ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ: Επισκόπου Ιερεμίου Φούντα, Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ (ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ 2017), Δημητσάνα-Μεγαλόπολις, έκδοσις:  Ιερά Μητρόπολις Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, σσ. 544.

20170622_160945

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΠΑΝΟΠΛΙΑΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΟΡΤΥΝΟΣ κ. ΙΕΡΕΜΙΑ

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Επισκόπου Ιερεμίου Φούντα, Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ (ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ 2017), Δημητσάνα-Μεγαλόπολις, έκδοσις:  Ιερά Μητρόπολις Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, σσ. 544.

  • Δείτε ΟΛΟΚΛΗΡΗ την βιβλιοκρισία μας εδώ,  εδώ και εδώ  σε PDF Google Drive και DOCS.

 

Η ΛΑΪΚΗ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΗ ΠΑΝΟΠΛΙΑ

Ο συγγραφέας του παρουσιαζόμενου βιβλίου είναι  ο γνωστός και εξαίρετος ακαδημαϊκός διδάσκαλος της Παλαιάς Διαθήκης και Μητροπολίτης κύριος Ιερεμίας Φούντας. Τον ευγνωμονώ από καρδίας για την φιλότιμη αποστολή του εν λόγω άκρως ενδιαφέροντος κατηχητικού εγχειριδίου του. Από ανέκαθεν ήθελα να μελετήσω τα συγγράμματά του και φαίνεται ότι τελικά ο Θεός εισάκουσε τις επίμονες προσευχές μου.
Πρόσεξα κάπως το φλέγον εκκλησιαστικό ζήτημα μεταξύ του Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ και του Μητροπολίτου Αργολίδος κ. Νεκταρίου, μα κυρίως επρόσεξα και εμελέτησα την περίφημη και δικαία παρέμβαση του σεβασμιωτάτου κυρίου Ιερεμία. Ο σεβ. γνωρίζει καλά πώς ακριβώς να υπερασπίζεται το δίκαιον και την αλήθεια. Τολμώ να ομολογήσω ότι η επιστολή καταπέλτης κατά του σεβ. Αργολίδος ήτο και είναι μία θεόπνευστη επιστολή, που θα παραμείνει μνημειώδης εις την σύγχρονη Εκκλησιαστική Ιστορία.
Ο εν λόγω οξυδερκής συγγραφέας-Επίσκοπος δεν έχω καθόλου υπόψιν ως ακαδημαϊκός Καθηγητής το τι ακριβώς συνέγγραψε. Αλλά έχω πληροφορηθεί από πρώτο χέρι ότι με εντολή της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος συγγράφει καιρό τώρα την Ερμηνεία της Παλαιάς Διαθήκης. Ας ευχηθούμε ότι θα ολοκληρωθεί σε κάποια φάση ο εν λόγω σύγχρονος συγγραφικός του άθλος.
Τον πρόλογο του βιβλίου τον υπογράφει ο ίδιος ο συγγραφέας ο ταπεινός Επίσκοπος Ιερεμίας. Θετική εντύπωση κάμνει στον γράφοντα η προλογική σημείωση του σεβ. Ιερεμία: «Δυνατόν το βιβλίο αυτό να έχει και λανθασμένες θέσεις. Είμαι πρόθυμος να ανακαλέσω τα τυχόν λανθασμένα σημεία του βιβλίου, αν κάποιος μου τα υποδείξει με αγιογραφική και πατερική θεμελίωση και θα του είμαι μάλιστα ευγνώμων γι΄ αυτό».
Στο τέλος του εν λόγω Κατηχητικού τομιδίου υφίσταται το Εκκλησιαστικόν Ερτολόγιον του 2017 μαζί με τα περί της διοικήσεως και διακονίας. Θεωρώ ότι πρόκειται για αρκετά πρωτότυπη και ευφυέστατη ενέργεια να εκδοθεί τέτοιου είδος Ημερολόγιον-Κατηχητικό εγχειρίδιον. Μακάρι να βρεί αναλόγους μιμητές και άλλους συνεπισκόπους του για να καθιερωθεί τούτο το ιδιαίτερο ποιμαντικό σύστημα του πολυτιμώτατου Σεβασμιώτατου κ. Ιερεμίου.
Επίσης προς το τέλος του ιδίου εγχειριδίου βρίσκεται ένα σημαντικώτατο Ευρετήριον, αντί για Περιεχόμενα. Το Κατηχητικόν-Ημερολόγιον του Μητροπολίτου κυρίου Ιερεμία ασχολείται κυρίως με τη Δογματική Διδασκαλία της Εκκλησίας σε εκλαϊκευμένο επίπεδο ώστε να γίνονται, κατανοητά και εύληπτα, τα εν λόγω θεολογικά ρήματα, γραφθέντα και λεχθέντα του, από τον κάθε απλό ή απλοϊκό Χριστιανό.
Μερικά Κατηχητικά ζητήματα όπου θίγονται με πάσα δογματολογική ακρίβεια είναι:
Περί των αγγέλων, αλλά και περί του Αγγέλου της μεγάλης βουλής. Περί του Άδου. Περί των Αιρετικών. Ότι οι «Καθολικοί» είναι πράγματι αιρετικοί και ότι δεν επιτρέπονται οι συμπροσευχές μαζί τους. Περί του ότι ο όρος «διηρημένη Εκκλησία» και διάφορες προτεσταντόπληκτες θεωρίες (π.χ. των Κλάδων, των Πνευμόνων κ.ο.κ.) είναι βλάσφημες, πλανεμένες και κακόδοξες θεωρίες. Περί Οικουμενισμού και θρησκευτικού Συγκρητισμού. Περι ιερωσύνης και μυστηρίων στους αιρετικούς. Περί της Συνόδου στο Κολυμπάριον. Περι συμπροσευχών με αιρετικούς. Περί της Διακοπής του Μνημοσύνου (ιεράς Αποτειχίσεως). Περί της αμαρτίας. Περί της Αναστάσεως και Αναλήψεως του Θεανθρώπου Χριστού. Περί της Αναστάσεως των νεκρών. Περί Πατερικής Ανθρωπολογίας. Περί Αντιχρίστου. Περι της Θεοτοκολογίας και περί των αιρετικών Μαριολογικών δογμάτων των «Καθολικών». Περί Μυστηριολογίας. Περί Εκκλησίας. Περί Εκκλησιαστικής Ιεραρχίας και για το Βασίλειον ιεράτευμα. Περι Μετανοίας. Περί Μνημοσύνων. Περί Δευτέρας Παρουσίας. κ.λπ.
Ο συγγραφέας του εν λόγω βιβλίου εφαρμόζει άριστα την παιδαγωγική μέθοδο των ερωταποκρίσεων όπου με ειδικά και απλά ερωτήματα δίδει εξειδικευμένες θεολογικές απαντήσεις γύρω από ζητήματα δογματολογικά και ηθικά. Πρόκειται κατ΄ουσία για μία πατερικώτατη Δογματική πανοπλία. Ο ίδιος χρησιμοποίησε για βοήθημα του την Ορθόδοξη Ομολογία του Πέτρου του Μογίλα. Πρόκειται για μία κανονική Λαϊκή Ορθόδοξη Κατηχήση όπου κάθε επίσκοπος ανά την οικουμένη οφείλει να μιμηθεί σε ανάλογο βαθμό το εξαίσιο και πρωτότυπο παράδειγμα του Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως.
Με μία πρώτη δειγματοληπτική και γρήγορη ματιά, με τη μέθοδο της φωτοαναγνώσεως, και χωρίς ιδιαίτερη εμβάθυνση σε όλα τα ζητήματα που αναπτύσσονται, θεωρώ προσωπικά, ότι τα πλείστα ζητήματα έχωσι ισχυρά Πατερική Θεολογική θεμελίωση.
Σε τρία εξειδικευμένα θεολογικά ζητήματα θα εστιάσουμε την βιβλιοκρισία μας, διότι εντόπισα μερικές αισθητές ή και αδιόρατες, αποκλίσεις, από την πατροπαράδοτη Κατηχητική και Δογματική Διδασκαλία της Εκκλησίας μας.

 

ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Θα εστιάσω κριτικά σε ένα πρώτο σημείον στις σελ. 67-73:
Στο ζήτημα που αναπτύσσει ο σεβασμιώτατος περί της Συνόδου στο Κολυμπάριον. Ο άγιος Γόρτυνος περί αυτής της αμφιλεγόμενης και ιδιότυπης Συνόδου στην Κρήτη μας παραπέμπει πολύ ορθά και Εκκλησιολογικά στις αποφάσεις που έλαβε η Ελλαδική Εκκλησία εν Συνόδω τον Μάϊον του 2016. Όπου εκεί ως γνωστόν αποφασίστηκε εν Συνόδω ότι οι «Ετερόδοξες Εκκλησίες και Ομολογίες» δεν είναι η Μία Αγία και Αποστολική Εκκλησία όπου οι ορθόδοξοι ομολογούμε επτάκις της ημέρας στο Σύμβολον της Πίστεως, αλλά ότι είναι αιρετικοί.
Βέβαια επειδή εμείς οι νεώτεροι είμεθα προφανώς οι ιστορικοί του παρόντος αλλά και του μέλλοντος, να υπενθυμίσουμε, ότι οι αντιπροσωπεία των 25 Ελλαδιτών Ιεραρχών όπου συμμετείχε στην εν λόγω ψευδοΣύνοδο ανέτρεψε κακήν-κακώς και πραξικοπηματικά  τις εν Ελλάδι Συνοδικές αποφάσεις του Μαΐου. Για ποιο λόγο έγινε αυτό το δαιμονικό ολίσθημα; Πρόκειται για την μελανώτερη σελίδα της σύγχρονης Εκκλησιαστικής ιστορίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Κατ΄ακρίβειαν άπαντες (και οι 24) οι  Ελλαδίτες Ιεράρχες, πλήν ενός, του Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου συνυπέγραψαν στο Κολυμπάριο τινά κακόδοξα αποφασισθέντα και αιρετίζοντα κείμενα και ειδικά το σημείο, όπου οι αιρετικοί αναγνωρίζονται, Συνοδικά και Εκκλησιαστικο-ιστορικά, και πλέον επίσημα εντός «Πανορθοδόξων» Συνοδικών αποφασισθέντων, ως «Ετερόδοξες Εκκλησίες και Ομολογίες».
Τα ανεπίσημα και εξωθεσμικά κακόδοξα, πραχθέντα γραφθέντα και λεχθέντα, γιατί επισημοποιήθησαν με θεσμοθέτηση; Η (παν)Μοιχειανική πολύ-αίρεσις του α-θεολόγητου Συγκρητισμού μέσω των διαθρησκειακών ή διαχριστιανικών συναντήσεων για ποιο λόγο ανυψώθηκαν και ισοτιμήθηκαν σε επίσημα Γαμικά δεσμά; Είναι δυνατόν να επισημοποιηθεί μία παράνομη εξωσυζυγική σχέση; Είναι δυνατόν να θεσμοθετηθεί και να επισημοποιηθεί το «Μυστήριον της Μοιχείας»;
Είναι δυνατόν η Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία να αναγνωρίζει εν Συνόδω (και δή Πανορθόδοξα) την ιστορική ονομασία (άνευ ή με στοιχεία εκκλησιαστικότητος;) ετέρων εκκλησιών-ομολογιών όπου ετεροδιδασκαλούν; Η ετεροδοξία ή ετεροδιδασκαλία τι μέρος του λόγου είναι σύμφωνα με το ιερό Ευαγγέλιο; Προφανώς αίρεσις και κακοδοξία.
Για την Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία, λοιπόν, και σύμφωνα με την ιερά Παράδοση των Προφητών, των Αποστόλων και των αγίων Πατέρων δύο πράγματα δύνανται να αναγνωρισθώσι εν ιερά διακρίσει: Είτε η ορθοδοξία, είτε η κακοδοξία της αποφάσεως. Είτε το ιερό, είτε το βέβηλον της αποφάσεως. Είτε το απλανές, είτε το πλανεμένο της αποφάσεως.
Συνεπώς για τέτοιο παράδοξο ή αν θέλετε για τέτοιο παγκακόδοξο συνοδικό αποφασισθέν (η ιστορική αναγνώρισις των «Ετεροδόξων Εκκλησιών») τι ακριβώς πρέπει να ισχύει απ΄τις προειρημένες επιλογές μας;
Δηλαδή σύσσωμη η ελλαδική αντιπροσωπία των εικοσιτεσσάρων Συνοδικών Ιεραρχών επρόσβαλε κακόδοξα, εξάπαντος αντιΣυνοδικά και αντιΚανονικά, την εν Συνόδω  Ελλαδική απόφαση που επάρθην ομόφωνα κατά τον Μάϊον. Η κακόδοξη ενέργεια αυτή, επειδή έρχεται σε άμεση αντίφαση με τα πρότερα ορθόδοξα Συνοδικά αποφασισθέντα, σύμφωνα με την Πατερική Θεολογία, η εν λόγω αποκλίνουσα ενέργεια εμπίπτει στην Αίρεση της Γνωσιμαχίας. Συνεπώς αναζωπυρούται εντός της Εκκλησιαστικής Ιεραρχίας και Ιστορίας η αίρεσις των νεοΓνωσιμάχων ή νεοΓνωστικών Ιεραρχών.
Πέραν του ότι συνυπέγραψαν, ληστρικώς, κακόδοξα κείμενα όπου υφίσταται έντονα το άρωμα του Διαχριστιανικού Συγκρητισμού ή, και πολύ-αιρετικού Οικουμενισμού, όσοι Ιεράρχες διενήργησαν τέτοιο αποτρόπαιο και φρικτότατο Εκκλησιαστικό έγκλημα έπεσα σε στυγνότατες κακοδοξίες, και είναι υπόδικοι πλέον ενώπιον του Βασιλείου Ιερατεύματος, διότι τούτο έγινε κατά βάση από έλλειμα Συνοδικότητος. Δηλαδή από δεσποτική απαξίωση εκ μέρους των Επισκόπων μας για την από Θεού βούληση του Κλήρου και του Λαού Του.
Το θετικό της εν λόγω βιβλιογραφικής παρουσίασις, είναι ότι ο μητροπολίτης Γόρτυνος, ομολογεί ρητώς, ότι ταυτίζεται απόλυτα με τις ορθόδοξες και παραδοσιακές θέσεις του μητροπολίτου Ναυπάκτου. Αυτό είναι ιδιαίτερα ευχάριστο άγγελμα και σημαντικό μήνυμα πρός κάθε κατεύθυνση.
Ο σεβ. κύριος Ιερεμίας, μας παραπέμπει επίσης, αντικειμενικά, σε ένα μεγάλο απόσπασμα από την εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου «Προς τον Λαό».
Σ΄ αυτήν την Εγκύκλιο, γίνεται φανερώτατο ότι χωρίς κάν να μελετηθεί σε βάθος, το ζήτημα της Συνόδου της Κρήτης, χωρίς κάν να εξετασθούν σοβαρά τα όποια ορθόδοξα ή και κακόδοξα αποφασισθέντα της και να παρθούν με επιφύλαξη κάποιες πρώτες εν Συνόδω αποφάσεις προς το Λαό του Θεού, η εν λόγω Εγκύκλιος προκαταλαμβάνει το Χριστεπώνυμο πλήρωμα με την μηδαμινή αξιολόγηση των ληστρικών αποφασισθέντων, και ομολογεί και παραδέχεται την «Πανορθόδοξη» Σύνοδο της Κρήτης ως δήθεν «Μεγάλη και Αγία» Σύνοδο. Ενώ η αντικειμενική πραγματικότητα είναι άκρως διαφορετική αφού υφίσταντο σφόδρα ηχηρές διαμαρτυρίες και αλαλαγμοί από Κλήρο και Λαό εις ολόκληρη την οικουμένη. Τα ίδια και απαράλλακτα βήματα, σημειωτέον, διενήργησε και η ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου με ταυτόσημη ληστρική και προπαγανδιστική Εγκύκλιο προς τον Λαό.
Η εν λόγω ληστρικότατες Εγκυκλίοι προς τον Λαό του Θεού αμφοτέρων των τοπικών Εκκλησιών (Κύπρου και Ελλάδος) αφήνουν σκόπιμα να εννοηθεί, ότι δήθεν ανάμεσα στα επίσημα αποφασισθέντα της Συνόδου των Οικουμενιστών Προκαθημένων έγινε τάχα μου και η Συνοδική αναγνώρισις, ως Οικουμενικών Συνόδων, οι εν λόγω Η΄ και Θ΄ Οικουμενικές Σύνοδοι των αγίων Θεοφόρων Πατέρων Μεγάλου Φωτίου και Γρηγορίου του Παλαμά.
Τούτο, είναι ένα μεγάλο διαβολικώτατο ψεύδος και μία μεγίστη προπαγανδιστική απάτη, ώστε να ριχθεί στάκτη στα μάτια του Λαού του Θεού, διότι η εν λόγω επισήμανση γέγονε μέν αλλά περιλαμβάνει και άλλες Συνόδους της Τουρκοκρατίας που από κανένα δεν θεωρούνται ως οικουμενικές ώστε να μειώνεται το κύριος των εν λόγω δύο συνόδων.
Η συνοδικότητα μπορεί πράγματι να υπηρετεί την ενότητα της Εκκλησίας αλλά σύμφωνα με την αντικειμενική Εκκλησιαστική πραγματικότητα αντί στην εν λόγω ιδιότυπη Σύνοδο να επιτευχθεί και να φανερωθεί η Εκκλησιαστική ενότητα εφανερώθη κάτι το αντιστρόφως ανάλογο, δηλ. η μεγίστη διαιρετότης, και επαπειλούνται οφθαλμοφανώς διαιρέσεις, συγκρούσεις, διωγμοί και σχίσματα εξ αιτίας κυρίως των αιρετικών αποφάσεων.
Ο σεβασμιώτατος κ. Ιερεμίας συμμετείχε στην γνωστή Επιστημονική Θεολογική Ημερίδα όπου διοργανώθη από την ιερά Μητρόπολη Πειραιώς και άλλες Μητροπόλεις όπου ομόφωνα αποφασίσθηκε από Επισκόπους Κληρικούς και Λαϊκούς ότι η εν λόγω «πανορθόδοξη σύνοδος» θα ήτο και είναι μία ακόμη Ληστρική Σύνοδος, ανάμεσα σε τόσες άλλες. Δυστυχώς, στο εν λόγω Κατηχητικό τομίδιο του σεβασμιωτάτου δεν γίνεται ουδεμία αναφορά περί αυτών των σημαντικώτατων αποφάσεων. Γιατί άραγε; Μήπως σε μία επόμενη επανέκδοση θα πρέπει να προστεθώσι και μερικές απλανείς και ορθόδοξες θέσεις από τα αποφασισθέντα της εν λόγω Επιστημονικώτατης Ημερίδας σεβασμιώτατε;

 

ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΩΝ

Το εν λόγω ζήτημα είναι άκρως ευαίσθητον και κεφαλαιώδες. Ανησυχεί ιδιαίτερα Κλήρο και Λαό διότι το Βασίλειο ιεράτευμα φαίνεται ότι δεν συνευδοκεί ούτε συναινεί με τις συγκρητιστικές (διαθρησκειακές ή διαχριστιανικές) συναντήσεις και συμπροσευχές μετά των αιρετικών και σχισματικών, διότι αμβλύνεται και αλλοιώνεται, εν τέλει, το φρόνημα κυρίως των ορθοδόξων κληρικών και λαϊκών όπου αντικανονικά, παραβιάζουν αδίστακτα, σωρηδόν απαραβίαστους ιερούς Κανόνες περί των συμπροσευχών.
Ο μείζων λόγος που υφίσταντο έντονες και ηχηρές διαμαρτυρίες από το Βασίλειο ιεράτευμα κατ΄αυτών κυρίως των διαθρησκειακών και διαχριστιανικών συναντήσεων (όπου διενεργούνται προκλητικώς ανίερες συμπροσευχές) είναι διότι η εν λόγω συγκρητιστική και αιρετίζουσα ενέργεια αποτελεί άρνηση του ιερού Ευαγγελίου και προσβολή  κατά των αγίων Μαρτύρων και Νεομαρτύρων.
Εστιάζω λοιπόν βιβλιο-κριτικά στο σημαντικώτατο και δεύτερο σημείον στις σελίδες 269-272:
Στη σελίδα 269 ο σεβασμιώτατος παραδίδει την ιεροΚανονική ακρίβεια και είναι αρνητικός περί των συμπροσευχών, διότι οι ιεροί Κανόνες είναι απαραβίαστοι, όταν εμπίπτωσι σε δογματολογικά ζητήματα. Στις σελίδες όμως 270 και 271 έπεσα σε μεγάλο προβληματισμό και σκεπτικισμό πως ακριβώς να ερμηνεύσω και να κρίνω τα γραφθέντα του σεβασμιωτάτου.
Παρατηρείται αμέσως μετά την ξεκάθαρη άρνησή του κατά των συμπροσευχών να ανοίγει ένα παράθυρο όπου μπορεί να σχετικοποιηθώσι οι ιεροί Κανόνες περί των συμπροσευχών, ώστε να εισάγεται κάπως περίεργα το «δυνητικόν» και όχι το υποχρεωτικό των εν λόγω ιερών Κανόνων.
Οι Ιεροί Κανόνες σεβασμιώτατε, περί των συμπροσευχών με αιρετικούς και σχισματικούς, νομοθετούν την απόλυτη απαγόρευση. Απόδειξις επ΄αυτού είναι οι φοβερές αλλά δίκαιες ποινές (αφορισμός, καθαίρεσις, κ.λπ.) που προνοούνται κατά των δεινών παραβατών και σκανδαλοποιών κακοφρόνων.
Και όλο τούτο, είναι απόφαση όχι τινών μεμονωμένων ομάδων ή ατόμων όπου θέλουν δήθεν να μας επιβάλουν την Ποιμαντική Ακρίβεια του Κανόνος αλλά τούτο ενομοθετήθη  από Αποστολικούς και Πατερικούς Κανόνες όπου μάλιστα επικυρώθησαν από Οικουμενικές Συνόδους και άρα σαφώς-σαφέστατα είναι τελεσίδικη απόφαση της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας. Η καθολική Εκκλησία, προνοεί, νομοθετεί και μας επιβάλλει -και όχι μερικά άτομα- την Κανονική και Δογματολογική ακρίβεια με τις εν λόγω παιδαγωγικές και ιερές Νομοθεσίες Της για το ζήτημα των συμπροσευχών. Δεν μπορώ να αντιληφθώ επακριβώς γιατι να σχετικοποιούνται οι εν λόγω Κανονικές αποφάσεις, αφού το διακυνδυνευόμενον είναι καθαρά η Πίστη, συνεπώς είναι Δογματολογικό το ζήτημα, και εμπίπτει καθαρά στο πλαίσιο του αντίχριστου Συγκρητισμού. Πώς πολεμούμε τον άνομο Συγκρητισμό και Οικουμενισμό όταν δημιουργούμε εικονικές και επίπλαστες προπαγανδιστικές ρωγμές εν γνώσει ή εν αγνοία μας, στο απαραβίαστο των ιερών Κανόνων, όπου εμπεριέχωσι μάλιστα νομοΚανονική και Δογματολογική χροιά;
Κοντολογίς θέλω να πώ, ότι παρατηρώ, συγκριτικά, με το προηγούμενο Κατηχητικό Ημερολόγιο (του 2015, όπερ ήτο αφιερωμένο πλήρως εις τον άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς) του Επισκόπου κ. Ιερεμία, ότι ο ίδιος ο σεβασμιώτατος εισάγει (στο νέο Κατηχητικό Ημερολόγιο 2017), νομίζω, μία εσφαλμένη θεολογικά πεποίθηση περί των «κατ΄οικονομία» συμπροσευχών όπου σχετικοποιώσι εμμέσως πλήν σαφώς τους συγκεκριμένους απαρασάλευτους Ιερούς Κανόνες, στο όνομα της φιλανθρωπίας, της ανοχής και της επιείκειας, λές και εμείς οι σημερινοί, ο Κλήρος και ο Λαός, έχουμε ανωτέρου είδους ποιότητα εν Χριστώ αγάπης από εκείνη των θεηγόρων Πατέρων όπου ενομοθέτησαν τους συγκεκριμένους ι. Κανόνες.
Στο Κατηχητικό Ημερολόγιον του 2015 (σελ. 39-42) ο σεβασμιώτατος διατυπώνει με κάθε ορθόδοξη δογματολογική ακρίβεια και απλανή σαφήνεια την πάσα αλήθεια του ζητήματος περί των συμπροσευχών. Στο υπό βιβλιοκρισία και βιβλιοπαρουσίαση ενθάδε Δογματολογικό Κατηχητικό Ημερολόγιο (2017) διακρίνουμε μία σημαντική και αισθητή απόκλιση, αντίφαση και αντινομία από την θεολογική ακρίβεια του πράγματος.
Ίνα μη αδικήσω όμως τον σεβασμιώτατο στο εν λόγω ζήτημα περί των συμπροσευχών θα παραθέσω μερικά προσωπικά κριτικά σχόλια και ερωτήματα προς προβληματισμό μας και, αν τα θεωρήσει ο ίδιος χρήσιμα, θα χαρούμε να δούμε μία βελτιωμένη και επαυξημένη έκδοση του 2018:
Βασικό έλλειμα στην εν λόγω Κατηχητική πανοπλία του σεβασμιωτάτου είναι η απουσία του αποσαφηνισμού των Κανονικών Εκκλησιαστικών όρων «Ποιμαντική ακρίβεια» και «Ποιμαντική οικονομία». Ίσως να είναι χρήσιμο να ξεκαθαρίσει άριστα το ζήτημα σε μία νέα έκδοση.
Ποια Πανορθόδοξη ή Οικουμενική Σύνοδος διενήργησε τέτοια Κανονική αναθεώρηση και ανασύνταξη των εν λόγω Ιερών Κανόνων και ενομοθέτησε εν τέλει την «Ποιμαντική οικονομία» στο διηνεκές, το «δυνητικόν» και το «κατ΄οικονομία των συμπροσευχών» μετά των αφορισμένων αιρετικών και σχισματικών; Υφίστανται τέτοια επίσημα αποφασισθέντα σεβασμιώτατε; Παρ΄ εκτός και αν το Φανάρι, μετεβλήθη, σιγανά και αυτόβουλα, ως σούπερ-Εκκλησία, και αυτοαναγορεύτηκε σε διαΓαλαξιακή και διαΣυμπαντική Μεγίστη Οικουμενική Σύνοδο, Σύνοδο των Συνόδων, ελέω του ιστορικού προσωνυμίου του ως οικουμενικόν Πατριαρχείον.
Ο σεβασμιώτατος προτάσσει ως επιχείρημα την πρόταση «η Εκκλησία μας εφαρμόζει την λεγόμενη ανοχή» κ.λπ. προς τους δεινούς παραβάτες. Εμμέσως πλήν σαφώς αφήνεται να εννοηθεί ότι «η Εκκλησία» εφαρμόζει διηνεκώς την οικονομία (;!) και στα περί των συμπροσευχών, και ότι μάλιστα μεμονωμένα άτομα προσπαθούν να εφαρμόζουν και προτάσσουν την ακρίβεια του ιερού Κανόνα.
Ούτε είναι κατανοητό σεβ, ποιους ακριβώς εννοείτε ως Εκκλησία; Τους νεοΦαναριώτες Νεοεκκλησιολογιστάς και όπου γής Αρχιοικουμενιστάς, όπου παραβιάζωσι επτάκις της ημέρας εκατοντάδες ιερούς Κανόνες στο όνομα της «Ποιμαντικής οικονομίας»; Εννοείτε μήπως, τους ληστές ψευδεπισκόπους και λυκοποιμένας, κυρίως τους δέκα Προκαθημένους όπου υπέγραψαν τα Ληστρικά Κείμενα της Κρήτης; Εννοείτε μόνο τους Επισκόπους; Άραγε ποιους ή ποιον ακριβώς εννοείτε ως Εκκλησία;
Το ιδικό μου συμπέρασμα σεβασμιώτατε, ίσως κάπως αυθαίρετο, είναι: ότι υπονοείτε ως Εκκλησία, δυστυχώς, τον αιρετικώτατο Αρχιοικουμενιστή πατριάρχη Βαρθολομαίο μετά των συν αυτώ, διότι, εκείνος εισηγήθηκε στην Διδακτορική Διατριβή του την αντιΠαραδοσιακή αναθεώρηση και αδίστακτη ξεθεμελίωση των Ιερών Κανόνων. Ίσως και να αγνοείτε ότι η εν λόγω διατριβή του απαξιώθηκε και δεν έγινε αποδεκτή για κρίση από την Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. και την κατέθεσε υπό κρίση σε Φραγκοπαπική Θεολογική Σχολή, όπου και από εκεί αρίστευσε ως αριστούχος του Βατικάνειου Κανονικού Δικαίου.
Συνεπώς βάσει ποιού Εκκλησιαστικού Κανονικού Δικαίου διοικείται το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η «Μεγάλη Εκκλησία» μας; Του Ορθοδόξου ή μήπως του κακοδόξου και Βατικάνειου Κανονικού Δικαίου;
Μήπως ακολουθούμε, διηνεκώς, την από Βατικανού «φιλανθρωπία», «ανοχή», «επιείκεια», και ανίερη «κατ΄οικονομία των συμπροσευχών» σεβασμιώτατε;
Η ποιμαντική οικονομία στη Συμφωνία των Πατέρων είναι ή δεν είναι πρόσκαιρη; Συνεπώς πώς οικοδομούμε «αποίμαντες οικονομίες», και δή διηνεκώς, σε κινούμενη άμμο;
Οι συμπροσευχές με αφορισμένους αιρετικούς και σχισματικούς, άγιε Γόρτυνος, είναι ή δεν είναι στην Λειτουργική πράξη, ο διαχριστιανικός και διαθρησκειακός, εξάπαντος Κληρικολαϊκίστικος αντιχριστιανικός Συγκρητισμός ή Λαϊκός Οικουμενισμός;
Οι συμπροσευχές μετα των αιρετικών, είναι ή δεν είναι ωσάν την εξώγαμον αμαρτητικήν μοιχεία;
Είναι ή δεν είναι άνομη μοιχεπιβασία κατά της Πίστεως;
Θα εισαγάγουμε πολυτιμώτατε κύριε Ιερεμία, ως διηνεκές «κατ΄οικονομία» την μοιχεία ή την μοιχεπιβασία;
Θέλετε μάλιστα τινά Αγιογραφική και Πατερική αποδεικτική θεμελίωση για τον προειρρημένο κριτικό και αντιρητικό συλλογισμό μου ώστε να αναθεωρήσετε τις θέσεις σας άρδην, σε μία νέα έκδοση;

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ

Αγιογραφική θεμελίωση: Η ελεγκτική ορθόδοξη ενέργεια του Προφήτου και Βαπτιστού Ιωάννου και Τιμίου Προδρόμου, όπως καταγγείλει βροντερά την Μοιχειανική Αίρεση και θεσμοθετημένη μοιχική πράξη του βασιλέως Ηρώδου μετά της μοιχαλίδος Ηρωδιάδος, τι ακριβώς ήτο; Ήταν αμαρτωλός εξαναγκασμός και φανατική επιβολή ή εμμονή υπό ενός «ατόμου» στα της Ποιμαντικής ακριβείας εκεί όπου «η Εκκλησία» (το Φαρισαϊκό Ιερατείον της εποχής) ανεχόταν παράνομα την «κατ΄οικονομία μοιχεία» στα του Καίσαρος;
Πατερική θεμελίωση: Η ελεγκτική ορθόδοξη ενέργεια του Αγίου και Ομολογητού Θεοδώρου του Στουδίτου, όπως καταγγείλει βροντερά την Μοιχειανική Αίρεση και θεσμοθετημένη μοιχική πράξη του αυτοκράτορα Κωνσταντινουπόλεως Κωνσταντίνου του Στ΄, τι ακριβώς ήταν σεβασμιώτατε; Ήταν αμαρτωλός εξαναγκασμός και φανατική επιβολή ή εμμονή υπό ενός «ατόμου» στα της Ποιμαντικής Ακρίβειας εκεί όπου «η Εκκλησία» (το Μιχοζευκτικό Ιερατείον της εποχής) ανεχόταν παράνομα την «κατ΄οικονομία μοιχεία» στα του Καίσαρος;
Με απλούστερα λόγια: είναι θεόπνευστον και θεάρεστον σύμφωνα με το κατά γράμμα και κατά πνεύμα του ιερού Ευαγγελίου και των ιερών Κανόνων να εισάξουμε καινοτόμως στα της ορθοδόξου Πίστεως, το «κατ΄ οικονομία των συμπροσευχών», ή αν θέλετε, στα του τιμίου Γάμου να εισάξουμε το «κατ΄οικονομία της μοιχείας», ως σωτήριον Ποιμαντική οικονομία στην Εκκλησία Του; Αν όντως «η Εκκλησία» μας εισηγείται τέτοια αθεόφοβη και βλάσφημη (παρα)οικονομία στις συμπροσευχές, και δή στα περί της Πίστεως, τότε γιατί να μη «οικονομηθούμε» τέλος πάντων και εμείς οι ταλαίπωροι έγγαμοι με ανάλογες εξώγαμες ή και παράλληλες «πολύ-γαμικές» σχέσεις;

 

ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ

Στα περί του ΙΕ ΄ ιερού Κανόνος: πράγματι μας παρέχεται απόλυτα το δυνητικό δικαίωμα καθότι δεν νομοθετεί τινά Κανονική υποχρέωση στα περί της διακοπής του Λειτουργικού Μνημοσύνου. Η διακοπή του Λειτουργικού Μνημοσύνου από αιρετίζοντα Επίσκοπο είναι ζήτημα της Ελευθέρας Βουλήσεως και της Συνειδήσεως ενός εκάστου Κληρικού και Λαϊκού. Πράγματι ο εν λόγω ιερός Κανών είναι δυνητικώτατος ως προς την ενέργεια και μόνο αυτής στα περί της διακοπής του λειτουργικού μνημοσύνου. Όστις θέλει λοιπόν διενεργεί την διακοπή του μνημοσύνου.
Τούτο το γράμμα και το πνεύμα του Κανόνα δεν σημαίνει καθόλου ότι γίνεται νομοθετικά η άρσις της υποχρέωσης των Χριστιανών να μη αποτειχίζονται ιερώς, απλανώς και ορθοδόξως, από διαβόητους αιρετίζοντες ή ετερόδοξους ψευδεπισκόπους ή και από αφορισμένους αιρετικούς.
Σύνολη η Πατερική Γραμματεία και η ιερά Παράδοσις των Προφητών, των Αποστόλων των Αποστολικών Πατέρων, των Θεοφόρων και Αγίων Πατέρων, μας εντέλλωσι, μας παραγγέλνωσι, μας προτρέπωσι, μας διατάζωσι, μας συμβουλεύωσι, μας υποχρεώνουσι, ότι έχουμε το υψηλότατο χρέος και την μεγίστη υποχρέωση, άπαντες οι νόρμαλ Ορθόδοξοι, να αποτειχιζώμεθα ιερώς από τις αιρετικές πλάνες, καθώς και από τους φορείς αυτών, τουτέστιν τους αιρετίζοντες ή αιρετικούς, να εντειχιζώμεθα απλανώς ως επόμενοι των αγίων πατέρων και να διακόπτουμε εν δυνάμει την κάθε Εκκλησιαστική κοινωνία την επικοινωνία και την συγκοινωνία μας με αιρετικούς και κακοδόξους Επισκόπους, είτε αυτοί τελεσίδικα εκαταδικάσθησαν είτε ακόμη πρίν να καταδικασθούν με τελεσίδικη Συνοδική διαγνώμη.
Προσκομίζω ως μείζονα συμμαρτυρία των προειρημένων, στα περί της διακοπής της κοινωνίας (και όχι απλά, της διακοπής του Λειτουργικού μνημοσύνου) της εθιμοτυπικής επικοινωνίας και συγκοινωνίας τον βίο και την πολιτεία του θεοφόρου Πατρός και Ομολογητού αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου και του αγίου Μαξίμου του Ομολογητου.
Όμως λόγω του ότι ο ιερός ΙΕ΄ Κανών εκπηγάζει από την Πρωτοδευτέρα Σύνοδο όπου συνδέεται ιδιαίτερα και με τον άγιο Οικουμενικό Πατριάρχη και Μέγα Φώτιο, πρόκειται να προσκομίσω και κάποιο ακόμη επιπρόσθετο, αμάχητο επιχείρημα, γραφθέν υπ΄ αυτού του ιερού ανδρός, εφ΄όσον είναι απλανής και θεοφόρος Πατήρ της Εκκλησίας και ο κατ΄εξοχήν Διδάσκαλος του Εκκλησιαστικού Δικαίου.
Σημειώνει ο ιερός Πατήρ στα περί της διακοπής της κοινωνίας από τους αιρετίζοντες και αιρετικούς ψευδεπισκόπους: «Αιρετικός εστιν ο ποιμήν; Λύκος εστί; Φυγείν εξ αυτού και αποπηδάν δεήσει, μηδ΄ απατηθήναι προσελθείν, καν ήμερον περισαίειν δοκή, φύγε την κοινωνίαν αυτού και την προς αυτόν ομιλίαν ως ιόν όφεως, αγκίστρω μέν και δελέατι ιχθύες αλίσκονται, ομιλία δε πονηρά και τον αιρετικόν ιόν υποκαθήμενον έχουσα πολλούς των απλουστέρων προσιόντως και μηδέν βλάβος παθείν υφορωμένους εζώγρησε, φεύγειν ουν παντί σθένει διά ταύτα προσήκει τους τοιούτους… ορθόδοξος εστιν ο ποιμήν, ευσεβεία εσφράγισται, ουδέν της αιρετικής φατριάς επισύρεται; Υποτάγηθι αυτώ, ως εις τύπον προκαθεζομένω Χριστού». (Οικουμενικού Πατριάρχου Κων/Πόλεως Αγίου και Μεγάλου Φωτίου, Άπαντα τα Έργα, Ελληνες Πατέρες της Εκκλησίας (ΕΠΕ), Τόμος 12ος, Ομιλία ΙΕ΄, Λεχθείσα εν τω άμβωνι της Μεγάλης Εκκλησίας, σελ. 400-402).
Συνεπώς γίνεται ξεκάθαρο ποια είναι η προτροπή των θεοφόρων Πατέρων, σε περίπτωση που εντός της Εκκλησίας αντιληφθούμε λυκοποιμένες, ψευδεπισκόπους, ψευδοπροφήτες και ψευδοδιδασκάλους. Διακόπτουμε την κάθε Εκκλησιαστική κοινωνία και επικοινωνία, διότι, υποβόσκει ο μέγας κίνδυνος, διά του κατηχητικού προφορικού ή γραπτού κηρύγματος, ο μολυσμός και η πτώσις μας από το θανατηφόρο δηλητήριον της αιρέσεως.
Μάλιστα στο εν λόγω σημείο ο Μέγας Φώτιος δεν διενεργεί ουδεμία διάκριση μεταξύ αιρετιζόντων και αφορισμένων αιρετικών. Διενεργεί μάλλον ιερά διάκριση μεταξύ ορθοδόξων και κακοδόξων Κληρικών. Μάλιστα μας διευκρινίζει καθαρά ότι ομιλεί για κανονικούς Κληρικούς (πλήν ετερόδοξους) όπου ιερουργώσι έγκυρα Μυστήρια εντός της Εκκλησίας. Εξάλλου, ούτως ή άλλως, η Εκκλησία απαγορεύει την κάθε εκκλησιαστική κοινωνία ή επικοινωνία μετά των αφορισμένων καταδεδικασμένων και καθαιρεμένων αιρετικών.
Ο μέγας Φώτιος μας αποσαφηνίζει βέβαια, και μία ακόμη σημαντικώτατη ιερα διάκριση, ότι οι ετερόδοξοι ή κακόδοξοι Κληρικοί (πρίν ακόμη να καταδικασθώσι με Συνοδική διαγνώμη) δημιουργούν, συνασπίζονται και παρατάσσονται με ομόφρονές τους, εντός τινάς αιρετικής φατριάς (π.χ. Φανάριον, Θεολογικές Σχολές ή Ακαδημίες Θεολογικών Σπουδών), όπερ, η σύσταση τέτοιας αιρετίζουσας φατριάς, εντός της Εκκλησίας, είναι αντικανονικό και κακόδοξο ολίσθημα.
Συνεπώς, πρέπει ή δεν πρέπει, να εξασκηθούμε, για να διακρίνουμε στις ημέρες μας ποιοι θεσμοθέτησαν μία ή πολλές κακόδοξες φατριές και ανύψωσαν την κακοδοξία και την αίρεση σε υψηλότατον Ληστρικόν Δόγμα, άνομο χρέος και καθήκον, ώστε να μας μολύνωσι ομοθυμαδόν με τον ψυχόλεθρο ιό και το τοξικώτατο υδροκυάνειο δηλητήριο, εκείνο της πολύ-αιρέσεως της Μεταπατερικής Θεολογίας και του Βατικάνειου ή «Ορθοδόξου» Συγκρητισμού;
Επίσης, μπορεί ένας Επίσκοπος ή Μητροπολίτης ή Πατριάρχης ή Αρχιεπίσκοπος να είναι δεινός παραβάτης αρκετών ιερών Κανόνων αλλά να μη διακηρύττει κακοδοξία. Εξαρτάται σαφώς ποιους ι. Κανόνες παραβαίνει. Συνεπώς ο σεβασμιώτατος κ. Ιερεμίας απέφυγε μάλλον να διευκρινίσει με κάθε θεολογική ακρίβεια, ότι το δικαίωμα της διακοπής του Λειτουργικού Μνημοσύνου παρέχεται και ενεργοποιείται, δυνητικώς, αν και μόνον άν  ο Επίσκοπος, κηρύττει αίρεση και κακοδοξία, και όχι επειδή είναι, γενικώς και αορίστως, ένας παραβάτης των Ιερών Κανόνων. Συνεπώς και αυτό το σημείο πρέπει, να διορθωθεί, κατά την προσωπική μας εκτίμηση.
Διότι, αφήνεται να εννοηθεί καθαρά, από μέρους του σεβασμιωτάτου, σαφώς και αναντίρρητα, ότι το δικαίωμα για τη διακοπή του Λειτουργικού Μνημοσύνου, παρέχεται, γενικώς, κατά των παραβατών των ιερών Κανόνων. Πράγμα εσφαλμένο θεολογικά, διότι σε πάμπολλες περιπτώσεις αντιΚανονικής διενεργείας (πλήν της διακηρύξεως αιρέσεως) της διακοπής μνημοσύνου, για κάποια συγκεκριμένα αντικανονικά ολισθήματα και αμαρτήματα, αν διενεργηθεί η παύσις του Λειτουργικού μνημοσύνου, τότε δημιουργείται Σχίσμα.
Παράλληλα ο ίδιος συγγραφέας μας παραπέμπει καλώς και δικαίως στο Κανονικό εγχειρίδιον «ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ» του Αρχιμανδρίτου π. Επιφάνιου Θεοδωροπούλου όπου μας παραθέτει ο κ. Ιερεμίας ένα σημαντικό παράδειγμα. Έχει δίκαιο ο σεβ. ότι ο ιερός Κανών δεν νομοθετεί κάποιαν υποχρέωση στη διακοπή του Λειτουργικού Μνημοσύνου. Η απορία μας σ΄αυτό το σημείον είναι μήπως ο άγιος Κύριλλος ο Αλεξανδρείας «εκοινώνει κατ΄οικονομίαν» με αιρετικό Επίσκοπο (τον Θεοδωρο Μοψουεστίας) προτού τελεσίδικα δικασθεί και καταδικασθεί με Συνοδική διαγνώμη, ο αιρετίζων Μοψουεστίας, ως αιρετικός; Διότι αν δεν είναι αυτό που έγινε, τότε πώς ακριβώς συνδέεται και συσχετίζεται αμέσως μετά από το προηγούμενο ζήτημα των «κατ΄οικονομίαν συμπροσευχών»; Αφήνεται δηλαδή, να πλανάται ένα εσφαλμένο θεολογικά πνεύμα, ότι ο άγιος Κύριλλος «κατ΄οικονομίαν εκοινώνει» με ένα καταδικασμένο Κληρικό;
Υφίσταται, δηλαδή, κάμποση και παράδοξη ασάφεια και σύγχυσις, στα περί της οικονομίας ή ακρίβειας, διότι, το ζήτημα του ΙΕ΄ Κανόνα, συδέεται και συσχετίζεται από τον Σεβασμιώτατο κ. Ιερεμία, με το ακριβώς προηγούμενο ζήτημα, εκείνο περι των  συγκρητιστικών συμπροσευχών μετα των αφορισμένων αιρετικών.
Κάποιος απλοϊκός στην πίστη, νομίζω ότι πολύ εύκολα θα συμπεραίνει, αφού διενεργούνται από «φιλανθρωπία» ή «κατ΄οικονομία συμπροσευχές» μετά των αιρετικών και σχισματικών, ποιο ή πού είναι το πρόβλημα, αν  ως άτομο να συμπεριφερθεί φιλάνθρωπα και με επιείκεια, καθώς πράττωσι οι Οικουμενιστές, και να υπάγει σε ναούς σχισματικών Παλαιοημερολογιτών ή αιρετικών Προτεσταντών και Παπικών;
Αν το πράξει κανείς αφελής και απλοϊκός, τι επιπτώσεις θα έχει, αφού η «Εκκλησία» καθώς λέγει ο σεβ. «δεν αποκόπτει τους πταίσαντας» παραβάτες των ιερών Κανόνων; Και επειδή δεν αποκόπτει τους δεινούς παραβάτες, σεβασμιώτατε, θα πρέπει να θεωρήσουμε ως «κατ΄οικονομίαν» ενέργειες τις συμπροσευχές με τους αιρετικούς; Αν και δεν γράφεται, το λεξίδιον «κατ΄οικονομία», εξυπονοείται αυτό εσφαλμένα από τα συμφραζόμενα και το πνεύμα της απαντήσεως, διότι καταγράφεται το λεξίδιον της ποιμαντικής «ακρίβειας».
Τέλος, εύχομαι ολόθερμα, η παρούσα βιβλιοκρισία μας να μη απαξιωθεί, και να (συν)προβληματιστεί μετά του μητροπολιτικού επιτελείου του αγαπητού μας σεβασμιωτάτου κ. Ιερεμίου Φούντα, ώστε να μη χρειασθεί να (ξανα)επανέλθουμε και να επιμένουμε στα εν λόγω αμφιλεγόμενα προβληματικά και εν αποκλίσει σημεία της. Αν και μόνο αν, γίνωσι τέλος πάντων οι αναγκαίες και χρήσιμες θεολογικές διορθώσεις τότε θα έχουμε μία μη διάτρητη και καθόλα Ορθόδοξη Κατηχητική και Δογματική πανοπλία για τον Κλήρο και το Λαό της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών

panagiotisnounis@gmail.com

20170622_160857(0)

20170705_032207

20170715_150333 (2)

20170720_093017

Ο «ΣΤΥΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» ΒΑΣΙΚΟΣ ΠΥΛΩΝΑΣ ΑΝΙΕΡΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ

Screenshot_184

 

Ο «ΣΤΥΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» ΒΑΣΙΚΟΣ ΠΥΛΩΝΑΣ ΤΗΣ ΑΝΙΕΡΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΤΩΝ ΝΕΟΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΩΝ

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Δείτε το εδώεδώ και εδώ σε PDF και DOCS.

Μόλις πρό ημερών έχω πληροφορηθεί μία ηχητική εκπομπή του αξιότιμου θεολόγου-δημοσιογράφου των Αθηνών κ. Διονυσίου Μακρή, λόγον υπερβάλλοντα, φανταστικό, εγκωμιαστικό και μυθοπλαστικό, περί του Γέροντος Εφραίμ της ι. μ. Βατοπαιδίου.
Είδε σε οφθαλμοφανές όραμα, λέγει, τον γέροντα Εφραίμ να υπερύπταται και να λούζεται μέσα στο Άκτιστο Φώς.

Τον πιστεύετε;

Εμείς πάντως όχι!

Διότι και αλήθεια να είναι, που δεν είναι, ο Πανάγαθος Θεός δεν θυμώνει μαζί μας όταν αρνούμεθα να πιστέψουμε τις προσωπικές «μεταφυσικές» εμπειρίες τινός αδελφού μας.
Τούτο ειδικά που σημειώνω δεν είναι καθόλου ένας αυθαίρετος προσωπικός (συν)λογισμός φλυαρία ή τάσις δυσφημίσεως του αδελφού μας, αλλά σοφώτατος, απλανής και ορθόδοξος, συλλογισμός όπου εκπηγάζει από την Πατρολογία και Αγιολογία. Θα το αποδείξω μάλιστα και θα παραπέμψω σε ειδική σπουδαιοτάτη βιβλιογραφία προς το τέλος του κειμένου μας.
Συνεπώς, με μία αμφιλεγόμενη και άκρως υποκειμενική μαρτυρία του αγαπητού κυρίου Διονυσίου Μακρή, ο γ. Εφραίμ είναι και επίσημα ο σύγχρονος «Ακτιστοφωτιστής των νεοΓραικών».

Νόμιζα ότι το εν λόγω χάρισμα (!) και το πρωτείο (!!) του «Ακτιστοφωτισμού» και της «υπερυψωμένης Προσευχής» το κατείχε μέχρι στιγμής ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος. Μάλιστα ο ίδιος, ψευδολογούσε, επί «καλού» σκοπού και αποκάλυπτε τις δήθεν «απλανείς»  εμπειρίες του, εξ όσον πληροφορούμε μάλιστα από καθόλα έμπιστες πηγές, στα πνευματικά παιδιά του ώστε να τους χειραγωγήσει… εις εαυτόν, αντί προς τον Χριστόν. Τώρα μας προέκυψε ως νεοΑκτιστοφωτιστής των οπαδών του Ιωσηφισμού και ο Ηγούμενος γ. Εφραίμ.

Σειρά ποιος παίρνει για να υποκριθεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Ακτιστοφωτιστού των ραγιάδων;
Ο σεβασμιώτατος Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος;
Ο σεβ. Μεσσογαίας κ. Νικόλαος;
Ο σεβ. Σισανίου κ. Παύλος;

Ο «Ακτιστοφωτισμός» εν τέλει κατάντησε μονοπώλειον της ιεράς μονής του Βα(λ)τοπεδίου και των συν αυτώ. Όπως ακριβώς, κατάντησε μονοπώλειο, και η νεοΦαναριώτικη προπαγάνδα, υπέρ της Ληστρικής Συνόδου του Κολυμπαρίου, μέσω του ιδίου δήθεν «Ακτιστοφωτιστού» γ. Εφραίμ, και κατά των ορθοδόξων αντιΟικουμενιστών και κυρίως σφόδρα εναντίον των ιερώς Αποτειχισμένων Πρωτοπρεσβυτέρων και Αγιορειτών πατέρων.

Εξάπαντος, ο απλανής και ορθοδοξώτατος ακτιστοΦωτισμός των Θεοφόρων Πατέρων, έχω τον λογισμό, όπου στηρίζεται στις μελέτες μας στα Πατερικά Συγγράμματα, ότι δεν συνάδει, καθόλου με την διαβολική προπαγάνδα υπέρ των κακοδόξων αποφάσεων της Ληστρικής Συνόδου.

Έχουμε ανάλογο προηγούμενο, στην ιερά Παράδοση, όπου τω όντι ακτιστο-Φωτισμένοι και περιβόητοι Θεοφόροι Πατέρες να διενεργούσαν με φανατική λύσσα, διωγμούς και προπαγάνδες, υπέρ τινάς Ληστρικής Συνόδου; ΟΥ-ΔΕ-ΠΟ-ΤΕ!
Έχουμε ανάλογο παράδειγμα, αγίων ακτιστοΦωτισμένων Πατέρων, να προπαγανδίζωσι τις κακόδοξες και αιρετίζουσες αποφάσεις τινάς αμφιλεγόμενης ψευδοΣυνόδου; ΟΥ-ΔΕ-ΠΩ-ΠΟ-ΤΕ!

Και ποιος ακριβώς, αξιολογεί και επιβεβαιώνει, το αμφιλεγόμενο όραμα και την προσωπική εμπειρία του «Ακτιστοφωτιστού» και του καλού παραμυθά κ. Δ. Μακρή, ως δήθεν ένα καλόδοξο όραμα και τάχα μου μία απλανή εμπειρία από Θεού; Ο ίδιος; Το αξιολογεί δημόσια και δή από ραδιοφώνου ο ίδιος; Προφανώς και μας το επιβεβαιώνει ο ίδιος, αφού βγήκε από ραδιοφωνικές εκπομπές για να εγκωμιάσει και μαρτυρήσει τον νοσηρό νεοΒατοπαιδισμό.

Ο φίλτατος εν Χριστώ αδελφός και θεολόγος κ. Διονύσιος Μακρής είναι παράλληλα και σημαντικώτατος εκδότης της ενδιαφέρουσας και ορθόδοξης εκκλησιαστικής εφημερίδος «ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» και άλλων τινών θεολογικών συγγραμμάτων. Δυστυχώς όμως, ως γνωστό, τα οικονομικά πλοκάμια και οι διαβόητες «ελεημοσύνες» του νεοΒατοπαιδινού Ηγουμένου Εφραίμ έχωσι διαβρώσι τα πάντα.

Ελπίζω μόνο να μη διαβρώθηκε εν τέλει και ο «Στύλος της Ορθοδοξίας» από οικονομικές Βατοπαιδινές χορηγίες. Τι «Στύλος της Ορθοδοξίας» θα ήτο ή είναι άλωστε αν αποδεικνύεται ότι πράγματι είναι παραμάγαζο και υποστύλιο του ληστρικού νεοΒατοπαιδισμού;

Τι θέλω να πώ με αυτό;

Επ΄ αυτού του ζητήματος, έχουμε αποδείξει και αναδείξει, ως δημοσιογραφική αποκλειστικότητα, μόλις πρόσφατα και στις αρχές του Μαΐου, σε ειδική μονογραφία μας, ότι ο γ. Εφραίμ, έχει βραχυκυκλώσει, την Πανελλήνια Ένωση των Θεολόγων (Π.Ε.Θ.), με ειδικές χρηματαποστολές και «ιερές», εξάπαντος γερές οικονομικές χορηγίες, για την έκδοση του θεολογικού Περιοδικού «ΚΟΙΝΩΝΙΑ».

Προσφέρει «δωρεά» 3.000 χιλιάδες νεοΒα(λ)τοπεδινά ευρωπουλάκια για την έκδοση κάθε περιοδικού της Π.Ε.Θ. Λαμβάνει η Π.Ε.Θ. ως «δωρεά» σχεδόν 15.000 χιλιάδες ευρώ τον χρόνον για τα τέσσερα περιοδικά της.

Άμεση και λογική συνέπεια, του εν λόγω αποτρόπαιου χρηματισμού της συνδικαλιστικής διοικήσεως των Ελλαδιτών Θεολόγων, ήταν είναι και παραμένει, ένα ακανθώδες και ανοικτό πρόβλημα για να μη αρθρώσει η Π.Ε.Θ επίσημο αντιρρητικό και παραδοσιακό λόγο, μέχρι στιγμής, περί και κατά των κακοδόξων αποφάσεων της Ληστρικής Συνόδου της Κρήτης.

Το κείμενο μας που αποδεικνύει, μαζί με τα φωτογραφικά αποδεικτικά ντοκουμέντα την υψηλοτάτη νεοΒατοπαιδινή χορηγία προς την Π.Ε.Θ. φέρει τον τίτλο: Η ΑΝΙΕΡΗ ΜΕΓΙΣΤΗ ΒΑΛΤΟΠΕΔΙΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ (Π.Ε.Θ.), http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/05/blog-post.html

Περί του όντως αρκετά καχύποπτου και σκοτεινού ρόλου του Ηγουμένου της ιεράς μονής Βατοπαιδίου, αλλά και περί του πλανημένου μητροπολίτου και αυταδελφού αυτού Λεμεσού κυρίου Αθανασίου, μας υποψιάζει, χρόνια ολόκληρα η Ακρόπολις της εν Κύπρω Ορθοδόξιας, τον Άγιον Θεοκρέμαστον Όρος της Κύπρου, η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου δια των φωτισμένων πατέρων της.

Η μοναδική ανδρώα ιερά Μονή όπου αρνήθηκε, από ρωμαλέα και ομολογιακή ανδριωσύνη, να διακηρύξει και να αναγνώσει επ΄ άμβωνος την κακόδοξη κυπριακή Αρχιεπισκοπική Εγκύκλιο «Προς τον Λαό» όπου υποστήριζε την αποδοχή των αιρετικών αποφάσεων της Ληστρικής Συνόδου της Κρήτης.

Η ίδια ιερά μονή του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, η ιερά μονή του Θεοκρεμάστου (Σταυροβουνίου), όπου αρνήθηκε μόλις πρόστατα να υποκύψει σε υπερφίαλες πιέσεις του γ. Εφραίμ, όπως οι Σταυροβουνιώτες πατέρες τον υποδεχθώσι και φιλοξενήσωσι (μαζί με μεγάλη ομάδα νεοΒατοπαιδινών Καλογέρων) μέσα στα μεσημέρια. Καθότι ο ίδιος προσπαθούσε, να επιβάλει, ως βασική προϋπόθεση για την φιλοξενία του.

Οι Σταυροβουνιώτες πατέρες, όμως, δεν μασάνε από τέτοια μασκαραλίκια (ή μουσκουρούθκια, κατά την κυπριακή διάλεκτο) και του εδήλωσαν ορθά-κοφτά να έρθει μέσα στις ώρες του κανονικού επισκεπτηρίου. Έτσι, ο ίδιος, (αγκρίστηκε, κατά την κυπριακή διάλεκτο) μάλλον του κακοφάνηκε κάμποσο και έτσι εν τέλει δεν πήγε ως ταπεινός προσκυνητής στον Τίμιο Σταυρό, ούτε ανέβηκε για να πάρει και την ευχή του αγίου Γέροντος Αθανασίου Σταυροβουνιώτου.

Το ηχηρό σκαμπίλι όμως το έφαγε, κανονικώτατα, και είχε γεύση Σταυροβουνιώτικη.

Ποιος έχασε τελικά;

Ο Ζωοποιός Τίμιος Σταυρός; Ο άγιος Γέρων Αθανάσιος Σταυροβουνιώτης; Ή μήπως, ο ακτιστοφωτιστής των νεοΒατοπαιδινών  γ. Εφραίμ; Προφανώς ο τρίτος!

Δεν γνωρίζω αν ο κύριος Διονύσιος Μακρής, λαμβάνει κάποιαν γεναιόδωρη οικονομική νεοΒα(λ)τοπαιδινή χορηγεία για τον «Στύλο Ορθοδοξίας» ούτε μπορώ να αποδείξω τέτοιο πράγμα, αν και αυτό φημολογείται εντόνως. Μακάρι να μη λαμβάνει και να είναι αμερόληπτος αντικειμενικός και ανάργυρος εκδότης.

Αλλά αν υποθέσουμε λ.χ. ότι, αύριο, λάβω μία ανάλογη ισχυρά οικονομική χορηγεία από την ι. μ. Βατοπαιδίου, για να αναλάβω θεολογικές υπηρεσίες μέσω του ιστολογίου μου, τι άραγε θα έπραττα ως Παναγιώτης;

Σίγουρα θα έπεφτα σε πολλές σκέψεις, το ομολογώ.

Πολύ πιθανόν, να άρχιζα να παπαγάλιζα  και να έγραφα τα ίδια και ταυτόσημα, ίσως με πλέον καλύτερα λόγια περί των συγχρόνων Ακτιστοφωτισμένων Βατοπαιδινών Καλογέρων. Όλοι μέρα θα έγραφα, παραμύθια της Χαλιμάς, για Θεωρίες, Οράματα, Θαύματα και Οπτασίες, του Μητροπολίτου Λεμεσού και του γ. Εφραίμ.

Και μάλιστα το καλυτερώτατο κερασάκι στη τούρτα, πιθανόν και να άρχιζα, να ανασκευάζω, αντιρρητικά, τις αντιαιρετικές αντιρρήσεις του εκλεκτού και παραδοσιακού θεολόγου κ. Βασιλείου Χαραλάμπους που συγγράφει συστηματικά και δικαίως κατά των κακοδοξιών του ψευδοπροφήτου Ιωσήφ του Χαμογελαστού.

Βέβαια, επειδή δεν θέλουμε να ζούμε με ψευδαισθήσεις, νομίζω, ότι δεν πρόκειται να λάβουμε ουδέποτε τέτοια χορηγεία, όχι γιατι δεν θα την επιθυμούσαμε, ή γιατί δεν την έχουμε ανάγκη, φτωχοί άνθρωποι, αλλά διότι δεν είμεθα άξιοι της «ελεημοσύνης» των ακτιστοφωτιστικών ευρωχορηγιών.

Όπως και να έχει το πράγμα, μας αρκεί το Έλεος του Κυρίου μας. Και η Χαριτόβρυτη πλουσία ελεημοσύνη που λαμβάνουμε καθημερινά από τα θεόπνευστα Πατερικά Συγγράμματα.
Μιας και το έφερε όμως η κουβέντα μας σε αυτά τα αγία συγγράμματα, οφείλω, καθώς εδήλωσα, να παραπέμψω λοιπόν σε ένα κορυφαίο σύγγραμμα όπου το εμελέτησα στο παρελθόν.

Το εμελέτησα μάλλιστα, επάνω σε ένα ναυαγοσωστικὀ πύργο, όταν το επάγγελμά μου ήτο εποχιακός Ναυαγοσώστης των Βρεττανικών Βάσεων της Κύπρου (και εκ παραλλήλου σπούδαζα στην Θεολογική Σχολή της Θες/νίκης, 2008-2012).

Το εν λόγω πατερικώτατο βιβλίο, μας αποσαφηνίζει και μας οριοθετεί, ποια πρέπει να είναι ακριβώς η ορθόδοξη και απλανή στάσις των νόρμαλ Ορθοδόξων Χριστιανών, έναντι των ονείρων, των οραμάτων και των φοβερών οπτασιών και «μεταφυσικών» εμπειριών που ενδέχετε ίσως να βιώσουμε προσωπικά εμείς ή και άλλοι αδελφοί μας.

15037076_621568041363392_6922206097038015095_n
Το εξαιρετικώτατο βιβλίο, λέγεται: ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΠΕΡΙ ΟΝΕΙΡΩΝ ΚΑΙ ΟΡΑΜΑΤΩΝ (ΔΙΔΑΧΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ), πρόλογος: Γέροντος π. ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΟΥ, εισαγωγή: Πρωτοπρεσβυτέρου π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ, έκδοση: Ιερού Κοινοβίου Οσίου Νικοδήμου, Γ΄ έκδοση, Γουμένισσα 2004, σσ. 408.

Αξίζει λοιπόν να το βρείτε και να το μελετήσετε, σας το προτείνουμε ανεπιφύλακτα, όσοι τυχόν ενδιαφέρεστε για τέτοια ζητήματα.

Εμείς επειδή δεν είμεθα «Στύλοι της Ορθοδοξίας», αλλά είμεθα μάλλον σκαμνάκια και υποστύλια ορθοδόξων Διδασκάλων και πατέρων μας, δεν έχουμε ουδεμία εμπιστοσύνη στην προσωπική «μεταφυσική» εμπειρία του κ. Διονυσίου Μακρή. Διότι ο γ. Εφραίμ, ο σεβ. γ. Αθανάσιος και ο γ. Ιωσήφ αστόχησαν στην Πατερική Θεολογία και στην Πίστη των Ορθοδόξων.
Ποια είναι η απόδειξις;

Μία απόδειξις εκ των πολλών άλλων, είναι: Ο φρικτώτατος δημόσιος εγκωμιασμός του αιρετικωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου και εκ παραλλήλου η στυγνωτάτη συκοφαντική δυσφήμισις των απανταχού ορθοδόξων αντιΟικουμενιστών Κληρικών, Μοναχών και Λαϊκών.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟΝ»

bertrandRussell1

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟΝ»

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Δείτε το εδώ, εδώ και εδώ σε PDF και DOCS.

Αξιότιμε κ. διευθυντά, τίμιοι συνεργάτες, φίλοι και φίλες του «Ο.Τ.» Χριστός Ανέστη*

Από το 2016 με απόφαση προφανώς της εκδοτικής επιτροπής της ιστορικής εφημερίδος σας ο «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ» και με απόφαση του «αόρατου» και «ανώνυμου» πνευματικού Συμβούλου και επόπτη της εν λόγω εφημερίδος των Ορθοδόξων με εντάξατε, χωρίς καμμία προσωπική επαφή ή προσωπική συνενόηση, ως άμισθον συνεργάτη και αρθρογράφον σας, και περί αυτού βέβαια σας είμαι καρδιακά ευγνώμων.

Και τα περί του άμισθου συνεργάτη σας, συνεργάτου δε αμισθί εξ αποστάσεως, το σημειώνω διότι εξαπολύονται εν αδίκω μομφές από αξιότιμους συναδέλφους μας εξ Αμερικής. Εσείς όμως ως «Ο.Τ.», οφείλατε, έναντι τέτοιας αδίκου μομφής ότι είμεθα δήθεν μισθωτοί σας  να προστατέψετε τους αρθρογράφους και συνεργάτες σας πράγμα που δυστυχώς επαραλείψατε να πράξετε.

Επιτρέψτε μου, όμως, επειδή κάτι δεν με αναπαύει τόσο διάστημα στην όλη συνεργασία μας, να κάνω ένα μικρό, αν επιτρέπετε δηλαδή, παράπονο ή και εξομολόγηση, τινός ελαχίστου και έσχατου μάλλον μαθητευόμενου αρθρογράφου σας, ως ο ελάχιστος και νεαρώτερος πιθανόν σε ηλικία  εκ των υπολοίπων  συνεργατών σας:

Λοιπόν κατ΄αρχήν, όποτε σας αποστέλλω, ή  απέστελνα, τα κριτικά κείμενά μου στο ηλεκτρονικό σας ταχυδρομείον, εδιετύπωνα, πράγμα που ακόμα το συνηθίζω, με κάθε σαφήνεια, όποτε ενημερώνω ή πληροφορώ τις διαδικτυακές επαφές μου, σε κάθε νέα αποστολή δοκιμίου μου, με μεγάλα και κεφαλαία γράμματα, την ρητή υποχρέωση όσων επιθυμούσι να αναδημοσιεύωσι ή κοινοποιήσωσι τα προσωπικά κείμενά μου να τοποθετούσι, οπωσδήποτε, την πηγή προελεύσεως, και εννοούσα καθαρά και ξάστερα, ότι η πηγή, ήτο και είναι, το Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ».

Η πηγή είναι, το διαδικτυακόν ιστολόγιον, ή το διαδικτυακό τεκμήρειον, ενώ ο γράφων και αρθρογράφος του είναι απλώς ο διαχειριστής του εν λόγω ιστολογίου.

Λόγου χάριν υφίστατο κάποια συγνωστή δεοντολογική υποχρέωση ακόμη και από τον διαχειριστή, δημιουργό και αρθρογράφο του ιστολογίου «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ» (δηλαδή τον υποφαινόμενον) αν επιλέξει π.χ. να αναδημοσιεύσει μία πρόταση, ένα παρελθοντικό κείμενο του, ή και μιά παράγραφο από το ιδικόν του μάλιστα ιστολόγιον, οφείλει και ο ίδιος, να παραθέσει με ακρίβεια την πηγή προελεύσεως, διαφορετικά, κρίνεται ως λογοκλόπος του εαυτού του. Μπορεί να φαίνεται αρκετά αστείον σε πολλούς αλλά αυτή είναι και η πάγια ακαδημαϊκή ακρίβεια και δημοσιογραφική δεοντολογία της παραπομπής στοιχείων.

Με μία ανασκόπιση σε όσα σχεδόν κείμενά μου μου αναδημοσιεύσατε, είτε μέρος, είτε αποσπάσματα ή, και ολόκληρον το κείμενό μου, παραλείψατε σε αρκετά, δυστυχώς, για παντελώς άγνωστο λόγον προς εμένα, να παραπέμψετε με κάθε ακρίβεια εις την διαδικτυακή πηγή του Ιστολογίου «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ». Βέβαια εσιωπούσα και ανέμενα, ότι θα διορθωθεί κάπως κάποτε η εν λόγω εν αδίκω κατάσταση διότι κάθε φορά, σε κάθε νέα αποστολήν τινός νέου δοκιμίου μου εσημείωνα, πάλιν και ξανά, τους ίδιους όρους αναδημοσίευσις των κειμένων μου.

Όμως με μεγάλη μου έκπληξη κάθε φορά εσυνειδητοποιούσα ότι για άγνωστο προς εμένα λόγον δεν τοποθετούσατε την πηγή προελεύσεως που ήταν το ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ». Ενώ, επαρατηρούσα, οτι σε κείμενα άλλων αρθρογράφων, σχολιαστών και δημοσιογραφικών συνεργασιών σας, ετοποθετούσατε καλώς και δικαίως την διαδικτυακή πηγή προελεύσεως.

Δεν ξέρω (ούτε κάν με εδιαφέρει)  εαν φαίνομαι καθόλα αχάριστος, ή και μικροπρεπής, για το εν λόγω λογικό εν μέρει, νομίζω, παράπονό μου, αλλά, μπορώ να μάθω τέλος πάντων για ποιόν λόγον δεν έγινε για τόσο χρονικό διάστημα, απόλυτα σεβαστή, η επιθυμία του υποφαινόμενου συνεργάτου-αρθρογράφου σας;

Βέβαια ετοποθετούσατε το όνομα του συγγραφέως, δηλαδή του υποφαινόμενου, αλλά η ρητή και πάγια οδηγεία μου σε σωρηδόν αποστολές προς εσάς ηλεκτρονικών μηνυμάτων, είναι και ήταν, συστηματικά, αν θα δημοσιεύετε κείμενά ιδικά μου, πρώτον, να με ενημερώνετε εκ των προτέρων, και κατά δεύτερον, να τοποθετείτε με κάθε ακρίβεια την διαδικτυακή πηγή. Καμμία ενημέρωση δεν έλαβα ποτέ μου για ποιό ακριβώς κείμενο μου θα εδημοσιεύατε. Τα νέα τα επληροφορούμουν έκπληκτος από την εφημερίδα. Ούτως ώστε, επανέρχομαι, σε ιδική σας λ.χ. επιλογή να αναδημοσιεύσετε ολόκληρο ή μέρος τινός κειμένου μας, και δή απόσπασμα εξ αυτού, ο αναγνώστης να πρέπει να γνωρίζει από που ακριβώς το αντλήσατε ώστε να διενεργήσει την λογική επαλήθευση και να βρεί ολόκληρο το κείμενο, ώστε να λάβει τις υπόλοιπες πληροφορίες που κατά την ιδική σας άποψη, ως εφημερίδα, ήτο περιττές και ανούσιες. Σε μερικά κείμενα μου, βάλατε όντως, την διαδικτυακή πηγή, σε άλλα,  κυρίως εκ της πλειοψηφίας όχι, και αυτό αφήνει εκτεθειμένη δεοντολογικώς την εφημερίδα αλλά και το αρθρογράφον σας ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω ουδέποτε συνέγραψε κατά παραγγελίαν άρθρα. Να σημειωθεί και αυτό για τους κατηγόρους μας.

Και πάλιν αυτό το τελευταίον, μας λοιδωρούσι και μας κατηγορώσι, εν αδίκω, οι εξ Αμερικής αξιότιμοι αδελφοί συνάδελφοι.

Σας παρακαλώ πολύ, αν επιθυμείτε πραγματικά την συνεργασία μετα του παραπονούμενου συνεργάτη σας, να τοποθετείτε με πάσα ακρίβεια την πηγή προελεύσεως των κειμένων του υποφαινομένου, από τούδε και στο εξής, διαφορετικά θα με αναγκάσετε να παραιτηθώ, άπαξ και διαπαντώς, από συνεργάτης σας. Διότι για πολλαπλούς λόγους έχω εύλογους λόγους και καλούς λογισμούς να σας παραιτήσω εξ ολοκλήρου. Ουδείς βέβαια αναντικατάστατος, αλλά οι καλοί λογαριασμοί εν τέλει κάμνουν και τους καλούς φίλους. Και ενώ επροσπαθούσα να κάνω καλούς λογαριασμούς μαζί σας, με τις ρητές οδηγείες μου, περί δημοσιεύσεως, των προσωπικών κειμένων μου, δεν με ελαμβάνατε σοβαρά υπόψιν.

Ωστόσο, έχω γράψει ειδικό αντιρρητικό κείμενο κατά της περιρρέουσας Εκκλησιαστικής ατμόσφαιρας, [ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: ΛΟΓΟΣ ΜΗ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΘΕΝΤΩΝ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/04/blog-post_86.html ] και δή  περι των ιερώς αποτειχισθέντων Πρωτοπρεσβυτέρων και Αγιορειτών Πατέρων, αλλά μάλλιστα εμπεριέχει αντιρρήσεις και περί των σφοδρών κατηγοριών κατά του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ», προς τον κ. Παναγιώτη Τελεβάντον. Όπερ και μετα μεγάλης μου λύπης, εδιεπίστωσα ότι το εν λόγω κείμενόν μας δεν αναδημοσιεύθην ουδέποτε από την εφημερίδα μας. Για ποιόν λόγον άραγε; Το έγραψα με την συνείδηση του μαθητευόμενου αρθρογράφου, του φίλου και συνεργάτου σας. Και εσείς για ιδικούς σας λόγους, επροτιμήσατε, να το αποσιωπήσετε και αποκρύψετε.

Στην τελική καλά επράξατε, διότι εμετάνοιωσα πικρώς που το έγραψα από την οπτική του αφωσιωμένου και πιστού συνεργάτου σας. Διότι αδίκησα κάμποσο τον Καθηγητήν μου. Συνεπώς, για ποιόν σοβαρό λόγο να συνεργαζώμεθα; Ότι έγραψα, το έγραψα από την κριτική οπτική τινός εν ενεργεία μαθητευόμενου δοκιμιογράφου της εφημερίδας μας «Ο.Τ.» και εσείς το προσπεράσατε, λές και δεν το ελάβατε ποτέ σας, ενώ σας έχω ενημερώσει επ΄αυτού σχεδόν δυό φορές.

Ειδικά για το εν λόγω κείμενό μου έχω κατηγορηθεί σφόδρα και πάλιν από τον δημόσιον κατηγορόν σας κ. Παναγιώτην Τελεβάντον, ότι μου το έγραψε δήθεν ο π. Βασίλειος Βολουδάκης!…

Ούτε εσείς αλλά ούτε ο π. Βασίλειος με επροστατέψατε από τα «πονηρά βέλη του πονηρού», ώστε να αποσαφηνίσετε, δημοσίως, ότι τα κείμενα του υποφαινόμενου, δεν του τα γράφει ο π. Βασίλειος. Αντίθετα μάλλον το αποσιωπήσατε και δεν το εδημοσιεύσατε για να μη δώσετε λαβές στον αξιότιμο κ. Παναγιώτην Τελεβάντο να σας κατηγορήσει, πράγμα που εν τέλει το έπραξε. Ή σας εκατηγόρησε, και εν τέλει αναχαιτησθήκατε και αποφασίσατε να μη δημοσιευθεί.

Ο σεβαστός μου Κληρικός π. Βασίλειος Βολουδάκης, ήτο ο πρώτος και μάλλον ο μοναδικός που τον ενθουσίασε τελικά το κείμενό μου, διότι μου απέστειλε θετικά σχόλια επ΄αυτού.

Ενώ ο «Ο.Τ.», το απεσιώπησε, όπως απεσιώπησε σωρηδόν άλλα ισχυρώτερα και αξιολογώτερα κείμενα, τινών νεοφανών Ομολογητών Κληρικών, όπως εκείνα π.χ. του Πατρολόγου π. Θεοδώρου Ζήση. Μάλιστα, αντί να τον υποστήριξω θερμά, ως στενώτερος μαθητής του, τον λίαν αγαπητώτατόν μου και προσωπικόν μου μέντορα, Γέροντα και Διδάσκαλον, για τα όσα παράπονά του έναντι του «Ο.Τ.», στάθηκα ως αχάριστος και μικροπρεπής εναντίον του, και του άσκησα με ιταμή θρασύτητα οξυτάτην και παναθλίαν κριτικήν που τον εστεναχώρησεν πικρά.

Μάλλιστα έχω κατηγορηθεί, αδίκως, και από τον πρώην διαδικτυακόν μέντορά μου και πολυσέβαστον κύριον Παναγιώτη Τελεβάντο, ότι: το προαναφερθέν κείμενό μου, μου το έγραψε δήθεν, ο αγαπητώτατος προς εμέ, π. Βασίλειος Βολουδάκης, και ότι ο υποφαινόμενος, απλά  το υπέγραψεν. Αυτό βέβαια ανήκει εις την καθαρά Τελεβάντειον σφαίρα της αμερικανιάς και μυθομανίας ίσως και εκ της συγνωστής πεπλανημένης ψυχοσυνθέσεώς του όπως και σωρηδόν άλλα σημεία όπου εν αδίκω και αναπόδεικτα λοιδωρεί και κατηγορεί τον π. Βασίλειον.

Με τον Τελεβάντο εδιέκοψα κάθε σχέση από το 2012 όπου του εζητούσα τις θεολογικές αποδείξεις που έχει δήθεν κατά του π. Β. Βολουδάκη και δεν μου τις επληροφορούσε. Όσο δεν μας παρέχει αποδείξεις για όσα κατηγορεί τον Βολουδάκη, το εν λόγω ζήτημα, μου είναι άκρως αναξιόπιστος. Ο Τελεβάντος μου είναι αναξιόπιστος στο ζήτημα, μόνο, όπου αναπόδεικτα κατηγορεί τον π. Βασίλειον ότι έπεσε σε σωρηδόν κακοδοξίες περί παποκαισαρισμού κ.ο.κ. Όταν μας αποκαλύψει τις αποδείξεις του τότε και μόνο τότε, θα δυνάμεθα να τον εμπιστευθούμεν.

Συνεπώς ο π. Βασίλειος, άραγε, γιατί αρνείτε, πεισματικώς, τον δημόσιον διάλογον μέσα στον «Ο.Τ.», μεταξύ εκείνου και του Τελεβάντου, αφού καθώς ισχυρίζετε ο π. Β. Βολουδάκης, δεν είναι κακόδοξος, αλλά μάλλον και βαθύτατα άριστος γνώστης της Δογματικής Διδασκαλίας και της Πατερικής Θεολογίας της Εκκλησίας; Τι ακριβώς έχει να φοβηθεί από έναν καλό θεολόγο εξ Αμερικής; Ή τι ακριβώς έχει να πτοηθεί από έναν κατεγνωσμένο «συκοφάντη» σύμφωνα με την ελλαδική δικαιοσύνη; Δεν είναι μία μεγίστη ευκαιρία του πατρός Β. Βολουδάκη να αποδείξει ως ανυπόστατες ΑΠΑΝΤΕΣ τις κατηγορίες και αντιρρήσεις του Τελεβάντου;

Επίσης, επιθυμώ αδελφοί και πατέρες του «Ο.Τ.», καθώς σας έχω ξαναγράψει, να μη μου υποδεικνύετε, συνεχώς, σε ανταλαγές αλληλογραφίας μας, τα γραπτά του κ. Παναγιώτη Τελεβάντου, διότι αισθάνομαι, ότι μου ασκείτε κάπως μία έμμεσον ψυχολογική πίεση λ.χ. για να συγγράφω μάλλον αντιρρητικά κείμενά εναντίον του!
Τις αντιρρήσεις μου και τις αρνητικές ή θετικές κριτικές μου, έναντι του καλού μου και αγαπημένου δασκάλου κ. Παναγιώτη Τελεβάντου, γνωρίζω κάλλιστα να του τις γράφω, είτε ιδιωτικώς είτε δημοσίως, εν ελευθέρα συνειδήσει, χωρίς περιστροφές ή, και χωρίς την κατά παραγγελίαν τρίτων.
Απεχθάνομαι μετα βδελυγμίας, την προπαγάνδα, τον ψυχολογικόν πόλεμο και την ιδιοτελήν και ύποπτην χειραγώγησίν που προσπαθείτε, εμμέσως πλην σαφώς, να διενεργήσετε εις βάρος της προσωπικότητός μου.
Συνεργάτης σας είμαι, και δή άμισθος,  και όχι μισθοφόρος ή υπάλληλος ή ανδρίκελόν της εκκλησιαστικο-πολιτικής γραμμής της Συντακτικής Επιτροπής του «Ο.Τ.». Ελπίζω να παύσετε κάποια στιγμή να υποτιμάτε την ολιγοστή νοημοσύνη των συνεργατών σας. Μπορεί να είμεθα βραδείς και αργόστροφοι στον νούν, δεν είμεθα όμως και α-νόητοι.
Αδελφοί και πατέρες, ενώ σας έχω περιγράψει, ότι υπήρξα στενώτατος συνεργάτης και μαθητής του Τελεβάντου, σχεδόν πέντε χρόνια (2008-2013), είστε με την ιδέα, ότι δεν γνωρίζω που ακριβώς είναι το ιστολόγιον του Τελεβάντου, ή ποιες είναι οι παιδαγωγικές αντιρρητικές μεθοδεύσεις του; Ότι έγραψα έγραψα εναντίον του, μάλιστα τα δημοσιεύσατε, δεν θα καταγινώ, συστηματικός δασκαλομαχούντας, αν και σε μερικές περιπτώσεις για συγκεκριμένες ενέργειες τούτο επιβάλλεται.
Βέβαια, τα πιο πάνω που κατέγραψα είναι παντελώς ασήμαντα ολισθήματα έμπροσθεν της κυρίας ουσίας της ανάγκης να σας καταγράψω εξομολογητικά τα εν λόγω παράπονα μας.
Τα ουσιαστικά και μείζονα όμως παράπονά μου είναι κάποια άλλα, τα οποία, πλέον τα έχω σχεδόν απόλυτα αποσαφηνίσει και ξεκαθαρίσει μέσα μου,  και απεφάσισα πλέον, ότι  πρέπει να σας τα κοινοποιήσω, και πάλιν εν ήδη καρδιακής εξομολογήσεως, μεταξύ συνεργατών και φίλων, ώστε στην επικείμενη νηστεία των Αγίων Απόστολων να προβλημαστείτε βαθύτερον:
Εξαπολύσατε, διά μέσω του διευθυντού του «Ο.Τ.» και αξιόλογου θεολόγου κυρίου Γεώργιου Τραμπούλη, την εν αδίκω και ανυπόστατον μομφή, που ενσπείρει κυρίως την συκοφαντική δυσφήμιση και κακόβουλη αμφιβολία, εναντίον του πολυτιμώτατου εκκλησιαστικού Συγγραφέως και συγχρόνου Απολογητού ανδρός, κατά της πολύ-αιρέσεως του Οικουμενισμού, του κυρίου Παναγιώτη Τελεβάντου, ότι τάχα μου αυτός ο εξαιρετικώτατος άνθρωπος, πολεμεί τάχα μου τον «Ο.Τ.» διότι υφίσταντο τάχα μου υπόννοιες και υποψίες ότι είναι Μασσώνος!…
Αυτός που εμπνεύστηκε αυτά τα σατανικά πράγματα, δηλαδή ο θεολόγος κ. Γ. Τραμπούλης μετα του πνευματικού αυτού (άραγε ποιός είναι;), είναι εκτός τόπου και χρόνου και σαφώς ζητώ και απαιτώ ως στενώτατος φίλος, αναγνωστής και συνεργάτης σας, την άμεση καθαίρεση, αφορισμό και αποπομπή, δηλαδή την παραίτηση του διευθυντού από τον «Ο.Τ.».
Διότι απλούστατα, γνωρίζω από πρώτον χέρι, ότι ο δικός μου δάσκαλος εξ Αμερικής δεν είναι Μασσώνος. Διότι απλούστερα ως μαθητής, επιλέγω πάντοτε τους διδασκάλους μου, ενώ κυρίως αποφεύγω την συναναστροφή μου με Μασσώνους. Τελεία και παύλα.
Ετούτη η εν αδίκω και συκοφαντική μομφή κατά του κυρΠαναγιώτου Τελεβάντου, σιγοτρώγει την ψυχή μου καιρό τώρα, η αδικία, και αφήνει να εννοηθεί, προφανώς ότι ο διευθυντής είναι παντελώς αχάπαρος, αφελής και επιπόλαιος, στα ζητήματα του Οικουμενισμού και Μασσωνισμού, και συνεπώς άκρως αναρμόδιος να διευθύνει τον «Ο.Τ.». Παρ΄εκτός κι αν πράγματι ήτο βαλτός (;!) και ανδρείκελον (;!) υπό του πνευματικού του συμβούλου.
Καταγράψατε, πατέρες και αδελφοί, πάλιν δια μέσω του ιδίου διευθυντού μας, μία φοβερή και φρικτώτατην υποκειμενικήν άποψη, ως συλλογική γνώμη και «νεοΠαραδοσιακή γραμμή» του «Ο.Τ.», όπου έρχεται αμέσως σε καθαρή αντίφαση και ξάστερη αντινομία με τους Ιερούς Κανόνες, αντιβαίνει δηλαδή την θεόπνευστο ερμηνεία των ιερών Κανόνων.
Όπου υποτιμάται, εμμέσως πλήν σαφώς, από την ηγεσία του «Ο.Τ.», η ιερά Αποτείχιση, ως μη ηρωϊκή ως μή επαινετή και ως μή Ομολογιακή ενέργεια.
Τούτη η φρικτώτατη διακήρυξις του αγαπημένου διευθυντού μας, προφανώς, πρόκειται για καθαρώτατην, διαστροφήν και αλλοίωσην, όχι μόνον της ιστορικής αντιΟικουμενιστικής γραμμής του «Ο.Τ.» εν σχέσει με την ιεροκανονική Διακοπή του Μνημοσύνου (ή ιεράς Αποτειχίσεως), αλλά και παρερμηνεία και αλλοίωση των θεοπνεύστων ιερών Κανόνων.
Έχω διενεργήσει μία αποδεικτική και αντιρρητική κριτική, μέσα από τις ίδιες τις πηγές και το αρχειακόν υλικόν του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ», κατά των επισήμων διακηρύξεων του διευθυντού μας, μάλιστα σας την έχω αποστείλει, προς δημοσίευσιν, αλλά μάλλον επιλέξατε να την αποσιωπήσετε. [Δείτε εδώ: Η ΝΕΑ «ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ» ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ» ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤ΄ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΜΑΝΙΟΔΕΣΤΕΡΩΝ ΕΡΑΣΤΩΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ,  http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/05/blog-post_40.html].
Θα αναμένω όμως την δημοσίευση του εν λόγω τουλάχιστον αποδεικτικού δοκιμίου μας, διαφορετικά, θεωρήστε ως δεδομένη την λύση της συνεργασίας μας και ως δεδομένη την παραίτησή μου από φίλον και συνεργάτη σας, διότι  φαίνεται πλέον αποδεικτικώς, ότι δεν αγαπάτε την αλήθεια των εκλησιαστικών πραγμάτων, και δεν είστε άξιοι και τίμιοι στις συνεργασίες σας. Διότι, αγαπάτε την ιδιοτελήν προπαγάνδα σας και όποιον δεν σας διενεργεί κριτικήν.
Βάση ετούτης της «νεοΠαραδοσιακής» γραμμής του «Ο.Τ.» , εξ αρχής απεσιωπήθησαν και απεκρύφθησαν, οι επίσημες και εν αδίκω καταγγελίες της Ιεράς Μητροπόλεως της Θεσσαλονίκης κατά τινών Κληρικών της, τινές εγκλίσεις και αντεγκλίσεις, και τέλος οι τελεσίδικες γραπτές διακηρύξεις των νεοΟμολογητών της Πίστεως και ιερώς Αποτειχισθέντων τριών Πρωτοπρεσβυτέρων (π. Θεοδώρου Ζήση, π. Νικολάου Μανώλη, π. Φώτιου Βυζύινα). Όλα αυτά απεκρύφθησαν όλως παραδόξως από την περίφημον «αντιΟικουμενιστικήν» εφημερίδα, ίνα μη γνωρίσει ο Λαός του Θεού το ιεροκανονικόν δικαίωμα και μέτρον της ιεράς Διακοπής του Μνημοσύνου κατά αιρετιζόντων Πατριαρχών ή Μητροπολιτών ή Επισκόπων, κατά συνέπειαν να υφίστατο ακομη παχυλή άγνοια περι της διακρίσεως μεταξύ ιεράς από ανιέρου Αποτειχίσεως.
Κάτι τελευταίον, και σημαντικώτατον. Παρατηρώ, τα τελευταία χρόνια, τον αξιότιμον συνάδελφον κύριον Βασίλειον Χαραλάμπους, κατεγνωσμένος και βραβευμένος Κύπριος Ποιητής, Οικονομολόγος, και μόνιμος υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών, χαρισματικός και πνευματικός άνθρωπος, το πλέον αγαπητώτατον πνευματικόν παιδί του αγίου Γέροντος Αθανασίου Σταυροβουνιώτου, μάλιστα και εγκρατής θεολόγος της Πίστεως μας, να καταγράφει, συστηματικώς, σημαντικές αντιρρήσεις και αντιαιρετικές πραγματείες κατά των κακοδοξιών του Γέροντος Ιωσήφ του Βατοπαιδινού.
Μου ήτο βλέπετε και λίαν στενώτατος και αγαπητώτατος συμφοιτητής αν και με περνά σχεδόν τα μισά μου χρόνια, Χάριτι Κυρίου μαζί εφοιτήσαμεν, μαζί απεφοιτήσαμεν και μαζί ορκισθήκαμεν και ελάβαμεν το Πτυχίον της Θεολογίας στις 14 Νοεμβρίου το 2012 από την Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ.
Παρατηρώ όμως, ότι η καλή μας αντιαιρετική εφημερίδα ο «Ο.Τ.» δεν ευαισθητοποιείται στο εν λόγω ζήτημα. Διότι δεν εδημοσίευσεν κανένα τέτοιον αντιαιρετικόν δοκίμιον από τις πολλαπλές κακοδοξίες του μοναχού Ιωσήφ.
Τι συμβαίνει αδελφοί και πατέρες; Γιατί κουκουλώνετε και αυτό το ζήτημα; Γιατί υποτιμάτε και ετούτο το ζήτημα; Το εξασκείτε το επάγγελμα από άγνοια ή μη αγνή άγνοια;
Συμφωνείτε ή διαφωνείτε δεν έχει καμμία σημασία. Σημασία έχει ο δεοντολογικά δίκαιος και μαχητικός δημοσιογραφικός και αντικειμενικός αγώνας της εφημερίδος μας. Τον οποίον και εσακατέψατε και εβραχυκυκλώσατε. Αυτό που γνωρίζω, αρκετά καλά, είναι, ότι ενώ ο φίλτατος και αγαπητώτατος κ. Βασίλειος Χαραλάμπους σας αποστέλνει συστηματικά κάθε γραπτό του, συμπεριλαμβανομένων και αυτά κατά των ετεροδιδασκαλιών του ψευδοπροφήτου Γέροντος Ιωσήφ, εσείς τα αποσιωπείτε, και έτσι υφίστατο εξ ιδικής σας υπαιτιότητος ένα τεράστιο και ζοφερό πέπλον μυστηρίου, για τις πολλαπλές και πάμπολλες αποσιωπήσεις και αποκρύψεις στοιχείων περί των εκκλησιαστικών πραγμάτων. Δεν διενεργείτε δηλαδή αντικειμενικήν ενημερώση και πληροφόρησιν αλλά ανίερον προπαγάνδα και παραπληροφόρηση.
Εν κατακλείδι να προσθέσω: από τη στιγμή που κατεγράφην το συκοφαντικό παραλλήρημα του αξιότιμου διευθυντού μας, κατά του κ. Παναγιώτη Τελεβάντου, ότι ο τελευταίος είναι δήθεν Μασσώνος, από εκείνην τη στιγμή μέσα μου εκλονίσθην η όποια ελπίδα και σημαντική εμπιστοσύνη όπου έτρεφα προς τους τιμίους συνεργάτες μου και προς την  καθόλα άγνωστη μου Συντακτική Επιτροπή της εφημερίδος μας.
Έκ τοτε εσταμάτησα να την μελετώ ενώ και απαξιώνω να την προμηθεύομαι από το περίπτερο του χωριού μου. Έπαυσα οριστικώς να την μελετώ και εμεγιστοποίησα την μελέτη μου στα Πατερικά Κείμενα.
Εάν δεν απολογηθεί δημόσια ο διευθυντής κ. Γ. Τραμπούλης, και μετέπειτα δεν παραιτηθεί, αμέσως, αυτός μαζί και ο συμβουλεύσας αυτόν, ο Gotfather του «Ο.Τ.» ο και παντελώς άγνωστος προς εμένα, έχετε με παντελώς παραιτημένον από συνεργάτην αλλά και από φίλον σας, αλλά μάλλον, να είστε και απόλυτα βέβαιοι, ότι θα συνταχθώ με τον χειρώτερον εχθρόν σας, τον πρώην δάσκαλόν μου κ. Παναγιώτη Τελεβάντο ώστε να αποδεικνύουμεν, ομαδικώς, και συστηματικά τις σωρηδόν σοφιστίες και προπαγάνδες σας. Άνθρωπος που σέβεται τον εαυτόν του και την αξιοπρέπειά του δεν συνεργάζετε ούτε με ψυθιριστές αλλά ούτε και με κουτορνίθια και δή τζάμπα μάγκες κόκορες που υποσκάπτωσιν κουτοπόνηρα τον αντιΟικουμενιστικόν αγώνα μας.
Τέλος: να σημειωθεί, ότι οι ιερώς Αποτειχισμένοι (π.χ. οι προαναφερόμενοι τρείς Πρωτοπρεσβύτεροι) ουδέποτε, εμέμφθησαν ή εκατηγόρησαν, τον παραμικρόν αξιόλογον και ορθόδοξον παραδοσιακόν συλλειτουργόν τους που δεν επιθυμεί για διάφορους ποιμαντικούς λόγους, να εφαρμώσει, το δυνητικώτατον και Κανονικώτατον δικαίωμα της ιεράς Αποτειχίσεως (δια της διακοπής του μνημοσύνου τινός αιρετίζωντος επισκόπου). Ενώ αντίθετα μερικοί αξιόλογοι και αγαπητοί Μητροπολίτες και άλλοι αξιαγάπητοι Κληρικοί και θεολόγοι (π.χ. ο Μητροπολίτης Γόρτυνος κ. Ιερεμίας, ο Πρωτοπρεσβύτερος, ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, ο διευθυντής του «Ο.Τ.» θεολόγος κ. Γεώργιος Τραμπούλης κ.α.) είτε εμμέσως πλήν σαφώς, είτε άμεσα, και δή δημοσίως, μέμφονται και κατακρίνωσι, αδιακρίτως, εν αδίκω και ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΩΣ, την ιεροκανονική ενέργεια των ιερώς Αποτεισθέντων Πρωτοπρεσβυτέρων, την επαινετή και ηρωϊκή Ομολογιακή ενέργεια του ιερού «Εντειχισμού» τους, δια της ιεράς Αποτειχίσεως, από τις σωρηδόν κακοδοξίες των αιρετικωτάτων πατριαρχών, μητροπολιτών και επισκόπων όπου ανενδοίαστα Οικουμενίζωσι δια του πολύ-αιρετικού Συγκρητισμού. Δηλαδή, αντί να κατηχήσωσι και διαφυλάξωσι το Χριστεπώνυμον πλήρωμα της Εκκλησίας, διδάσκοντας την ιερώτατην και πανάγια διάκρισιν, ιεράς από ανίερης Αποτειχίσεως, προσβάλλωσιν και υποσκάπτωσιν, εξ αδιακρισίας ή εξ αγνοίας, και αφελώτητας καρδίας, την ιεροκανονική Ομολογιακή ενέργεια των ιερώς Αποτειχισμένων.
Συνεπώς αδελφοί και πατέρες γνωστοί και άγνωστοι συνάδελφοι και συνεργάτες του «Ο.Τ.» για ποιόν λογον υποκρίνεσθε τα θύματα, και ότι δήθεν όλως αδίκως σας πετροβολώσι, ενώ παραβιάζετε και υποτιμάτε, στον πρόσωπον των τριών τουλάχιστον ιερώς Αποτειχισμένων, τον ιερό Κανόνα της ιεράς Αποτειχίσεως; Ο Ιερός Κανών δεν μας διδάσκει την ιδιαίτερη τιμή και ανύψωσιν της ρωμαλέας ενεργείας τους ως τω όντι Ομολογιακόν πρότυπον ηρωϊκού αγωνίσματος εντός της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας; Όλοι εσείς, δηλ. όσοι διδάσκετε τα ακριβώς αντίθετα, και υποτιμάτε το σημείον της ξεχωριστής και ιδιαίτερης τιμής που οφείλομεν, οι νόρμαλ και παραδοσιακοί Ορθόδοξοι, να περιβάλλουμε τους ιερώς αποτειχισθέντας, δεν αντιλαμβάνεσθε καθόλου ότι θεομαχείτε και παρανομείτε έναντι των θείων και θεοπνεύστων ιερών Κανόνων της Εκκλησίας; Δεν αντιλαμβάνεσθε ότι μεταβάλλεσθε, επειδή κατακρίνετε αυτούς, σε δεινούς παραβάτες του ιερού Κανόνος;

Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών

 

*Η επιστολή αυτή, άρχισε να γράφετε καιρό τώρα, μέσα στην περίοδον του Πεντηκοσταρίου και  ενισχύθηκε και ολοκληρώθην μόλις πρόσφατα.

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_11.html

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΜΑΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΩΣΙ

Screenshot_181

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΜΑΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΩΣΙ ΚΑΘΟΤΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΕΞ Α-ΝΟΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΝΑ ΚΑΚΟΔΟΞΕΙ

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Δείτε το εδώ, εδώ και εδώ σε PDF και DOCS.

Καλησπέρα αγαπητέ αδελφέ Παναγιώτη!
Βλέπω τις αναρτήσεις σου σχετικά με τον π. Βασίλειο και πολύ λυπάμαι .
Νομίζω πως έχεις φθάσει σε υπερβολή.
Η τακτική σου, μου θυμίζει την τακτική του του κ.Τελεβάντου.  Τόσο καιρό πίστευα ότι είχες καταλάβει το ήθος και  τα πιστεύω του π. Βασιλείου και ότι και εσύ τα ασπαζόσουν..
Τώρα η εντύπωση που μου δίνουν τα άρθρα σου είναι ότι όλα αυτά που τόσο καιρό υποστήριζες για τον π. Βασίλειο και η εκτίμηση που φαινόταν ότι του είχες ότι δεν υπάρχουν πια και έχεις αρχίσει την δυσφήμιση του. Πολύ στεναχωρούμαι.
Δεν αξίζει ο π. Βασίλειος τέτοια αντιμετώση  και τόσο άρνητική προβολή από μεριά σου.
Η στάση σου δείχνει πως δεν έχεις τελικά αναπτύξει αληθινή εν Χριστώ σχέση μαζί του.
Η εν λόγω στάση σου δε μου θυμίζει χριστιανό που ενδιαφέρεται να λάμψει η Αλήθεια , αλλά άνθρωπο που ενδιαφέρεται να πει όσα πιστεύει χωρίς να σκέφτεται αν πληγώνει τον αδελφό του, και μάλιστα ιερέα,  με τα γραφόμενα του.
Στο παρελθόν μου είχες γράψει με αφορμή τον κ. Τελεβάβτο , ότι οι Κύπριοι είσαστε ξεροκέφαλοι και πεισματάρηδες. Νομίζω ότι και εσύ αυτή την τακτική ακολουθείς στη προκειμένη περίπτωση.
Να με συγχωρείς αν  γίνομαι σκληρή , αλλά αυτά αισθάνομαι και με αδελφική αγάπη σου τα γράφω.
Ο Θεός να σε φωτίζει Παναγιώτη !
Έφη Χαρίση

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ ΠΡΟΣ ΑΠΑΝΤΕΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ π. Β. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ
Όταν ο ίδιος ο πνευματικός σας πατέρας ή, ο παππούλης π. Βασίλειος, καθώς με τόση γλυκύτητα και καλοσυνάτη αφωσίωση τον αποκαλείτε, μου σημειώνει γραπτώς σε ειδική επιστολή του, όπου και την δημοσίευσα, κατά λέξη:

«Δεν σας εταύτισα με τον κ. Τελεβάντον και γι αυτό δεν κατενόησα τον λόγο της υπογραμμίσεως αυτής στο απαντητικό σας σημείωμα
[Δείτε την επιστολή του εδώ: Ο ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΕΔΙΕΚΗΡΥΞΕΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΩΡΕΙ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_88.html]

Προκύπτει το αμέσως ρητορικόν ερώτημα: για ποιόν λόγο οι οπαδοί και μαθητές του π. Βασιλείου έρχονται εκ των υστέρων, για να μας κατηγορήσουν δια της αμαρτωλής κατακρίσεως, και να μας ταυτίσουν, με τον άσπονδον εχθρόν του παπαΒασίλη;
Τους βάζει ο παπαΒασίλης, ή μήπως τους βάζει ο Διάβολος;
Δεν δύναμαι να διακρίνω καθαρά, διότι ακόμη να λάβω το Χάρισμα των Χαρισμάτων.
Μαζέψτε πατέρα Βασίλειε, σας παρακαλώ, τα πνευματικά σας παιδιά.
Η αναμέτρησις, είναι μεταξύ εμένα και εσάς. Μάλλον δεν είναι καθόλου προσωπικόν το ζήτημα. Διότι η συγκρουσιακή αναμέτρησις ήτο και είναι, αιώνια, μεταξύ ορθοδοξίας και κακοδοξίας.
Δεν εγγυόμαι καθόλου την ασφάλεια τινών παράπλευρων απωλειών. Τα γυναικόπαιδα να αποτραβηχτώσι στη άκρη και να μελετήσωσι προσεκτικώτατα κάθε λέξη μου που (συν)έγραψα έμπονα και αγαπητικά περί του πνευματικού πατέρα τους ίνα μη προσθέτωσι περιττά βαρύδια στην ψυχούλα τους.
Η κ. Έφη Χαρίση, αν και δεν έτυχε να την γνωρίσω προσωπικά μου είναι λίαν αγαπητώτατον πρόσωπον, διότι είχαμε από παλαιά αλληλογραφία.
Όμως στην παρούσα φάση, ελέω αχαλίνωτου συναισθηματισμού και ακρατούς φαντασιοπληξίας εκ μέρους της, και ελέω τινός ισχυρού ίχνους και ενδείξεων προσωποληψίας, με λοιδωρεί, με κρίνει εν αδίκω, δηλ. με κατακρίνει και με συκοφαντεί, αβασάνιστα και ανάδελφα, για όσα νομίζει ότι εκατάλαβεν, ή, για όσα ηθέλησεν να καταλάβει χωρίς όμως να τα καταλάβει, ή για όσα την εδασκαλέψαν για να τα καταλάβει ενώ πολύ αμφιβάλλω αν εκατάλαβεν γρί, περί του ότι δήθεν ενεργώ κακόβουλα  κατά του πατρός Βασιλείου.
Ούτε υποψιάσθειν μάλλον, η χαριτωμένη κυρία Έφη Χαρίση, ότι τα Θεολογικά ζητήματα δεν εξετάζονται από τον συναισθηματικόν μας κόσμο, διότι ενίοτε μας συσκοτίζωσι, τα εμπαθή συναισθήματα μας.
Επαναλαμβάνω ακούραστα: Δεν κατηγορώ και δεν πολεμώ τον πατέρα Βασίλειον, ούτε το ιερώτατον πρόσωπόν του, διότι τον εκτιμώ απεριόριστα, διότι μου ήτο και είναι καλός διαδικτυακός μου διδάσκαλος.
Κατηγορώ και πολεμώ, όμως, μια δεδομένη ατυχή και άστοχη στιγμή και κακόδοξη ενέργειά του, εκείνης της προφορικής διδασκαλίας του, περί του Αρείου και Αρειανισμού, όπου καταγράφεται από οπτικοακουστικόν μέσον σχεδόν πέντε λεπτών.
Και θα επιμένω αδιάλλακτα και σταθερά, μέχρι ώστε, ο καλός μου και αξιαγάπητος μου Πρωτοπρεσβύτερος της ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών π. Βασίλειος Βολουδάκης, να την ανασκευάσει, τόσο προφορικά με τον ίδιον και απαράλακτον τρόπον όσο και γραπτά.
Επίσης, αναμένω, διότι το ζητώ ως υϊικήν χάριν και θερμωτάτην παράκληση να σηκώσει ρωμαλέα το γάντι ή το σπαθί της μονομαχείας, και να διενεργήσει ετούτον τον θεολογικό και αντιρρητικό αγώνα, με τον αξιότιμον συνάδελφο και αδελφό μας Εκκλησιαστικόν ανταποκριτή εξ Αμερικής και Ελληνοκύπριον θεολόγο/φιλόλογον κύριον Παναγιώτη Τελεβάντον, ούτως ώστε να αποσαφηνισθώσι άπαντα τα θεολογικά ζητήματα που θίγει από το ιστολόγιόν του μέσα από τις στήλες του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ».
Προτείνω, εθελοντικά, τον ελάχιστον εαυτόν μου, ως διαιτητήν της μονομαχίας σας, μιας και προσπαθώ να βλέπω τα πράγματα εν δυνάμει αντικειμενικά και διότι δεν αρέσκομαι να χαρίζομαι ούτε σε φίλους μου αλλά ούτε και σε εχθρούς μου. Πιθανώτατα να είμαι ένας από τους ανθρώπους κλειδί, στην όλη υπόθεση, που δεν επιθυμώ ΚΑΘΟΛΟΥ να αδικηθεί, ούτε ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, αλλά ούτε βέβαια και ο κ. Παναγιώτης Τελεβάντος. Διότι, θεωρώ αμφότερους ως ισότιμους και ως ισάξιους θεολόγους και δασκάλους μου.
Το γεγονός όπου χρησιμοποιώ την τακτική ή την μέθοδο του τάδε ή του δείνα δασκάλου και καθηγητού μου δεν νομίζω ότι είναι αξιοκατάκριτον και θεωρώ μάλιστα ότι δεν μπορεί να με ταυτίζουσιν με τα πρόσωπα που την καθιερώνουν πρωτότυπα διότι κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός και μοναδικός.
Μάλιστα σε παρελθοντικά σχόλια μου, επειδή εχρησιμοποίησα τις τακτικές μαθόδους του πατρός Βασιλείου Βολουδάκη, αναντίρρητα υπό τον κύκλο του μαθητών του δεν είμουνα ποτέ κατηγορούμενος, αλλά όμως εκ των αντιθέτων έπεσε ολόκληρο το σύμπαν να με κατασπαράξει, να με κατακρίνει, να με λοιδωρήσει, διότι εσυμμάχησα με τον «κακόδοξο και αιρετικό» Βολουδάκη, όταν κάποτε ο π. Β.Β. διενήργησε μία θεολογική κριτική κατά του Γέροντος Παϊσίου.
Επι τη ευκαιρία αφού, τα παιδιά του βασιλέως, επιθυμώσι, καλώς ή κακώς, να φαίνονται «βασιλικώτερα του βασιλέως», με βάζετε σε μερικές βαθύτερες σκέψεις, διότι είστε επιπόλαιοι, κατήγοροι και κατάλαλοι, κυρίως εξ ηλιθιότητος, έναντι του αδελφού σας, όπως ξαναμελετήσω προσεκτικώτερα τα συγγραμμάτα του πατρός Βασιλείου και ίσως επανέλθω με επιπρόσθετες κριτικές.
Το ήθος, τα πιστεύω, και τις διδασκαλίες του πατρός Βασιλείου τα γνωρίζω κυρίως εξ αποστάσεως και εκ τινάς προσωπικής έρευνας και μελέτης, διότι ουδέποτε τον εγνώρισα προσωπικά. Δηλαδή, δεν είμαι προσκολλημένος μαθητής του στενώτερου κύκλου του, πράγμα το οποίον γνωρίζετε ΑΡΙΣΤΑ εσείς οι στενώτεροι των υποτακτικών του, αλλά είμαι αφοσιωμένος διαδικτυακός μαθητής του ευρυτέρου και ανοικτωτέρου κύκλου των μαθητών του.
Θεωρώ, ότι κατά πάντα το ήθος του είναι, Χριστιανικώτατον.
Θεωρώ, ότι άπαντα τα πιστεύω του είναι, Ορθοδοξώτατα.
Θεωρώ, ότι άπαντα τα βιβλία του είναι, καλόδοξα.
Θεωρώ, ότι όλες οι κατηχητικές και ποιμαντικές ομιλίες του είναι, ορθόδοξες.
Που είναι τότε το πρόβλημά μου;
Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα.
Έχω όμως ένα βαθύτερον πρόβλημα εκεί όταν μου πειράζεται η Πίστης μου. Και ποιος νόρμαλ Ορθόδοξος Χριστιανός δεν το έχει;
Σε μία ομιλία του λίαν αγαπητού μου πατρός Βασιλείου, της Κυριακής της Πεντηκοστής, όπου κατά την προσωπικήν μου άποψιν, ΚΑΤΗΓΓΕΙΛΑ, σύμφωνα με το Ευαγγελικόν Διάταγμα Ειπέ τη Εκκλησία, ότι εξέφρασεν ο εν λόγω Κληρικός ένα φοβερόν, κακόδοξον και ετερόδοξον, αλλά και άστοχον παράδειγμα. Όπου σ΄εκείνο ακριβώς το πεντάλεπτο σημείον, απεδείχθην, κυρίως ως ανιστόρητος, περί της Εκκλησιαστικής Ιστορίας (συνεπώς εκκλησιαστικά ανιστόρητος=κακοδοξία), και επειδή ήτο προφορική η ποιμαντική του διδασκαλία, τον κατανοώ απόλυτα, αλλά όμως δεν κατανοώ την ανυπόστατον αυθαίρετον και το κακόδοξον της διδασκαλία του, όπου εδιακήρυξεν κατά λέξη, ότι ο Πρεσβύτερος Άρειος δεν εκαταδικάσθην ποτέ του εν όσο ήτο εν ζωή από την Εκκλησία.
Δεν είναι αυτό κακοδοξία; Αν αυτό δεν είναι κακοδοξία, ετεροδιδασκαλία ολκής μάλιστα, τότε τι σημαίνει κακοδοξία για τον π. Βασίλειον;
Ο Αιρεσιάρχης Άρειος, εκαταδικάσθηκεν, τόσον μετά θάνατον από την Β΄ Οικουμενικήν Σύνοδον, αλλ΄ όσο ακόμη ήτο και εν ζωή, εδικάσθην, εκαταδικάσθην, εκαθαιρέθην, αφορίσθην και αναθεματίσθην τρείς και βάλε φορές με κορωνίδα την Α΄ Οικουμενικήν Σύνοδο του 325.
Είναι απόφαση Τοπικής αλλά και Οικουμενικής Συνόδου η καταδίκη του Αρείου, εν όσο ήταν εν ζωή, και ο π. Βασίλειος, δυστυχώς, αλλοιώνει και παρεκλίνει, από την ιερά Παράδοσιν της Ιστορίας των Δογμάτων της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας.
Και το έφερε μάλιστα ως παράδειγμα για να μας αποδείξει, ότι μόνο η Εκκλησία (εν Συνόδω) καταδικάζει τον Κληρικό ως αιρετικόν ή αιρεσιάρχην ( και ως εδώ πολύ σωστά), και ότι δήθεν μέχρι να πεθάνει ο Αιρεσιάρχης Άρειος, αιφνιδίως και αποτόμως, η Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία μας τον εθεωρούσε καλόδοξο (!) και ορθόδοξον(!!) και το υποστηρίζει έωλα, άστοχα και α-νόητα, εννοείται ΚΑΚΟΔΟΞΑ, στο προθανάτιον δίλλημα, που πράγματι επροέκυψεν και ετέθειν από την κακόδοξον εκκλησιαστικήν πολιτικήν του Μεγάλου Κωνσταντίνου, περί μίας επιβεβλημένης συλλειτουργίας μεταξύ ορθοδόξων αγίων Πατέρων μετά του κακοδόξου Αρείου.
Πράγμα που δεν επισυνέβει ποτέ, το αντίΧριστον συλλείτουργον, διότι πρώτιστα εμίλησεν η Εκκλησία εν συνΌδω και εν Συνόδω, με τις προγενέστερες εν ζωή καταδίκες του Αρείου, και ετεροχρονισμένα με τον αιφνίδιον θάνατον αυτού, παραμονής της αναμενόμενης συλλειτουργίας, εμίλησεν τελεσίδικα και θανατηφόρα και η Ουράνιος Ιεραρχία.
Τι δεν κατανοεί ο π. Βασίλειος;
Δεν κατανοεί, προφανώς, ότι ο κακόδοξος δεν είναι μόνον εκείνος που κακοποιοεί τα θεμελιώδη δόγματα της Εκκλησίας αλλά και εκείνος που, παρεκλίνει ή αποκλίνει, ή αν θέλετε και αλλοιώνει, εν γνώσει και αγνοία, και μη θεμελιώδη δόγματα και τελεσίδικες οικουμενικές αποφάσεις της Εκκλησίας.
Η Εκκλησία εδίκασε και εκαταδίκασε, εν ζωή τον Άρειον, ως αιρετικώτατον και αιρεσιάρχην, ενώ ο π. Βασίλειος, εδιεκήρυξεν, στυγνώτατη ετεροδιδασκαλία και κακοδοξία ολκής, ότι δήθεν δεν έγινε ουδέποτε τέτοιο πράγμα όσο ήτο εν ζωή.
Τελευταίες και αψευδείς πληροφορίες μας λένε, ότι ο π. Βασίλειος, μετά την σφοδρή κριτική μας, εμμένει και επιμένει, στην φρικτώτατη κακοδοξία του, ότι ο αιρεσιάρχης Άρειος όσο ζούσε, ουδέποτε ήτο τελεσίδικα καθηρημένος από την Εκκλησία, αλλά και προσδιορίζει α-νόητα ότι δήθεν εκαθαιρέθην αμέσως δια  του αιφνιδίου θανάτου του.
Ο π. Βασίλειος εμμένει να λαλεί και να διδάσκει, για άγνωστη αιτία, την μισή ιστορικοεκκλησιαστική και ιστορικοδογματική ακρίβεια του πράγματος, πράγμα που τον μεταβάλλει, αυτομάτως, σε κακόδοξον(;!) Κληρικόν.
Είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιώ το εν λόγω επίθετο εναντίον του.
Είναι κακόδοξος ο π. Βασίλειος;
Θα το δούμε εκτενώς και προσεχώς το όλο ζήτημα, ξανά και ξανά μέχρι να το εμπεδώσουμεν. Διότι τόσο διάστημα, εχρησιμοποιούσα τον επιθετικό προσδιορισμό, ότι η ενέργεια του είναι κακόδοξη, το παράδειγμά του είναι κακόδοξο, η κατήχησή του είναι κακόδοξη αλλά ουδέποτε τον απεκάλησα ως κακόδοξον Κληρικόν.
Μου είναι η πρώτη φορά που το διενεργώ με πολύ φόβο και τρόμο, και αδιαφορώ προς στιγμή τα όσα, δικαίως ή αδίκως, του καταλογίζει ο θεολόγος Παναγιώτης Τελεβάντος.
Θα επανέλθουμεν όμως, κάπως δρυμήτεροι εφ΄ όσον επιμένει στην εξόφθαλμη και νοσηρά κακοδοξία του. Και εφ΄ όσον μας επιτείθενται ανάδελφα και συκοφαντικά οι φανατικοί οπαδοί του θα πρέπει να ανασκευάζομαι και να αποκρούομεν αντιρρητικά και εν αμύνει τα πονηρά βέλη του πονηρού.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών

 

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΒΟΛΟΥΔΑΚΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

  1. Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Βολουδάκης, ΠΟΙΟΣ ΚΡΙΝΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ; ( Δείτε ολόκληρον το βίντεο ή όσοι θέλετε δείτε από το 15ο λεπτό και μετά) , https://www.youtube.com/watch?v=UbR9xw-UMmQ .
  2. ΟΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ, (Βίντεο απόσπασματικόν και δεκάλεπτο, με τις ακριβείς κακοδοξίες του π. Βασιλείου, μπορείτε να δείτε μόνον τα πρώτα πέντε λεπτά), https://www.youtube.com/watch?v=17T1iDxcmW4 .
  3. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΚΛΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_7.html.
  4. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΩΝ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΑΙΡΕΤΙΚΩΤΑΤΟΝ ΑΚΡΟΝ ΤΟΥ «ΖΗΛΩΤΙΣΜΟΥ» ΔΙΑ ΓΡΑΦΙΔΟΣ ΤΟΥ κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_8.html.
  5. Παναγιώτου Π. Νούνη, Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΣΤΑ ΑΤΟΠΑ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΑ ΔΙΑΚΗΡΥΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΟΥ ΑΡΕΙΟΥ (Περιέχει και την Πρώτη Επιστολή του π. Βασιλείου Βολουδάκη), http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_75.html.
  6. Παναγιώτου Π. Νούνη, Ο ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΕΔΙΕΚΗΡΥΞΕΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΩΡΕΙ (Περιέχει και την δεύτερη Επιστολή του π. Βασιλείου Βολουδάκη), http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_88.html .
    Παναγιώτου Π. Νούνη, ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟΝ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_11.html.
    Παναγιώτου Π. Νούνη, ΛΟΓΟΣ ΜΗ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΘΕΝΤΩΝ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/04/blog-post_86.html.
    Παναγιώτου Π. Νούνη, ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΜΑΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΩΣΙ ΚΑΘΟΤΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΕΞ Α-ΝΟΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΝΑ ΚΑΚΟΔΟΞΕΙ.

 

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_91.html

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ κ. ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΟΠΙΣΘΟΧΩΡΕΙ ΕΝΩΠΟΙΟΝ ΤΗΣ ΔΑΒΙΔΙΚΗΣ ΣΦΕΝΔΩΝΗΣ  ΜΑΣ

4-david-and-goliath.jpg

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ κ. ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΟΠΙΣΘΟΧΩΡΕΙ ΕΝΩΠΟΙΟΝ ΤΗΣ ΔΑΒΙΔΙΚΗΣ ΣΦΕΝΔΩΝΗΣ ΜΑΣ

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Δείτε το εδώεδώ και εδώ σε PDF και DOCS.

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΝΕΠΙΣΗΜΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ
Κατ αρχήν να πληροφορήσουμε τους αξιότιμους κυρίους και κυρίες αναγνώστες/τριες μας ότι ο σεβασμιώτατος κ. Ιερεμίας, εξ αιτίας των ιδικών μας καταιγιστικών, αντιρρητικών κριτικών, και των υπολοίπων αποκαλυπτικών ντοκουμέντων, περί της Μοναχής Αρσενίας, δεν βλέπει καθόλου με καλό μάτι, αλλά ούτε κάν του αρέσουνε οι απότομες καυστικές και αρνητικές κριτικές, όπου ενίοτε εμφιλοχωρούσι και σκληροί χαρακτηρισμοί κατά των όσων κακόδοξων και άστοχων ενεργειών του. Αν όμως τον εγκωμιάζαμεν και ελιβανίζαμεν επτάκις της ημέρας θα μας αγαπούσε και θα μας εσυμπαθούσε σε απεριόριστον βαθμόν.
Αυτοί είναι, και οι πλέον κατ΄εξοχήν κακόδοξοι ή εμπαθείς επισκοπικοί λογισμοί κυρίως, πάμπολλων επισκόπων μας, οπου αρέσκονται ιδιαίτερα να περιτριγυρίζονται από  αυλοκόλακες και χαμερπείς υποτακτικούς. Οι μητροπολιτικές αυλές, μπάζωσι ιδιαίτερα από την εν λόγω υψηλωτάτην δυσσωδείαν και ακαθαρσίαν. Είναι ένας εκ των σημαντικωτάτων λόγων που δεν εμεταβλήθηκα, προσωπικώς, σε αυλικός σύμβουλος θεολόγος ή στενώτατος συνεργάτης ή βοηθός ή ιεροκήρυξ τινός μητροπολίτου. Διότι για να μπώ κοντά του, δηλ. να προσεταιρισθώ εις την υψηλωτάτην χορεία των νυκτοκολάκων και νυκτοκοράκων θα πρέπει να διδαχθώ, εξάπαντος την επιστήμη ης κολακίας, την τέχνη του ραγιαδισμού, την κακία της μη αγίας και αδιακρίτου ανυπακοής καθώς και του βδελυρού επισκοπικού γλυψίματος.
Απεταξάμην τέτοια πράγματα.
Δόξα τω Θεώ, που μου εχάρησεν, τέτοιον ιδιότροπον και παράξενον παλιοχαρακτήρα. Ο Χριστιανός οφείλει να γίνει κυρίως και πρωτευόντος οντολογικά άγιος, και όχι να γίνει επιδερμικά και επιφανειακά, ευγενής ή, και καλός χαρακτήρας. Αυτά τα δεύτερα είναι κάπως εύκολα με ολίγην δόση υποκρισίας. Διότι, μόλις γενεί ο άνθρωπος άγιος όλα τα άλλα μεταβάλλονται και μεταμορφώνονται λίαν καλώς. Αν ήμουνα καλός χαρακτήρας, ευγενικώτατος άνθρωπος, και καλός θεολόγος, θα είμουν καταχωνιασμένος σε επιτελικές θέσεις, μητροπολιτικά γραφεία, ή και υποταγμένος δουλικά ως ανόητο τσιράκι και πειθήνιον ανδρείκελο τινός Δεσπότου.
Δεν έχει δίκαιον ο σεβασμιώτατος, καθόλου, διότι αν μελετήσει προσεκτικώτερα την Αγία Γραφή, και δή την Παλαιάν Διαθήκην, όπου είναι και η εξειδίκευσίς του, θα αντικρύσει, αναντίρρητα, ούκ ολίγες φορές τις απότομες αντιρρήσεις, ενίοτε και χαρακτηρισμούς και αυστηρώτατες κριτικές τινών μικρών ή μεγάλων Προφητών ή Δικαίων Προπατόρων μας έναντι τινών κακοδόξων και αστόχων ενεργειών ετέρων προσωπικοτήτων. Εμείς δεν είμεθα ούτε μικροί αλλά ούτε και μεγάλοι Προφήτες. Αλλά όμως μετέχουμεν, όσοι συμμετέχουμεν, στο Προφητικόν αξίωμα του Θεανθρώπου Χριστού, ελέω του βαπτίσματός μας.
Αναντίρρητα και αντικειμενικά ακόμη και ο ίδιος ο Θεάνθρωπος Κύριος μας καθώς και μαθητές του αγίοι Απόστολοι, δεν ήτο καθόλον το 24ώρο της ζωής τους σε απόλυτον και μέγιστον βαθμό πραείς γλυκητεροί και ευγενικοί. Ο μέν Κύριος, αναμαρτήτως ενίοτε δε εθύμωνεν και μάλιστα ούκ ολίγες φορές. Ιδιαίτερα κατά των ρασοφόρων Φαριζαίον και υποκριτών Αρχιερέων. Οι δε αγίοι Αποστόλοι, εστηλίτευον, ρωμαλέως και με παρρησία, κάθε αντιΧριστιανικήν και κακόδοξην ενέργεια, με υψηλώτατον είδος ιεράς αγανακτίσεως αλλά και ευλόγου θυμού.
Επίσης, καθόλου δεν έχει δίκαιον ο σεβασμιώτατος, αλλά μάλλον οφείλει να γνωρίζει και να αναγνωρίζει, ότι μέσα στο Σώμα της Εκκλησίας δεν υπάρχωσι, ούτε πρέπει να υπάρχωσι, ένα είδος ιεροκηρύκων θεολογούντων, διότι δεν είναι φυσιολογικόν, να υπάρχωσι μονομερώς, οι γλυκυτεροί και ευγενείς θεολόγοι-ιεροκήρυκες, αλλά μάλλον, να υφίσταντο, και εκείνοι οι όξυνοι (καλήν ώρα σαν και τον γράφοντα), οι πικροί, οι γλυκόξινοι, οι αλμηροί κ.ο.κ. Και τούτο ας το αντιπαραβάλει ο καθένας μας, με τις εκάστοτε φυσιολογικές αλλά και υποκειμενικές ανάγκες του στην καθημερινή διατροφή του, όπου άλλος έχει την ανάγκη την οξύτατη διατροφή, δηλ. να τοποθετεί κάμποσο λεμόνι στο φαγητό του, ένας άλλος επιθυμεί λίγο ή πολύ θαλασσινό αλάτι, κάποιος άλλος επειδή του πέφτει το ζάχαρο έχει ανάγκη από γλυκά, φρουκτόζη και ζάχαρη κ.ο.κ.
Να σας αποκαλύψω δε, για όσους ενδιαφέρονται, ότι από τα γενοφάσκια μου, η διατροφή μου κυρίως εμπεριέχει, σχεδόν καθημερινά, κάμποσον λεμόνι ενίοτε και ξύδι. Δεν ξέρω γιατί, αλλά μ΄αρέσωσι ιδιαίτερα οι όξυνες τροφές και τα όξυνα φρούτα κ.ο.κ. Δεν ζώ βέβαια απόλυτα με την όξυνη διατροφή, αλλά με ποικιλία.
Θα ήτο και είναι παρά φύσιν η ανθρωπολογική κατάστασις, πολυτιμώτατε σεβασμιώτατε, αν το ανθρώπινο σώμα μας, εζούσεν μόνο με απόλυτην όξυνην διατροφήν, λ.χ. είτε με τα όξυνα λεμόνια, με τα ξύδια, είτε με διάφορα άλλα εσπεριδοειδή φρούτα, ή να διατρεφώμεθα με απόλυτα, υψηλού γλυκαιμικού δείκτη, φαγητών και δή  με κακούς υδατάνθρακες, αντί να λαμβάνουμε από πρωτογενείς πηγές την γλυκόζη και την φρουκτώζη που έχει ανάγκη ο εγκέφαλος και το σώμα μας.
Συνεπώς οι σκληρές εκφράσεις (κατά των ενεργειών και ουχί κατά των προσώπων) και η απότομη ή και αρνητική κριτική, έχει και τα θετικά παιδαγωγικά της αποτελέσματα εις το Σώμα της Εκκλησίας και ας κακοφαίνεται ο λόγος αυτός σε πολλούς νερόβραστους και χλιαρώτατους ή και ήπιους Κληρικούς και Λαϊκούς.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΜΑΚΡΑΝ ΤΗΣ ΚΑΝΤΙΩΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ
Δεν δύναμαι να ξεχάσω τα θεόπνευστα λεχθέντα του Επισκόπου Φλωρίνης κυρού Αυγουστίνου Καντιώτη, όπου εδιδασκόμουν δια των κασσετών του κατά την εφηβείαν μου, όπου ετόνιζε, συστηματικώς: κήρυγμα που δεν διαθέτει αυστηρώτατον και Προδρομικόν έλεγχον, δεν είναι Ευαγγελικόν κήρυγμα. Ο σεβ. κ. Ιερεμίας καθότι πληροφορούμε υπήρξεν πνευματικό παιδί και στενώτατος μαθητής του, αλλά μάλλον αυτό το ιδιαίτερο και σημαινόμενον σημείον, το επροσπέρασεν, κάπως με ταχύτηταν μεγαλυτέραν του φωτός.
Μη επεκταθώ και στα περί της Καντιωτικής Διακοπής του Μνημοσύνου και λούσει κρύος ιδρώτας τον δείλαιον και εξ ιδιοτελείας συμβιβαστικόν σεβασμιώτατον.
Να παραθέσω προς καλυτερώτερην πληροφόρησιν του Μητροπολίτου Γόρτυνος και των συν αυτώ, όχι άλλες ιδικές μου φλυαρίες, περί των προειρημένων μας γραφθέντων  και λεχθέντων, αλλά τα γραφθέντα του Αγίου Γέροντος Παϊσίου, όπου στηρίζεται κυρίως ο εν λόγω θεολογικός συλλογισμός μας:
«(…) Δυστυχώς, μερικοί από εμάς έχουμε παράλογες απαιτήσεις από τους άλλους. Θέλουμε οι άλλοι να έχουν τον ίδιο με εμάς πνευματικόν χαρακτήρα. Όταν κάποιος άλλος δεν συμφωνή με τον χαρακτήρα μας, δηλαδή η είναι ολίγον επιεικής η ολίγον οξύς, αμέσως βγάζομε το συμπέρασμα ότι δεν είναι πνευματικός άνθρωπος. Όλοι χρειάζονται εις την Εκκλησίαν. Όλοι οι Πατέρες προσέφεραν τας υπηρεσίας των εις Αυτήν. Και οι ήπιοι χαρακτήρες και οι αυστηροί. Όπως δια το σώμα του ανθρώπου είναι απαραίτητα και τα γλυκά και τα ξινά και τα πικρά ακόμη ραδίκια (το καθένα έχει τις δικές του ουσίες και βιταμίνες), έτσι και δια το Σώμα της Εκκλησίας. Όλοι είναι απαραίτητοι. Ο ένας συμπληρώνει τον πνευματικόν χαρακτήρα του άλλου και όλοι είμεθα υποχρεωμένοι να ανεχώμεθα όχι μόνον τον πνευματικόν του χαρακτήρα, αλλά ακόμη και τις αδυναμίες, που έχει σαν άνθρωπος. (…)».  (Ενδιαφέρουσα ομολογιακή πατερική γραμμή του Γέροντος Παϊσίου, http://www.impantokratoros.gr/geronpaisios-athinagoras.el.aspx ).

Εμείς βέβαια, ουδέποτε είχαμεν την παράλογη απαίτηση, ο καλός σεβασμιώτατος να μεταβληθεί σε Καντιώτην. Η μοναδική λόχου χάριν Εκκλησιολογική απαίτηση μας, ήτο, είναι, και παραμένει να είναι, το να επισκοπεύει, ορθοδόξως και απλανώς, θεοφιλώς και ευαγγελικώς, την Θεόσωστον επαρχία του, αλλά και να καταγίνει τέλος πάντων ένας καθολικός Επίσκοπος της Καθολικής Εκκλησίας του Χριστού, και όχι ο αδιάφορος φλουφλουριστής επίσκοπος-κατάσκοπος των στενών γεογραφικών ορίων της επαρχίας του, αδιαφορώντας κυρίως, για το υπόλοιπον Χριστοφόρον πλήρωμα της Εκκλησίας.

Η «ΑΜΑΡΤΩΛΗ ΤΡΙΑΝΔΡΙΑ» ΚΑΙ ΤΟ «ΦΙΛΑΔΕΛΦΟΝ» ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΚΡΥΠΤΙΣΜΟΥ
Να καταγγέλει τον καρκίνο της πολύ-αιρέσως του Οικουμενισμού (καθώς πράττει προς τιμήν του συστηματικώς) αλλά ταυτόχρονα, να καταγγέλνει ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΩΣ τους κακόδοξους φορείς που διοχετεύωσι το εν λόγω ψυχοκτόνον δηλητήριον.
Διότι με ημικαταγγελίες και ημιδιακηρύξεις, όπου ενέχωσι την αστοχία και αίρεση του Ονοματοκρυπτισμού, ο Λαός του Θεού, έτι επιπλέον συγχίζεται και βραχυκυκλώνεται διότι ακούγει μέν περί Οικουμενισμού, αλλά δεν ακούγει δε ποιοι είναι οι διαβόητοι αιρετίζοντες Οικουμενιστές. Ούτε βέβαια απαιτήσαμεν να αλάξει χαρακτήραν ο αγιώτατος Γόρτυνος. Ούτε μας προβληματίζει η αγία και ποιμαντική επιείκια του προς τους γείτωνες του οικουμενιστές και συνεπισκόπους του. Μάλλον δε και την κατανοούμεν απόλυτα και ως ένα βαθμόν πέραν του συγνωστού παρασκηνείου περί τα «Οικονομικά» της μητροπόλεώς του. Θαύμαζουμεν δε ενίοτε και τον υπερβάλλον ήπιον του χαρακτήρα έναντι αυτών. Βέβαια με το «αζημείωτον». Θυμώνουμεν προσωπικώς, βέβαια, όταν γίνεται εξ αδιακρισίας και δη δημοσίως. Πότε όμως; Εκεί ακριβώς όταν, δημόσια, και ενώποιόν του διακηρύττονται στυγνώτατες κακοδοξίες και αυτός σιωπεί είτε από α-νοησία, είτε και από κάποια ασύγνωστη ή γνωστωτάτη ιδιοτέλεια, όπου φανερώνει, ότι δεν επιθυμεί να λυπήσει ή, να διασπάσει το κακόδοξον «φιλάδελφον» των ορκισμένων Οικουμενιστών αδελφών του.
Να υπενθυμίσω και πάλιν στο καλοπροαίρετο αναγνωστικό κοινό μας, για όσους θέλωσι να ερευνήσουν καλόπιστα την όλη υπόθεση, ότι το πρόβλημα των «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΩΝ» μας αντιρρήσεων και περί της σφοδρής αντιδικίας και αψιμαχείας, μεταξύ του γράφωντος και κατά του Μητροπολίτου Γόρτυνος κυρίου Ιερεμίου, δεν ξεκίνησε στα περί του ζητήματος της Μοναχής Αρσενίας, αλλά στα περί της απαράδεκτης και στρεψόδικης κατηχητικής και ποιμαντικής Πρωτοχρονιάτικης Εγκυκλίου του 2017 όπου, αλλοίωνε και εδιέστρεφε, φρικωδώς, είτε εν γνώσει είτε εν αγνοία του, την ιερά Παράδοση της Ορθοδόξου Πατερική Θεολογίας της Καθολικής Εκκλησίας μας, περί της ιεράς Αποτειχίσεως (όπου επρονοείτο Κανονικώς διά του ΙΕ΄ Ιερού Κανόνος της αγίας Πρωτοδευτέρας Συνόδου), και την εταύτιζε ο ταλαίπωρος Επίσκοπος με το Σχίσμα.
Αντί δηλ. να κατηχήσει και να αποσαφηνίσει, ως όφειλεν, την αγία και Πατρολογικήν διάκριση μεταξύ της ιεροκανονικής Αποτειχίσεως από την αντιΚανονική Αποτείχιση όπου η τελευταία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο Σχίσμα, επαραπληροφόρησεν και ετεροδιδασκαλών εκακοδόξησεν αλλοιώνοντας τον Ιερόν Κανόνα.
Όποιος εβαρήθηκεν να μας διαβάζει ή θεωρεί ότι είμεθα ψυχωτικά εμμονικοί, ας παύσει παρά ταύτα να μας διαβάζει, ουδένα εβιάσαμεν δια της βίας, να μελετάει το προσωπικόν μας ημερολόγιον, διότι εμείς θα συνεχίσουμεν απτόητοι και σταθεροί να καταγγέλουμεν πάσι θυσίαν την φοβεράν αλλοίωση και παραχάραξιν των ιερών Κανόνων, όπου εδιενήργησεν ο κύριος Ιερεμίας, όπου η παραμικρή αλλοίωσις του παραμικρού Κανόνος αλλοιώνει ουσιαστικά και το ιερόν Ευαγγέλιον.
Μάλιστα δε την εν λόγω Πρωτοχρονιάτικη Εγκύκλιόν του όπου συκοφαντεί Κληρικούς την έχει και για καμάρι, διότι τον εσυγχαρήθησαν πολλοί… ανόητοι αυλοκόλακες, και δή «φιλάδελφοι» ιεράρχες καθ΄ όσον πληροφορούμε.
Ποιος ακριβώς τον εσυνεχάρην; Ο νεοΕκκλησιολογιστής μητροπολίτης Μεσσηνείας; Ο λόγιος βιβλιοκρίτης του πάπα και παπόδουλος μητροπολίτης Αργολίδος; Ή ο εραστής της Ληστρικής Συνόδου και «οικονομολόγος» μητροπολίτης της Κορίνθου; Αυτή η αιρετίζουσα Τριανδρία της Κορίνθου τον εκολάκεψεν;

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΙ ΤΑ ΚΟΚΑΛΑ ΤΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΩΝ ΤΟΥ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
Βέβαια, να σας προτείνουμε, επ΄αυτού και μία επιπρόσθετη αντίρρηση, κατά του Μητροπολίτου Ιερεμίου, όχι από διαδικτυακόν θεολόγον ή κληρικόν ή και ιεροκήρυκαν, αλλά από έναν απλόν Ιστορικόν, τον κύριο Παναγιώτην Τσάλλου, ώστε να διαφανεί, ότι υφίσταντο και άλλες ψυχές, παντελώς άγνωστες μεταξύ μας, όπου διαμαρτυρώμεθα, για το ίδιον και απαράλακτον ζήτημα, της φοβερής καταπάτησις και διαστροφής των ιερών Κανόνων της Εκκλησίας μας από τον αρχιερέαν του Χριστού. Προς το τέλος δε του κειμένου μας, θα φροντίσω να παραθέσω και φωτογραφικά-αποδεικτικά σχόλια ορθοδόξων χριστιανών που εγγράφησαν, κατά της κακοδόξου πρωτοχρονιάτικης Εγκυκλίου του κ. Ιερεμίου, για να καταφανεί, την σήμερον, ότι πολλών επωνύμων ή ανωνύμων αδελφών και πατέρων τους ενόχλησε η ενέργειά του αυτή.
Βέβαια ο κ. Παν. Τσάλλος, ως ιστορικός, διενεργεί δικαιολογημένα σε κάποιο σημείον, μία αντιΚανονική παρερμηνεία, που δεν είναι ιδικόν του το λάθος, όπου αλλοιώνει εν αγνοία του την ερμηνεία του Β΄ Κανόνα της συνόδου της Αντιοχείας. Η ερμηνεία που εμμέσως πλην σαφώς, δίδει, είναι κακόδοξον λάβαρον των οπαδών του σχισματικοαιρετικού «Ζηλωτισμού». Κατά τα άλλα και σε γενικές γραμμές το άρθρον του είναι εξαιρετικά εύστοχον, γλαφυρόν και καλόδοξον. Όπου μεταβάλλει τον συγγραφέα του σε ισχυρώτατον Απολογητήν της Φίλης Ορθοδοξίας.
Να σημειώσω κάτι ακόμη περί της αξιολογήσεως του αντιρρητικού δοκιμίου του, ότι οι συνυπογράψαντες τα αποφασισθέντα της Ληστρικής Συνόδου στο Κολυμπάριον άσχέτως του ότι διακηρύττωσι ότι δεν έλαβαν εν συνόδω Δογματολογικές αποφάσεις ή, ότι δεν επάρθησαν αποφάσεις που έχωσι σχέση με τά Δόγματα και την Πίστη της Εκκλησίας, όμως εκαινοτόμησαν και εδογμάτισαν, συνεσκιασμένως και οφθαλμοφανώς, απόδειξη οι αμφισημίες και αντιφάσεις, αλλά και με τα Συνοδικά αποφασισθέντα τους ότι οι αιρετικοί ψευδο-χριστιανοί και ο Διαχριστιανικός Συγκρητισμός του Π.Σ.Ε. αναγνωρίζονται πλέον, ιστορικώς (αλλά και συνοδικώς), ως «Ετερόδοξες Εκκλησίες».
Πράγμα που ο σεβ. κ. Ιερεμίας, δυστυχώς, το αμφισβητεί αδικαιολόγητα και αβασάνιστα, μη πώ κάτι χειρώτερον…  λ.χ. αθεολόγητα (!), ωσάν να θέλει π.χ. να συγκαλύψει μίαν κατεγνωσμένη «Πόρνην Παρθένα». Ότι μία κατεγνωσμένη πόρνη δεν δύναται να είναι παρθένα σεβασμιώτατε, το ξέρει και ο πιο κουζουλός άνθρωπος, όχι εσείς ο (παρα)μορφωμένος ταγος μας. Τα προειρρημένα ληστοΣυνοδικά αποφασισθέντα γεγόνασι με την υπογραφή ΑΠΑΝΤΩΝ των Προκαθημένων Αρχιεπισκόπων και Πατριαρχών (με την τιμία ανοχή πάμπολλων παραδοσιακών Επισκόπων) που εσυμμετείχαν και με ελάχιστες αμυδρές και επαινετές διαμαρτυρίες τινών μητροπολιτών. Όπου μερικοί εξ αυτών στην πορεία «αλαξοπίστησαν».
[Δείτε εδώ: ΩΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΥ ΤΟΥ κ. ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑ,  https://katanixis.blogspot.com.cy/2017/01/blog-post_16.html]

Ο ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΥΚΛΟΘΥΜΙΚΕΣ ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ
Επιπρόσθετες αψευδείς πληροφορίες μας λένε, ότι ο αγαπητώτατος μητροπολίτης κ. Ιερεμίας Φούντας, δεν σκοπεύει πλέον, διότι άλαξε γνώμη εντός μιας εβδομάδος (την μια εβδομάδα μας απειλούσε με δικαστικές διώξεις ενώ την ακριβώς επόμενη εβδομάδα, εμετανόησε, προφανώς πραγματικά ό άνθρωπος, όπερ και μας εσυγκίνησε την καρδιά με την φρόνιμη οπισθοχώρησίν του, και καθότι μας αγάπησε και εσυμπάθησε σφόδρα), και δεν προτείθεται να μας αποστείλει στα Πολιτικά δικαστήρια με ένα κατάπτυστον και έωλον αιτιολογικόν, ψευδο-κατηγορητήριον, ότι του διενεργήσαμε, αναμφίβολα, αντιρρητική και αυστηρωτάτη θεολογική κριτική (ή ότι είμεθα κατά την ιδικήν του αμφιλεγόμενη άποψη συκοφάντες, λοίδωροι, δυσφημιστές του ονόματος και του ακαδημαϊκού ή επισκοπικού αξιώματός του κ.ο.κ.) κατά των κακόδοξων ενεργειών του,  και διότι κυρίως δεν πιστεύει, και καλώς σκέφτεται επ αυτού, ότι δεν είναι θεάρεστες ή χριστιανικές ενέργειες, οι δικαστικοί διαξιφισμοί και οι νομικίστικες εγκλήσεις και αντεγκλήσεις, μεταξύ θεολόγων και επισκόπων της Εκκλησίας.
Ας συμβουλέψει «φιλαδέλφως» τα ακριβώς ανάλογα και τον Μητροπολίτην Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμον που κυνηγάει να δικάσει και να καταδικάσει τρείς ρωμαλέους ιερώς Αποτειχισθένετες Πρωτοπρεσβυτέρους του.
Μάλιστα ο πανίσχυρος και αγιώτατος μητροπολίτης σεβ. Ιερεμίας, καθόσον πληροφορούμεθα, καλώς και αντικειμενικώς, οπισθοχωρεί γενναία και ταπεινά, έναντι της Δαβιδικής σφενδώνης μας, δείγμα πνευματικού ανδρός, και εκφράζει και μας αποστέλνει μια ξεκάθαρη συγνώμη, δια τον ομώτατον και απειλητικώτατον εξάπαντος δεσποτικόν εκβιασμόν που εδέχθημεν, αιφνιδίως και αδίκως, εκ τινών μητροπολιτικών και νομικίστικων εγγράφων του.
Και μας ζητεί, μάλιστα, να θεωρήσουμεν ως μη γενόμενον το άστοχον γεγονός, αλλά και να μη δημοσιεύσουμε το εν λόγω έγγραφον-Ντοκουμέντον ντροπής όπου αποδεικνύεται με κάθε σαφήνεια ο άκαμπτος ο επιπόλαιος και νοσηρός Επισκοπομονισμός ή Κληρικαλισμός των α-νόητων αυλικών του.
Αν κανείς Χριστιανός, θέλει να διασκεδάσει κάπως και να καταλάβει τι σόϊ κατηγορητήριον έλάβαμεν τις προάλλες στα χέρια μας, επειδή έχουμε την ηθική υποχρέωση να σεβαστούμε από την μία την επιθυμία του σεβ. κ. Ιερεμία, ώστε να μη δημοσιεύσουμε το κατηγορητήριον έγγραφον-ντροπήν, όπου μας απέστειλεν η ίδια η Ιερά Μητρόπολις Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, αλλά από την άλλη, έχουμε και την υποχρέωση να ενημερώνουμεν, δικαίως, αποδεικτικώς και αντικειμενικώς το διαδικτυακόν πλήρωμα της Εκκλησίας, περί της ανοικτής ακόμη υποθέσεως, περί της Μοναχής Αρσενίας, αλλά και των ιδικών μας καταγγελιών, έναντι του αγίου Γόρτυνος, προτείνουμε έτσι μία παρακαμπτήριον οδόν…!
Όσοι έχετε την καλόβουλη και φιλότιμον περιέργειαν να μελετήσετε το ιδικόν μας έγγραφον, ας μελετήσετε τα δύο έγγραφα-ντροπή που απεστάλλησαν, ως μητροπολιτικόν κατηγορητήριον προς τον προσωπικόν μας διδάσκαλόν Πατρολόγον και Πρωτοπρεσβύτερον π. Θεόδωρον Ζήσην. Το κατηγορητήριον εναντίον μας, είναι σχεδόν ταυτόσημα και ομοιούσια αντιγραφή, εν αδίκω τακτική, και παρόμοιας δομής και υφής, ομόφρονης πλοκής, μ΄αυτό του διδασκάλου μας.
[Δείτε εδώ: ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Τα 2 έγγραφα ντροπή του κ.Ανθίμου που τιμωρούν και ασκούν δίωξη στον π.Θεόδωρο Ζήση, https://katanixis.blogspot.com.cy/2017/03/2_7.html ]

Λέγω πιο πάνω α-νόητων αυλικών, και το εννοώ, διότι οι αψευδείς πληροφορίες μας λένε, και επιμένωσι σ΄ αυτό, ότι πρόκειται για φοβερά ηλιθιότητα και εγκληματική αμέλεια η προμελετημένη (αλλά μη μελετημένη δικαίως, θεολογικά στρατηγικά και ορθολογικά) επιθετική και αδίστακτη ενέργεια εναντίων μας πού είχε ως ανώτατον και κακόβουλον στόχον ή και σκοπόν να πλήξει από ρίζας την αξιοπιστία μας ως εκκλησιαστικών ρεπόρτερ, να μας φιμώσει από τις αντιρρητικές κριτικές μας, αλλά και να θέσει ένα αμφιβόλλω την θεσμική ιδιότητά μας ως ελαχίστων θεολόγων της Εκκλησίας της Κύπρου.
Αν όντως πίστευε, ο σεβασμιώτατος, ότι οι θεολογικές αντιρρήσεις μας δεν πρέπει να επεκτεθώσι και να εκτεθώσι και στο ευρύτερον κοσμικόν χώρον των Πολιτικών Δικαστηρίων, για ποιόν λόγον τότε, μια εβδομάδα προτού αλάξει γνώμη, μας απέστειλε, με την υπογραφήν του, εκβιαστικά Νομικά Εξώδικα, απειλητικές Μηνυτήριες αναφορές, με ένα τετρασέλιδον μάλιστα και τραγελαφικόν κατηγορητήριον;
Τέτοιες ενέργειες είναι καταδικαστέες απ΄αρχής και ώζουσι από φανατικώτατον Δεσποτισμόν και νοσηρόν Κληρικαλισμόν.
Πληροφορίες που λαμβάνω από εντός της μητροπολιτικής αυλής του, μάλιστα αψευδείς πληροφορίες, καθ΄ όσον σκόπιμα δηλώνω συνεχώς, φαίνεται να με ενημερώνουσι, και πάλιν αντικειμενικώς, ότι ο ίδιος ο Σεβασμιώτατος κύριος Ιερεμίας, όταν μας απέστειλεν, γραπτώς, το φαύλον και ανυπόστατον κατηγορητήριον, μαζί και τις απειλητικές και εκβιαστικές, διαθέσεις και διαταγές του,  με μισθοφόρους Δικαστικούς Κλητήρες, και απεδείχθηκεν έτσι ακριβώς, ότι ενεργεί ενίοτε και ως κακόδοξος και κακόβουλος Δεσπότης, απεφάσισεν εκ των υστέρων το εσφαλμένων των μητροπολιτικών οδηγιών του, και ότι πρέπει πάση θυσία, το κατηγορητήριον που μου απέστειλε, να φιμωθεί να παρασιωπηθεί να εξαφανισθεί και να αποκρυβεί ολοσχερώς και αυτό για να μη το δεί το φώς της δημοσιότητος.
Για ποιόν λόγον; Ακόμη δεν ελάβαμεν σοβαρές και επαρκείς εξηγήσεις της επιτακτικής ανάγκης της άμεσης λογοκρισίας και αναγκαστικής απόκρυψις σημαντικώτατων αλλά μη εμπιστευτικών εγγράφων που φέρωσι την υπογραφήν του.
Εικάζω, ότι όλα αυτά γίνονται για την εικονική προστασία του, διότι πολύ απλά θα γίνει και πάλιν, θέατρον της οικουμένης, με τις ανόητες και απερίσκεπτες κωλοτούμπες του, διότι άλλες επιπρόσθετες πληροφορίες μας πληροφωρούσι, ότι μας απέστειλε το πανάθλιον κατηγορητήριον, χωρίς κάν να κάνει τον φιλότιμον κόπο να διαβάσει προσεκτικά και φρόνημα το τι ακριβώς τον καταγγέλουμεν και το τι με ακρίβεια εγράψαμεν κατά των ενεργειών του. Προσπερνώντας μάλλιστα, αδικαιολόγητα και σκοπίμως, και την δημόσια δήλωσιν και αίτησίν μας, όπου εθέλαμεν να ενημερωθούμεν από την ιδίαν μητρόπολιν, δημοσιογραφικώς, για την υπόθεση της Μοναχής Αρσενίας, προτού κάν αρχίσουμε να δημοσιεύουμεν τα έγγραφα αυτής.
Το ταυτόσημον παράπονον το διέπραξαν και άλλα φίλια ιστολόγια όπου ασχολήθησαν περί του ζητήματος της Μοναχής Αρσενίας.

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΝ ΑΔΙΚΩ ΔΙΩΧΘΗΣΑΣ ΜΟΝΑΧΗΣ ΑΡΣΕΝΙΑΣ
Επιθυμεί δε, ο ίδιος μητροπολίτης, να κλείσουμε αμέσως το ζήτημα της μοναχής Αρσενίας, χωρίς να μπαίνει στον φιλότιμο κόπο, να ενημερώνει ή να αποσαφηνίζει, ΔΗΜΟΣΙΑ, (με κάποιαν ενημερωτικήν Εγκύλιον) την ιδική του άποψη και θεώρηση στα πράγματα, περί των καταγγελιών της Μοναχής του.
Έχουμε κάποιες πληροφορίες επ΄αυτού και θα τις καταγράψουμεν ίσως σε επόμενη ενημερωτική αρθρογραφία, αφιερωμένη, ειδικώς, στα περί της Μοναχής Αρσενίας, διότι, αν ο πολύτιμος σεβασμιώτατος, επιθυμεί διακαώς, να κουκουλώνει τις ανοικτές υποθέσεις του, εμείς αντίθετα θέλουμεν να τις κλείνουμεν με όμορφο και αποδεικτικόν τρόπον, με κάθε αξιοπρέπεια και σεβασμό, με μεταξένιο κουκούλιον τινός μεταξοσκώληκος, κυρίως από σεβασμό προς τους τιμίους αναγνώστες μας.
Η έωλη και αστεία δικαιολογία, κοτζάμ επισκόπου, είναι και ήτο, ότι δεν γνωρίζει από νομικές ορολογίες, γι΄αυτό και υπέγραψε το νομικίστικον κατηγορητήριον. Αλλά όμως εντός αυτού, προεπιλέχθησαν συκοφαντικώς, δεκαπέντε αντιρρητικές εκφράσεις και σχόλιά μας (σημειωτέον: δεν ήτο νομικές οι ορολογίες, διότι αγνοούμε τα νομικά, και οι χαρακτηρισμοί μας είναι, ενίοτε θεολογικοί και ευαγγελικοί) όπου αποσπασματικώς, απεδείκνυαν δήθεν ότι εχαρακτήριζα και έπληττα, ως ελεϊνός συκοφάντης, αμέσως και ευθέως, το τίμιον πρόσωπον του σεβασμιωτάτου.
Έχω εξίσου πληροφορηθεί και το άλλο αμύητον: ότι κατά τον σεβασμιώτατον, είμαι μάλιστα δεινός συκοφάντης, διότι εκαταδέχθηκα να αναλάβω, δημοσιογραφικώς και να δημοσιεύσω, την καταγγελτικήν επιστολήν της Ομολογιάτριας πνευματικής θυγατρός του και Μοναχής Αρσενίας.
Ο σεβασμιώτατος ως έχοντας ή κατέχοντας, όλες (!) τις εξουσίες στο πρόσωπόν του, μας εδίκασεν και μας εκαταδίκασεν στην συνείδησίν του, ερήμην μας, άνευ δίκης, άνευ απολογίας, άνευ ενδελεχούς εξετάσεων του μαρτυρικού υλικού και άνευ συνηγόρου υπερασπίσεως ημών των ανυπεράπιστων στα ακονισμένα δόντια των μεγαλο-καρχαρίων Επισκόπων-κατασκόπων…!
Εμείς εδημοσιεύσαμεν την επιστολήν της Μοναχής Αρσενίας, αλλά εκαταγράψαμεν και μερικές κριτικές απόψεις μας έναντι αυτής. Εδιενεργήσαμεν μάλιστα εν δυνάμει αντικειμενική αξιολόγηση και κριτική περί της επιστολής της, και μάλιστα εκαταγράψαμεν, δημοσίως, ότι δεν συμφωνούμε, σε αρκετά καταγγελτικά σημεία της διότι ενέχωσι εν μέσω αυτής τινά συναισθηματική υπερβολή και εμπαθέστατη πικρία ή αγανάκτιση, ελέω του σφοδρού και ανελέητου ψυχολογικού πολέμου που εδέχθην (από τον σεβασμιώτατο και την αδελφότητα) τόσον μεγάλο διάστημα ίνα εγκαταλείψη το μοναστήρι της.
Για την πνευματικήν και ψυχολογικήν κατάσταση της μοναχής, αναντίρρητα, ευθύνεται απόλυτα σχεδόν ο Γέροντας της ο σεβ. Ιερεμίας και όχι η ίδια, ή, ο πρώην πνευματικός της, διότι προσπαθεί με έντεχνο τρόπο και ειδικές κατηγορίες να μας την βγάλει σκάρτην και πλανημένην την Καλόγριαν.
Έτσι λοιπόν, επειδή τολμήσαμε να δημοσιεύσουμεν, καταγγελτικά στοιχεία περί του εν αδίκω διωγμού της νεοφανούς Ομολογητρίας και Μοναχής Αρσενίας, μερικοί ανόητοι αυλικοί του πολυπράγμονως σεβασμιωτάτου, εσυνέταξαν βεβιασμένα, ένα ηλιθιώτατον κατηγορητήριον εναντίον μας, και απλά ο δήθεν αφελής (;!) μητροπολίτης  και παραπλανηθής (;!) υπό των αυλικών του, το υπέγραψεν, χωρίς καλά καλά να έχει μελετήσει ενδελεχώς τις αντιρρητικές κριτικές μας, την προσωπική αλληλογραφία μου μετα της Μοναχής, οπου είναι δημοσιευμένη, και όλα τα άλλα στοιχεία όπου εκαταγράψαμεν καταγγελτικώς κατά των κακόδοξων και κακόβουλων ενεργειών του στο παρελθόν.
Για το σεβασμιώτατον, φέρουμεν τεράτια ευθύνη, εμείς, διότι είμεθα λέγει οι συκοφάντες του. Γιατί είμεθα οι συκοφάντες του;
Διότι, εδημοσιεύσαμεν την επιστολή της καταγγέλουσας πνευματικής θυγατρός του και μοναχής. Και διότι, η Μοναχή Αρσενία τον καταγγέλει ως τον «μεγαλύτερον αιρετικώτατον» Επίσκοπον της Εκκλησίας της Ελλάδος. Γι΄αυτόν το λόγον εμείς ως εκκλησιαστικοί δημοσιογράφοι είμεθα οι συκοφάντες του, και η Μοναχή του που τον καταγγέλνει είναι σκάρτη και πεπλανημένη.
Αυτή είναι η πάγια νοσηρά λογική του υποκρινόμενου θύματος που δεν αντέχει την αρνητική κριτικήν.
Για το σεβασμιώτατον, επίσης, περί της υποθέσεως Μοναχής Αρσενίας, φέρει ακαιρέαν την ευθύνη, και κάποιος λέγει απείθαρχος κληρικός του, και πρώην πνευματικός της Μοναχής Αρσενίας, ο π. Μωϋσής Απλάς.
Δεν γνωρίζω μέχρι στιγμής το παραμικρόν για τον άνθρωπον πέραν από τις μονομερείς μητροπολιτικές πληροφορίες που έλαβα από κάποιαν ιδιαίτερη πηγήν που επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμη. Ή ίδια η πηγή μου, μου αφήνει να εννοηθεί ότι είναι πλανεμένος ο εν λογώ κληρικός π. Μαωϋσής. Δεν δύναμαι να βγάλω δημοσιογραφικώς τινά αυθαίρετα συμπεράσματα αν δεν μάθω και την άποψη της άλλης πλευράς. Όποιος έχει πληροφορίες περί του κληρικού π. Μωϋσή  είμαι ολόθερμα ανοικτός να μου τις αποστείλει για να τις αξιολογήσω. Αν και θα επιθυμούσα να έρθω σε επαφή μαζί του.
Το παράδοξον είναι, ότι εζήτησα και από την Μοναχή Αρσενία, κάποιες πληροφορίες, περί του πρώην πνευματικού της πατέρα, και μέχρι στιγμής δε κατάφερε να με ενημερώσει.
Γι΄αυτούς τους λόγους, κατά τον σεβασμιώτατον, εμείς είμεθα ελεϊνοί συκοφάντες. Και έτσι εμείς στείλαμε,υϊικώς, το μήνυμα, ότι παραδεχόμεθα ότι είμεθα απόλυτα συκοφάντες και αναλαμβάνουμεν την πάσα ευθύνη των ενεργειών μας αλλά και των ανόητων ενεργειών των αυλικών του. Διότι, κατά τον σεβασμιώτατον, δεν φέρωσι ευθύνη οι συνεργάτες του για την κακοδιαχείρηση του ζητήματος πολλώ μάλλον ούτε κάν ο ίδιος φέρει την παραμικρήν ευθύνη.
Για όλην την περιρρέουσαν κακοδαιμονία και αλγεινήν ατμόσφαιρα της μητροπόλεως Γόρτυνος, φταίει φερ΄ειπείν: ο κακός ο Λύκος, ο Δρακουμέλ, το Τέρας που τρομοκρατεί την Ωραία στο ομώνυμο παραμύθιν, ο Τόμ που κυνηγάει τον Τζέρι, οι Αρειανοί που εισβάλωσι στην γή, και κυρίως ο υποφαινόμενος, ή κάθε άλλος άνθρωπος επί γής παρ΄εκτός του σεβασμιωτάτου. Μέγας είσαι Κύριε και θαυμαστά τα έργα Σου!
Σ΄ αυτό το σημείον, έχει απόλυτα δίκαιον ο ανθρωπος και τον κατανοούμε απόλυτα, διότι: άπαντες φέρωσι ακαραίαν την ευθύνη τους, διότι λ.χ. φταίει η Μοναχή Αρσενία που μου έστειλε την επιστολή, φταίει το διαδίκτυον που εμετέφερεν την επιστολήν, φταίει ο π. Μωϋσής Απλάς που ήτο πρώην πνευματικός της μοναχής, φταίνε οι παλαβοί αυλικοί του σεβασμιωτάτου που είναι εκτός τόπου και χρόνου, φταίει ο δικαστικός κλητήρας, φταίνε οι μασσώνοι που καλλιεργώσι οικονομικά σκάνδαλα εντός των μητροπόλεων, φταίει ο Διάβολος, φταίει ο παπαΝικόλαος Μανώλης, φταίει ο Ζήσης, φταίει και ο Τελεβάντος, φταίει η «ΚΑΤΑΝΥΞΗ» και τα «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», φταίει ο κριτικογράφος τάδε και δείνα, πλήν του «ασπίλου», «αμολύντου» και «απλανή θεοφόρου» πατέρα της Εκκλησίας, του «νεοΠροφήτου», και εξάπαντος ανευθυνοϋπεύθυνου, πλήν παναξίου συμπαθείας, αγάπης και στοργής, κυρίου Ιερεμία Φούντα.
Τα συμπεράσματα μου δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ αυθαίρετα, είναι κάπως χιουμοριστικά με υψηλή δόση φιλοσοφίζουσας ειρωνίας και ηπίου κυνισμού μεν, αλλά δεν ευθύνομαι και δεν φταίω διόλου δε αν τυχόν και έχωσι κάποια ισχυρή σχέση με την αντικειμενική πραγματικότητα.
Για όποιον επιθυμεί, αποδείξεις, κοιμάμαι αγκαλιά μαζί με τα αποδεικτικά στοιχεία.
Μη λυπήστε κ. Ιερεμία, διότι εσείς, δεν έχετε καθόλου ευθύνες, αλλά μόνο δικαιώματα και πρωτοκαθεδρίες αλλά και ακαδημαϊκές ανελίξεις, πιθανώτατα, εις βάρος του πτώματος της Φίλης Ορθοδοξίας. Εμείς ευθυνώμεθα, κυρίως, που σας εδώσαμεν αξίαν με τα αντιρρητικά γραπτά μας, με την αλληλογραφία μας, και τις δημόσιες κριτικές μας. Αλλά κάθε φορά που ενεργείτε κακόδοξα, και όσο επιμένετε να εμμένετε σε κακόδοξες στάσεις και κακόβουλες ενέργειες , θα συνεχίζουμε να σας ασκούμεν δρυμήτατον και ισχυρόν έλεγχο, αγαπητικά και ευγενικά, όπως πράττομεν πάντοτε, όσον και να σας ενοχλεί η οξεία κριτική μας. Γιατί; Διότι και ο άγιος φοβέραν θέλει.
Σ΄αυτήν την εξαιρετικά δύσκολη και αθεράπευτη πνευματικά και τραγελαφικήν ή δραματικήν περίπτωση, δεν ξέρει ειλικρινά κανένας μας, ποιόν ακριβώς να πρωτοπείς και να κατηγορήσεις, ως επιπόλαιον, θρασύτατον, και ανάξιον να κατέχει το όποιον υψηλώτατον ή χθαμηλώτατον αξίωμα εντός της Εκκλησίας μας.
Γι΄αυτό το λόγω, προτού γράψω όσα γράφω, κριτικά, αισθάνομαι ιδιαίτερα, ότι φέρω μεγίστη ευθύνη ενώποιον Θεού και ανθρώπων, νοιώθω ότι είμαι ο κύριος ένοχος για τα πάντα, όταν αμαρτάνει ή κακοδοξεί ο αδελφός μου διότι θεωρώ ενδόμυχα, ότι εγώ αμάρτησα και πάλιν και πολλάκις, και θλίβομαι και αγανακτώ στην θέση του, και επιθυμώ με ερωτική και μαχητική σφοδρότητα, να πολεμώ ή και να μισώ, την αμαρτία και την κακοδοξία, διότι αν είμουνα κανένας άνθρωπος σημαντικός έστω με νανογραμμάριον δράμιν αγιότητος, δεν θα είχαμε τέτοιον χάλι στην Εκκλησία.
Θα έκανα ως άγιος, ένα μικρό θαυματάκι λ.χ. και θα εκαθάριζα παντελώς τον Σταύλον του Αυγεία.
Διότι ως γνωστόν, μία σταγόνα αληθείας, μία σταγόνα αγιότητος, καθαρίζει και ωκεανούς αλλά και εκατομμύρια δυσσώδεις Σταύλους του Αυγεία που γέμωσι από αθεόφοβες ακαθαρσίες, σατανικά ψεύδη, διαβολικές συκοφαντίες, λοιδωρίες, αμαρτίες και κακοδοξίες.
Τούτος ο περίεργος λογισμός, η ψυχική οδύνη και έμπονη θλίψη που περνώ με όλα αυτά τα εκκλησιαστικά μασκαραλίκια που παρατηρώ, με οπλίζει με μία ανεξήγητη αγωνιστικότητα, κόντρα σε πανίσχυρους εκκλησιαστικούς άνδρες, ώστε να διενεργώ καυστικωτάτη και αποδεικτικήν εξάπαντος Καντιωτικήν και Προδρομικήν κριτική κατά των δημοσίων προσώπων και κατά των κακοδόξων ενεργειών τους.
Τα πρόσωπα αναμφίλεκτα τα αγαπούμε και τα συμπαθούμεν, σε μέγιστον βαθμόν, γι΄ αυτό και ασχολούμεθα ιδιαιτέρως μαζί τους, με σφοδρές ή ήπιες αντιρρητικές κριτικές κυρίως κατά των ενεργειών τους. Αν δεν τα αγαπούσαμεν θα εδείχναμεν προφανώς αδιαφορίαν. Διότι η αδιαφορία είναι, το αντίθετον της αγάπης. Και εφ΄ όσον αγαπητώτατε κύριε Ιερεμία σας αγαπάμεν σε απέραντον βαθμό θα ασχολούμεθα συστηματικώς μαζί σας, ώστε να αλάξατε την εσφλαμένη και κακόδοξοξον ανεπισκοπική νοοτροπεία σας.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών

(Έγραφον εν Επισκοπή-Κουρίω τη 7η Ιουνίω μέ τη 14η τω ιδίω μηνί εν τω 2017 μ.Χ.)

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΑ ΤΕΚΜΗΡΕΙΑ ΠΕΡΙ ΤΟ ΙΕΡΕΜΙΑΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑ

  1. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Π. ΝΟΥΝΗ, Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΓΟΡΤΥΝΟΣ κ. ΙΕΡΕΜΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ ΚΑΘΟΤΙ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ κ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΔΙΑΚΗΡΥΤΤΕΙ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΟΥ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΟΛΚΗΣ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2016/12/blog-post_76.html
  2. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Π. ΝΟΥΝΗ, Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΥΠΟΣΚΑΠΤΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΝ ΑΓΩΝΑ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/01/blog-post.html
  3. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Π. ΝΟΥΝΗ, ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΕΝΑ ΦΑΙΔΡΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ ΟΤΙ ΕΝΕΡΓΟΥΜΕ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΟΡΤΥΝΟΣ κ. ΙΕΡΕΜΙΑ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/01/blog-post_22.html
  4. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Π. ΝΟΥΝΗ, ΤΟ ΛΑΚΩΝΙΚΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΓΟΡΤΥΝΟΣ κ. ΙΕΡΕΜΙΑ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/01/blog-post_31.html
  5. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Π. ΝΟΥΝΗ, «Ο ΕΡΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ», ΒΙΝΤΕΟ, https://www.youtube.com/watch?v=iHgJpuZzFGM
  6. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Π. ΝΟΥΝΗ, Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΦΑΓΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ κ. ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΣ; , http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/01/blog-post_39.html
  7. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Π. ΝΟΥΝΗ, Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ κ. ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΓΙΑΤΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ ΤΟ ΧΡΙΣΤΕΠΩΝΥΜΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ; http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/04/blog-post_63.html
  8. [ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟΝ] ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Π. ΝΟΥΝΗ, ΟΙ ΦΟΒΕΡΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ ΑΡΣΕΝΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΓΟΡΤΥΝΟΣ κ. ΙΕΡΕΜΙΟΥ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/05/blog-post_10.html
  9. ΜΟΝΑΧΗΣ ΑΡΣΕΝΙΑΣ, Ο ΕΝ ΑΔΙΚΩ ΔΙΩΓΜΟΣ ΠΟΥ ΥΦΙΣΤΑΜΑΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ  ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΓΟΡΤΥΝΟΣ κ. ΙΕΡΕΜΙΑ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/05/blog-post_12.html
  10. [ΝΕΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ] ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Π. ΝΟΥΝΗ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΗΣ ΑΡΣΕΝΙΑΣ, Ο ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟΣ  ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΗΣ  ΟΜΟΛΟΓΗΤΡΙΑΣ ΜΟΝΑΧΗΣ ΑΡΣΕΝΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕΣΠΟΤΙΚΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/05/blog-post_16.html
  11. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Π. ΝΟΥΝΗ, ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ ΑΡΣΕΝΙΑΣ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/05/blog-post_65.html
  12. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Π. ΝΟΥΝΗ, ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΜΙΑ ΕΝΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΜΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΟΡΤΥΝΟΣ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/05/blog-post_98.html
  13. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Π. ΝΟΥΝΗ, ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΧΑΖΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΛΟΙΔΩΡΩΣΙ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ κ. ΙΕΡΕΜΙΑΝ; http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_17.html
  14. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Π. ΝΟΥΝΗ, Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ κ. ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΟΠΙΣΘΟΧΩΡΕΙ ΕΝΩΠΟΙΟΝ ΤΗΣ ΔΑΒΙΔΙΚΗΣ ΣΦΕΝΔΩΝΗΣ  ΜΑΣ.

 

 

ΠΗΓΗ: ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΝ «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ»,

http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_82.html

ΠΟΙΟΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ;

Screenshot_34.png

ΠΟΙΟΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ;

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Δείτε το εδώεδώ και εδώ σε PDF και DOCS.
Τόσα χρόνια υπερασπίζομαι με ζηλότυπη θέρμη και παιδική αφελώτητα τον διαδικτυακόν μου διδάσκαλον και αξιόλογον πρωτοπρεσβύτερον π. Βασίλειον Βολουδάκην. Εν μια νυκτί όμως εξ αιτίας τινάς ελεγκτικής και αντιρρητικής κριτικής μου κατά τινών φρικτών και ανιστόρητων κατηχητικών κακοδοξιών του που εδιεκήρυξεν ο ίδιως, δημοσίως, και γυμνή τη κεφαλή, εξ αιτίας της θεολογικής κριτικής μας, μας κατηγορεί ότι είμεθα συκοφάντες.
Είμεθα! Πώς δεν είμεθα;
Αφού συκοφαντούμεν και κατακρίνουμεν τις α-νοητες κακοδοξίες του. Είμεθα συκοφάντες κατά των κακοδοξιών του. Συκοφαντούμε αναντίρρητα, κάθε στυγνή ετεροδιδασκαλεία του. Τον περιπόθητον και αγαπητώτατον πρόσωπόν του το υπερεκτιμούμεν και το συμπαθούμεν σε απεριόριστη κλίμακα.  Έτσι φοβούμεθα μεγατόνως να τον συκοφαντήσουμε ή ιεροκατακρίνουμεν, διότι είναι αγιώτατος και καλώτατος ιεράς.
Ο Απόστολος Παύλος, μας διδάσκει ότι: «κατά πρεσβυτέρου κατηγορίαν μη παραδέχου, εκτός ει μη επί δύο ή τριών μαρτύρων» καθώς και «τους (δημοσίως) αμαρτάνοντας ενώπιον πάντων έλεγχε, ίνα και οι λοιποί φόβον έχωσι». (Προς Τιμόθεον Α΄ Επιστολή, κεφ. Ε΄,19-22).
Έχουμε δηλαδή την υποχρέωση, εμείς οι Λαϊκοί και οι Μοναχοί, οι απλοί Πιστοί και οι θεολόγοι, να ελέγχουμε ΔΗΜΟΣΙΑ, τους δημοσίως αμαρτάνοντας πατριάρχας ή μητροπολίτας ή επισκόπους ή πρεσβυτέρους. Την εξουσία του πεπαρρησιασμένου ελέγχου, την λαμβάνουμε απευθίας από το ενεργοποιημένον ιερό μας Βάπτισμα και το ιερό μας Χρίσμα, όπου συμμετέχωμεν, εις το Τριπλόν αξίωμα του Θεανθρώπου Χριστού μας. Ο π. Βασίλειος, μάλλον επιθυμεί να έχει υποτακτικούς, άβουλα όντα, με ευνουχισμένη την κριτική σκέψη, και αλλοιωμένη την ευαγγελική τους συνείδηση, ώστε να χειραγωγεί εις εαυτόν, αντί προς τον Χριστόν.
Μέχρι στιγμής, αλλά καιρό τώρα, ένας μοναχικός καουμπόης, ένας μάρτυρας, εξ Αμερικής, ρωμαλέος Κύπριος θεολόγος, ακούει στο όνομα Παναγιώτης Τελεβάντος, εκατήγγελνε και καταγγέλει σφόδρα ότι ο π. Βασίλειος εκακοδοξούσε. Κανένας μας σχεδόν δεν τον επίστευε. Μάλιστα εμείς αρεσκώμεθα να τον κατακερευνώνουμε και πολεμούμε συντασσόμενοι τόσα χρόνια (2012-2017) σχεδόν πενταετίαν με το πλευρό του Βολουδάκη. Μάλιστα ο π. Βασίλειος, ελέω των αντιρρητικών κριτικών του, τον οδήγησε και στα Πολιτικά Δικαστήρια και αυτά τον καταδίκασαν ερήμην του ως συκοφάντη.
Ήρθε η στιγμή, να θέσω εν αμφιβόλλω και εν ηχηρά αμφισβητήσει την καταδικαστική απόφαση του Πολιτικού Δικαστήριου, ότι ο κ. Παναγιώτης Τελεβάντος, είναι δήθεν συκοφάντης, διότι δεν είμεθα υποχρεωμένοι να είμεθα τυφλοπόντικες για την δίκη παρωδία, όπου ο Τελεβάντος, ουδέποτε προσωπικά και ενώποιον Δικαστικών Αρχών απολογήθην, διότι δεν του εδώθει η υψηλή δικαία δυνατότητα και το υπέρτατον αγαθόν της υπερασπίσεως και αποδείξεως της αθωότητός του και της καταθέσεως της αντιρρητικής απολογίας του, εφ΄ όσον εδικάστην και εκαταδικάστηκεν εν τη απουσία του.
Και ο Εφραίμ του Βαλτοπεδίου αθωώθην από τα Πολιτικά Δικαστήρια, αλλά είναι υπόδικος και κατηγορούμενος, συστηματικά, για σωρηδόν κακοδοξίες και αντικανονικά ολισθήματα. Αν θέλουμε πιστεύομεν σε απόλυτον βαθμό την ελλαδική δικαιοσύνη, μιας και άπαντα σχεδόν έχωσι διαβρωθεί, μη είμεθα υποκριτές, το ζεστό παραδάκι μιλάει και κελαϊδάει καλικέλαδα στις συσκοτισμένες καρδιές πάμπολλων δικαστών και νομικών, είτε από χρηματισμούς είτε από άλλα ιδιοτελή άνομα συμφέροντα. Επανέρχομαι όμως επί της ουσίας.
Μικρό το κακό, διότι ο κυρΠαναγιώτης μας, ζητεί συστηματικά, να μονομοχήσει, ίνα πάρει την ρεβάνς, διά του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ», ενώ ο πολυσέβαστος π. Βασίλειος Βολουδάκης αρνείται να τον αντιμετωπίσει.
Άραγε γιατί και τι ακριβώς φοβείται ο παπαΒασίλης;
Φοβείται τον κατεγνωσμένο και μικροκαμωμένο συκοφάντη του; Πώς είναι δυνατόν ο θεοφόρος Νέστωρ να φοβείτε τον Λιαίον; Ή πώς είναι θεο-λογικόν, ο προφητάναξ Δαβίδ, να φοβείται τον Γολιάθ; Αφού ο θεοφόρος άνθρωπος, δεν δειλιά ούτε πρέπει να είναι διστακτικός σε τέτοιες θεολογικές αναμετρήσεις, αν έχει τον Θεόν… μαζί του. Ή μήπως φοβείται, ότι ο Τελεβάντος έχει ισχυρώτατα θεολογικά επιχειρήματα όπου δύναται να μας αποδείξει τις σωρηδόν κακοδοξίες του;
Εδώ παρεμβαίνω, ως από μηχανής θεός, στις πολυχρόνιες πολεμικές επιχειρήσεις, Τελεβάντου και Βολουδάκη, και μεταβάλλω τον εαυτόν μου, από την σήμερον, ως μάρτυρα υπερασπίσεως του Τελεβάντου, συνεπώς είμεθα πλέον δύο μάρτυρες κατά τας Γραφάς και δύο απλοί θεολόγοι της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, και διαδηλώνω και καταγγέλνω, επίσημα, μαζί με τον Τελεβάντο, ότι ο Βολουδάκης πράγματι εκφράζει συγκεκριμένες κακοδοξίες.
Βέβαια, δεν καταγγέλνω καθόλου, για τις ίδιες κακοδοξίες που τον καταγγέλνει ο αγαπητώτατος και κύριος Παν. Τελεβάντος. Όταν έρθει η ώρα η καλή θα τις (ξανα)εξετάσουμεν και εκείνες. Ή μήπως να αναμένουμεν να διεξαχθεί η μοναμαχία;
Καταγγέλω λοιπόν, ότι Πρεσβύτερος π. Βασίλειος, ως «νεοΑπολογητής του Αρείου», «ετεροδιδασκαλεί», διότι εξ αιτίας του η Πατερική Θεολογία και «η διδασκαλία βλασφημήται», ότι τετύφωται ο εν λόγω κληρικός, «μηδέν επιστάμενος, αλλά νοσών περί ζητήσεις και λογομαχίας». (Προς Τιμόθεον Α΄ Επιστολή, κεφ. Στ΄, 3-5).
Παρακαλώ με βαθυτάτη ψυχική οδύνη τον σεβαστό παππούλη μας π. Βασίλειον, να οπισθοχωρήση άμεσα και να απολογηθεί, ΔΗΜΟΣΙΑ, και να ανασκευάσει ΑΡΔΗΝ όλες του τις κακοδοξίες, διότι επίκειται να γίνει θεολογικό μακελιό «λουτρό αίματος», α λά Τέξας, και να πάψει επί τέλους να χρησιμοποιεί, ως άβουλα στρατιωτάκια, τους οπαδούς του, κυρίως για ασπίδα, υπέρ των κακοδοξιών του.
Επιβεβαιώνω εν τέλει, ως πρώην (έδωσα την παραίτηση μου μόλις πρόσφατα) αρθρογράφος του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ», ότι ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, ελέγχει πράγματι  απόλυτα τον «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟΝ», και το λέγω όχι βάσει των ισχυρισμών του Τελεβάντου, αλλά κατά βάση άλλων ισχυρωτάτων προσωπικών μου ενδείξεων και αποδείξεων ή και αψευδών πληροφορήσεων όπου ίσως και να προσκομίζω προσεχώς στο ημερολογιακόν μου ιστοχώρον.
Μήπως τελικώς, ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, πρέπει να δεχθεί την μονομαχεία που εκζητεί μανικώς ο Τελεβάντος, και έπειτα ανάλογα της εξελίξεως της, να παραιτηθεί, και υπάγει σπίτι του; Ή πρώτα να παραιτηθεί, από την κακοδιαχείριση και ηγεσία του «Ο.Τ.», και έπειτα να γίνει η μοναχία, ως ισότιμων και ισάξιων θεολόγων της Εκκλησίας; Εδώ είναι το μείζονα δίλλημα που με κατακαίγει και έχω και τον θεολόγο κ. Παναγιώτη Κατραμάδο να μου γκρινιάζει, ως ανέραστος άνθρωπος, με ανούσια και επιπόλαια μηνύματα.
Διότι θεωρώ, ότι εκείνος που δύναται να κρίνει, αντικειμενικά και αμερόληπτα, τις κακοδοξίες ενός Κληρικού, και δή του Βολουδάκη, είναι ένας αρκετά πεπαιδευμένος και θεολογικά συγκροτημένος και έμπειρος θεολόγος, ευγενικώτατος θεολόγος της Εκκλησίας, όπως ο κύριος Παναγιώτης Τελεβάντος.
Η απόφαση και η μπάλα βρίσκεται στα πόδια, εξάπαντος του κακοδοξούντα και ετεροδιδασκάλου παππουλή μας.
Μόλις έχουμε πληροφορηθεί, ωστόσον, ότι ο αξιαγάπητος κληρικός της ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, έστησε ένα στρεψόδικον και λίαν κακόδοξον και οπτικοακουστικόν θρησκευτικόν παραλήρημα εναντίον μας. Ένα βίντεο αφιέρωμα κατά του υποφαινόμενου, σχεδόν 40 λεπτών. Είναι τιμή μου, και σας ευγνωμονώ για το πανάθλιον θρησκευτικόν παραλήρημά σας. Ένα βίντεο εξευτελισμός του κληρικού, όπου εδιενεργήθει από την μικροπρέπεια και την α-νόητη οχλοβοή («άρον άρον σταύρωσον αυτόν τον Νούνη») εκ τινών αθλίων οπαδίσκων, αλλά και ως αδιάκριτη και αποίμαντη εκδίκηση, κυρίως, κατά του συνεργάτη του που «όλως ξαφνικά» (όλα τα λεφτά η υποκριτική του έκπληξις) εμετεβλήθηκα, από αχρείος και έμπιστος υπηρέτης του, σε υψηλώτατος και μέγιστος συκοφάντης του.
Συνεπώς, έχω την κάθε υποχρέωση, να απαντήσω, μία προς μία στις κατηγορίες και αντεγκλίσεις εναντίον μου, αφού ο υπόδικος κακοδοξιών και ετεροδιδασκαλών κληρικός, επιτείθεται, με ανέντιμη στρεψοδικία και ιδιοτελή λύσσα, διενεργώντας, τινά επίδειξη ισχύως δια των οπτικοακουστικών μέσων.
Ό ίδιος ή οι συνεργάτες του έκαναν μερικές ενέργειες και εκατέβασαν το βίντεο (ελέω πνευματικών δικαιωμάτων) όπου, προσωπικώς επέκοψα, ακριβώς σε εκείνο το πεντάλεπτο όπου κακοδοξούσε. Συνεπώς, παραθέτω ολόκληρο το βίντεο και προτρέπω τους αναγνώστες μας, να το παρακολουθήσουνε με προσοχή από το 15ο λεπτό και μετά, για σχεδόν πέντε λεπτά. Όσοι μπορείτε μάλιστα κατεβάστε το και επεξεργαστείτε το στο εν λόγω πεντάλεπτο σημείο και ανεβάστε το μέσα από το δικό σας κανάλι ή και από τα δικά σας ιστολόγια. Και αναμένω εξάπαντος και τις ιδικές σας προσωπικές παρατηρήσεις και τα σχόλια.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_69.html

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΒΟΛΟΥΔΑΚΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

  1. Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Βολουδάκης, ΠΟΙΟΣ ΚΡΙΝΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ; ( Δείτε ολόκληρον το βίντεο ή όσοι θέλετε δείτε από το 15ο λεπτό και μετά) , https://www.youtube.com/watch?v=UbR9xw-UMmQ .
  2. ΟΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ, (Βίντεο απόσπασματικόν και δεκάλεπτο, με τις ακριβείς κακοδοξίες του π. Βασιλείου, μπορείτε να δείτε μόνον τα πρώτα πέντε λεπτά), https://www.youtube.com/watch?v=17T1iDxcmW4 . (Το βίντεο αυτό, έπεσε με ενέργειες του π. Βασίλειου Βολουδάκη, θα βρείτε το απόσπασμα από ολόκληρο το πρώτο βίντεο).
  3. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΚΛΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_7.html.
  4. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΩΝ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΑΙΡΕΤΙΚΩΤΑΤΟΝ ΑΚΡΟΝ ΤΟΥ «ΖΗΛΩΤΙΣΜΟΥ» ΔΙΑ ΓΡΑΦΙΔΟΣ ΤΟΥ κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_8.html.
  5. Παναγιώτου Π. Νούνη, Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΣΤΑ ΑΤΟΠΑ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΑ ΔΙΑΚΗΡΥΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΟΥ ΑΡΕΙΟΥ (Περιέχει και την Πρώτη Επιστολή του π. Βασιλείου Βολουδάκη), http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_75.html.
  6. Παναγιώτου Π. Νούνη, Ο ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΕΔΙΕΚΗΡΥΞΕΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΩΡΕΙ (Περιέχει και την δεύτερη Επιστολή του π. Βασιλείου Βολουδάκη), http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_88.html .
  7. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟΝ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_11.html.
  8. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΛΟΓΟΣ ΜΗ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΘΕΝΤΩΝ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/04/blog-post_86.html.
  9. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΜΑΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΩΣΙ ΚΑΘΟΤΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΕΞ Α-ΝΟΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΝΑ ΚΑΚΟΔΟΞΕΙ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_91.html .
  10. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΠΟΙΟΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ;

O π. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΥΓΥΡΙΖΕΙ ΔΕΟΝΤΩΣ ΤΟΝ ΚΑΚΟΔΟΞΟ ΜΟΝΑΡΧΗ ΤΟΥ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΡΥΠΟΥ»

Screenshot_33.png

O π. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΥΓΥΡΙΖΕΙ ΔΕΟΝΤΩΣ ΤΟΝ ΚΑΚΟΔΟΞΟ ΜΟΝΑΡΧΗ ΤΟΥ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΡΥΠΟΥ»

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Δείτε το εδώεδώ και εδώ σε PDF και DOCS.
Ο παπαΝικόλαος Μανώλη ο ένας εκ της ιεράς Τριανδρίας των ιερώς Αποτειχισμένων Πρωτοπρεσβυτέρων, και νεοφανών Ομολογητών της Θεσσαλονίκης, έπιασε κυριολεκτικά από το αυτί, και δικαίως, τόσο τον οικουμενιστή Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμον όσο και τον Αρχιοικουμενιστή και Αιρεσιάρχη Πατριάρχην της Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίον.
Είναι πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι αμφότεροι, οι εν λόγω υψηλωτάτοι εκκλησιαστικοί ταγοί μας, πρωτίστως, λόγω της (συν)υπογραφής τους υπό και επί των αιρετικών αποφάσεων της «Πανορθόδοξης» Συνόδου στο Κολυμπάριον, είναι κακόδοξοι και αιρετίζοντες Επίσκοποι. Και κατά δεύτερον, είναι κακόδοξοι λυκοποιμένες, διότι προσπαθώσι με την κακόδοξη ποιμαντική(;!) καλλιέργεια και την αλλοτριωμένη κατηχητική(!!) προπαγάνδα τους όπως εισάξωσι τις αιρετικές αποφάσεις τους στο Χριστεπώνυμο πλήρωμα της Ορθόδοξου Καθολικής Εκκλησίας.
Και τούτο σημαίνει, με απλά λόγια, ότι όσοι Κληρικοί, Μητροπολίτες ή Επίσκοποι ή Πρεσβύτεροι ή Μοναχοί/ες ή και Λαϊκοί, υπάγονται και έχωσι Κοινωνία, υπό της Εκκλησιαστικής διοικήσεως και υπό της Πνευματικής εποπτείας των προαναφερομένων εκκλησιαστικών ανδρών και δικαιοδοσιών, όλοι οι υπόλοιποι ο Κλήρος και ο Λαός, το λεγόμενον Βασίλειον Ιεράτευμα, έχωσι την Κανονική και Ευαγγελική υποχρέωση της διενέργειας της Εκκλησιαστικής αγίας ανυπακοής καθώς, και το δυνητικό Εκκλησιαστικό δικαίωμα που παρέχεται από το Εκκλησιαστικό Κανονικόν Δίκαιον, όπως ενεργοποιήσωσι, τον ΙΕ΄ ιερό Κανόνα της Α΄ Β΄ (Πρωτοδευτέρας) αγίας Συνόδου που επιτρέπει αναντίρρητα, την ιερά Αποτείχιση, δηλαδή την Διακοπή Μνημοσύνου και την Διακοπή Κοινωνίας ή και της επικοινωνίας με αιρετικούς επισκόπους.
Ο ιερώς Αποτειχισθής παπαΝικόλας ενήργησεν άριστα και θεάρεστα όπου ήλεγξε με την δικαίαν κρίση, αυστηρώς, αμφότερους τους Προκαθημένους. Μου φάνηκε μάλιστα ότι ήτο και κάμποσο ήπιος και επιεικής.
Θερμή παράκληση, προς εσάς παπα-Νικόλαε: οι εν λόγω ετεροδιδάσκαλοι και λήσταρχοι, εξάπαντος κακόδοξοι φορείς της Ληστρικής Συνόδου δεν καταλάβουσι με τον καλό τον τρόπο, ελέω υψιλής πεπλανημένης και καταμπαζωμένης αναισθησίας, αλλά καταλάβουν όμως, όταν τους στηλιτεύετε βροντερώς, αποτόμως και με ιερό θυμό.
Μη καταπιέζετε λοιπόν τον εαυτό σας ίνα μη σας αποκαλέσωσι φανατικόν κ.ο.κ. διότι δεν είστε τέτοιος.
Στα περί του πατρός Βασιλείου Βολουδάκη, να πώ, αφού άρχισα να λαλώ αρκετά τελευταίως, αν και για μία πενταετία (2012-2017) είμουνα, καλώς ή κακώς (δεν είναι της παρούσης να αναλυθεί), ο προσωπικός του διαδικτυακός «φύλακας άγγελος» και ο κατ΄εξοχήν σωματοφύλακάς του, του εδήλωσα μόλις πρόσφατα παπαΝικόλαε, επίσημα και ανεπίσημα, την παραίτησίν μου διότι ανέλαβα μίαν άλλην καινούργια αποστολήν, αλλά ψάχνω μάλιστα, και καινούργιο σταθερό και σοβαρώτερον εργοδότη και αφεντικό αν σας ενδιαφέρει η περίπτωσίς μου για να με προσλάβετε.
Ο π. Νικόλαος Μανώλης, απορεί, αν ο παπα Βασίλειος είναι αγράμματος. Πατέρα Νικόλαε τέτοια ερωτήματα είναι ανούσια και περιττά για έναν πολυγραφώτατον και λόγιον Κληρικόν του βεληνεκούς του παπαΒασίλειου.
Πάντως σε κάποιο βαθμό, έχετε δίκαιον, διότι αποδείχθηκε μόλις πρόσφατα, ως ανιστόρητος Κληρικός, το ομολόγησε εξάλλου, και εισήχθειν στα όρια της κακοδοξίας.
Στην περίπτωση του παπα Βασίλη, δύο τινά συμβαίνωσι:
(1) Βιολογικόν πρόβλημα: είτε είναι ορθόδοξος και παραδοσιακός Κληρικός, και του πέφτει το ζάχαρον, ή, συμβαίνει κάποιο είδος Νευροβιολογικής άνοιας, και αρχίζει να λαλεί πελλάρες (κατά την Κυπριακήν Διάλεκτον) ασυναρτησίες και εκθέτει κάπως επικίνδυνα τον εαυτόν του. Και το δυστύχημα είναι ότι δεν τον προστατεύωσι και οι αφελείς πλήν κουτοπόνηροι και στενώτατοι μαθητές του.
(2) Πνευματικόν πρόβλημα: είτε είναι κακόδοξος Κληρικός και αρχίζει να μας (αυτό)φανερώνει ασυνείδητα το περιεχόμενον της καρδίας του.
Προετοιμάζω ειδικώτατον αντιρρητικόν κείμενο, για τις σωρηδόν κακοδοξίες του πατρός Βασιλείου Βολουδάκη, ειδικά και μόνον για το εν λόγω βίντεο, όπου κάνει αναφορά ο παπαΝικόλαος, όπου πρόκειται, για ένα αντιΚανονικό «όν λάϊν» θρησκευτικόν παραλήρημα τόσον κατά του υποφαινόμενου όσον και κατά των ιερώς Αποτειχισμένων.
Η ιδική μας αντιαιρετική και αποκαλυπτική προσφατη κριτική, για τις κακοδοξίες που εξεστόμισεν, περί του Αρείου, τον επυροδώτησαν να μας καταγγείλει, ότι τάχα μου εμείς εκ της νήσου Κύπρου (και μη αποτειχισμένοι) είμεθα συκοφάντες του, και ότι οι απανταχού ιερώς Αποτειχισμένοι είναι μανιακοί και ψυχοπαθείς διότι διενεργώσι Σχίσμα.
Αυτά τα υπεργενικευμένα, τα αντιΚανονικά και κακόδοξα λεχθέντα του, τον αποδεικνύωσι: πράγματι και δυστυχώς, έτι περαιτέρω ως σημαντικώτατον ανακόλουθον και πολύ μακράν εκ της Ποιμαντικής γραμμής και της συστηματικής Πατερικής Θεολογίας του οσίου πατρός Επιφανίου Θεοδωροπούλου. Μη πώ ότι προσβάλλει μάλιστα, πρακτικώς, τον πνευματικόν του πατέρα και μακαριστόν Γέροντα Επιφάνιον.
Το τρισχειρώτερον, είναι: ότι αλλοιώνει και διαστρέφει, είτε εν γνώσει είτε εν αγνοία του, το ιεροΚανονικό Ποιμαντικό και δίκαιο μέτρο της ιεράς Αποτειχίσεως.
Έχει απόλυτον δίκαιον ο παπα Νικόλαος Μανώλης που τον ελέγχει, αδελφικώς, και θεωρώ ότι έπρεπε να επεκταθεί έτι περισσότερον κατά των κακοδοξιών του.
Και εξ όσον φαίνεται, ο παπαΒασίλειος μάλλον δεν εντρέπεται καθόλου, αλλά και ότι η ενέργειά του αυτή, να βγεί να μας ζητήσει και τα ρέστα για τις κακοδοξίες που εξεστόμησεν, μου φαίνεται ότι εμπίπτωσι στο πλαίσιον της αναίδειας και της θρασύτητος του νοσηρού Κληρικαλισμού.
Οι οπαδοί του δεν αντιδρώσι εναντίον του, παπαΝικόλαε Μανώλη, διότι τους έχει βραχυκυκλώσει και αποκοιμήσει, βαθέως, με ισχυρά «πνευματικά ναρκωτικά» και διότι τους έχει ευνουχίση την κριτικήν σκέψη και το θεο-λογικόν. Οι οπαδοί του, έχωσι εκπαιδευθεί, ψυχολογικώς, όπως ακριβώς τα σκυλιά και τα γατιά, να διενεργώσι προβλέψιμες, ενστικτώδεις, αντανακλαστικές και συνδιαστικές κινήσεις, και να αναντιδρώσι, μόνον εκεί, όπου θα τους δώσει το σύνθημα ο παππούλης τους. Μόλις ο Γέροντας τους, οσφρανθεί και υποψιασθεί κάποιον ως  εχθρόν του, χωρίς δεύτερη ή τρίτη σκέψη, χωρίς ορθολογικώτερον συλλογισμόν, χωρίς φιλοσοφική σκέψη, χωρίς πνευματικόν αναστοχασμόν, εξαπολύει άρδην τους φανατικούς και α-νόητους οπαδούς του κατά των εναντίον αυτού για να θωλώσει τα νερά.
Ετοιμαστείτε και εσείς παπαΝικόλαε, με την εν λόγω ρωμαλέα και πανάξια επαίνου ενέργειά σας, όπως δημοσίως κρίνετε τα ετερόδοξα λεχθέντα του, να λάβετε μία πρόγευση από το ισχυρό κατεστημένον του νοσηρού Βολουδακισμού. Αναμένουμε παράλληλα, με μεγάλη αδημονία, την ιδική σας απάντηση κατά του λεγομένου πλέον κυριολεκτικώς και «Κακοδόξου Τύπου» ή «Ορθοδόξου Ρύπου», δηλ. (πρώην «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ»).
Να σας ενημερώσω, εν κατακλείδι, σεβαστέ μου παπα Νικόλαε, ότι μόλις προ ολίγων ημερών, νομίζω ότι μπορεί και να πρωτοτύπησα επ αυτού, έχω δώσει γραπτώς, επίσημα και ανεπίσημα, την προσωπικήν μου παραίτηση ως πρώην ειδικός και αμισθή συνεργάτης της εφημερίδας του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ», διότι, οσφράνθηκα, ίσως κάπως αργά, ότι η εκκλησιαστική γραμμή της προσχώρησε σε κακόδοξα εδάφη και αχαρτογράφητα ύδατα.
Απαιτώ την παραίτηση του διευθυντού του «Ο.Τ.» και θεολόγου κ. Γεώργιου Τραμπούλη, όχι γιατί θεωρώ ότι ο εν λόγω άνθρωπος είναι και ο απόλυτα υπεύθυνος, αλλά, διότι επίσημα, αυτόν έχρισαν ως διευθυντή. Πρόκειται όμως για μία μαριονέτα του πατρός Βασιλείου Βολουδάκη, όπως και οι κυρίες που διακονώσι τον «Ο.Τ.».
Ο υψηλώτατος και μοναδικώτατος ηθικός αυτουργός της εν λόγω τραγελαφικής κατάντιας, της παραπαίουσας και κακοδοξούσας εφημερίδος μας, όλοι μας σχεδόν γνωρίζουμεν, ότι είναι ο αγαπητώτατος Κληρικός των Πευκακίων. Αν οι στενώτεροι ανθρώποι του «Ο.Τ.» επιθυμώσι να σπάσουν τα δεσμά της υπάνθρωπης χειραγώγησις, ας εφαρμώσουν αγία ανυπακοή, διότι προβλέπεται, και να σπεύσωσι να βρούν άλλον ορθόδοξο πνευματικό.
Συνεπώς, πρέπει να επικεντρωθούμεν ομοθυμαδόν και να στοχεύσωμεν με ισχυρωτάτην δύναμην πυρός, πρός το κεφάλι, δηλ. τον Βολουδάκη, και όχι στα άλλα μέλη του σώματος π.χ. στις μαριονέτες, καθώς λ.χ. πράττωσιν εύστοχα και στρατηγικά οι σκληροτράχηλοι πυγμάχοι.
Αναντίρρητα είναι άριστη η στρατηγική, το συστηματικό γρονθοκόπημα κατά της κεφαλής.
Έχω όμως τις επιφυλάξεις μου επ΄αυτού διότι εξάσκησα κάποτε το εν λόγω άθλημα για μερικά καλοκαίρια. Ενίοτε, όμως, σε αγώνα πυγμαχίας,  το καταιγιστικόν και ανελέητον γρονθοκόπημα στα υπόλοιπα μέλη του σώματος, πλήν του κεφαλιού, γονατίζει αδυνατεί ο κορμός και γέρνει το κεφάλι στα χαμηλά, και έτσι υφίσταντο καλυτερώτερες προϋποθέσεις και συνθήκες αλλά και σημαντικές ευκαιρίες, ώστε την κατάλληλη στιγμή να γρονθοκοπηθεί, μόνον το κεφάλι, ανέτως και ολοσχερώς, μέχρι να βγεί απόλυτα νόκ άουτ ο Βολουδάκης (ούπς! ο πυγμάχος, ήθελα να πώ).
Πάσαν την ευθύνη, για το φαιδρό κατάντημα της εφημερίδας των απανταχού Ορθοδόξων, την έχει αναντίρρητα ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, όχι οι υπαλλήλοι του, όπερ ελέγχει απόλυτα και εξουσιαστικά τον «Ο.Τ.» και τον οδήγησε έτσι στην μελανώτερη και αδοξώτερη ιστορία του, με τους κακοδόξους χειρισμούς του, τους ανόητους ακροβατισμούς του, καθώς και τους ανορθολογικούς ή και ανορθόδοξους πειραματισμούς του.
Αιωνία η μνήμη αυτού. Του «Ο.Τ.»!

Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/o.html