῶν ἐπισκόπων. (…) Ἡ ἐπέκταση τῆς Ἑλλάδος μέ τό θαῦμα τῶν Βαλκανικῶν πολέμων καί τό πέρασμα τοῦ φράγματος τῶν Τεμπῶν δημιουργοῦσε νέα ἐκκλησιαστική καί πολιτική πραγματικότητα. Βρίσκονται στό ἑλληνικό κράτος ἐπαρχίες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου. ἐκκλησιαστική ρύθμιση τοῦ θέματος ἔμελλε νά γίνει ἀπό τήν τελευταία κυβέρνηση τοῦ Βενιζέλου τό 1928. Οἱ ἐπαρχίες τῶν Νέων Χωρῶν παρέμειναν στήν πνευματική κυριαρχία τοῦ Πατριαρχείου καί μόνο ἡ διοίκησή τους παραχωρήθηκε ἐπιτροπικῶς στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Ἐξαίρεση ἡ Ἐκκλησία τῆς Κρήτης, ὅπου παρέμεινε τό ἐπί Βενιζέλου διαμορφωμένο αὐτοδιοικούμενο ἐκκλησιαστικό σύστημα. (…) Ὁ πολιτικός διχασμός γιά τή συμπόρευση τῆς Ἑλλάδος μέ τήν Ἀντάντ, ὅπως φρονοῦσε ὁ Βενιζέλος, ἤ μέ τίς Κεντρικές Δυνάμεις κατά τή θέση τοῦ Κωνσταντίνου, ἐπέφεραν καί τόν ἐκκλησιαστικόν διχασμό. (…) Ὁ διχασμός περί τήν ἐθνική ὁλοκλήρωση ἐπεκτάθηκε ὅπου ὁ ἑλληνισμός δροῦσε στά ἱστορικά γεωγραφικά του ὅρια. (…) Εἶναι σαφέστατο ὅτι ὁ πολιτικός διχασμός, ὅπως ἀναμενόταν, ἐπεκτάθηκε καί στό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, δοθέντος ὅτι πραγματοποιεῖται μία ἀλληλοπεριχώρηση τοῦ δυναμικοῦ τῶν δύο μεγεθῶν. (…)



Δεῖτε ἐπίσης περί τοῦ πατριάρχου Μελετίου Μεταξάκη καί τά ἑξῆς προηγούμενα μελετήματά μας:

  • ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, [1ον Μέρος] ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ (1923) ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ (2016), [ΕΔΩ]. 
  • ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, [2ον-Τελευταῖον] ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ (1923) ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ (2016), [ΕΔΩ]. 
  • ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, TO «AΝΤΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟΝ ΔΟΓΜΑ» ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ Δ΄ ΜΕΤΑΞΑΚΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΛΟΥΣΑ “ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΝ” ΣΥΝΟΔΟΝ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ, [ΕΔΩ]. 

ΜΕ ΤΑΣ ΗΠΑ ἤ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ;

Screenshot_89

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΜΕ ΤΑΣ ΗΠΑ ἤ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ;

Screenshot_97

Screenshot_111

ΠΗΓΗ

Δεῖτε ἐπίσης ΕΔΩ τό ἀρχέτυπον δοκίμιον προτοῦ δημοσιευθῆ εἰς τόν «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟ» μέ εἰδικόν τίτλον:

  • ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΚΙΝΗΤΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ

ΠΗΓΗ

Δεῖτε παρακαλῶ ΕΔΩ τίς ἀνάλογες παραπομπές καί βιβλιογραφίαν καθῶς καί ὁλόκληρον τήν ἀρχέτυπον μελέτην μας, ὅπως καί τά ἀνάλογα ἀποδεικτικά, ἐξάπαντος ἱστορικά πατριαρχικά Πρακτικά τοῦ 1923, πού ἐδημοσιεύσαμεν μερικῶς, μέ εἰδικόν τίτλον: 
 
  • ΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ  ΕΠΙ Τῌ ΒΑΣῌ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΤΟΥ “ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ” (1923) (ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ  ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΚΑΝΟΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΔΟΓΜΑΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΗΓΩΝ, ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΜΕΤΑΞΑΚΗ  ΔΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ-ΛΟΥΘΗΡΟΚΑΛΒΙΝΟΥΣ)