ΤΑ ΥΠΕΡ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΝΕΟΑΘΕΪΣΜΟΥ

Α΄ Μέρος

 

Γράφει ο Γιώτης Θάσιος

 

Ο καθηγητής της Σύγχρονης Φιλοσοφίας κ. PETER MILLICAN δήλωσε, ότι: «Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ».

Επιφανείς καθηγητές της Φιλοσοφίας και άλλων επιστητών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης φαίνεται να διεξάγουν έναν δημόσιο τηλεοπτικό διάλογο και αγώνα ώστε οι μέν Θεϊστές (Ηθικοί Ρεαλιστές) καθηγητές να αποδείξουν την ύπαρξη του Θεού και οι δέ Άθεοι καθηγητές (Ηθικοί αντι-Ρεαλιστές) να αποδείξουν την ανυπαρξία του Θεού.

 

Παραθέτω ένα μικρό οπτικοακουστικό με το επιχείρημα τινός αθέου καθηγητού που αναπτύσσει τα «λογικά» επιχειρήματά του.

Μια πρόχειρη προσωπική γνώμη μου γιά το όλο ζήτημα, αφού ασχολείται ο γράφων με το θέμα του Νεοαθεϊσμού, η οποία εκ πρώτης όψεως θεμελιώνεται κυρίως στην Θεολογική και Ηθική Φιλοσοφία του Βιττγκενστάιν και του Κίρκεγκωρ, είναι:

 

(α) ότι άν υποθέσουμε με ένα νοητικό πείραμα, ότι πράγματι «ο Θεός δεν υπάρχει», δεν υπάρχει ΚΑΜΜΙΑ λογική και ΚΑΝΕΝΑ νόημα ώστε να προσπαθούμε να αποδείξουμε με κάθε λογής λογικά επιχειρήματα την ύπαρξη ενός ανύπαρκτου όντος ή και αντικειμένου.

 

(β) Άν και μόνο άν απο την άλλη οπτική αντίληψη, υποθέσουμε στοχαστικά, ότι όντως ο «Θεός υπάρχει», και προσπαθήσουμε να αποδείξουμε την ύπαρξη μιάς υπαρκτής οντότητος ή και υπαρκτού άλλου αντικειμένου, πρόκειται για καθαρή και ξάστερη α-νοησία.

 

Για ποιόν λόγο να πασχίζει ο άνθρωπος να αποδείξει με λογικά επιχειρήματα την ύπαρξη ενός υπαρκτού όντος; Αφού το Όν ή το αντικείμενο υπάρχει!…

 

Βέβαια, με την εν λόγω γνώμη μας, δεν αποκλείω παράλληλα μιάν ενδεχομενικά ισχυρή αποδεικτική Λογικήν και λογική επιχειρηματολογία υπέρ της υπάρξεως του Θεού.

 

Σε κάποιο σημείο ο εν λόγω καθηγητής λέει:

«ότι κάθε θρησκεία έχει έναν ηθικό κώδικα, αλλά αυτό δεν προκαλεί έκπληξη καθώς οι άνθρωποι είναι γενικά ηθικά όντα. Είμαστε ηθικοί επειδή είμαστε ένα αδύναμο είδος και ο μόνος τρόπος που μπορούμε να επιβιώσουμε είναι η συνεργασία στην κοινωνία και χρειαζόμαστε μια ηθική για να μπορέσουμε να το κάνουμε αυτό».

 

Όταν οι άθεοι ηθικολογούν καγχάζω ειρωνικά στον καναπέ μου, διότι φλυαρούν ασύστολα. Η θεοποίηση και απολυτοποίηση της Ηθικής και του Ηθικισμού είτε από θεϊστές και θεούσες είτε από αθέους και ανόητους νόες είναι και το ύψιστο δείγμα της ψιλής εξάπαντος σύγχρονης ειδωλολατρίας των καιρών μας.

 

ΕΡΩΤΗΜΑ ΚΡΙΣΕΩΣ: Είναι όμως, άραγε, δουλειά της Φιλοσοφίας, της Λογικής, ή και των Θετικών Επιστημών να μας αποδείξουν ή να μας διαψεύσουν τα περί της υπάρξεως ή της ανυπαρξίας του Θεού;

 

Professor Peter Millican opens by saying he had hoped to find good reasons to believe in God by gave up looking. He says that some people need evidence for their beliefs and that he is one of these people.

The theistic hypothesis claims there is an immaterial God who’s thought process can act freely of a physical body and that our thinking self can continue without our thinking brains. The human brain has been growing larger as we’ve evolved as a species and our heads are very large as new-born’s making it dangerous for mothers during childbirth, surely if we are to go on thinking after we die we wouldn’t need this evolutionary process.

He proceeds to say that every religion has a moral code but this is not surprising as humans are universally moral beings. We are moral because we are a weak species and the only way we can survive is by cooperation in society and we need a morality to be able to do that.

Filmed on Thursday 8th November 2012

ABOUT PROFESSOR PETER MILLICAN:

Gilbert Ryle Fellow & Tutor in Philosophy at Hertford College; Reader in Early Modern Philosophy at Oxford.

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΟΡΦΟΥ

Screenshot_745
 
Του Παναγιώτη Νούνη
 
Μερικοί ελάχιστοι αγαπητοί φίλοι και φίλες τις τελευταίες ημέρες με παρακάλεσαν με διάφορους τρόπους να εκφράσω μιά θεολογική άποψη για τις ποιμαντικές τοποθετήσεις και θεολογικές απόψεις του μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεοφύτου και των άλλων διαφόρων δηλώσεων (ως ανταπάντηση) του μητροπολίτου Κυρηνείας και του Αρχιεπισκόπου Κύπρου.
 
Προσωπικά άρχισα από τούδε και στο εξής να μελετώ σοβαρά το ζήτημα, αλλά επιλέγω προς το παρόν και για προσωπικούς λόγους να σιωπώ και να παρατηρώ το όλο διασκεδαστικό (!) θέατρο του παραλόγου (και είναι διασκεδαστικό από την φιλοσοφική οπτική μου, διότι θεωρώ εξ υπαρχής ότι όλα σχεδόν από το Άλφα μέχρι και το Ωμέγα γίνονται για την ανάδελφη, δαιμονική, υπερφίαλη και αλαζωνική εξουσιαστικότητα, δηλ. παιγνίδια εξουσίας!), μα ιδιαίτερα αφουγκράζομαι εκείνην την κραυγαλέα σιωπή των «φιλάδελφων» συνεπισκόπων του Μόρφου.
 
Βέβαια τα ποιμαντικά ζητήματα που θίγονται είναι λεπτά και οι εν Κύπρω επισκόποι μας μεριμνούν, ονειρεύονται, χάσκουν, ραδιουργούν καθότι τυρβάζουν περί άλλων τινών.
 
Αψευδείς πληροφορίες λόγου χάριν με ενημέρωσαν, σήμερα, ότι ενώ ο Λεμεσού υποσκάπτει καιρό τώρα τον Μόρφου, ο Λεμεσού επικοινώνησε τηλεφωνικά για να συμπαρασταθεί δήθεν στον Μόρφου, την ίδια στιγμή εξασκεί πλάγιες, παρασκηνιακές και υπόγειες πιέσεις μέσω πιονιών του, ώστε κάποιοι σοβαροί Θεολόγοι και Εκκλησιαστικοί Δημοσιογράφοι να παρασυρθούν μεθοδικά ώστε να γράφουν εναντίον του Μόρφου (π.χ. ο Κυρηνείας είναι, μάλλον, χειραγωγούμενος υπό του Λεμεσού).
 
Πίσω από τον όλο θόρυβο κατά του Μόρφου, επισημαίνω με έμφαση, διότι αυτή είναι μιά προσωπική μου διαίσθηση στο όλο ζήτημα, βρίσκεται κυρίως η ανοησία και η αδιακρισία, μα κυρίως η πανουργία των Μητροπολιτών μας, επίσης βρίσκονται συγκεκριμένου είδους εκκλησιαστικές σκοπιμότητες, αλλά συνάμα και ισχυρές πολιτικές σκοπιμότητες που διασυνδέονται με εκκλησιαστικά πρόσωπα.
 
Η πανουργία της πολιτικής σκακιέρας, συναγωνίζεται ισάξια, την πανουργία της εκκλησιαστικής σκακιέρας.
 
Θέλω να διατυπώσω λόγου χάριν ένα ρητορικό ερώτημα που με απασχολεί τόσες ημέρες:
 
Γιατί και για ποιόν λόγο να απασχολεί την Επίτροπο Διοικήσεως, τον Γενικό Εισαγγελέα, τον Αρχηγό Αστυνομίας, άλλους πολιτικούς θεσμούς ή και πολιτικά κόμματα, τί είδους κατηχήση, τί είδους χριστιανική διδασκαλία και τι σόι προσωπικές πεποιθήσεις εκφράζει ένας επίσκοπος της Εκκλησίας της Κύπρου, σημειωτέον, ότι αυτή διεξάγεται εντός ενός Ιερού Ναού (και όχι δημόσια στις πλατείες και στις τηλεοράσεις) και κυρίως πρός το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας;
 
Δεν έχει το δικαίωμα ένα κληρικός να κηρύττει, να κατηχεί και να εκφράζει τις όποιες ερμηνευτικές και θεολογικές απόψεις εντός του εκκλησιάσματός του; 
 
Σοβαρομιλούμεν;
 
Η δημοκρατική και εξάπαντος Συνταγματική ελευθερία, που εκπηγάζει από τα περισπούδαστα δόγματα του περίφημου Διαφωτισμού ώστε το κάθε άτομο (παρ΄εκτός και αν οι Επισκόποι και οι παπάδες δεν είναι άτομα😉 να αναπαράγει ελεύθερα τόσον προφορικά όσον και γραπτά τις προσωπικές πεποιθήσεις του που επήγεν;
 
Π.χ.: Τα ΛΟΑΤΙ άτομα και οι ΑΚΕΛυκοί έχουν το κάθε δικαίωμα να εκφράζουν προσωπικές πεποιθήσεις, αντιεκκλησιαστικές, ανώμαλες και αντιχριστιανικές απόψεις εντός των σωματίων και αιθουσών τους είτε και δημόσια στις πλατίες και στα Μ.Μ.Ε, ενώ οι κληρικοί όχι;
 
Καταλάβατε που το πάω;
 
Και όλως παραδόξως, η τραγελαφική ειρωνία μιάς υποκριτικής Κοινωνίας και ενός παγκοσμιοποιημένου σκοτεινού συστήματος, (υπερ)εστιάζει, στο αυταπόδεικτο γεγονός, ότι ένας επίσκοπος της Εκκλησίας εξέφρασε (ανεξαρτήτως αν είναι ορθές ή εσφαλμένες οι θέσεις του) σε φυσικό χώρο του είτε τις προσωπικές είτε και τις θεολογικές απόψεις εντός του ιερού Ναού και ενώπιον πιστών Χριστιανών.
 
Αυτά γουστάρουν να συζητούν αναμεταξύ τους οι Χριστιανοί και οι ποιμένες τους: Περί πρωκτικού σέξ, περί φυσιολογικού σέξ, περί στοματικού έρωτα, περί εκτρώσεων, περί γάμου και αγαμίας, περί νηστείας, περί Σατανά, περί Θεού κ.ο.κ. Ο Ηθικισμός περί τούτων όμως, καλά κρατεί. Που έγκειται συνεπώς το πρόβλημα στους μή Χριστιανούς, στα ΛΟΑΤΙ άτομα, και στους αθέους, δυσκολεύομαι να το αντιληφθώ;
 
Η δημόσια και διεθνής κατακραυγή του σεβ. Μόρφου θεωρώ ότι είναι σκόπιμα καθοδηγούμενη, με δαιμονική και παράλογη υπερβολή, από διάφορα εν Κύπρω και όχι μόνον «διαφωτιστικά» κέντρα. Μήπως αυτό δεν είναι μιά παράδοξη και παράνομη πολιτειοκρατική εισπήδηση (ή παρέμβαση) στα της Εκκλησίας με απώτερο στόχο την ποινικοποίηση και φίμωση των Επισκόπων, Κληρικών και Ιεροκηρύκων του ιερού Ευαγγελίου;
 
Ο Μόρφου όμως, με τις ανόνητες (=ανώφελες), ανέξοδες και αδιάκριτες «προφητολογίες» του κερδίζει το αφελές και αγαθό Χριστεπώνυμο πλήρωμα εντός και εκτός Κύπρου. Άρα, τούτο σημαίνει αυτόματα, ότι θα είναι ένας αντάξιος αντίπαλος και δυνατός ανταγωνιστής στις μελλοντικές Αρχιεπισκοπικές εκλογές… πράγμα που σημαίνει κατά την πανουργία τινών άλλων Επισκόπων-κατασκόπων ότι πρέπει να εξοστρακισθεί άμεσα και με διάφορες συνοπτικές διαδικασίες από τους «φιλάδελφους» μνηστήρες του αρχιεπισκοπικού Θρόνου.
 
Ούτως η άλλως ο σεβασμιώτατος Μόρφου, θεωρώ, ότι είχε ξεφύγει με την ακατάσχετη «Προφητολογία» ή αν θέλετε με την αδιάκριτη προφητολαγνεία του. Κάποιος έπρεπε να τον αναχαιτίσει. Και αυτός ο κάποιος βρέθηκε. Το ισχυρό ομοφιλοφιλικό και αθεϊστικό λόμπι τόσο των εκκλησιαστικών όσο και των πολιτικών ταγών, εξωτερικού και εσωτερικού.
 
Και όλος αυτός ο πανάθλιος παραλογισμός ανοίγει την όρεξη της αθέου και «ουδετερόθρησκης» Πολιτείας μας, που συμβιώνει, νομοθετεί, θεσμοθετεί και υποστηρίζει την πάσης φύσεως ανωμαλία, ώστε να αναλάβει, ή και να ελέγχει, με πονηρό τρόπο την απόλυτη κυριαρχία στα της Εκκλησίας, τουτέστιν ο προτεσταντικός και δή Αγγλικανικός Πολιτειοκρατισμός θεριεύει, και στην αναμπουμπούλα χαίρεται ο λύκος, εξ αιτίας των αδιάκριτων και πανούργων ποιμεναρχών μας.
 
Μιά πρώτη προσωπική θεολογική γνώμη μας, περί της όλης τραγελαφικής υποθέσεως περί του σεβασμιωτάτου Μόρφου κ.Νεοφύτου, είναι, ότι: δεν δέχομαι (διότι δεν υπάρχει η λεγομένη Συμφωνία Πατέρων και επίσημη διδασκαλία της Εκκλησίας) τις συγκεκριμένες προσωπικές και εξατομικευμένες ποιμαντικές απόψεις του Αγίου Πατρός Πορφυρίου ως «ντέ φάκτο» εμπειρική και επίσημη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας.
 
Συνεπώς, ειδικά στο σημείο αυτό αποδεικνύεται, νομίζω, η μεγίστη αδιακρισία, ο στείρος ηθικισμός και η καλογερίστικη νοοτροπία του Μόρφου, να νομοθετεί και να «προφητολογεί» ότι του καπνίσει, είτε έωλες είτε και σοβαρές φημολογίες ή συμβουλές.
 
Αλλά, συμπληρώνω, ότι από την άλλη δεν απορρίπτω διόλου τα υπόλοιπα ορθά που διετύπωσε, απλανώς και ορθοδόξως, περί των εκτρώσεων και της ομοφυλοφιλίας.
 
Η Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία έχει απλανή, αγιοπνευματική, Πατερική και Ευαγγελική διδασκαλία τόσον για τις εκτρώσεις όσον και για την ομοφυλοφιλία, και δεν χρειαζόμασταν λ.χ. τον Μόρφου ή τον Λεμεσού για να μας την διατυπώσουν. Στο εν λόγω σημείο όμως, ο Μόρφου έπραξε το ποιμαντικό καθήκον του, ως επίσκοπος της Εκκλησίας, και διετύπωσε την εμπειρική δογματική διδασκαλία και συμφωνία των αγίων Πατέρων.
 
Παρ΄όλα αυτά που σκέπτομαι και γράφω για τους φιλότιμους και αγαπητούς αναγνώστες μου, και για κάθε άλλο καλοπροαίρετο άνθρωπο που τυγχάνει να μας διαβάζει για πρώτη φορά, παραθέτω παράλληλα στο αναγνωστικό κοινό μου, για εκτενέστερο και βαθύτερο προβληματισμό μας την εξαιρετική θεολογική προσέγγιση του εκλεκτού συναδέλφου Θεολόγου και Εκκλησιαστικού Συγγραφέα κυρίου Παναγιώτη Τελεβάντου.
 
Σε πολλά σημεία του εν λόγω άρθρου του όπου και παραπέμπω [Δείτε εδώ: http://panayiotistelevantos.blogspot.com/…/08/blog-post.html] με βρίσκει να συμφωνώ στο κατά γράμμα και πνεύμα του, ώστε να θεωρώ μετά την ανάγνωσή του περιττό και να ασχοληθώ με το ζήτημα. 
 
Ίσως βέβαια και να επανέλθω…
 
Του Παναγιώτη Π. Νούνη
 
Θεο-Λογικός και Θρησκευτικός Στοχαστής
 
Email: panagiotisnounis@gmail.com
 

ΠΟΙΟΣ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟΥ;

Screenshot_191

 

ΠΟΙΟΣ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟΥ κ. ΜΑΚΑΡΙΟΥ;

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Δείτε το εδώεδώ και εδώ σε PDF και DOCS.

Μπαίνω κατ΄ ευθείαν στο ψητό που λένε και στο χωριό μου και απαντώ χωρίς περιστροφές ή υπεκφυγές ότι η απάντηση του ρητορικού σχήματος και τίτλου μας έχει ως εξής:
Πίσω από την διακοπή του μνημοσύνου (ιερά Αποτείχιση) του σεβ. Μητροπολίτου Σιδηροκάστρου κ. Μακαρίου, κρύβονται, όχι μόνον «κάποιοι κύκλοι εκ της Θεσσαλονίκης» αλλά και κάποιοι άλλοι «κύκλοι» ή, αν θέλετε, «κρύβονται» και «αυλικοί κύκλοι» της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού φανατικώτατοι οπαδοί και υποτακτικοί του σεβ. Μητροπολίτου Λεμεσού Αθανασίου.
Αυτός ο λόγος δεν είναι καθόλου αυθαίρετος και θα προσκομίσω πολύ ευχαρίστως μία σημαντικωτάτη απόδειξη επί τούτο που καταγγέλνω. Θεωρείστε το ως μία επιπρόσθετη μαρτύρια για το (κατά)μαύρο χάλι που επικρατεί στον εν Ελλάδι και Κύπρω νεοΒατοπαιδισμό.
Στην ιεροΚανονική ενέργεια της ιεράς Αποτείχισις κατά του κακοδόξου Επισκόπου Σιδηροκάστρου κ. Μακαρίου δεν διενεργήθει μοναχά από τον παπα-Φώτιο Τζούρα, αλλά όπως γράφεται δεξιά και αριστερά από διάφορα ιστολόγια, και αποδεικνύεται αυτό ΚΑΙ με τις υπογραφές στο εν λόγω κείμενο περί της αποτειχίσεως του καλού κληρικού, ότι διενεργείται η ιερά Αποτείχιση και από τον ιεροψάλτη, και από τον επίτροπο, αλλά και «από τον θεολόγο της ενορίας» του παπαΦώτη.
Το όνομα του θεολόγου είναι ο κύριος Βασίλης Μαυρίδης.
Ο θεολόγος κ. Βασίλης είναι ο γνωστός σε όλους μας στη πόλη της Λεμεσού ο «Βασίλης ο καλαμαράς». Μόνιμος κάτοικος της Κύπρου σχεδόν τριάντα χρόνια. Βέβαια κατάγεται ως γνωστόν από τις Σέρρες όπου συστηματικά πηγαινοέρχεται για να βλέπει τους γονείς και συγγενείς του. Είναι πρώην πνευματικό παιδί της ιεράς μονής Σταυροβουνίου, αλλά και πολυχρόνιος μισθωτός υπάλληλος ιεροκήρυκας και κατηχητής της ιεράς μητροπόλεως Λεμεσού.
Το πλέον σημαντικώτατο στην εν λόγω υπόθεση είναι ότι ο αξιότιμος θεολόγος Βασίλης είναι ακόμη εν ενεργεία ιεροκήρυκας, και αυλικός θεολόγος της μητροπολιτικής αυλής του σεβασμιωτάτου κ. Αθανασίου.
Συνεπώς, γιατί προβάλλεται το κάπως αυθαίρετον, ότι ο θεολόγος Βασίλης Μαυρίδης είναι ο «θεολόγος της ενορίας» του ιερώς Αποτειχισθέντα π. Φωτίου από τις Σέρρες;
Μπορεί ο παπα-Φώτιος να είναι συγχωριανός του, φίλος του, συγγενείς του, πρώην πνευματικός του κ.ο.κ. Ουδέν το μεμπτόν επ΄ αυτού.
Ο θεολόγος Βασίλης ο καλαμαράς, όμως, είτε είναι μισθωτός και θεσμικός θεολόγος, ως ιεροκύρηξ της ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού, είτε είναι ο θεολόγος και ιεροκήρυξ της μητροπόλεως Σιδηροκάστρου. Ποιο από τα δύο συμβαίνει; Διότι και τα δύο είναι κάπως λογικά αδύνατο. Το τελευταίον δύναται αν θέλει να μας το επιβεβαιώσει ή διαψεύσει άνετα η εν λόγω μητρόπολις όπου και καταγγέλεται πλέον και επίσημα ο αιρετίζων μητροπολίτης της.
Υπάρχει στο δυναμικό της ως ιεροκήρυκας θεολόγος ο κ. Βασίλης Μαυρίδης; Ναι ή ού;
Η Εκκλησιολογική αναφορά του ιεροκήρυκος και θεολόγου Βασίλη Μαυρίδη, είναι ή δεν είναι, η ιερά Μητρόπολη Λεμεσού; Είναι ή δεν είναι καλός αυλικός και υποτακτικός του σεβασμιωτάτου «Ακτιστοφωτιστού» των Λεμεσσιανών;
Είναι ή δεν είναι μισθοφόρος του νεοΒατοπαιδισμού;
Είναι ή δεν είναι άνθρωπος του Χωρεπισκόπου Αμαθούντος κ. Νικολάου;
Τότε, για ποίον ακριβώς λόγον, κανονικός θεολόγος και εκλεκτός ιεροκήρυκας της ιεράς μητροπόλεως Λεμεσού, ξεσήκωσε ένα Κληρικό από τη ελλαδική μητρόπολη Σιδηροκάστρου ώστε να εφαρμώσει την ιερά Αποτείχιση;
Ή αν θέλετε, γιατί ο θεολόγος της Εκκλησίας της Κύπρου, ο λίαν αγαπητός Βασίλειος Μαυρίδης, υπογράφει συναινεί και συνεργεί με την αποτείχιση του παπα-Φώτιου, κληρικού της μητροπόλεως Σιδηροκάστρου;
Θα μου πείτε, αναμφίβολα, ότι ο μητροπολίτης Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος και ο μητροπολίτης Σερρών κ. Θεολόγος είναι υπέρμαχοι και αποδέχονται, απόλυτα, τις αιρετικές αποφάσεις της Ληστρικής Συνόδου της Κρήτης, συνεπώς πρόκειται, για ψευδεπισκόπους, λυκοποιμένες και αιρετίζοντες μητροπολίτες. «Σόου γουώτ» καθώς λέγεται αγγλιστί.
Συμφωνούμε λοιπόν απόλυτα!
Δεν γνωρίζω όμως με ποιά λογική και με ποιά Εκκλησιολογική επιχειρηματολογία, ένας εν ενεργεία ιεροκήρυκας και θεολόγος της ιεράς Μητροπόλεως της Λεμεσού, συναινεί, συμμετέχει, συνεργάζεται, συνυπογράφει και ως ηθικός (συν)αυτουργός, συμμαχεί, υπέρ και μετά της αποτειχίσεως κατά τινός μητροπολίτου της Ελλαδικής Εκκλησίας όπου δεν είναι η άμεση Ανωτέρα Εκκλησιαστική Αρχή του;
Έχει την ευλογία του μητροπολίτη μας; Προφανώς όχι!
Η Ανωτέρα Εκκλησιαστική Αρχή του ιεροκήρυκος θεολόγου Βασίλη, ήτο και είναι χρόνια ολόκληρα η ιερά μητρόπολη Λεμεσού, τουτέστιν η Εκκλησία της Κύπρου.
Αν έπρεπε ο φίλτατος Βασίλης, να διενεργήσει, ιερά Αποτείχιση, θα έπρεπε Εκκλησιο-λογικά να την διενεργήσει κατά του μητροπολίτου Λεμεσού όπου επέτρεψε να κατηχηθεί ποιμαντικώς το Χριστεπώνυμο πλήρωμα της Τοπικής μας Εκκλησίας από την Αρχιεπισκοπική Εγκύκλιο υπέρ των αποφάσεων της Ληστρικής Συνόδου. Είναι έτσι ή δεν είναι έτσι;
Ή αν θέλετε, να διενεργήσει ρωμαλέα ιερά Αποτείχιση όταν ο «Γέροντας του Ακτιστοφωτισμού», εσυκοφάντησε δημόσια και από τηλεοράσεως, παραμονές Θεοφανείων (2017), τους ορθοδόξους αντιΟικουμενιστές και εγκωμίασε, ψευδώς, τον αιρετικώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη ως καθόλα ορθόδοξο και επόμενο των θεηγόρων Πατέρων. Περί όλων αυτών τι διενήργησε ο πολύτιμος ιεροκήρυξ της Λεμεσού σε δημόσια κηρύγματά του;
Αλλά προφανώς, μερικοί, φανατικοί οπαδοί του αγίου Λεμεσού, από ζήλον άνευ επιγνώσεως αποδεικνύονται ως ομολογητές του «γλυκού νερού».
Μάλιστα, για όλα αυτά που σας αποκαλύπτω με ιδιαίτερη δυσφορία και έμπονη θλίψη, προσπάθησα να επικοινωνήσω μέσω κοινών γνωστών μας με τον συνάδελφο θεολόγο και λίαν καρδιακό φίλο μου κύριο Βασίλη Μαυρίδη για να ενημερωθώ από τον ίδιο προσωπικά για την όλη υπόθεση αλλά δυστυχώς αυτό δεν κατέστει δυνατό, διότι, ο ίδιος αρνήθηκε κατηγορηματικά (για άγνωστο λόγο προς εμένα) τον αδελφικό διάλογο και την φιλική επικοινωνία μαζί μου.
Του έδωσα την καλή ευκαιρία να εισακουστεί και η δική του άποψις για να την καταγράψω δημοσιογραφικά, και αντικειμενικά, και αρνήθηκε ο καλός συνάδελφος και πρώην φίλος, κάθε φιλική ή συναδελφική συνεργασία, διότι προφανώς, ίσως είναι βαθειά ενοχλημένος διότι διενεργώ συστηματική αυστηρά κριτική, γραπτώς και προφορικώς, δημόσια και ιδιωτικά, κατά του μητροπολίτου μας κ. Αθανασίου.
Μάλλιστα, έχω πληροφορηθεί συν τοις άλλοις, καιρώ τώρα, ότι ο εν λόγω θεολόγος της ιεράς μητροπόλεως Λεμεσού, ότι διενεργεί κατηχητικές συνάξεις, σε κάποιο παρακλάδι του εθνικιστικού κόμματος ΕΛΑΜ, και εξ όσων καλώς πληροφορούμαι, κατηχεί (;) και διδάσκει (!), συστηματικά, την αίρεση του Εθνοφυλετισμού. Αρνήθηκε φαίνεται τον διάλογο μαζί μου, διότι υποψιάσθηκε μάλλον, εικασίες κάνω, ότι θα τον ερωτούσα και περί τούτου, αν πράγματι αληθεύουν αυτές οι θλιβερές πληροφορίες που λαμβάνω συστηματικά από διάφορους αξιότιμους και φιλότιμους πληροφοριοδώτες.
Το κερασάκι των πληροφοριών μου, τινάς αψευδούς πηγής εκ τινών αυλικών του Λεμεσού, είναι ότι ο ίδιος θεολόγος και ιεροκήρυκας της μητροπόλεώς μας, κατηχεί και διδάσκει, προφορικώς, το πλήρωμα της Εκκλησίας, την κακόδοξη και «Ζηλωτική» θεωρία περί των «Ακύρων Μυστήριων» όπου τα διενεργούν δήθεν οι Αρχιοικουμενιστές.
Στην γραπτή διακήρυξη της ιεράς Αποτειχίσεως του παπα-Φωτίου και των συν αυτώ συνυπογραψάντων και συμμετεσχόντων υφίστατο όντως η ρητή και γραπτή αναφορά ότι δεν υφίστατο τέτοιο κακόδοξο και φαιδρό φρόνημα.
[Δείτε εδώ: ΠΑΥΣΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΠΗ ΠΑΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, Προς: Μητροπολίτην Σιδηροκάστρου κ. Μακάριον, http://opaidagogos.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_18.html#more]
Μία όμως παράγραφο πιο πάνω εξ αυτής, διατυπώνεται αναντίρρητα, το θρησκευτικό παραλήρημα, η μεγίστη σχισματικοαιρετική «Ζηλωτική» στάσις και τάσις και υφίστατο έμμεσα η αιρετική θεωρία περί των «Ακύρων Μυστηρίων». Πρόκειται για εκείνη την παράγραφο όπου οι «Ζηλωτές» αλλοιώνουσι και διαστρέφωσι μεθοδικά τον Β΄ ιερό Κανόνα της εν Αντιοχεία αγίας Τοπικής Συνόδου περί του «μη κοινωνείν τοις ακοινωνήτοις». Οι εν λόγω ακοινώνητοι του ιερού Κανόνος, είναι οι τω όντι τελεσίδικα καταδεδικασμένοι καθαιρεμένοι και αφορισμένοι εν Συνόδω, και όχι οι αιρετικοί Αρχιοικουμενιστές όπου ακόμη να δικάσθώσι ή καταδικασθώσι για τα εκκλησιαστικά τους εγκλήματα.
Δηλαδή, φίλτατε θεολόγε Βασίλειε, ο Μητροπολίτης μας κύριος Αθανάσιος επειδή μνημονεύει και κοινωνεί με τον αιρετίζοντα οικουμενιστή Αρχιεπίσκοπο Κύπρου κ. Χρυσόστομο, όπου ο τελευταίος μνημονεύει και κοινωνεί με τον αιρεσιάρχη του «Ορθοδόξου» Οικουμενισμού τον Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίον, ιερουργεί ο πρώτος, άκυρα (;!) Μυστήρια, διότι, συγκοινωνεί (!!) και συλλειτουργεί (!!!) ενίοτε με κακοδόξους Επισκόπους; Σοβαρολογείς αδελφέ;
Αυτά κατηχείς και διδάσκεις θεολόγε Βασίλειε; Που ακριβώς τα στηρίζεις αδελφέ μου; Μήπως πρόκειται περί αιρετικής πλάνης Βασίλη μου; Εννοείς και κατανοείς, ότι διασύρεις την ιερά Μητρόπολη Λεμεσού και το θεσμικό εκκλησιαστικό σου διακόνημα-αξίωμα ως ιεροκήρυξ; Και ο Λεμεσού γιατί άραγε τον ανέχεται να διδάσκει τέτοιες διαβολικές ετεροδιδασκαλίες;
Και εσύ καρδιακέ μου φίλε Βασίλη, μεταλαμβάνεις ή συμμετέχεις, ή συγκοινωνείς από τέτοια «άκυρα» Μυστήρια, και μάλιστα συνεχίζεις να κηρύττεις και να κατηχείς τον λόγο περί του Λόγου του Θεού, εντός τέτοιων «ακύρων» Μυστήριων;
Γιατί τέτοια μεγίστη αντίφασις, πράξεως και θεωρίας;
Ο μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος, προσέλαβε τις προάλλες στην αυλή του, ως Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Καθολικής τον ετερόθρησκο και φανατικό Νεοπαγανιστή, θεολόγο και διδάσκαλο της Βυζαντινής Μουσικής, κ. Λεύκιον Δημοσθένους. Έπειτα τον απέλυσε. Ο ίδιος ο μητροπολίτης μας, έχει στην αυλή του τον θεολόγο ιεροψάλτη και διδάσκαλο της Βυζαντινής Μουσικής κ. Χριστοφόρον Καλοζώην όπου κατηγορεί συστηματικά τον μητροπολίτη μας, ότι ο μητροπολίτης μας διενεργεί, αντικανονικές χειροτονίες, δηλ. ότι χειροτονεί αναξίους Λαϊκούς με ισχυρά κωλύματα ιερωσύνης, και μεταδίδει ο Λεμεσού παράνομα το Μυστήριον της Ιερωσύνης.
Τι άλλο να πεί κανείς για τους αυλοκόλακες-νυκτοκόρακες;
Τώρα προστίθεται και αυτό το παράδοξο με τον εκλεκτό θεολόγο κ. Βασίλη Μαυρίδη, και έπεται ο Βα(λ)τοπεδινός κατηφόρος της φατριάς του Ιωσηφισμού…!

Παναγιώτης Π. Νούνης
Ορθόδοξος Θεολογών

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΤΡΑΜΑΔΟΥ

2331011

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΤΡΑΜΑΔΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Δείτε το εδώ, εδώ και εδώ σε PDF και DOCS.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΤΡΑΜΑΔΟΥ
Αξιότιμε κ. Νούνη,
Σας ευχαριστώ πολύ για τον υπομνηματισμό του άρθρου μου. Καταρχάς χαίρομαι διότι συμφωνείτε με όλο το υπόλοιπο άρθρο μου, εφόσον εκφράζετε αντίρρηση μόνο για ένα συγκεκριμένο σημείο του. Αυτό επιβεβαιώνει ότι το άρθρο είναι τόσο καλά μελετημένο, ώστε είναι σχεδόν απίθανο στο συγκεκριμένο σημείο να κάνω λάθος, όπως θα σας αποδείξω στη συνέχεια.
Το ζήτημα που σας απασχολεί είναι αν μπορεί κληρικός που υπάγεται σε άλλον Επίσκοπο να διακόψει τη μνημόνευση του Πατριάρχη. Δυστυχώς δεν προσέξατε ότι ο ίδιος ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης ερμηνεύει τη φράση του «ὅστις Πρεσβύτερος, ἤ Ἐπίσκοπος, ἤ Μητροπολίτης ἤθελε χωρισθῆ ἀπό την συγκοινωνίαν τοῦ Πατριάρχου αὑτοῦ» μέσα σε παρένθεση που ακολουθεί γράφοντας «ὁ Μητροπολίτης δηλ. μόνος· ὁ γάρ Πρεσβύτερος τοῦ Ἐπισκόπου του το ὄνομα μνημονεύει, ὁ δε Ἐπίσκοπος τοῦ Μητροπολίτου του». Επομένως εγώ δεν έκανα τίποτα άλλο παρά να επαναλάβω με πολύ απλά λόγια για τους αναγνώστες εκείνο που λέει ο Άγιος Νικόδημος. Είναι αυτονόητο πως όσοι έχουν Επίσκοπό τους τον Πατριάρχη διακόπτουν το μνημόσυνο του Πατριάρχη, αφού σε αυτόν υπάγονται απευθείας. Αυτό που δεν μπορεί να συμβεί είναι «ιεραρχική» υπέρβαση.
Όμως δυστυχώς η θεωρία της «συγκοινωνίας» που αναπτύσσετε δεν είναι ορθή και την έχει χρησιμοποιήσει ο παπισμός. Γιατί; Πρώτον, πρέπει να διασαφηνίσουμε ότι είναι άλλο υπαγωγή και άλλο κοινωνία. Κοινωνία έχει όλη η Εκκλησία μεταξύ της αλλά κάθε Μητρόπολη υπάγεται σε μία συγκεκριμένη Αυτοκέφαλη Εκκλησία και όχι σε δύο. Δεύτερον,  αν συνέβαινε ο Πρεσβύτερος μιας οποιαδήποτε Μητροπόλεως να υπάγεται ταυτόχρονα στον Επίσκοπό του και στον Πατριάρχη, τότε αφενός έχουμε διαρχία, που αντιβαίνει στους Ι. Κανόνες, αφετέρου αυτό ακριβώς ισχυρίζεται ο Πάπας, ότι δεν υπάρχουν «αυτοδύναμες» Επισκοπές αλλά όλων «προϊστάμενος» είναι ο Πάπας. Αντιθέτως στην Ορθοδοξία ο κάθε Ιεράρχης είτε είναι απλός Επίσκοπος είτε είναι Πατριάρχης είναι ισότιμος με οποιονδήποτε άλλο. Από αυτό απορρέει το τρίτο σημείο: Ακριβώς επειδή είναι ισότιμοι αν ο Μητροπολίτης σου είναι Ορθόδοξος και ο Πατριάρχης αιρετικός, δεν απαιτείται να διακόψεις το μνημόσυνο του Μητροπολίτη σου, διότι εσύ βρίσκεσαι σε μία Επισκοπή όπου ακόμα και αν όλη η «Εκκλησία» πλανηθεί αυτή αρκεί για να διασώσει την πίστη. Βεβαίως δεν πρέπει να φτάσουμε εκεί και ο Μητροπολίτης σου οφείλει να εγκαλέσει τον Πατριάρχη για τις αιρέσεις του, όμως αυτό δεν «μολύνει» εσένα. Η αναφορά σου είναι στον Επίσκοπό σου και όχι στον Πατριάρχη, αλλιώς ο Πατριάρχης θα ήταν Πάπας!
Τα γράφω απλοποιημένα. Το κάνω επίτηδες όμως για να τα καταλάβουν και μη θεολόγοι.
Επικαλείστε τον Ζωναρά. Αν ο Ζωναράς λέει διαφορετικά πράγματα από τον Άγιο Νικόδημο, τότε σημαίνει ότι ο Άγιος Νικόδημος, επειδή είναι μεταγενέστερος, μεταφέρει λάθος παράδοση. Αυτό όπως αντιλαμβάνεστε δεν μπορεί να συμβαίνει.
Αξιότιμε και αδελφέ εν Χριστώ κ. Νούνη, σας συγχαίρω για το ζήλο σας αλλά ως νεώτερος θεολόγος που είστε σας συμβουλεύω φιλικά και με αγάπη να μην είστε βιαστικός στις κρίσεις σας, διότι όταν κάποιος γράφει κάτι το έχει μελετήσει πολύ. Παραμένω στη διάθεσή σας για οτιδήποτε άλλο και παρακαλώ να δημοσιεύσετε την παρούσα απάντηση στην ιστοσελίδα σας ώστε να μην διασύρεται το όνομά σας και το όνομά μου.

Με αγάπη Χριστού
Παναγιώτης Κατραμάδος, θεολόγος

ΥΓ. Ευχαριστώ τον Ο.Τ. που δημοσιεύει άρθρα μου όπως και δικά σας και νομίζω τον κατηγορείτε άδικα. Στο προηγούμενο φύλλο του είχε ενημέρωση για τους αποτειχισμένους

Με εκτίμηση,
Παναγιώτης Κατραμάδος

 

 

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΤΡΑΜΑΔΟΥ

Εξ αρχής να πώ, προλογικά, αξιότιμε συνάδελφε κ. Παναγιώτη Κατραμάδε, ειδικά για την πρώτη παράγραφόν σας όπου υποστηρίζετε συνεσκιασμένα κάπως το αλάθητον και απλανές του άρθρου σας με βρίσκει παγερά αδιάφορον αλλά το θέτω κυρίως προς σκεπτικιστικήν αμφιβολία και θεο-λογική αμφισβήτηση. Θεωρώ ότι ένας αρθρογράφος δεν είναι σε θέση να αξιολογήσει αντικειμενικά το ιδικόν του κείμενον. Γι΄αυτό πρέπει να είμεθα ανοικτοί προς την κάθε κριτική και να μη βαφτίζουμε, αυθαίρετα, την αρνητική κριτική, ως κακοπροαίρετη και κακόβουλη. Μία αποφατική κριτική ενίοτε σκληρή μπορεί και να μη είναι καθόλου κακόβουλη. Συνεπώς η αξιολογική προσωπική γνώμη σας για το ιδικόν σας άρθρο, ο αυτολιβανισμός π.χ. της γενιάδος σας, είναι αλυσιτελής και παραπλανητική τόσον για τον εαυτό σας όσο για τους αναγνώστες σας.
Για την δεύτερη παραγράφον σας, έχω να παρατηρήσω τα εξής αγαπητέ κύριε συνάδελφε: ότι εμμέσως πλην σαφώς με αποκαλείτε απρόσεκτον, διότι δεν επρόσεξα δήθεν, τι ακριβώς διευκρινίζει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, εντός της παρενθέσεως, περί της Κανονικής τάξεως της Λειτουργικής Μνημονεύσεως.
Επιτρέψτε μου με απόλυτον σεβασμόν να σας υπενθυμίσω, ότι: απερίφραστα,  στην χειρώτερη περίπτωση είστε σοφιστής, και στην καλύτερη, μάλλον τα γυαλιά σας θέλωσι καθάρισμα.
Διότι, αν εμελετούσατε με νηφαλειότητα, και δεί προσεκτικώτατα τις αντιρρήσεις μου, θα επαρατηρούσατε καθαρά και ξάστερα πώς παραθέτω την Ερμηνεία του Αγίου Νικοδήμου, και ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΖΩ με έντονο μαύρο χρώμα, τα εντός της παρανθέσεως, και τούτο αποδεικνύει, ότι όχι μόνον το επαρατήρησα, αλλά και το υπογραμμίζω με έμφαση για να φανεί το σημείον τόσον προς τους αναγνώστες μου αλλά όσον και προς εσάς, ώστε να μη έρθετε εκ των υστέρων και να μου λέτε διάφορα φληναφήματα και ασυναρτησίες, καθώς το επράξατε εν τέλει και έτσι μου επιβεβαιώσατε και την νοσηρά μελοντολογική και «προφητικήν» υποψία μου.
Επιτρέψτε μου να σας εξολογηθώ, έτι περαιτέρω, τον πονηρό λογισμό μου: ότι εσείς δεν μας αποσαφηνίσατε διόλου αντικειμενικώς το Κανονικό ζήτημα, αλλά μάλλον μας επαρουσιάσατε έναν Άγιον Νικόδημο, να συμφωνεί, ίσως με τις δικές σας προσωπικές πεποιθήσεις ή με την «νεοΠαραδοσιακή» γραμμή του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ». Θεωρώ δε ότι απολυτοποιήσατε την ερμηνευτική προσέγγιση του Αγίου, για να περάσετε το άτοπον και αμάρτυρον, προπαγανδιστικόν μήνυμα, ότι, όσοι Πρεσβύτεροι δεν υπάγονται στο Οικουμενικό Πατριαρχείον, δεν δύνανται να διακόψωσι το Μνημόσυνου του Οικουμενικού Πατριάρχου.
Μακάρι να διαψευσθώ και να είναι παντελώς αυθαίρετη και άδικος η εν λόγω πονηρά μου υποψία, ίσως τούτο γίνει αντιληπτόν από το όλον συγγραφικόν σας έργον.
Και μάλιστα ενώ σας παραθέτω περίτρανα παραδείγματα Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων, όπως του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου ή και του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού, όπου, ειδικά η δεύτερη Χαρισματούχως προσωπικότητα, όντας μη Πρεσβύτερος, αλλά απλός, σκέττος νέττος Καλόγερος, ή αν θέλετε απλός Μοναχός, εδιέκοψεν το Λειτουργικόν Μνημόσυνον (η Λειτουργία γίνεται, να υπενθυμίσω διάφορους «καλοθελητές-Εκκλησιολόγους» από ολόκληρον τον Κλήρο και τον Λαόν, το Βασίλειον Ιεράτευμα, και μη ακούγω σας παρακαλώ πολύ, άλλες ασυναρτησίες, μπουρδουλογίες και νεοΕκκλησιολογισμούς,  ότι μόνον οι Κληρικοί δήθεν μνημονεύωσι τον Επίσκοπο ή τον Μητροπολίτη ή τον Πατριάρχην), εδιέκοψεν την Κοινωνία, εδιέκοψεν την επικοινωνία και τις εκκλησιαστικές σχέσεις του, με ΑΠΑΝΤΕΣ σχεδόν ανά την οικουμένη τους γνωστούς Πατριάρχες της εποχής του διότι έπεσαν όλοι τους στην Αίρεση του Μονοθελητισμού και Μονοενεργητισμού.
Ιστορικώς, αποδεικνύεται και είναι μεμαρτυρημένον βάση των ΠΗΓΩΝ, ότι σύσσωμες οι εκκλησιαστικές διοικήσεις, και όχι η Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία, αλλά επαναλαμβάνω, οι διοικήσεις, οι ύπατοι και ανώτατοι εκκλησιαστικοί άρχοντες, Πατριάρχες, Αρχιεπίσκοποι, Μητροπολίτες, Επίσκοποι, δύνανται, κατά συρροήν και ομοθυμαδόν, να πέσουν σε μία μικρής ή μεγίστης Τοπικής ή Οικουμενικής κλίμακος αίρεση ή πολύ-αίρεσιν.
Το μόλις πρόσφατον εκκλησιαστικόν ιστορικό παράδειγμα με την Ληστρική Σύνοδον των Αρχιοικουμενιστών Προκαθημένων είναι ένα ακαταμάχητον, θεωρώ προσωπικώς,  ιστορικόν παράδειγμα μείζονας πεπλανημένης και κακοδόξου της απανταχού διοικητικής εκκλησιαστικής εξουσίας.
Και ερωτώ εσάς τους εξειδικευμένους και πεπειραμένους γνώστες στα περι των Ιερών Κανόνων: ο Μέγας Μάξιμος ο τω όντι Ομολογητής ήτο και είναι δεινός παραβάτης των ιερών Κανόνων; Δεν θέλω να υπάγω και σε άλλες κλασικές περιπτώσεις, Διακοπής Μνημοσύνου, όπως εδιέπραξεν π.χ. ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς κ.α.
Περί αυτού του ιστορικοΚανονικού παραδείγματος, ειδικά στα περί του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού, δεν μας πληροφορείτε το παραμικρόν. Γιατί άραγε; Δεν σας προβληματίζει η υψηλώτατη παρακαμπτήριος οδός, η εξαίρεσις του Κανόνος, που επέλεξεν ο Φίλος του Θεού;
Ενώ στην πρώτη σας παράγραφον μας παραθέσετε, πολύ σοφά, το διευκρινιστικόν περιεχόμενον της ερμηνείας του Αγίου Νικοδήμου, μάλλον δεν επροσέξατε, ότι, ο άγιος χρησιμοποιεί τον Κανονικό και Εκκλησιολογικόν όρο της «Συγκοινωνίας».
Μήπως και ο άγιος Νικόδημος ήτο επηρεασμένος από την Παπική θεωρία της Συγκοινωνίας αγαπητέ κυρίε συνάδελφε;
Συμφωνούμε πάντως, ότι η Βατικάνειος Εκκλησιολογία της Συγκοινωνίας δεν είναι ορθή και ότι, αν πράγματι την αναπτύσω στο στοχαστικό και σκεπτικιστικόν μου αντιρρητικό αρθρίδιον, το κάνω για να συμπροβληματιστούμεν (και όχι για να κατηχήσω) και για να μου λυθώσι κάποιες Εκκλησιολογικές απορίες και προβληματισμοί, εφ΄ όσον αποτάθηκα προσωπικώς σε μερικούς αρίστους ειδικούς και δεν έλαβα ουδεμία μέχρι στιγμής πληροφόρησιν.
Εξάπαντος αναπτύσσω κριτικά, τα περί της Συγκοινωνίας, και δή στοχαστικά, κυρίως από της αντικειμενικής παροντικής χωροχρονικής πραγματικότητος μας, κύριε Παναγιώτη μου, και εννοώ την αντικειμενική οπτική της μεταΚολυμπαρίστικης επικυριαρχίας των νεοΕκκλησιολογιστών Αρχιοικουμενιστών.
Διότι, ως γνωστόν και να εθέλαμεν δεν ζούμεν στην εποχή του Αγίου Νικοδήμου πλέον, ώστε να ισχύει με Κανονική και Εκκλησιολογική θρησκευτική ακρίβεια, η Λειτουργική Τάξις, το γράμμα και το πνεύμα του ιερού Κανόνος, μιας και έχωσι συνθέμελα συγκλωνισθεί και αλλοιωθεί τα πάντα. Διότι άπαντες («οι Αυτοκεφαλίαι») σχεδόν έκλιναν γόνυ τω Βαάλ και έχωσι ως σημείον αναφοράς τω αιρετικωτάτω Οικουμενικώ Πατριάρχη του Γένους μας.
Δεν είμαι σίγουρος όμως, αν έχετε και στο προηγούμενο σημείον απόλυτο δίκαιον, διότι ο κάθε εκασταχού ή όπου γης Πρεσβύτερος, ο κάθε Διάκονος, ο κάθε Λαϊκός και Μοναχός, ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΕΙ και ΚΟΙΝΩΝΕΙ, πνευματικώς, σύμφωνα με την ορθόδοξη Πατερική Εκκλησιολογία μας, με κάθε άλλο αλλήλο και εν Χριστώ μέλος Του, είτε αυτός είναι Κληρικός Πατριάρχης στο Τατζικιστάν είτε είναι Λαικός ή Μοναχός Εσκιμώος στην Αλάσκα.
Και τούτο το σημειώνω, διότι κατά την μη αλάθητον ερμηνευτική και καθόλα στοχαστική προσέγγιση μου, θεωρώ ότι δεν είναι Παπική θεωρία ή Βατικάνειος Εκκλησιολογία, τα προαναφερθέντα, αλλά μάλλον ορθόδοξη και Πατερική Εκκλησιολογία.
Το ενεργών μέλος (Κληρικός, Μοναχός ή Λαϊκός) της Εκκλησίας αξιότιμε κύριε Παναγιώτη, είτε υπάγεται είτε Κοινωνεί, είναι σχετικώς, το ίδιον και το αυτόν. Η μέν εν λόγω διάκρισις, που εσείς διενεργείτε, κατά την ιδική μου άποψη, την θεωρώ ως σχολαστική και ανούσια.
Ο δε δεύτερος όρος, αυτός της «Κοινωνίας» έχει πάμπολλες Εκκλησιαστικές σημασίες, έτσι επιλέγω να τον προσδιορίσω, αν θέλετε, όπως ακριβώς τον ορίζει το Εκκλησιαστικό Κανονικόν Δίκαιον (Προδρόμου Ακανθοπούλου, ΚΩΔΙΚΑΣ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ, Δ΄ έκδοσις, εκδόσεις Βάνιας, Θες/νίκη 2009, σελ. 595) όπου θεωρεί ειδικώς την (συν)Μετοχή στη Λατρευτική Σύναξη και Θεία Ευχαριστεία δια της Θείας Λειτουργείας, και γενικά ευρέως κάθε άλλη εκκλησιαστικήν σχέση και επικοινωνία.
Αν εχρησιμοποιούσα πράγματι την Βατικάνειο θεωρία της Συγκοινωνίας των Παπικών, θα έπρεπε,  η εν λόγω πατριαρχική Συγκοινωνία που στοχάζομαι να έχει ως σημείον αναφοράς και κέντρο της τον Πάπα της Ρώμης, πράγμα παντελώς άτοπον και άστοχον από μέρους μου,  διότι, δεν θέτω καθόλου εκείνον ως σημείον αναφοράς, αλλά θέτω ως σημείον αναφοράς του στοχασμού μου τον Οικουμενικόν Πατριάρχην. Το Οικουμενιστήν Πατριάρχην του σήμερα. Τον πατριάρχην που παρουσιάζεται συνοδικώς πλέον και θεσμοθετημένα ως νεοΕκκλησιολογιστής. Τον Οικουμενικόν Πατριάρχην που μας εμπέδωσε, εκατήχησεν και εδίδαξεν, χρόνια ολόκληρα, σχεδόν 100, ότι το Κανονικόν Δίκαιον, τον επιβάλλει ως ένα άλλο πάπα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας.
Επιπρόσθετα, αγαπημένε μου άνθρωπε, με εδιασκέδασε πολύ το υποθετικόν σενάριον σας της τρίτης παραγράφου.
Όπου γράφετε περι διαρχείας, ενώ γνωρίζετε καλυτερώτερα από μένα και άλλους, ότι π.χ. στις «Νέες Χώρες» και αλλού, ισχύει πολυτρόπως και αντιΚανονικώς, το δικέφαλον τέρας, της αντιΑποστολικής και αντιΚανονικής διαρχείας. Οι μέν ταλαίπωροι αδελφοί και πατέρες μας ζώσι την απόλυτον Εκκλησιολογική σχιζοφρένεια και Κανονική διαστροφή, όπου διοικούνται επιτροπικώς δήθεν, διοικητικώς και πνευματικώς, από το δικέφαλον τέρας της Βενιζελικής Πατριαρχικής Πράξεως του 1928.
Και εσείς ακόμη, έχω τον λογισμό, μάλιστα ότι επιμένετε και ισχυρίζεστε, δυστυχώς, από πιθανή φαντασιοπληξία ή ρομαντική εξιδανίκευση της μή αντικειμενικής πραγμτικότητος, ότι ο λ.χ. «Νεωχωρίτης» Πρεσβύτερος δεν μπορεί τάχα μου να διακόψει, απευθείας, την Συγκοινωνία του με τον Οικουμενικόν Πατριάρχην.
Ενώ ο Οικουμενικός Πατριάρχης π.χ. έχει το κανονικώτατον (sic) κατά τα άλλα δικαίωμα, να προσπαθεί τυρρανικώς, να επιβάλλει, την εκκλησιαστικήν παπιστικήν Δεσποτοκρατορία του είτε σε αμειγώς Ελλαδίτες ή Κυπρίους Μητροπολίτες και Αρχιεπισκόπους, είτε σε αμειγώς «Νεοχωρίτες».
Παράδειγμα τρανό, η νεοΦαναριώτικη «Κανονική» απαίτησις του από τον μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπον κ. Ιερώνυμον να συμμαζέψει δύο-τρείς ελλαδικούς μητροπολίτες αλλά και να επιληφθεί του ζητήματος, για να τιμωρηθώσι, παραδειγματικώς,  λ.χ. ο μέγας Πρωτοπρεσβύτερος των Θεσσαλονικέων και άριστος των αρίστων ακαδημαϊκός Πατρολόγος π. Θεόδωρος Ζήσης μετά τους συν αυτώ, διότι, οι εν λόγω «Νεοχωρίτες» ορθόδοξοι και παραδοσιακοί Κληρικοί και θεολόγοι, ασχολήθησαν άκουσον-άκουσον με «πνευματικά ζητήματα» της «αποκλειστικής δικαιοδοσίας» του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Κάποτε, ίσως είναι αδήριτη και επιτακτική πλέον η ανάγκη να χρησιμοποιήσουμε τα ίδια ιδεολογικά όπλα των ορκισμένων εχθρών μας Αρχιοικουμενιστών. Τι νομίζετε εσείς; Αυτό ειδικά το εδιδάχθην από τον Οικουμενικόν Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως και Μέγαν άγιον Φώτιον.
Ούπς μόλις εξέχασα κύριε Παναγιώτη, αλλά προφανώς από τον έντονο σχολαστικισμό που σας διακατέχει, εντόνως, θα προτάξετε το επόμενο λογικοφανές επιχείρημα, ότι ιερός Κανών, και η ερμηνεία του Αγίου Νικοδήμου, δεν αναφέρονται σε Πρωτοπρεσβυτέρους… αλλά σε απλούς πρεσβυτέρους!…
Στο τρίτον σημείον σας: συμφωνούμεν μερικώς.
Αν ο μητροπολίτης είναι ορθόδοξος και ο πατριάρχης του αιρετικός, εσείς θεωρείτε, ότι ο πρεσβύτερος ή μοναχός ή λαϊκός του μητροπολίτη, ότι δεν μπορεί να διακόψει το Μνημόσυνο ή την Συγκοινωνία μετα του Πατριάρχου. Και σε αυτό συμφωνώ εν μέρει. Διότι, ο πρεσβύτερος ή ο μοναχός ή ο λαϊκος δεν μνημονεύουσι, απευθείας, τον πατριάρχη αλλά τον μητροπολίτην τους. Συνεπώς για αυστηρώς θέμα Λειτουργικής τάξεως και Κανονικής υφής, έχετε σχεδόν απόλυτο δίκαιον και νομίζω ότι το σημειώνω στις αντιρρήσεις μου, διότι είναι Κανονολογικά και Λειτουργιολογικά αδύνατον.
Αλλά γιατί βλέπουμε διαιρεμένη και αποσπασματικά την Εκκλησιαστική Ζωήν;
Ωστόσον, παράλληλα, έχω τον λογισμό λόγω των πρόχειρων και ερασιτεχνικών ιστορικοκανονικών μελετών μου, ότι δεν είναι και παντελώς αμάρτυρον, εκ της ιεράς Παραδόσεως, ότι ένας πρεσβύτερος ή μοναχός ή λαϊκός, να διακόψει, όχι απλώς το μνημόσυνον του Πατριάρχου, αλλά και την Συγκοινωνία, την Κοινωνία και την επικοινωνία μαζί του.
Συνεπώς θεωρώ, πιθανώτατα καθόλου αυθαίρετα, ότι ακόμη και εάν ένας Πρεσβύτερος ή Μοναχός ή Λαϊκός, δεν υπάγονται απευθείας π.χ. στο Οικουμενικόν Πατριαρχείον, δύνανται βάσει της Ορθοδόξους Καθολικής και Πατερικής Θεολογίας, να διακόψωσι, όχι τόσο το Λειτουργικόν Μνημόσυνον του οικείου επισκόπου (όπου συγκοινωνεί μετά του αιρετίζοντος πατριάρχου), αλλά να διακόψωσι την Συγκοινωνία ή Κοινωνία ή επικοινωνία με τον αιρετικό Πατριάρχην.
Δεν ξέρω εάν απλανώς καλώς και ορθοδόξως στοχάζομαι τα πράγματα, ως μαθητευόμενος μάγος της Πατερικής Θεολογίας, καθότι αναμένω, ειλικρινώς, εσείς ως ειδικός επιστήμων της ορθοδόξου Θεολογίας να με διορθώσετε και να με επαναφέρετε στην τάξιν όπου και αν τυχόν εκτροχιάσθηκα.
Δηλαδή θεωρώ, ότι το Λειτουργικόν Μνημόσυνον είναι το έλαττον δηλ. ο ποταμός, και η Διακοπή Κοινωνίας ή Συγκοινωνίας ή επικοινωνίας με τον κάθε αιρετίζοντα Πατριάρχη, από το πιο ελάχιστον και ταπεινόν μέλος της Εκκλησίας, είναι το μείζον, δηλ. ο ωκεανός. Άλλο πράγμα να διακόπτει κανείς το τρεχόμενο νερό του ποταμού, και ένα άλλο να διακόπτει κανείς τα θαλάσσια ύδατα τινός ωκεάνιου τσουναμιού.
Απόδειξις του προειρημένου θεωρήματός μας, είναι ο βίος και η πολιτεία του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού, που όντας ένας απλός Μοναχός, προσέξτε Μοναχός όχι πρεσβύτερος ή επίσκοπος ή πράσινα άλογα, (ενίοτε, πληροφορούμεθα κατά τον μακαριστόν Παναγιώτην Τρεμπέλα, το Μοναχικόν Τάγμα εμπίπτει στην Τάξιν των Λαϊκών) όπου ο Μοναχός Μάξιμος εδιέκοψεν την Κοινωνία ή Συγκοινωνία ή επικοινωνία με ΠΑΝΤΕΣ τους αιρετικώτατους Πατριάρχες της Καθολικής Εκκλησίας, χωρίς να σκαλίζει σχολαστικώς και ανοήτως, αν είναι ή δεν είναι, κανονική ή αντιΚανονική η τω όντι ιεροΚανονική και Θεοχαρίτωτη ενέργειά του.
Η οποία θεωρώ ότι εκπηγάζει από το θεόπνευστον και ευαγγελικόν πνεύμα των ιερών Κανόνων κ. Παναγιώτη μου, και όχι στο κατά γράμμα ή στην κατά γράμμα ερμηνεία των αγίων, που μας εσείς μάλλον προσπαθείτε, για ιδικούς σας λόγους, να μας την απολυτοποιήσετε.
Τι γίνετε π.χ. στην ιδιαίτερη περίπτωση του ιδικού μου Μητροπολίτου Λεμεσού κ. Αθανασίου του νεοΒατοπαιδινού;
Όπου, ενώ από την μια δεν υπέγραψεν ένα φρικτό κακοδοξώτατον κείμενο, και εδοξάσθει εν μια νυκτί ως «μέγας Ομολογητής», υπέγραψεν φαίνεται όλα τά άλλα κείμενα όπου συναμφότερα γέμωσι κακοδοξιών…! Ούτε εδιαμαρτυρήθειν προς τον Οικουμενικό Πατριάρχην ή σε άλλη Εισαγγελική Αρχή για την φρικτή πλαστρογραφία που διενήργησεν ο μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος σε ένα από τα κείμενα της Ληστρικής Συνόδου. Και συν τοις άλλοις, ο άγιος Λεμεσού, όχι δεν απεκήρυξεν δημόσια και επισήμως την εν λόγω κακοΣύνοδον των Ληστών, ευλόγησε μετα την λυκοποιμαντική Σύνοδο της Κρήτης, να κατηχηθεί το πλήρωμα της Τοπικής Εκκλησίας μας, από τα λεχθέντα και γραφθέντα τινάς ιδιαίτερης Αρχιεπισκοπικής κυπριακής Εγκυκλίου, όπου αυτή ανεγνώριζε, συγκρητικώς, αμέσως και σαφώς ΑΠΑΝΤΕΣ τις Ληστρικές αποφάσεις ως ορθόδοξες και υποχρεωτικές προς το κυπριακόν πλήρωμα!…
Προσθέστε στην θεολογική φαρέτρα σας, ότι ο άγιος Λεμεσού, δεν τολμεί να ελέγξει τον Οικουμενικόν Πατριάρχην, διότι αναμένει να αγιοποιηθεί εκ Φαναρίου, ο πεπλανημένος, ο ψευδοπροφήτης και ο κακόδοξος Γέροντάς του ο Μοναχός Ιωσήφ.
Έπειτα εγκωμιάζει, ο Λεμεσού, επτάκις της ημέρας τον αιρετικόν Πατριάρχην μας, δια τηλεοπτικών μέσων και άλλως πως από σατανική διγλωσία, και διότι καραδοκεί (ως Πηνελόπειος Μνηστήρας, και αυτοπροβαλλόμενος, ως νεοΑκτιστοφωτιστής των χαζοΚυπρίων φανατικών οπαδών του) στην υφαρπαγήν, του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου της Κύπρου. Αφού ως Επίσκοπος της Εκκλησίας του Χριστού μας, δεν διενεργεί με κάθε ακρίβεια και Προδρομική ευθύτητα το επισκοπικόν καθήκον του εμείς τα απλά μέλη της Εκκλησίας της Κύπρου, ως επόμενοι μαθηταί του Προφήτου και Τιμίου Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού και ιερού Προδρομου, τι δυνάμεθα να κάνουμεν;
Να μιμηθώμεν την δειλίαν και σατανικήν διλγωσσία των επισκόπων μας ή μήπως την Προδρομική Ευαγγελικήν παρρησίαν του αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού;
Θα αναμένω, εφ΄όσον είστε πράγματι, αποδεδειγμένα, ένας εγκρατής μελετητής του Κανονικού Δικαίου, να μου καταγράψετε, βάσιν των προηγούμενων εκκλησιαστικών ντοκουμέντων που σας επληροφόρησα, ως πραγματικόν ιστορικό παράδειγμα:
ποιά είναι, ή ποιά πρέπει να είναι, με ακρίβεια η Κανονική ενέργεια τινός πιστού (Κληρικού ή Μοναχού ή Λαϊκού) εκ της εκλησιαστικής επαρχείας της Λεμεσού έναντι του δείλεου και εν κακοδοξίες πεσόντα επισκόπου του;
Η άμεση Διακοπή του μνημοσύνου του Λεμεσού; Η άμεση ή έμμεση διακοπή της Συγκοινωνίας και Κοινωνίας κατά του Αρχιεπισκόπου Κύπρου ή, το ανάλογο με απευθείας διακοπή της Κοινωνίας ή και Συγκοινωνίας με το Οικουμενικόν Πατριαρχείον;
Η διακόψουμεν το νού μας από την φρικτή πλέον εκκλησιαστική αντικειμενική πραγματικότητα της μεταΚολυμπάριου εποχής;
Έχετε απόλυτο δίκαιον ότι ως μαθητευόμενος και νεαρώτερος θεολογών ενίοτε διατυπώνω βιαστηκές βλακείες και αυθαίρετες κρίσεις, ελπίζω να μου συγχωρεθεί το ελάττωμα της νεότητος μου. Απλώς διατυπώνω την νεανική και θεσμόαιμην άποψη μου κατόπιν σοβαρού σκεπτικισμού και ελαφρυάς μελέτης.
Δεν είχω κανένα σκοπό να διασύρω εσάς ή τον εαυτόν μου, αλλά ενίοτε αμαρτάνουμε συστηματικά εξ ασυνειδησίας και άγνοιας.
Πολύ ευχαρίστως να δημοσιεύσω το εξαιρετικώτατον απαντητικόν κριτικόν κείμενό σας και να συνεργαστούμεν, αν το θέλετε, στενώτερα, και σας δεσμεύω ιδιαίτερα να μου απαντήσετε επιστημονικώς και κανονικώς την προαναφερομένην σπαζοκεφαλιά περί τινός πιστού μέλους του εκκλησιαστικού Σώματος της Τοπικής Εκκλησίας της Λεμεσού.
Απορώσι πάμπολλοι αδελφοί και πατέρες εκ Λεμεσσού, όπου ήδη σε πρώτη φάση εδιέκοψαν αρκετοί, ιδιαίτερες εκκλησιαστικές σχέσεις και επαφές, με τον μητροπολίτην μας, και επιθυμούμεν έτσι μία εξ αποστάσεως αντικειμενικώτερη και επιστημονικώτερη άποψη παρ΄εκτός κι αν συνδέεστε με κάποιον ιδιαίτερον τρόπον με τον Λεμεσού, ώστε να θεωρήσετε άκυρον το ζήτημα.
Αντιπελάργωσις θερμών ευχαριστιών εναπέθεσα ούκ ολίγες φορές προς την Συντακτική Επιτροπή του «Ορθοδόξου Τύπου» όπου εδημοσιεύθησαν μερικά σχόλιά μου. Τούτο δεν σημαίνει ότι και θα εγκλεισθώ ή θα υποκείψω αμαχητί και εξ αδιακρισίας στη στεγανή πλανημένη και κακόδοξη πολιτικο-εκκλησιαστική γραμμή τινάς εφημερίδος. Ενώ να έχετε υπόψιν, ότι μελετώ συστηματικά και με ιδαίτερη έγνοια και ενδιαφέρον σχεδόν ΜΟΝΟ τα ιδικά σας αξιόλογα κείμενα.
Αν πράγματι θεωρείτε ότι αδικώ τον «Ο.Τ.» δείτε παρακαλώ θερμά το μόλις πρόσφατον και επόμενον εκτενές αντιρρητικόν και κριτικό σχόλιόν μου και διενεργήστε και σ΄αυτό μία ανάλογη αρνητική ή θετική κριτική στα γραφόμενά μου, διότι εκτιμώ πάρα πολύ τόσο το χαριτωμένο και επιστημονικό  γράψιμό σας όσο και τις κριτικές σας.
Η ΝΕΑ «ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ» ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ» ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤ΄ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΜΑΝΙΟΔΕΣΤΕΡΩΝ ΕΡΑΣΤΩΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/05/blog-post_40.html
Η μόλις πρόσφατη ενημέρωση οπου με παραπέμπετε, σχεδόν εχθεσινή, αγαπητέ κύριε Παναγιώτη μου, είναι κακογραμμένη και πρόχειρη, ανευ κριτικής αξιολογήσεως στα λεχθέντα του πατρός Νικολάου Μανώλη, όπου απορώ, ότι δεν αντιλαμβάνεσθε ότι διασύρεται η εφημερίς των Ορθοδόξων με τέτοιους ερασιτεχνισμούς στην εκκλησιαστική δημοσιογραφία της;
Βέβαια, να εικάσω, ότι τέτοια μεσοβέζικα μιλλοσφουτζίσματα (ψευδοκαθαρίσματα εις την κυπριακήν διάλεκτον), εκπορεύονται, από την αλλοτροιωμένη  εκκλησιαστικο-πολιτική γραμμή και ηγεσία του «Ο.Τ.» όπου δεν συμφωνεί αλλά ούτε επαινεί την ενέργεια της ιεράς Αποτείχισις, καθώς ετούτο εσημείωσε και εδήλωσε, απερίφραστα και επίσημα, ο Διευθυντής αυτής ο αγαπητός κ. Γεώργιος Τραμπούλης;
Εν τέλεις ποιος αδικεί ποιόν;
Εγώ τον «Ο.Τ.», ή μήπως, η Συντακτική Επιτροπή αυτού την αυτή ισχυρωτάτη και ρωμαλέα ιστορία του «Ο.Τ.»;

Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΚΑΤΡΑΜΑΔΟΥ  ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ; http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_9.html

 

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_29.html

Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΓΙΑΤΙ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙ «ΖΗΛΩΤΙΚΕΣ» ΤΑΣΕΙΣ;

14192142_296144684091314_6186569714478026990_n.jpg

Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΚΟΥΤΛΟΥΜΟΥΣΙΑΝΟΣ ΓΙΑΤΙ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙ ΚΑΙ ΔΙΑΚΗΡΥΤΤΕΙ ΚΑΚΟΔΟΞΕΣ «ΖΗΛΩΤΙΚΕΣ» ΤΑΣΕΙΣ;

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

 

Δείτε το εδώ, εδώ και εδώ σε PDF και DOCS.

Μόλις πρόσφατα διενεργήσαμε κατά τινός συνάδελφου θεολόγου και ανιέρως αποσχισθέντα ή και μη ιερώς αποτειχισθέντα αντιρρητική κριτική. Απάντησιν δεν λάβαμεν, ουδέποτε, διότι προφανώς είμεθα νάνοι μωροί και θεολογικά αναλφάβητοι ώστε να μας δίδωσι απολογία για τα καθέκαστα, που δια προτροπών των απανταχού φίλων αναγνωστών/τριών μας, αιτούμεθα θεολογικές εξηγήσεις. (Δείτε εδώ: ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΘΕΟΛΟΓΗΤΟ ΚΑΙ «ΖΗΛΩΤΙΚΟ» ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΗΜΑΤΗ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/05/blog-post_54.html ).
Θεωρώ για ανεξήγητους λόγους, ότι είναι ωραίο πράγμα να σε απαξιώνουσι και να σε υποτιμώσι σε μέγιστο βαθμό οι φίλοι και οι εχθροί.
Η κριτική που ασκήσαμε ήτο κατά του «Ζηλωτού» θεολόγου κύριου Παναγιώτη Σημάτη, όπου εκατηγωρούσε, ελοιδωρούσε, ιεροκατέκρινε και εσυκοφαντούσε τους τρείς ιερώς Αποτειχισμένους Πρωτοπρεσβυτέρους (π. Θεόδωρον Ζήσην, π. Νικόλαον Μανώλη, π. Φώτιον Βεζύιναν) ότι δήθεν είναι κακόδοξοι Κληρικοί με απώτερον σκοπόν και στόχον όπως υποσκάψει την ιερά Αποτείχιση και ιερά ποιμαντική ενέργειά αυτών.
Μέσα στο γραπτό του «αποσχισθέντα» κ. Παναγιώτη Σημάτη, είχε ως παραπομπή και συμμαρτυρία του κείμενο του Μοναχού Μακαρίου του Κουτλουμουσιανού, όπου εφαίνετο εντόνως, ότι το κείμενο του Σημάτη, εις την τελική και προς το τέλος της αναγνώσεως αυτού, εδέσποζε φαρδιά πλατιά η υπογραφή του προσφάτως ιερώς Αποτειχισθέντα Μοναχού Μακαρίου.
Από δεοντολογική ανάγκη απεστείλαμε ένα μήνυμα προς τον Μοναχό Μακάριον, μήπως και τυχόν εν αγνοία του, ο «ζηλωτής» κύριος Παν. Σημάτης, εχρησιμοποίησεν κείμενόν αυτού, ώστε να παρουσιασθεί, ότι συμφωνούσι μαζί του και μερικοί Αγιορείτες.
Το μήνυμά μας ερωτούσε λογικά αν ο ίδιος ο π. Μακάριος συμφωνεί με τα φαιδρά ανοητολογήματα και συκοφαντικά παραληρήματα του Σημάτου. Ουδεμίαν απάντηση ελάβαμεν, ή μάλλον ελάβαμεν η οποίο ήτο πολύ σύντομη, προφανώς αυθόρμητη, μονολεκτική, και μάλλον ερωτηματικορητορικής φύσεως, μομφή εναντίον του υποφαινόμενου, και ήτο μάλιστα και χωρίς το ερωτηματικόν.
Για τά όποια προσωπικά μηνύματα μας, τα ειδικά σχόλια μας που του εγράψαμε δημόσια στη σελίδα του στο «φέϊζμπουκ» και τις παράδοξες ενέργειες του, όπως π.χ. να τα εξαφανίσει και να τα διαγράψει αυτά, αντί να μας απαντήσει, πρόκειται να σας παραθέσω αποδεικτικό υλικόν, μετά το τέλος του σχολιασμού μας, καθώς πράττω όπου κρίνω ότι είναι αναγκαίον, συστηματικά και αντικειμενικά, γιά κάθε πρωτότυπον αρθρογραφία μας.
Μάλιστα, το πλέον παράδοξον είναι, που εκεί όπου είχαμε το ελεύθερο να σχολιάζουμε στη σελίδα του, και να αλληλεπιδρούμε διαδικτυακώς, μας εμπλόκαρε και μας έβαλε απαγορευτικόν να σχολιάζουμε και να θέτουμε ερωτήσεις, διότι προφανώς εσκαλίζαμε και διερευνούσαμε πράγματα τα οποία δεν θα άντεχε να μας τα επεξηγήσει ή αδυνατούσε να μας θεμελιώσει αποδεικτικά.
Το ότι μερικοί (μια χούφτα) Αγιορείτες Πατέρες και μή, συμφωνούσι, με τις κακοδοξίες και αιρετικές «Ζηλωτικές» απόψεις και τάσεις του θεολόγου Παναγιώτου Σημάτη μας το εγνωστοποίησεν και μας το αποκάλυψεν, δημοσίως, ο ιερώς Αποτειχισθής και Πατρολόγος π. Θεόδωρος Ζήσης. Όπου εμείς εκ μία αυθαίρετης κριτικής, επρολάβαμεν κάπως βεβιασμένα να επικρίνουμεν, δημοσιογραφικώς και αρνητικώς, κυρίως αδίκως, τον σεβαστό μας δάσκαλο και Καθηγητή.
Επρολάβαμε όμως εκ των υστέρων, να επικοινωνήσουμε με κάποιον νεώτερον Καθηγητήν Πανεπιστημείου στην Αμερικήν, όπως μας εξηγήσει, αναλυτικώς, τι επροέκυψε και εδιεσπάσθην ο αγώνας των αντιΟικουμενιστών. Ο εν λόγω Δογματολόγος, ήτο Ελλάδα για αρκετά χρόνια, όπου έκανε την Διδακτορική Διατροβή του σε έναν άλλο καλό μου δάσκαλο, και έτσι είχε σημαντικές επαφές στο Άγιον Όρος με τους Αγιορείτες Αποτειχισμένους και εσχετίζεται στενά με τον π. Θεόδωρον Ζήσην. Έτσι λοιπόν του είχαμε μία ισχυρά «Α» εμπιστοσύνη όπως μας ξεκαθαρίσει το όλο ζήτημα  και να μας επιλύσει με δογματολογική ακρίβεια τά προβληματικά σημεία που εκπορεύοντο κυρίως εκ της Αγιορείτικης παρατάξεως.
Έχω κάνει τις αναγκαίες προσπάθειές μου για να επικοινωνήσω με τους Αγιορείτες Πατέρες. Ειλικρινά με τα πρόσωπα όπου εκατάφερα να επικοινωνήσω, δυστυχώς, χωρίς καλά-καλά να με γνωρίζωσι, μου εκατηγόρησαν άσχημα τον π. Θεόδωρον και τους επαρακάλεσα θερμά να μη (ξανα)διαδίδωσι τέτοιες κατηγορίες.
Μάλιστα σε μία τελευταία τηλεφωνική επικοινωνία μου, με κάποιον Μοναχό εκ των ιερώς Αποτειχισμένων Αγιορειτών, κάπου εκεί στις θεολογικές του εξηγήσεις, τον έχασα και εσυγχύσθειν, θεολογικώς, με τα όσα επροσπαθούσε να μου ερμηνεύσει, αλλά μου επιβεβαιώσε το θετικό νέο ότι θα γίνει προσπάθεια εξομαλύνσεως των σχέσεων τους.
Μου επιβεβαίωσε επίσης, και το σημειώνω για όσους τυχόν τους ενδιαφέρωσι τα νεοΒατλοπεδινά καμώματα, της εντεταλμένης σατανικης διγλωσίας του Ηγουμένου Εφραίμ μετά του Μητροπολίτου Λεμεσού κ. Αθανασίου, ότι ο Εφραίμ όντως ανέλαβε εργολαβικά τους διωγμούς τινών Αγιορειτών, και μετεβλήθει έτσι σε υπάκουον και πειθήνειον όργανο ή τσιράκι του αιρεσιάρχη της Κωνσταντινουπόλεως. Αλλά περί των κρυφοδαγκανιάρηδων «ακτιστοφωτιστών» νεοΒαλτοπεδινών ίσως τα πούμε εκετενώς σε άλλη ανάρτηση.
Επιστρέφουμε στο κύριον θέμα της αναρτήσεως. Ο λόγος της επικείμενης δοκιμιογραφείας είναι για να καταγγείλουμε στο διαδικτυακό πλήρωμα της Εκκλησίας, ότι ο Μοναχός Μακάριος Κουτλουμουσιανός με αρκετές αποδείξεις και ενδείξεις, αντικειμενικές, καλλιεργεί, διά μέσω του «φέϊζμπουκ» τον σχισματικοαιρετικόν «Ζηλωτισμόν». Συνεπώς μόνον μερικοί αδαείς, αφελείς και ανόητοι θα συμφωνούσι μαζί του, διότι δεν αντιλαμβάνονται διόλου το με το σταγονόμετρο δηλητήριον που εκχύνει στις καρδιές και τις ψυχές των ανθρώπων.
Δεν λέγω ότι το κάνει από πανουργία. Ούτε θεωρώ ότι είναι εκ βαθειάς «Ζηλωτικής» πεποιθήσεως κακόδοξος Αποτειχισθής αλλά υποψιάζομαι, και έχω την ισχυρή αίσθηση, ότι διενεργεί ότι διενεργεί κυρίως από διαβολική πλάνη εκ των δεξιών, παραπλανήθηκε άσχημα ίσως και από άλλους πεπλανημένους ομοϊδεάτες του Αγιορείτες, μα κυρίως επλανήθειν από αφελώτητα καρδίας. Δεν τον κατηγορώ λοιπόν, ότι κακοδοξεί εσκεμμένως από πανουργία και δολίως, καθώς έτσι διενεργεί ο πολύς Σημάτης. Τον κατηγορώ ότι διατυπώνει κακοδοξίες και αλλοιώνει ΔΗΜΟΣΙΑ Πατρολογικά κείμενα ίνα εμπεδώσει στον εαυτό του και στους άλλους, το δίκαιον, του ηλίθιου «Ζηλωτισμού». Εξασκεί δηλαδή συστηματική ανίερον προπαγάνδα, όπως ακριβώς ο Παναγιώτης Σημάτης, προς διενέργεια Σχίσματος, διαιρέσεων και διχασμών.
Απόδειξις όσων διατυπώνουμεν, είναι, ότι με την πάραδον τόσων ημερών, όπου εζητήσαμε θεολογικές εξηγήσεις για την στάση του Σημάτη, ο Μοναχός Μακάριος μας απαξίωσε, σε ΤΙΠΟΤΕ δεν μας απάντησε, μάλιστα μας εμπλόκαρε και μας εδιέγραψε τα προσωπικά σχόλια και μηνύματά μας, όπου απώτερος σκοπός μας, ως γνήσιοι μαθητευόμενοι θεολογικοί και εκκλησιαστικοί ρεπόρτερς, ήτο και παραμένει να είναι, η αλήθεια των Θεολογικών και Εκκλησιαστικών πραγμάτων περί του «Οικουμενισμού» και «Ζηλωτισμού».
Στην αίρεση λοιπόν ή και την κακοδοξία, υφίστατο, άπειρη ηλιθιότης,  α-Λ[λ]ογία, πανουργία αλλά και α-νοησία.
Ενίοτε, υφίστατο και μία ιδιαίτερη κατηγορία ανθρώπων που από προσωρινή αφέλεια, και πονηρά αιρετική πλάνη, πέφτωσι, σε αιρετικές κακοδοξίες αλλά μετά ταύτα μετανοώσι, μετανοώσι δε πικρά και ξαναποκτώσι το αρχαίον κάλλος τους.
Ποιες είναι οι σχισματικοαιρετικές κακοδοξίες του Αγιορείτου Μοναχού Μακαρίου;
Οι «ζηλωτικές» κακοδοξίες και αιρετικές αποκλίσεις του Μοναχού Μακαρίου Αγιορείτου, είναι οι επόμενες:
Από την ιερά Αποτείχιση, προχωρεί αντιΚανονικώς, στην ανίερη Αποτείχιση, όπου η δεύτερη περιλαμβάνει την Διακοπή Κοινωνίας με την Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία πρώτιστα σε θεωρητικό επίπεδο και έπειτα σε πρακτικόν.
Στην πιο πάνω οδό, συμπαρασύσει, κάμποσους αφελείς και ακατήχητους ανθρώπους όπου τον ακολουθώσι δυστυχώς από τυφλή εμπιστοσύνη εξαιτίας του μοναχικού σχήματός του.
Προσπαθεί απέλπιδα, με συγκεχυμένα Πατρολογικά ρηθέντα, χωρίς να παραθέτει με ακρίβεια την πηγή προελεύσεως αυτών, να εισαγάγει νεωτερισμούς και αντιπαραδοσιακά πεπλανημένα κακόδοξα Θεωρήματα για αγρίους φονταμενταλιστές.
Καλλιεργεί δηλαδή τον φονταμενταλισμό, τον φανατισμό και την μισσαλοδοξία διά μέσω τέτοιον ανάδελφων αιρετικών θεωρημάτων όπου έχωσι «Πατρολογική» επένδυση.
Οι ενέργειες των «Ζηλωτών» έχωσι πάμπολλα κοινά «μεταΠατερικά» στοιχεία με τις ενέργειες των Οικουμενιστών. Ο «Ζηλωτισμός» είναι η άλλη όψη του πανθρησκειακού νομίσματος που κόβεται από τις τράπεζες του Συγκρητισμού. Ποια είναι τα κοινά στοιχεία τους;
Να διαστρέφωσι σωρηδόν Πατερικά και Ευαγγελικά χωρία ώστε να εμπεδώσουσι, σε αφελείς και αδαείς, τις ιδεολογικές και θρησκόληπτες ιδεοληψίες και φαντασιοκοπίες τους.
Ο Μοναχός Μακάριος, εισαγάγει, μαζί με την παρέα του, την αιρετική κακοδοξία και «ζηλωτική» θεωρία της «πονηράς Οικονομίας». Έτσι καταντεί η ιερά Αποτείχισις του εν λόγω Μοναχού σε πονηρά ομύγηρις ανιέρων αποσχισθέντων και μη ιερώς αποτειχισμένων, σε πονηρά ακοινωνησία και σε πονηρά τεχνάσματα του πονηρού.
Για να στηρίξει αυτός και οι πλανεμένοι ομοφρώνες αυτού, την προειρημένη θεωρία τους, πρέπει να βγάλωσι σκάρτους, να διαβάλωσι και συκοφαντήσωσι, τους ιερώς Αποτειχισθέντες Κληρικούς, όπου διδάσκωσι την Ποιμαντική Οικονομία.
Συνεπώς αμαρτώνωσι δίπλα, τόσον για την συκοφαντία της ορθοδόξου Πατερικής θεολογίας όσον και για την συκοφαντία ορθοδόξων Κληρικών της Εκκλησίας.
Τέλος, εισαγάγει και προπαγανδίζει, την σατανική θεωρία περί των «Ακρύρων Μυστηρίων» της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας.
Είναι δυνατόν να ιερουργούνται, άκυρα Μυστήρια, από την Εκκλησία του Χριστού μας;
Σοβαρολογώσι οι ανόητοι και αφελείς νόες;
Προφανώς εξέχασαν, ότι προτού περάσουνε το κατώφλι της ιεράς Αποτείχισις, ότι μέχρι χθές και προχθές Συγκοινωνούσαν και Κοινωνούσαν με τα εν λόγω «Άκυρα Μυστήρια».
Όλως παραδόξως και μαγικώς, με την ιερά Αποτείχιση, θεωρούσι οι ταλαίπωροι, ότι, είναι σαν να εισήλθαν στην μαγική νουλάπα του γνωστού παραμυθιού, και εισήχθησαν στην «χωροχρονική πραγματικότητα» του βασιλείου της Νάρνειας.
Είναι χίλιες φορές προτιμώτερον, να παρακολουθεί κανείς τέτοιων λογιών παραμύθια για μικρομεγάλους νόες, παρά να παρακολουθεί την τραγελαφικήν και αξιοθρύνητον εξέλιξη των «Ζηλωτών» Αποτειχισμένων.
Κριτήριον, περί της εγκυρότητος ή ακυρότητος των θείων Μυστηρίων είναι οι «Ζηλωτικές» μαλαγανίες τους;
Κριτήριον, περί της ακυρότητος των Μυστηρίων της Εκκλησίας είναι η διενέργεια της ιεράς και μη Αποτειχίσεως;
Είναι άκυρα λένε, επειδή τάχα μου τα διενεργώσι οι Αρχιοικουμενιστές! Από πότε οι αρχιΟικουμενιστές ή οι αντιΟικουμενιστές, ή οι ενδιάμεσοι και άβουλοι Κληρικοί, διενεργώσι, οι ίδιοι αφ΄εαυτού τους, τα Ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας του Χριστού;
Και δια τον φόβον του Οικουμενισμού, και δήθεν δια της Συγκοινωνίας και της μολύνσεως μαζί τους, αυθαιρετώσι, ενώ διαλαλώσι παράφωνα, με Λογικά με Εκκλησιολογικά και με Θεολογικά άλματα Α΄ βαθμού, ότι υφίσταντο άκυρα Μυστήρια.
Κατ΄ουσίαν αυτές οι θεωρίες είναι ΠΟΝΗΡΕΣ και ΑΚΥΡΕΣ.
Τέτοια αμάρτυρα και αθεολόγητα θεωρήματα της κακιάς ώρας και του φονταμενταλιστικού τύπου και οίστρου τους, καταφέρνωσι έτσι, με τους αυτούς και εν λόγω ηλιθίους «ζηλωτισμούς τους, να υποσκάψωσι, κυρίως τον πνευματικό τους αγώνα, παράλληλα να υποσκάψωσι και την ιεροκανονική στάση τους με την επαινετή και καλή διενεργεία της ιεράς Αποτείχισις και να διέλθωσι, με Ελεύθερη Βούληση και συσκοτισμένη συνείδηση, στο φρικτώτατον και σχισματικοαιρετικώτατον κατώφλιον του επάρατου «Ζηλωτισμού».
Γιατί πολυσέβαστε μου πατέρα Μακάριε, δεν μας δώσατε θεολογικές εξηγήσεις και κρυφθήκατε, πολλώ μάλλον και μας απαξιώσατε;
Ο Απόστολος Παύλος δεν είναι εκείνος που προτρέπει και εντέλει εσας τους πνευματικούς ανθρώπους «παντί τω αιτούντι δίδε απολογίαν»;
Δεν μας δίδαξε φυσικά το επόμενο, παντί τω αιτούντι, πλήν του Νούνη, δίδε απολογίαν. Αν ήτο τούτο το παραφρασθέν μας, αλήθεια, και μία πάγια Ευαγγελική και Αποστολική εντολή, σαφώς να μη διενεργούσα το επερώτησον τον πατέρα σου.
Ελπίζουμε, ότι μετά από αυτό το δημοσιογραφικά αρθρίδιον, ο πατέρας Μακάριος να φιλοτιμηθεί και να μας απαντήσει σε όσα τον καταγγέλνουμε, βάση το Ειπέ τη Εκκλησία.
Διαφορετικά πατέρα Μακάριε και συν αυτώ, εν ημέρα Κρίσεως, ο Καλός Ποιμήν και Δικαιοκρίτης Χριστός, θα σας βγάλει το Μέγα και Αγγελικόν Σχήμα σας, θα σας αποσχηματίσει, και δή αιώνια, και θα το δώσει σε άλλες ψυχούλες, τιμητικώς, και όπου Εκείνος θεωρεί ως αξίους να το φορώσι. Γι΄αυτό σας παρακαλώ θερμά, υϊικώς, όπως συνέλθετε εγκαίρως και οριοθετήσετε, κανονικώς δογματολογικώς και εκκλησιολογικώς, την ιεροκανονική ενέργειά σας, εκείνη της ιεράς Αποτειχίσεώς σας.
Αποκηρύξετε ΑΜΕΣΩΣ και ΔΗΜΟΣΙΩΣ τις αιρετικές πλάνες και «ζηλωτικές» θεωρίες σας, διότι κατασπαράσσονται αθώες ψυχούλες και Λογικά πρόβατα του Χριστού μας, ενώ κινδυνεύει άρδην και η ιδική σας αιώνια προοπτική.
Κάτι τελευταίον: η επιλογή ενεργοποίησις του ΙΕ΄ ιερού Κανόνος της Πρωτοδευτέρας (Α΄και Β΄) αγίας Συνόδου, είναι αναντίρρητα δυνητικώτατη ενέργεια και ουχί υποχρεωτική. Πολλώ δεν μάλλον δεν είναι πλάνη το δυνητικόν αυτής. Πλανημένοι είναι, όσοι ξεστομίζωσι τέτοιες φαιδρότητες εκ του πονηρού. Αν ήτο πράγματι απόλυτα υποχρεωτική, η ενεργοποίησις της Διακοπής του Μνημοσύνου, τότε δεν θα είχαμε μερικές και ξεχωριστά μεμονωμένες προσωπικότητες τινών αγίων Πατέρων όπου ενεργοποιούσαν αυτόν.
Η υποχρέωσή μας είναι (και όσων σαφώς έχωσι αδυναμία, να αντιπαραταχθώσι, διαλεκτικά και αποδεικτικά, κατά των αιρετιζόντων οικουμενιστών) η διακοπή της επικοινωνίας, η διακοπή της συνεργασίας, η διακοπή των ιδιαίτερων διαπροσωπικών και εκκλησιαστικών σχέσεων, η διακοπή της καλημέρας, και η διακοπή της προβατοποιημένης οχλοβοής που σπεύδωσι πάμπολλοι, ως άλογα πρόβατα, κυρίως σε μητροπολιτικούς ναούς ίνα (επι)δείξωσι πρόσωπον προς τον τάδα ή το δείνα μητροπολίτη και επίσκοπό τους.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών
(Έγραφον εν τη 9η Ιουνίου εν ετη 2017)

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_19.html

 

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟΝ»

bertrandRussell1

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟΝ»

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Δείτε το εδώ, εδώ και εδώ σε PDF και DOCS.

Αξιότιμε κ. διευθυντά, τίμιοι συνεργάτες, φίλοι και φίλες του «Ο.Τ.» Χριστός Ανέστη*

Από το 2016 με απόφαση προφανώς της εκδοτικής επιτροπής της ιστορικής εφημερίδος σας ο «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ» και με απόφαση του «αόρατου» και «ανώνυμου» πνευματικού Συμβούλου και επόπτη της εν λόγω εφημερίδος των Ορθοδόξων με εντάξατε, χωρίς καμμία προσωπική επαφή ή προσωπική συνενόηση, ως άμισθον συνεργάτη και αρθρογράφον σας, και περί αυτού βέβαια σας είμαι καρδιακά ευγνώμων.

Και τα περί του άμισθου συνεργάτη σας, συνεργάτου δε αμισθί εξ αποστάσεως, το σημειώνω διότι εξαπολύονται εν αδίκω μομφές από αξιότιμους συναδέλφους μας εξ Αμερικής. Εσείς όμως ως «Ο.Τ.», οφείλατε, έναντι τέτοιας αδίκου μομφής ότι είμεθα δήθεν μισθωτοί σας  να προστατέψετε τους αρθρογράφους και συνεργάτες σας πράγμα που δυστυχώς επαραλείψατε να πράξετε.

Επιτρέψτε μου, όμως, επειδή κάτι δεν με αναπαύει τόσο διάστημα στην όλη συνεργασία μας, να κάνω ένα μικρό, αν επιτρέπετε δηλαδή, παράπονο ή και εξομολόγηση, τινός ελαχίστου και έσχατου μάλλον μαθητευόμενου αρθρογράφου σας, ως ο ελάχιστος και νεαρώτερος πιθανόν σε ηλικία  εκ των υπολοίπων  συνεργατών σας:

Λοιπόν κατ΄αρχήν, όποτε σας αποστέλλω, ή  απέστελνα, τα κριτικά κείμενά μου στο ηλεκτρονικό σας ταχυδρομείον, εδιετύπωνα, πράγμα που ακόμα το συνηθίζω, με κάθε σαφήνεια, όποτε ενημερώνω ή πληροφορώ τις διαδικτυακές επαφές μου, σε κάθε νέα αποστολή δοκιμίου μου, με μεγάλα και κεφαλαία γράμματα, την ρητή υποχρέωση όσων επιθυμούσι να αναδημοσιεύωσι ή κοινοποιήσωσι τα προσωπικά κείμενά μου να τοποθετούσι, οπωσδήποτε, την πηγή προελεύσεως, και εννοούσα καθαρά και ξάστερα, ότι η πηγή, ήτο και είναι, το Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ».

Η πηγή είναι, το διαδικτυακόν ιστολόγιον, ή το διαδικτυακό τεκμήρειον, ενώ ο γράφων και αρθρογράφος του είναι απλώς ο διαχειριστής του εν λόγω ιστολογίου.

Λόγου χάριν υφίστατο κάποια συγνωστή δεοντολογική υποχρέωση ακόμη και από τον διαχειριστή, δημιουργό και αρθρογράφο του ιστολογίου «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ» (δηλαδή τον υποφαινόμενον) αν επιλέξει π.χ. να αναδημοσιεύσει μία πρόταση, ένα παρελθοντικό κείμενο του, ή και μιά παράγραφο από το ιδικόν του μάλιστα ιστολόγιον, οφείλει και ο ίδιος, να παραθέσει με ακρίβεια την πηγή προελεύσεως, διαφορετικά, κρίνεται ως λογοκλόπος του εαυτού του. Μπορεί να φαίνεται αρκετά αστείον σε πολλούς αλλά αυτή είναι και η πάγια ακαδημαϊκή ακρίβεια και δημοσιογραφική δεοντολογία της παραπομπής στοιχείων.

Με μία ανασκόπιση σε όσα σχεδόν κείμενά μου μου αναδημοσιεύσατε, είτε μέρος, είτε αποσπάσματα ή, και ολόκληρον το κείμενό μου, παραλείψατε σε αρκετά, δυστυχώς, για παντελώς άγνωστο λόγον προς εμένα, να παραπέμψετε με κάθε ακρίβεια εις την διαδικτυακή πηγή του Ιστολογίου «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ». Βέβαια εσιωπούσα και ανέμενα, ότι θα διορθωθεί κάπως κάποτε η εν λόγω εν αδίκω κατάσταση διότι κάθε φορά, σε κάθε νέα αποστολήν τινός νέου δοκιμίου μου εσημείωνα, πάλιν και ξανά, τους ίδιους όρους αναδημοσίευσις των κειμένων μου.

Όμως με μεγάλη μου έκπληξη κάθε φορά εσυνειδητοποιούσα ότι για άγνωστο προς εμένα λόγον δεν τοποθετούσατε την πηγή προελεύσεως που ήταν το ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ». Ενώ, επαρατηρούσα, οτι σε κείμενα άλλων αρθρογράφων, σχολιαστών και δημοσιογραφικών συνεργασιών σας, ετοποθετούσατε καλώς και δικαίως την διαδικτυακή πηγή προελεύσεως.

Δεν ξέρω (ούτε κάν με εδιαφέρει)  εαν φαίνομαι καθόλα αχάριστος, ή και μικροπρεπής, για το εν λόγω λογικό εν μέρει, νομίζω, παράπονό μου, αλλά, μπορώ να μάθω τέλος πάντων για ποιόν λόγον δεν έγινε για τόσο χρονικό διάστημα, απόλυτα σεβαστή, η επιθυμία του υποφαινόμενου συνεργάτου-αρθρογράφου σας;

Βέβαια ετοποθετούσατε το όνομα του συγγραφέως, δηλαδή του υποφαινόμενου, αλλά η ρητή και πάγια οδηγεία μου σε σωρηδόν αποστολές προς εσάς ηλεκτρονικών μηνυμάτων, είναι και ήταν, συστηματικά, αν θα δημοσιεύετε κείμενά ιδικά μου, πρώτον, να με ενημερώνετε εκ των προτέρων, και κατά δεύτερον, να τοποθετείτε με κάθε ακρίβεια την διαδικτυακή πηγή. Καμμία ενημέρωση δεν έλαβα ποτέ μου για ποιό ακριβώς κείμενο μου θα εδημοσιεύατε. Τα νέα τα επληροφορούμουν έκπληκτος από την εφημερίδα. Ούτως ώστε, επανέρχομαι, σε ιδική σας λ.χ. επιλογή να αναδημοσιεύσετε ολόκληρο ή μέρος τινός κειμένου μας, και δή απόσπασμα εξ αυτού, ο αναγνώστης να πρέπει να γνωρίζει από που ακριβώς το αντλήσατε ώστε να διενεργήσει την λογική επαλήθευση και να βρεί ολόκληρο το κείμενο, ώστε να λάβει τις υπόλοιπες πληροφορίες που κατά την ιδική σας άποψη, ως εφημερίδα, ήτο περιττές και ανούσιες. Σε μερικά κείμενα μου, βάλατε όντως, την διαδικτυακή πηγή, σε άλλα,  κυρίως εκ της πλειοψηφίας όχι, και αυτό αφήνει εκτεθειμένη δεοντολογικώς την εφημερίδα αλλά και το αρθρογράφον σας ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω ουδέποτε συνέγραψε κατά παραγγελίαν άρθρα. Να σημειωθεί και αυτό για τους κατηγόρους μας.

Και πάλιν αυτό το τελευταίον, μας λοιδωρούσι και μας κατηγορώσι, εν αδίκω, οι εξ Αμερικής αξιότιμοι αδελφοί συνάδελφοι.

Σας παρακαλώ πολύ, αν επιθυμείτε πραγματικά την συνεργασία μετα του παραπονούμενου συνεργάτη σας, να τοποθετείτε με πάσα ακρίβεια την πηγή προελεύσεως των κειμένων του υποφαινομένου, από τούδε και στο εξής, διαφορετικά θα με αναγκάσετε να παραιτηθώ, άπαξ και διαπαντώς, από συνεργάτης σας. Διότι για πολλαπλούς λόγους έχω εύλογους λόγους και καλούς λογισμούς να σας παραιτήσω εξ ολοκλήρου. Ουδείς βέβαια αναντικατάστατος, αλλά οι καλοί λογαριασμοί εν τέλει κάμνουν και τους καλούς φίλους. Και ενώ επροσπαθούσα να κάνω καλούς λογαριασμούς μαζί σας, με τις ρητές οδηγείες μου, περί δημοσιεύσεως, των προσωπικών κειμένων μου, δεν με ελαμβάνατε σοβαρά υπόψιν.

Ωστόσο, έχω γράψει ειδικό αντιρρητικό κείμενο κατά της περιρρέουσας Εκκλησιαστικής ατμόσφαιρας, [ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: ΛΟΓΟΣ ΜΗ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΘΕΝΤΩΝ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/04/blog-post_86.html ] και δή  περι των ιερώς αποτειχισθέντων Πρωτοπρεσβυτέρων και Αγιορειτών Πατέρων, αλλά μάλλιστα εμπεριέχει αντιρρήσεις και περί των σφοδρών κατηγοριών κατά του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ», προς τον κ. Παναγιώτη Τελεβάντον. Όπερ και μετα μεγάλης μου λύπης, εδιεπίστωσα ότι το εν λόγω κείμενόν μας δεν αναδημοσιεύθην ουδέποτε από την εφημερίδα μας. Για ποιόν λόγον άραγε; Το έγραψα με την συνείδηση του μαθητευόμενου αρθρογράφου, του φίλου και συνεργάτου σας. Και εσείς για ιδικούς σας λόγους, επροτιμήσατε, να το αποσιωπήσετε και αποκρύψετε.

Στην τελική καλά επράξατε, διότι εμετάνοιωσα πικρώς που το έγραψα από την οπτική του αφωσιωμένου και πιστού συνεργάτου σας. Διότι αδίκησα κάμποσο τον Καθηγητήν μου. Συνεπώς, για ποιόν σοβαρό λόγο να συνεργαζώμεθα; Ότι έγραψα, το έγραψα από την κριτική οπτική τινός εν ενεργεία μαθητευόμενου δοκιμιογράφου της εφημερίδας μας «Ο.Τ.» και εσείς το προσπεράσατε, λές και δεν το ελάβατε ποτέ σας, ενώ σας έχω ενημερώσει επ΄αυτού σχεδόν δυό φορές.

Ειδικά για το εν λόγω κείμενό μου έχω κατηγορηθεί σφόδρα και πάλιν από τον δημόσιον κατηγορόν σας κ. Παναγιώτην Τελεβάντον, ότι μου το έγραψε δήθεν ο π. Βασίλειος Βολουδάκης!…

Ούτε εσείς αλλά ούτε ο π. Βασίλειος με επροστατέψατε από τα «πονηρά βέλη του πονηρού», ώστε να αποσαφηνίσετε, δημοσίως, ότι τα κείμενα του υποφαινόμενου, δεν του τα γράφει ο π. Βασίλειος. Αντίθετα μάλλον το αποσιωπήσατε και δεν το εδημοσιεύσατε για να μη δώσετε λαβές στον αξιότιμο κ. Παναγιώτην Τελεβάντο να σας κατηγορήσει, πράγμα που εν τέλει το έπραξε. Ή σας εκατηγόρησε, και εν τέλει αναχαιτησθήκατε και αποφασίσατε να μη δημοσιευθεί.

Ο σεβαστός μου Κληρικός π. Βασίλειος Βολουδάκης, ήτο ο πρώτος και μάλλον ο μοναδικός που τον ενθουσίασε τελικά το κείμενό μου, διότι μου απέστειλε θετικά σχόλια επ΄αυτού.

Ενώ ο «Ο.Τ.», το απεσιώπησε, όπως απεσιώπησε σωρηδόν άλλα ισχυρώτερα και αξιολογώτερα κείμενα, τινών νεοφανών Ομολογητών Κληρικών, όπως εκείνα π.χ. του Πατρολόγου π. Θεοδώρου Ζήση. Μάλιστα, αντί να τον υποστήριξω θερμά, ως στενώτερος μαθητής του, τον λίαν αγαπητώτατόν μου και προσωπικόν μου μέντορα, Γέροντα και Διδάσκαλον, για τα όσα παράπονά του έναντι του «Ο.Τ.», στάθηκα ως αχάριστος και μικροπρεπής εναντίον του, και του άσκησα με ιταμή θρασύτητα οξυτάτην και παναθλίαν κριτικήν που τον εστεναχώρησεν πικρά.

Μάλλιστα έχω κατηγορηθεί, αδίκως, και από τον πρώην διαδικτυακόν μέντορά μου και πολυσέβαστον κύριον Παναγιώτη Τελεβάντο, ότι: το προαναφερθέν κείμενό μου, μου το έγραψε δήθεν, ο αγαπητώτατος προς εμέ, π. Βασίλειος Βολουδάκης, και ότι ο υποφαινόμενος, απλά  το υπέγραψεν. Αυτό βέβαια ανήκει εις την καθαρά Τελεβάντειον σφαίρα της αμερικανιάς και μυθομανίας ίσως και εκ της συγνωστής πεπλανημένης ψυχοσυνθέσεώς του όπως και σωρηδόν άλλα σημεία όπου εν αδίκω και αναπόδεικτα λοιδωρεί και κατηγορεί τον π. Βασίλειον.

Με τον Τελεβάντο εδιέκοψα κάθε σχέση από το 2012 όπου του εζητούσα τις θεολογικές αποδείξεις που έχει δήθεν κατά του π. Β. Βολουδάκη και δεν μου τις επληροφορούσε. Όσο δεν μας παρέχει αποδείξεις για όσα κατηγορεί τον Βολουδάκη, το εν λόγω ζήτημα, μου είναι άκρως αναξιόπιστος. Ο Τελεβάντος μου είναι αναξιόπιστος στο ζήτημα, μόνο, όπου αναπόδεικτα κατηγορεί τον π. Βασίλειον ότι έπεσε σε σωρηδόν κακοδοξίες περί παποκαισαρισμού κ.ο.κ. Όταν μας αποκαλύψει τις αποδείξεις του τότε και μόνο τότε, θα δυνάμεθα να τον εμπιστευθούμεν.

Συνεπώς ο π. Βασίλειος, άραγε, γιατί αρνείτε, πεισματικώς, τον δημόσιον διάλογον μέσα στον «Ο.Τ.», μεταξύ εκείνου και του Τελεβάντου, αφού καθώς ισχυρίζετε ο π. Β. Βολουδάκης, δεν είναι κακόδοξος, αλλά μάλλον και βαθύτατα άριστος γνώστης της Δογματικής Διδασκαλίας και της Πατερικής Θεολογίας της Εκκλησίας; Τι ακριβώς έχει να φοβηθεί από έναν καλό θεολόγο εξ Αμερικής; Ή τι ακριβώς έχει να πτοηθεί από έναν κατεγνωσμένο «συκοφάντη» σύμφωνα με την ελλαδική δικαιοσύνη; Δεν είναι μία μεγίστη ευκαιρία του πατρός Β. Βολουδάκη να αποδείξει ως ανυπόστατες ΑΠΑΝΤΕΣ τις κατηγορίες και αντιρρήσεις του Τελεβάντου;

Επίσης, επιθυμώ αδελφοί και πατέρες του «Ο.Τ.», καθώς σας έχω ξαναγράψει, να μη μου υποδεικνύετε, συνεχώς, σε ανταλαγές αλληλογραφίας μας, τα γραπτά του κ. Παναγιώτη Τελεβάντου, διότι αισθάνομαι, ότι μου ασκείτε κάπως μία έμμεσον ψυχολογική πίεση λ.χ. για να συγγράφω μάλλον αντιρρητικά κείμενά εναντίον του!
Τις αντιρρήσεις μου και τις αρνητικές ή θετικές κριτικές μου, έναντι του καλού μου και αγαπημένου δασκάλου κ. Παναγιώτη Τελεβάντου, γνωρίζω κάλλιστα να του τις γράφω, είτε ιδιωτικώς είτε δημοσίως, εν ελευθέρα συνειδήσει, χωρίς περιστροφές ή, και χωρίς την κατά παραγγελίαν τρίτων.
Απεχθάνομαι μετα βδελυγμίας, την προπαγάνδα, τον ψυχολογικόν πόλεμο και την ιδιοτελήν και ύποπτην χειραγώγησίν που προσπαθείτε, εμμέσως πλην σαφώς, να διενεργήσετε εις βάρος της προσωπικότητός μου.
Συνεργάτης σας είμαι, και δή άμισθος,  και όχι μισθοφόρος ή υπάλληλος ή ανδρίκελόν της εκκλησιαστικο-πολιτικής γραμμής της Συντακτικής Επιτροπής του «Ο.Τ.». Ελπίζω να παύσετε κάποια στιγμή να υποτιμάτε την ολιγοστή νοημοσύνη των συνεργατών σας. Μπορεί να είμεθα βραδείς και αργόστροφοι στον νούν, δεν είμεθα όμως και α-νόητοι.
Αδελφοί και πατέρες, ενώ σας έχω περιγράψει, ότι υπήρξα στενώτατος συνεργάτης και μαθητής του Τελεβάντου, σχεδόν πέντε χρόνια (2008-2013), είστε με την ιδέα, ότι δεν γνωρίζω που ακριβώς είναι το ιστολόγιον του Τελεβάντου, ή ποιες είναι οι παιδαγωγικές αντιρρητικές μεθοδεύσεις του; Ότι έγραψα έγραψα εναντίον του, μάλιστα τα δημοσιεύσατε, δεν θα καταγινώ, συστηματικός δασκαλομαχούντας, αν και σε μερικές περιπτώσεις για συγκεκριμένες ενέργειες τούτο επιβάλλεται.
Βέβαια, τα πιο πάνω που κατέγραψα είναι παντελώς ασήμαντα ολισθήματα έμπροσθεν της κυρίας ουσίας της ανάγκης να σας καταγράψω εξομολογητικά τα εν λόγω παράπονα μας.
Τα ουσιαστικά και μείζονα όμως παράπονά μου είναι κάποια άλλα, τα οποία, πλέον τα έχω σχεδόν απόλυτα αποσαφηνίσει και ξεκαθαρίσει μέσα μου,  και απεφάσισα πλέον, ότι  πρέπει να σας τα κοινοποιήσω, και πάλιν εν ήδη καρδιακής εξομολογήσεως, μεταξύ συνεργατών και φίλων, ώστε στην επικείμενη νηστεία των Αγίων Απόστολων να προβλημαστείτε βαθύτερον:
Εξαπολύσατε, διά μέσω του διευθυντού του «Ο.Τ.» και αξιόλογου θεολόγου κυρίου Γεώργιου Τραμπούλη, την εν αδίκω και ανυπόστατον μομφή, που ενσπείρει κυρίως την συκοφαντική δυσφήμιση και κακόβουλη αμφιβολία, εναντίον του πολυτιμώτατου εκκλησιαστικού Συγγραφέως και συγχρόνου Απολογητού ανδρός, κατά της πολύ-αιρέσεως του Οικουμενισμού, του κυρίου Παναγιώτη Τελεβάντου, ότι τάχα μου αυτός ο εξαιρετικώτατος άνθρωπος, πολεμεί τάχα μου τον «Ο.Τ.» διότι υφίσταντο τάχα μου υπόννοιες και υποψίες ότι είναι Μασσώνος!…
Αυτός που εμπνεύστηκε αυτά τα σατανικά πράγματα, δηλαδή ο θεολόγος κ. Γ. Τραμπούλης μετα του πνευματικού αυτού (άραγε ποιός είναι;), είναι εκτός τόπου και χρόνου και σαφώς ζητώ και απαιτώ ως στενώτατος φίλος, αναγνωστής και συνεργάτης σας, την άμεση καθαίρεση, αφορισμό και αποπομπή, δηλαδή την παραίτηση του διευθυντού από τον «Ο.Τ.».
Διότι απλούστατα, γνωρίζω από πρώτον χέρι, ότι ο δικός μου δάσκαλος εξ Αμερικής δεν είναι Μασσώνος. Διότι απλούστερα ως μαθητής, επιλέγω πάντοτε τους διδασκάλους μου, ενώ κυρίως αποφεύγω την συναναστροφή μου με Μασσώνους. Τελεία και παύλα.
Ετούτη η εν αδίκω και συκοφαντική μομφή κατά του κυρΠαναγιώτου Τελεβάντου, σιγοτρώγει την ψυχή μου καιρό τώρα, η αδικία, και αφήνει να εννοηθεί, προφανώς ότι ο διευθυντής είναι παντελώς αχάπαρος, αφελής και επιπόλαιος, στα ζητήματα του Οικουμενισμού και Μασσωνισμού, και συνεπώς άκρως αναρμόδιος να διευθύνει τον «Ο.Τ.». Παρ΄εκτός κι αν πράγματι ήτο βαλτός (;!) και ανδρείκελον (;!) υπό του πνευματικού του συμβούλου.
Καταγράψατε, πατέρες και αδελφοί, πάλιν δια μέσω του ιδίου διευθυντού μας, μία φοβερή και φρικτώτατην υποκειμενικήν άποψη, ως συλλογική γνώμη και «νεοΠαραδοσιακή γραμμή» του «Ο.Τ.», όπου έρχεται αμέσως σε καθαρή αντίφαση και ξάστερη αντινομία με τους Ιερούς Κανόνες, αντιβαίνει δηλαδή την θεόπνευστο ερμηνεία των ιερών Κανόνων.
Όπου υποτιμάται, εμμέσως πλήν σαφώς, από την ηγεσία του «Ο.Τ.», η ιερά Αποτείχιση, ως μη ηρωϊκή ως μή επαινετή και ως μή Ομολογιακή ενέργεια.
Τούτη η φρικτώτατη διακήρυξις του αγαπημένου διευθυντού μας, προφανώς, πρόκειται για καθαρώτατην, διαστροφήν και αλλοίωσην, όχι μόνον της ιστορικής αντιΟικουμενιστικής γραμμής του «Ο.Τ.» εν σχέσει με την ιεροκανονική Διακοπή του Μνημοσύνου (ή ιεράς Αποτειχίσεως), αλλά και παρερμηνεία και αλλοίωση των θεοπνεύστων ιερών Κανόνων.
Έχω διενεργήσει μία αποδεικτική και αντιρρητική κριτική, μέσα από τις ίδιες τις πηγές και το αρχειακόν υλικόν του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ», κατά των επισήμων διακηρύξεων του διευθυντού μας, μάλιστα σας την έχω αποστείλει, προς δημοσίευσιν, αλλά μάλλον επιλέξατε να την αποσιωπήσετε. [Δείτε εδώ: Η ΝΕΑ «ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ» ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ» ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤ΄ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΜΑΝΙΟΔΕΣΤΕΡΩΝ ΕΡΑΣΤΩΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ,  http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/05/blog-post_40.html].
Θα αναμένω όμως την δημοσίευση του εν λόγω τουλάχιστον αποδεικτικού δοκιμίου μας, διαφορετικά, θεωρήστε ως δεδομένη την λύση της συνεργασίας μας και ως δεδομένη την παραίτησή μου από φίλον και συνεργάτη σας, διότι  φαίνεται πλέον αποδεικτικώς, ότι δεν αγαπάτε την αλήθεια των εκλησιαστικών πραγμάτων, και δεν είστε άξιοι και τίμιοι στις συνεργασίες σας. Διότι, αγαπάτε την ιδιοτελήν προπαγάνδα σας και όποιον δεν σας διενεργεί κριτικήν.
Βάση ετούτης της «νεοΠαραδοσιακής» γραμμής του «Ο.Τ.» , εξ αρχής απεσιωπήθησαν και απεκρύφθησαν, οι επίσημες και εν αδίκω καταγγελίες της Ιεράς Μητροπόλεως της Θεσσαλονίκης κατά τινών Κληρικών της, τινές εγκλίσεις και αντεγκλίσεις, και τέλος οι τελεσίδικες γραπτές διακηρύξεις των νεοΟμολογητών της Πίστεως και ιερώς Αποτειχισθέντων τριών Πρωτοπρεσβυτέρων (π. Θεοδώρου Ζήση, π. Νικολάου Μανώλη, π. Φώτιου Βυζύινα). Όλα αυτά απεκρύφθησαν όλως παραδόξως από την περίφημον «αντιΟικουμενιστικήν» εφημερίδα, ίνα μη γνωρίσει ο Λαός του Θεού το ιεροκανονικόν δικαίωμα και μέτρον της ιεράς Διακοπής του Μνημοσύνου κατά αιρετιζόντων Πατριαρχών ή Μητροπολιτών ή Επισκόπων, κατά συνέπειαν να υφίστατο ακομη παχυλή άγνοια περι της διακρίσεως μεταξύ ιεράς από ανιέρου Αποτειχίσεως.
Κάτι τελευταίον, και σημαντικώτατον. Παρατηρώ, τα τελευταία χρόνια, τον αξιότιμον συνάδελφον κύριον Βασίλειον Χαραλάμπους, κατεγνωσμένος και βραβευμένος Κύπριος Ποιητής, Οικονομολόγος, και μόνιμος υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών, χαρισματικός και πνευματικός άνθρωπος, το πλέον αγαπητώτατον πνευματικόν παιδί του αγίου Γέροντος Αθανασίου Σταυροβουνιώτου, μάλιστα και εγκρατής θεολόγος της Πίστεως μας, να καταγράφει, συστηματικώς, σημαντικές αντιρρήσεις και αντιαιρετικές πραγματείες κατά των κακοδοξιών του Γέροντος Ιωσήφ του Βατοπαιδινού.
Μου ήτο βλέπετε και λίαν στενώτατος και αγαπητώτατος συμφοιτητής αν και με περνά σχεδόν τα μισά μου χρόνια, Χάριτι Κυρίου μαζί εφοιτήσαμεν, μαζί απεφοιτήσαμεν και μαζί ορκισθήκαμεν και ελάβαμεν το Πτυχίον της Θεολογίας στις 14 Νοεμβρίου το 2012 από την Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ.
Παρατηρώ όμως, ότι η καλή μας αντιαιρετική εφημερίδα ο «Ο.Τ.» δεν ευαισθητοποιείται στο εν λόγω ζήτημα. Διότι δεν εδημοσίευσεν κανένα τέτοιον αντιαιρετικόν δοκίμιον από τις πολλαπλές κακοδοξίες του μοναχού Ιωσήφ.
Τι συμβαίνει αδελφοί και πατέρες; Γιατί κουκουλώνετε και αυτό το ζήτημα; Γιατί υποτιμάτε και ετούτο το ζήτημα; Το εξασκείτε το επάγγελμα από άγνοια ή μη αγνή άγνοια;
Συμφωνείτε ή διαφωνείτε δεν έχει καμμία σημασία. Σημασία έχει ο δεοντολογικά δίκαιος και μαχητικός δημοσιογραφικός και αντικειμενικός αγώνας της εφημερίδος μας. Τον οποίον και εσακατέψατε και εβραχυκυκλώσατε. Αυτό που γνωρίζω, αρκετά καλά, είναι, ότι ενώ ο φίλτατος και αγαπητώτατος κ. Βασίλειος Χαραλάμπους σας αποστέλνει συστηματικά κάθε γραπτό του, συμπεριλαμβανομένων και αυτά κατά των ετεροδιδασκαλιών του ψευδοπροφήτου Γέροντος Ιωσήφ, εσείς τα αποσιωπείτε, και έτσι υφίστατο εξ ιδικής σας υπαιτιότητος ένα τεράστιο και ζοφερό πέπλον μυστηρίου, για τις πολλαπλές και πάμπολλες αποσιωπήσεις και αποκρύψεις στοιχείων περί των εκκλησιαστικών πραγμάτων. Δεν διενεργείτε δηλαδή αντικειμενικήν ενημερώση και πληροφόρησιν αλλά ανίερον προπαγάνδα και παραπληροφόρηση.
Εν κατακλείδι να προσθέσω: από τη στιγμή που κατεγράφην το συκοφαντικό παραλλήρημα του αξιότιμου διευθυντού μας, κατά του κ. Παναγιώτη Τελεβάντου, ότι ο τελευταίος είναι δήθεν Μασσώνος, από εκείνην τη στιγμή μέσα μου εκλονίσθην η όποια ελπίδα και σημαντική εμπιστοσύνη όπου έτρεφα προς τους τιμίους συνεργάτες μου και προς την  καθόλα άγνωστη μου Συντακτική Επιτροπή της εφημερίδος μας.
Έκ τοτε εσταμάτησα να την μελετώ ενώ και απαξιώνω να την προμηθεύομαι από το περίπτερο του χωριού μου. Έπαυσα οριστικώς να την μελετώ και εμεγιστοποίησα την μελέτη μου στα Πατερικά Κείμενα.
Εάν δεν απολογηθεί δημόσια ο διευθυντής κ. Γ. Τραμπούλης, και μετέπειτα δεν παραιτηθεί, αμέσως, αυτός μαζί και ο συμβουλεύσας αυτόν, ο Gotfather του «Ο.Τ.» ο και παντελώς άγνωστος προς εμένα, έχετε με παντελώς παραιτημένον από συνεργάτην αλλά και από φίλον σας, αλλά μάλλον, να είστε και απόλυτα βέβαιοι, ότι θα συνταχθώ με τον χειρώτερον εχθρόν σας, τον πρώην δάσκαλόν μου κ. Παναγιώτη Τελεβάντο ώστε να αποδεικνύουμεν, ομαδικώς, και συστηματικά τις σωρηδόν σοφιστίες και προπαγάνδες σας. Άνθρωπος που σέβεται τον εαυτόν του και την αξιοπρέπειά του δεν συνεργάζετε ούτε με ψυθιριστές αλλά ούτε και με κουτορνίθια και δή τζάμπα μάγκες κόκορες που υποσκάπτωσιν κουτοπόνηρα τον αντιΟικουμενιστικόν αγώνα μας.
Τέλος: να σημειωθεί, ότι οι ιερώς Αποτειχισμένοι (π.χ. οι προαναφερόμενοι τρείς Πρωτοπρεσβύτεροι) ουδέποτε, εμέμφθησαν ή εκατηγόρησαν, τον παραμικρόν αξιόλογον και ορθόδοξον παραδοσιακόν συλλειτουργόν τους που δεν επιθυμεί για διάφορους ποιμαντικούς λόγους, να εφαρμώσει, το δυνητικώτατον και Κανονικώτατον δικαίωμα της ιεράς Αποτειχίσεως (δια της διακοπής του μνημοσύνου τινός αιρετίζωντος επισκόπου). Ενώ αντίθετα μερικοί αξιόλογοι και αγαπητοί Μητροπολίτες και άλλοι αξιαγάπητοι Κληρικοί και θεολόγοι (π.χ. ο Μητροπολίτης Γόρτυνος κ. Ιερεμίας, ο Πρωτοπρεσβύτερος, ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, ο διευθυντής του «Ο.Τ.» θεολόγος κ. Γεώργιος Τραμπούλης κ.α.) είτε εμμέσως πλήν σαφώς, είτε άμεσα, και δή δημοσίως, μέμφονται και κατακρίνωσι, αδιακρίτως, εν αδίκω και ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΩΣ, την ιεροκανονική ενέργεια των ιερώς Αποτεισθέντων Πρωτοπρεσβυτέρων, την επαινετή και ηρωϊκή Ομολογιακή ενέργεια του ιερού «Εντειχισμού» τους, δια της ιεράς Αποτειχίσεως, από τις σωρηδόν κακοδοξίες των αιρετικωτάτων πατριαρχών, μητροπολιτών και επισκόπων όπου ανενδοίαστα Οικουμενίζωσι δια του πολύ-αιρετικού Συγκρητισμού. Δηλαδή, αντί να κατηχήσωσι και διαφυλάξωσι το Χριστεπώνυμον πλήρωμα της Εκκλησίας, διδάσκοντας την ιερώτατην και πανάγια διάκρισιν, ιεράς από ανίερης Αποτειχίσεως, προσβάλλωσιν και υποσκάπτωσιν, εξ αδιακρισίας ή εξ αγνοίας, και αφελώτητας καρδίας, την ιεροκανονική Ομολογιακή ενέργεια των ιερώς Αποτειχισμένων.
Συνεπώς αδελφοί και πατέρες γνωστοί και άγνωστοι συνάδελφοι και συνεργάτες του «Ο.Τ.» για ποιόν λογον υποκρίνεσθε τα θύματα, και ότι δήθεν όλως αδίκως σας πετροβολώσι, ενώ παραβιάζετε και υποτιμάτε, στον πρόσωπον των τριών τουλάχιστον ιερώς Αποτειχισμένων, τον ιερό Κανόνα της ιεράς Αποτειχίσεως; Ο Ιερός Κανών δεν μας διδάσκει την ιδιαίτερη τιμή και ανύψωσιν της ρωμαλέας ενεργείας τους ως τω όντι Ομολογιακόν πρότυπον ηρωϊκού αγωνίσματος εντός της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας; Όλοι εσείς, δηλ. όσοι διδάσκετε τα ακριβώς αντίθετα, και υποτιμάτε το σημείον της ξεχωριστής και ιδιαίτερης τιμής που οφείλομεν, οι νόρμαλ και παραδοσιακοί Ορθόδοξοι, να περιβάλλουμε τους ιερώς αποτειχισθέντας, δεν αντιλαμβάνεσθε καθόλου ότι θεομαχείτε και παρανομείτε έναντι των θείων και θεοπνεύστων ιερών Κανόνων της Εκκλησίας; Δεν αντιλαμβάνεσθε ότι μεταβάλλεσθε, επειδή κατακρίνετε αυτούς, σε δεινούς παραβάτες του ιερού Κανόνος;

Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών

 

*Η επιστολή αυτή, άρχισε να γράφετε καιρό τώρα, μέσα στην περίοδον του Πεντηκοσταρίου και  ενισχύθηκε και ολοκληρώθην μόλις πρόσφατα.

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_11.html

ΠΟΙΟΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ;

Screenshot_34.png

ΠΟΙΟΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ;

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Δείτε το εδώεδώ και εδώ σε PDF και DOCS.
Τόσα χρόνια υπερασπίζομαι με ζηλότυπη θέρμη και παιδική αφελώτητα τον διαδικτυακόν μου διδάσκαλον και αξιόλογον πρωτοπρεσβύτερον π. Βασίλειον Βολουδάκην. Εν μια νυκτί όμως εξ αιτίας τινάς ελεγκτικής και αντιρρητικής κριτικής μου κατά τινών φρικτών και ανιστόρητων κατηχητικών κακοδοξιών του που εδιεκήρυξεν ο ίδιως, δημοσίως, και γυμνή τη κεφαλή, εξ αιτίας της θεολογικής κριτικής μας, μας κατηγορεί ότι είμεθα συκοφάντες.
Είμεθα! Πώς δεν είμεθα;
Αφού συκοφαντούμεν και κατακρίνουμεν τις α-νοητες κακοδοξίες του. Είμεθα συκοφάντες κατά των κακοδοξιών του. Συκοφαντούμε αναντίρρητα, κάθε στυγνή ετεροδιδασκαλεία του. Τον περιπόθητον και αγαπητώτατον πρόσωπόν του το υπερεκτιμούμεν και το συμπαθούμεν σε απεριόριστη κλίμακα.  Έτσι φοβούμεθα μεγατόνως να τον συκοφαντήσουμε ή ιεροκατακρίνουμεν, διότι είναι αγιώτατος και καλώτατος ιεράς.
Ο Απόστολος Παύλος, μας διδάσκει ότι: «κατά πρεσβυτέρου κατηγορίαν μη παραδέχου, εκτός ει μη επί δύο ή τριών μαρτύρων» καθώς και «τους (δημοσίως) αμαρτάνοντας ενώπιον πάντων έλεγχε, ίνα και οι λοιποί φόβον έχωσι». (Προς Τιμόθεον Α΄ Επιστολή, κεφ. Ε΄,19-22).
Έχουμε δηλαδή την υποχρέωση, εμείς οι Λαϊκοί και οι Μοναχοί, οι απλοί Πιστοί και οι θεολόγοι, να ελέγχουμε ΔΗΜΟΣΙΑ, τους δημοσίως αμαρτάνοντας πατριάρχας ή μητροπολίτας ή επισκόπους ή πρεσβυτέρους. Την εξουσία του πεπαρρησιασμένου ελέγχου, την λαμβάνουμε απευθίας από το ενεργοποιημένον ιερό μας Βάπτισμα και το ιερό μας Χρίσμα, όπου συμμετέχωμεν, εις το Τριπλόν αξίωμα του Θεανθρώπου Χριστού μας. Ο π. Βασίλειος, μάλλον επιθυμεί να έχει υποτακτικούς, άβουλα όντα, με ευνουχισμένη την κριτική σκέψη, και αλλοιωμένη την ευαγγελική τους συνείδηση, ώστε να χειραγωγεί εις εαυτόν, αντί προς τον Χριστόν.
Μέχρι στιγμής, αλλά καιρό τώρα, ένας μοναχικός καουμπόης, ένας μάρτυρας, εξ Αμερικής, ρωμαλέος Κύπριος θεολόγος, ακούει στο όνομα Παναγιώτης Τελεβάντος, εκατήγγελνε και καταγγέλει σφόδρα ότι ο π. Βασίλειος εκακοδοξούσε. Κανένας μας σχεδόν δεν τον επίστευε. Μάλιστα εμείς αρεσκώμεθα να τον κατακερευνώνουμε και πολεμούμε συντασσόμενοι τόσα χρόνια (2012-2017) σχεδόν πενταετίαν με το πλευρό του Βολουδάκη. Μάλιστα ο π. Βασίλειος, ελέω των αντιρρητικών κριτικών του, τον οδήγησε και στα Πολιτικά Δικαστήρια και αυτά τον καταδίκασαν ερήμην του ως συκοφάντη.
Ήρθε η στιγμή, να θέσω εν αμφιβόλλω και εν ηχηρά αμφισβητήσει την καταδικαστική απόφαση του Πολιτικού Δικαστήριου, ότι ο κ. Παναγιώτης Τελεβάντος, είναι δήθεν συκοφάντης, διότι δεν είμεθα υποχρεωμένοι να είμεθα τυφλοπόντικες για την δίκη παρωδία, όπου ο Τελεβάντος, ουδέποτε προσωπικά και ενώποιον Δικαστικών Αρχών απολογήθην, διότι δεν του εδώθει η υψηλή δικαία δυνατότητα και το υπέρτατον αγαθόν της υπερασπίσεως και αποδείξεως της αθωότητός του και της καταθέσεως της αντιρρητικής απολογίας του, εφ΄ όσον εδικάστην και εκαταδικάστηκεν εν τη απουσία του.
Και ο Εφραίμ του Βαλτοπεδίου αθωώθην από τα Πολιτικά Δικαστήρια, αλλά είναι υπόδικος και κατηγορούμενος, συστηματικά, για σωρηδόν κακοδοξίες και αντικανονικά ολισθήματα. Αν θέλουμε πιστεύομεν σε απόλυτον βαθμό την ελλαδική δικαιοσύνη, μιας και άπαντα σχεδόν έχωσι διαβρωθεί, μη είμεθα υποκριτές, το ζεστό παραδάκι μιλάει και κελαϊδάει καλικέλαδα στις συσκοτισμένες καρδιές πάμπολλων δικαστών και νομικών, είτε από χρηματισμούς είτε από άλλα ιδιοτελή άνομα συμφέροντα. Επανέρχομαι όμως επί της ουσίας.
Μικρό το κακό, διότι ο κυρΠαναγιώτης μας, ζητεί συστηματικά, να μονομοχήσει, ίνα πάρει την ρεβάνς, διά του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ», ενώ ο πολυσέβαστος π. Βασίλειος Βολουδάκης αρνείται να τον αντιμετωπίσει.
Άραγε γιατί και τι ακριβώς φοβείται ο παπαΒασίλης;
Φοβείται τον κατεγνωσμένο και μικροκαμωμένο συκοφάντη του; Πώς είναι δυνατόν ο θεοφόρος Νέστωρ να φοβείτε τον Λιαίον; Ή πώς είναι θεο-λογικόν, ο προφητάναξ Δαβίδ, να φοβείται τον Γολιάθ; Αφού ο θεοφόρος άνθρωπος, δεν δειλιά ούτε πρέπει να είναι διστακτικός σε τέτοιες θεολογικές αναμετρήσεις, αν έχει τον Θεόν… μαζί του. Ή μήπως φοβείται, ότι ο Τελεβάντος έχει ισχυρώτατα θεολογικά επιχειρήματα όπου δύναται να μας αποδείξει τις σωρηδόν κακοδοξίες του;
Εδώ παρεμβαίνω, ως από μηχανής θεός, στις πολυχρόνιες πολεμικές επιχειρήσεις, Τελεβάντου και Βολουδάκη, και μεταβάλλω τον εαυτόν μου, από την σήμερον, ως μάρτυρα υπερασπίσεως του Τελεβάντου, συνεπώς είμεθα πλέον δύο μάρτυρες κατά τας Γραφάς και δύο απλοί θεολόγοι της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, και διαδηλώνω και καταγγέλνω, επίσημα, μαζί με τον Τελεβάντο, ότι ο Βολουδάκης πράγματι εκφράζει συγκεκριμένες κακοδοξίες.
Βέβαια, δεν καταγγέλνω καθόλου, για τις ίδιες κακοδοξίες που τον καταγγέλνει ο αγαπητώτατος και κύριος Παν. Τελεβάντος. Όταν έρθει η ώρα η καλή θα τις (ξανα)εξετάσουμεν και εκείνες. Ή μήπως να αναμένουμεν να διεξαχθεί η μοναμαχία;
Καταγγέλω λοιπόν, ότι Πρεσβύτερος π. Βασίλειος, ως «νεοΑπολογητής του Αρείου», «ετεροδιδασκαλεί», διότι εξ αιτίας του η Πατερική Θεολογία και «η διδασκαλία βλασφημήται», ότι τετύφωται ο εν λόγω κληρικός, «μηδέν επιστάμενος, αλλά νοσών περί ζητήσεις και λογομαχίας». (Προς Τιμόθεον Α΄ Επιστολή, κεφ. Στ΄, 3-5).
Παρακαλώ με βαθυτάτη ψυχική οδύνη τον σεβαστό παππούλη μας π. Βασίλειον, να οπισθοχωρήση άμεσα και να απολογηθεί, ΔΗΜΟΣΙΑ, και να ανασκευάσει ΑΡΔΗΝ όλες του τις κακοδοξίες, διότι επίκειται να γίνει θεολογικό μακελιό «λουτρό αίματος», α λά Τέξας, και να πάψει επί τέλους να χρησιμοποιεί, ως άβουλα στρατιωτάκια, τους οπαδούς του, κυρίως για ασπίδα, υπέρ των κακοδοξιών του.
Επιβεβαιώνω εν τέλει, ως πρώην (έδωσα την παραίτηση μου μόλις πρόσφατα) αρθρογράφος του «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ», ότι ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, ελέγχει πράγματι  απόλυτα τον «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟΝ», και το λέγω όχι βάσει των ισχυρισμών του Τελεβάντου, αλλά κατά βάση άλλων ισχυρωτάτων προσωπικών μου ενδείξεων και αποδείξεων ή και αψευδών πληροφορήσεων όπου ίσως και να προσκομίζω προσεχώς στο ημερολογιακόν μου ιστοχώρον.
Μήπως τελικώς, ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, πρέπει να δεχθεί την μονομαχεία που εκζητεί μανικώς ο Τελεβάντος, και έπειτα ανάλογα της εξελίξεως της, να παραιτηθεί, και υπάγει σπίτι του; Ή πρώτα να παραιτηθεί, από την κακοδιαχείριση και ηγεσία του «Ο.Τ.», και έπειτα να γίνει η μοναχία, ως ισότιμων και ισάξιων θεολόγων της Εκκλησίας; Εδώ είναι το μείζονα δίλλημα που με κατακαίγει και έχω και τον θεολόγο κ. Παναγιώτη Κατραμάδο να μου γκρινιάζει, ως ανέραστος άνθρωπος, με ανούσια και επιπόλαια μηνύματα.
Διότι θεωρώ, ότι εκείνος που δύναται να κρίνει, αντικειμενικά και αμερόληπτα, τις κακοδοξίες ενός Κληρικού, και δή του Βολουδάκη, είναι ένας αρκετά πεπαιδευμένος και θεολογικά συγκροτημένος και έμπειρος θεολόγος, ευγενικώτατος θεολόγος της Εκκλησίας, όπως ο κύριος Παναγιώτης Τελεβάντος.
Η απόφαση και η μπάλα βρίσκεται στα πόδια, εξάπαντος του κακοδοξούντα και ετεροδιδασκάλου παππουλή μας.
Μόλις έχουμε πληροφορηθεί, ωστόσον, ότι ο αξιαγάπητος κληρικός της ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, έστησε ένα στρεψόδικον και λίαν κακόδοξον και οπτικοακουστικόν θρησκευτικόν παραλήρημα εναντίον μας. Ένα βίντεο αφιέρωμα κατά του υποφαινόμενου, σχεδόν 40 λεπτών. Είναι τιμή μου, και σας ευγνωμονώ για το πανάθλιον θρησκευτικόν παραλήρημά σας. Ένα βίντεο εξευτελισμός του κληρικού, όπου εδιενεργήθει από την μικροπρέπεια και την α-νόητη οχλοβοή («άρον άρον σταύρωσον αυτόν τον Νούνη») εκ τινών αθλίων οπαδίσκων, αλλά και ως αδιάκριτη και αποίμαντη εκδίκηση, κυρίως, κατά του συνεργάτη του που «όλως ξαφνικά» (όλα τα λεφτά η υποκριτική του έκπληξις) εμετεβλήθηκα, από αχρείος και έμπιστος υπηρέτης του, σε υψηλώτατος και μέγιστος συκοφάντης του.
Συνεπώς, έχω την κάθε υποχρέωση, να απαντήσω, μία προς μία στις κατηγορίες και αντεγκλίσεις εναντίον μου, αφού ο υπόδικος κακοδοξιών και ετεροδιδασκαλών κληρικός, επιτείθεται, με ανέντιμη στρεψοδικία και ιδιοτελή λύσσα, διενεργώντας, τινά επίδειξη ισχύως δια των οπτικοακουστικών μέσων.
Ό ίδιος ή οι συνεργάτες του έκαναν μερικές ενέργειες και εκατέβασαν το βίντεο (ελέω πνευματικών δικαιωμάτων) όπου, προσωπικώς επέκοψα, ακριβώς σε εκείνο το πεντάλεπτο όπου κακοδοξούσε. Συνεπώς, παραθέτω ολόκληρο το βίντεο και προτρέπω τους αναγνώστες μας, να το παρακολουθήσουνε με προσοχή από το 15ο λεπτό και μετά, για σχεδόν πέντε λεπτά. Όσοι μπορείτε μάλιστα κατεβάστε το και επεξεργαστείτε το στο εν λόγω πεντάλεπτο σημείο και ανεβάστε το μέσα από το δικό σας κανάλι ή και από τα δικά σας ιστολόγια. Και αναμένω εξάπαντος και τις ιδικές σας προσωπικές παρατηρήσεις και τα σχόλια.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_69.html

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΒΟΛΟΥΔΑΚΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

  1. Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Βολουδάκης, ΠΟΙΟΣ ΚΡΙΝΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ; ( Δείτε ολόκληρον το βίντεο ή όσοι θέλετε δείτε από το 15ο λεπτό και μετά) , https://www.youtube.com/watch?v=UbR9xw-UMmQ .
  2. ΟΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ, (Βίντεο απόσπασματικόν και δεκάλεπτο, με τις ακριβείς κακοδοξίες του π. Βασιλείου, μπορείτε να δείτε μόνον τα πρώτα πέντε λεπτά), https://www.youtube.com/watch?v=17T1iDxcmW4 . (Το βίντεο αυτό, έπεσε με ενέργειες του π. Βασίλειου Βολουδάκη, θα βρείτε το απόσπασμα από ολόκληρο το πρώτο βίντεο).
  3. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΚΛΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_7.html.
  4. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΩΝ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΑΙΡΕΤΙΚΩΤΑΤΟΝ ΑΚΡΟΝ ΤΟΥ «ΖΗΛΩΤΙΣΜΟΥ» ΔΙΑ ΓΡΑΦΙΔΟΣ ΤΟΥ κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_8.html.
  5. Παναγιώτου Π. Νούνη, Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΣΤΑ ΑΤΟΠΑ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΑ ΔΙΑΚΗΡΥΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΟΥ ΑΡΕΙΟΥ (Περιέχει και την Πρώτη Επιστολή του π. Βασιλείου Βολουδάκη), http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_75.html.
  6. Παναγιώτου Π. Νούνη, Ο ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΕΔΙΕΚΗΡΥΞΕΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΩΡΕΙ (Περιέχει και την δεύτερη Επιστολή του π. Βασιλείου Βολουδάκη), http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_88.html .
  7. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟΝ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_11.html.
  8. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΛΟΓΟΣ ΜΗ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΘΕΝΤΩΝ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/04/blog-post_86.html.
  9. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΜΑΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΩΣΙ ΚΑΘΟΤΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΕΞ Α-ΝΟΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΝΑ ΚΑΚΟΔΟΞΕΙ, http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/06/blog-post_91.html .
  10. Παναγιώτου Π. Νούνη, ΠΟΙΟΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ;